LOGINShare
บทที่ 61 เหล่าพี่ชายน้อยใจ
publish date:
2026-08-24 07:05:30
Latest chapter
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 114 เพิ่มเติมความทรงจำ
เช้าวันต่อมาฟู่เสียนเย่วโดนปลุกในยามเช้ามืด นางยังไม่อยากตื่นจึงพลิกตัวหนี เมื่อคืนนางกลับมาเรือนนอนและเข้านอนในยามดึกมาก จึงรู้สึกว่าตนเองยังนอนหลับไม่เต็มอิ่มผิงมามามองนายสาวของตนพลิกตัวหนีด้วยแววตาอ่อนโยน ในใจของนางอยากให้ฟู่เสียนเย่ว์นอนต่อ แต่จนใจที่ในยามนี้จิ้นอ๋องทรงยืนรอเจ้านายของตนอยู่ที่หน้าเรือน จึงจำใจต้องฝืนปลุกคนนอนหลับฝันหวานต่อด้วยเสียงแผ่วเบา “คุณหนูของข้าตื่นได้แล้วเจ้าคะ เมื่อคืนคุณหนูเอ่ยนัดว่าจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกับท่านอ๋องนะเจ้าคะ ตื่นเถิดเจ้าค่ะ”“ไม่เอา .... ไปบอกเขา ...พรุ่งนี้ค่อยดู..ได้หรือไม่” เสียงงัวเงีย ขาดๆ หายๆ พูดออกมาจากเตียงเรียกเสียงหัวเราะขบขันแผ่วเบาจากเถาฮวาและเสี่ยวปาสุดท้ายฟู่เสียนเย่ว์จำต้องฝืนใจลุกขึ้นจากการฉุดดึงของผิงมามา สาวใช้ที่เหลือต่างช่วยกันปรนนิบัติและแต่งตัวให้ฟู่เสียนเย่ว์อย่างรวดเร็ว เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว ฟู่เสียนเย่ว์เดินออกมาที่หน้าเรือนยามนี้ท้องฟ้าเริ่มสว่างมีบุรุษกำลังยืนรอนางอยู่ เขาสวมชุดสีขาวนวลสวมใส่เสื้อคลุมโปร่งบางสีฟ้าอ่อน มือซ้ายคล้องประคำหยกขาวเอาไว้ในมือ บุรุษหน้าตาหล่อเหลา ผิวพรรณขาวกระจ่างใสราวแสงสะท้อนของพระอ
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 113 จวนจิ้นอ๋องที่หนานไฮ่
จวนจิ้นอ๋อง ณ เมืองหนานไฮ่ในยามเย็น คล้ายว่าจะมืดค่ำเร็วมากกว่าเมืองหลินจือเล็กน้อย บ่าวไพร่ภายในจวนต่างทำงานกันเป็นระเบียบ จุดไฟให้ส่องสว่างตามทางเดินจนทั่วทั้งจวน จนทำให้จวนจิ้นอ๋องดูงดงามสว่างไสวมากกว่าปกติบ่าวทุกคนทำหน้าที่ของแต่ละคนได้อย่างไม่มีที่ติ สาวใช้หน้าตาธรรมดาใบหน้ายิ้มแย้มสุภาพพูดจามีมารยาท คลายนางกำนัลในวังหลวงช่วยกันจัดเตรียมอาหารบนโต๊ะเพื่อรับรองแขก ภายในจวนมีเรือนอยู่หลายหลัง แต่มีหอสูงโดดเด่นอยู่ริมทะเลสาบ จิ้นอ๋องเพิ่งทำการก่อสร้างใหม่ เพื่อที่จะเตรียมทำเป็นเรือนหอเซียวอวี้หยวนยิ้มแย้มเชิญแขกเข้ามาในเรือนรับรองอย่างกระตือรือร้น ฝ่ายบุรุษจิ้นอ๋องเป็นผู้รับรองแขกเอง ส่วนฝ่ายสตรีมีเหิงจือและมามาสูงวัยผู้หนึ่งมีนามว่าเถียนมามาคอยดูแล โต๊ะอาหารแยกเป็นสองฝั่งมีฉากกันลมบางๆ กั้นทำพอเป็นพิธี แต่นั่งแล้วเห็นเงาคนอีกฝั่งได้ สาวใช้ต่างถืออ่างล้างมือลอยด้วยดอกไม้หอมมาให้ทุกคนล้างไม้ล้างมือ ก่อนจะกินอาหารเย็นร่วมกันเหลียนฮวา เดินมาช่วยต้อนรับแขกในภายหลังโดยมีเจียงเฮ่าพามา ฟู่เสียนเย่ว์มองดูใบหน้าอิ่มเอิบของอดีตสาวใช้คนสนิทแล้วจึงวางใจ แสดงว่าเจียงเฮ่าดูแลเหลียนฮวาได้ดีหลัง
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 112 เดินทางเป็นหมู่คณะ
