All Chapters of HOMBRES CALIENTES 5: JACOB - NEVER BEEN, NEVER HAD: Chapter 21 - Chapter 30

Nakasubsob ang ulo ni Jacob sa ibabaw ng kaniyang lamesa. Naroon siya sa kaniyang opisina pero wala naman siyang kahit na anong ginagawa. Tamad na tamad siyang magtrabaho sa dami ng kaniyang iniisip. Hindi kasi niya alam kung alin ang susundin sa dalawang tinig na naroon sa isipan niya.May isang nagsasabi na sundan niya si Anyah, may isa namang hindi at pabayaan na lang daw niya ito. Subalit, kung sa puso niya siya maninimbang, tiyak na mananalo ang unang tinig. Miss na miss na kasi niya ang asawa. Nalaman niya kay Cade na bumalik nga itong Amerika. Hindi na raw ito nakatawag sa kaniya dahil mabilisan ang lahat. Nagkaroon daw ito ng emergency sa trabaho. But Cade reassured him that Anyah will come back to the country soon.Alam naman niya iyon. Alam niya rin ang dahilan kung bakit. Iyon ay dahil hindi pa nito nagagawa ang totoong rason ng ipinunta nito sa bansa— at iyon ay ang makipaghiwalay sa kaniya.Napabuntonghininga siya.Muling binalot ng matinding lungkot ang buo niyang pagkat

It was already predicted. After two months and half of being hospitalized and falling into coma, his Lolo Alex died. Iyon na yata ang isa sa pinakamasakit at pinakamahirap na yugto ng buhay nila na hinding-hindi nila makalilimutan. His mom almost broke down. Kahit sinabi nitong tanggap na nito ang sitwasyon ng kaniyang lolo, hindi pa rin iyon sasapat para hindi ito masaktan. Wala namang madali kapag nawalan ka ng taong minamahal. Hindi lang kasi ito basta nawala dahil kailan man, hindi na talaga ito babalik. His presence may be there— it could still be felt, but it will never be enough. Mas masarap pa ring maramdaman na physically, nandiyan lang talaga ang taong mahal mo. Na makikita mo pa rin ito, mahahawakan, mayayakap, maririnig ang tinig, ang tawa, at higit sa lahat, madarama mo pa rin ang init ng pagmamahal. Losing a person, you love most completely was

Panay ang buntonghininga ni Jacob. Hindi niya alam kung tama ba talaga ang ginawa niyang iyon. Alam niyang malaki ang magiging epekto niyon sa kaniyang buhay, pero ang sabi ni Cade, iyon talaga ang nararapat niyang gawin. Hindi na rin kasi nito gustong patagalin pa ang paghihirap niya. Cade was so understanding that he sympathized with him. Ayaw man nitong sabihin iyon sa kaniya dahil alam daw nitong hindi niya iyon magugustuhan, pero hindi naman daw nito gustong manahimik na lang sa isang tabi at panoorin siyang mas lalo pang masaktan. Nauunawaan naman niya ang lalaki. Nauunawaan niyang sa lahat ng iyon, mas matimbang pa rin dito ang pamilya. Kaya nga, pagkatapos ng mahabang deliberasyon ng kaniyang isip at puso, umabot na rin siya sa puntong iyon. At hindi talaga niya mapigilan ang kabahan nang husto. Parang gusto na lang niyang umatras ngunit paano? Naroroon na siya. “Sir?” Napalingon siya sa kaniyang gili

Jacob heard noises around him, but he didn’t want to know what it was. Kaya nagpatuloy lang siya sa kaniyang pagpikit hanggang muling maglakbay ang diwa niya sa kung saan. He didn’t know kung ilang oras na ba siyang nakatulog o kung nasaan siya. Mas natuwa pa siya dahil tila ba nawala ang lahat ng bigat na pasan-pasan niya. Na pansumandali, nakahinga siya nang walang kahit na anong inaaalala. Epekto man iyon o hindi ng kaniyang ginawa, ang importante, naging payapa ang isipan niya. However, that happiness and peace of mind didn’t last long. Dahil ang taong malakas at wala namang kahit na anong sakit, kahit na anong pilit pang magkaila sa sarili, kahit anong pilit pang iwasan ang lahat, magigising at magigising pa rin ito sa katotohanan. And when Jacob woke up, reality hit back again like a thunderstorm. Matagal niyang tinitigan ang puting kisame. He was sure that he was not at home. Naaamoy niya rin ang sinasabi nilang amoy

Jacob really appreaciated Anyah’s actions since he got out of the hospital. Para ngang walang nangyari, eh. Parang hindi lumipas ang limang taon. Nakikita rin niya ang pagsisikap nitong ibalik sa dati ang lahat kahit hindi naman niya iyon hinihiling dito. Ang gusto lang naman talaga niya ay magpatuloy sila— subukang muli ang kanilang relasyon. At kung ano man ang mga problema nitong naiwan sa Amerika, tutulungan niya itong harapin iyon kung hihilingin nito. Pangangatawan niya ang binitawang salita nang ikasal sila. Sa hirap at ginhawa, sasamahan niya ito. Ipinagpasalamat niya ring puwersahan siyang pinag-leave ng kaniyang ama. Sa ngayon, ang kaniyang Kuya Enrico ang namamahala sa kompanya niya habang sila naman ni Anyah ay napagdesisyunang magbakasyon sa Isla del Paraiso. “This wasn’t our first time here; do you remember that?” tanong niya bago binalingan ang asawang akbay-akbay niya, habang naglalakad sila sa g