หนึ่งเดือนต่อมาใกล้ถึงกำหนดวันที่ฟู่ซานหลานจะพาตู้ซิวซยาและบุตรชายบุตรสาวเดินทางไปเมืองหนานไฮ่เหมือนเช่นทุกปี คนในจวนตระกูลฟู่ต่างเคยชินกับเรื่องนี้กันแล้ว พวกบ่าวและสาวใช้ต่างเร่งเตรียมของเพื่อนนำติดตัวไปด้วยในปีนี้นอกจากครอบครัวเรือนสามแล้ว ฮูหยินรองและคุณหนูห้าเรือนรองของตระกูลฟู่ก็จะติดตามไปท่องเที่ยวด้วย สาวใช้ที่ได้ติดตามไปด้วยจึงมีจำนวนมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม ซึ่งพวกบ่าวและสาวใช้ที่ได้ติดตามไปด้วย ต่างแสดงความดีใจจนออกนอกหน้า ส่วนคนที่ไม่ได้ติดตามไปด้วยทำได้เพียงแสดงความอิจฉา และต่างฝากซื้อของที่ตนอยากได้ เพราะในเมืองหนานไฮ่มีตลาดท่าเรือจึงมีสินค้าหลายอย่างที่เมืองหลินจือไม่มีณ.เรือนฝูอัน ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลฟู่นั่งกินอาหารเช้าร่วมกับหลานสาวคนโปรดเหมือนปกติเช่นเดิมทุกวัน เมื่อกินอาหารเช้าเสร็จแล้วจึงรั้งหลานสาวไว้เพื่อพูดคุย คำกล่าวที่ว่าหัวใจของคนชราอยู่ที่บุตรชายคนโตและหลานคนเล็ก สำหรับฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลฟู่ ในยามนี้ฟู่เสียนเย่ว์ไม่ใช่หลานสาวคนเล็กที่สุดแล้ว แต่ฮูหยินผู้เฒ่าก็ยังรักและห่วงใยหลานสาวคนนี้มากที่สุดอยู่ดีฟู่เสียนเย่ว์ถือได้ว่าคือผู้ที่อยู่ในฐานะหลานคนเล็กมานานมากที
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 111 นัดหมายท่องเที่ยว
เซียวอวี้หยวนให้ฟู่เสียนเย่ว์ขึ้นรถม้าของจวนจิ้นอ๋อง ส่วนผิงมามาและสาวใช้ติดตามให้เดินแยกไปขึ้นรถม้าที่ฟู่เสียนเย่ว์นั่งมาคราวแรก ยามนี้ทั้งคู่ถือได้ว่าเป็นคู่หมั้นกันแล้ว นั่งรถม้าคันเดียวกันเป็นเวลาเพียงไม่นาน จึงไม่ถือว่าน่าเกลียดมากนัก ผิงมามาจึงไม่ได้เอ่ยทักท้วงอะไรอากาศยามเย็นมีลมพัดเย็นสบาย พระอาทิตย์ดวงใหญ่ทอแสงสีแดงเหลือบส้ม แม้แต่ก้อนเมฆบนท้องฟ้าก็มีสีสันสวยงามคล้ายมีคนใช้พู่กันระบายสีสันให้ท้องฟ้าดูงดงามปรากฏแก่สายตา ฟู่เสียนเย่ว์ดึงผ้าม่านของรถม้าลงบังทิวทัศน์ที่สวยงามด้านนอกก่อนจะหันมามองบุรุษผู้มีหน้าตาหล่อเหลาข้างกายแทน“กว่าเราจะได้พบหน้าของเจ้าช่างยากเย็นเสียเหลือเกิน ถ้าหากอาเชอร์ไม่ส่งข่าวให้เรา ว่าเจ้าจะเดินทางไปเยี่ยมพี่สาวของเจ้าที่บ้านตระกูลหม่า เราก็คงไม่ได้พบหน้าเจ้าไปอีกนานเป็นเดือนกระมัง” เสียงนุ่มทุ้มของเวียวอวี้หยวนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแฝงความน้อยใจอยู่เล็กน้อย“พวกเราก็เขียยจดหมายพูดคุยกันอยู่ทุกวันนี่เพคะ อีกอย่างท่านอ๋องก็กำลังยุ่งอยู่กับการตกแต่งจวนหลังใหม่ ไหนยังจะต้องเดินทางไปทำงานที่เมืองหนานไฮ่อีกด้วย ท่านอ๋องก็ไม่ว่างเช่นกันนี่เพคะ” ฟู่เสียนเย่ว
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 110 ความกังวลของหม่เย่เจา
บ้านตระกูลหม่าสองวันที่ผ่านมานี้ หม่าเย่เจาแทบจะไม่ได้นอนเขาร้อนใจจนแทบเป็นบ้าเมื่อบุตรสาวแรกเกิดของเขานางร้องไห้ไม่ยอมหยุด หรือหยุดเพียงแค่ดูดนมจากแม่นมเท่านั้นส่วนฟู่หลี่ม่านยังต้องพักฟื้นอยู่อีกห้องหนึ่ง นางเองก็ได้ยินเสียงบุตรสาวร้องไห้จนพักผ่อนนอนหลับไม่ลง เสียงร้องไห้ของหม่าเจินเจียทำให้หม่าเจินกุ้ยเริ่มมีอาการร้องไห้งอแงเช่นนั้นกัน จนหม่าเย่เจาต้องย้ายไปนอนเป็นเพื่อนบุตรชาย โชคดีที่ช่วงนี้เขาลางานอยู่จึงสามารถช่วยดูแลหม่าเจินกุ้ยได้ฟู่เสียนเย่ว์รอจนฟู่อวิ๋นเชอร์เลิกงานและกลับมาที่จวนตู้กั๋วกง นางจึงขอให้อีกฝ่ายพาตนไปที่บ้านตระกูลหม่า เมื่อไปถึงบ้านตระกูลหม่าแล้ว นางจึงรีบไปเยี่ยมฟู่หลี่ม่านในทันที ซึ่งในขณะนี้อีกฝ่ายมีหน้าตาทรุดโทรมลงอย่างกับคนอดนอน และมีเสียงทารกร้องไห้งอแงดังออกมาจากห้องของหลานสาวฟู่เสียนเย่ว์จึงสั่งสาวใช้ให้รีบนำกระถางไฟมาใส่ในห้องพักฟื้นของพี่สาว และบอกฟู่หลี่ม่านเรื่องห้ามโดนลมและจะต้องกินน้ำร้อนไปอีกเจ็ดวัน และนางยังสั่งกำชับสาวใช้เรื่องอาหารตามที่เจินอวี้บอกกล่าวมา รวมไปถึงเรื่องการดูแลหม่าเจินเจียด้วยฟู่หลี่ม่านสั่งให้คนไปอุ้มหม่าเจินเจียมาให้นางอุ้
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 109 ความกังวลของตู้หยุนซี
คืนวันนั้นฟู่เสียนเย่ว์และฟู่เสียนเหยียนจึงนอนพักด้วยกันที่เรือนอันเฉิน ไม่ได้เดินทางกลับไปจวนตระกูลฟู่ ฟู่อวิ๋นเชอร์ขี่ม้าเทียวไปเทียวกลับอยู่หลายรอบเพื่อไปนำของใช้ส่วนตัวของน้องสาวทั้งสองมาที่จวนตู้กั๋วกง และนำข่าวไปแจ้งให้คนตระกูลฟู่รับรู้ ส่วนมารดาของเขามีจี๋มามาคอยช่วยจัดการเรื่องทุกอย่างให้เขาจึงไม่ต้องไปวุ่นวายในเรื่องของใช้ของผู้เป็นมารดาอีกตู้ซิวซยาก็เข้าพักที่เรือนส่วนตัวที่จางกงจู่มอบให้อย่างสบายใจ นางเหลือเพียงรอให้สามีกลับไปนอนที่เรือนเป็นเพื่อนนางเท่านั้นฟู่เสียนเย่ว์รู้ดีว่าพี่หญิงรองของนางน้อยใจป้าสะใภ้ใหญ่เจียงซื่อของตระกูลฟู่อยู่ไม่น้อย ที่ท่านป้าใหญ่รั้งอยู่ดูแลฟู่หลี่ม่านที่บ้านตระกูลหม่า นางจึงอดทนต่ออากาศร้อนในห้องพักฟื้น เพื่อนั่งอยู่พูดคุยเป็นเพื่อนพี่สาวสุดท้ายฟู่เสียนโหย่วเห็นว่าฟู่เสียนเย่ว์ต้องอดทนต่ออากาศร้อนจนแก้มแดงปลั่ง จึงไล่นางออกไปโดยใช้คำพูดว่า “น้องหกจะทำให้พี่สาวปวดใจ ด้วยการที่เจ้ามาเจ็บป่วยที่เรือนอันเฉินของพี่สาวใช่หรือไม่ หากเจ้ายังไม่ออกจากห้องนี้ไปอีก เดี๋ยวเจ้าได้ป่วยไข้อย่างแน่นอน”ฟู่เสียนเย่ว์จึงยอมเดินกลับห้องไปพักผ่อน ในขณะที่ฟู่เสี
You May Also Like
เกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.1K viewsชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน28.9K viewsเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey28.7K viewsท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา591.0K viewsท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด
เยว่หยุน/Mooncloud2.0K viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง298 viewsย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา4.5K viewsดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่61 views
