All Chapters of เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว: Chapter 161 - Chapter 170

281 Chapters

บทที่ 160

หลินเวยถาม “พบความผิดพลาดกี่แห่ง”“ไม่มีเพคะ” หญิงผู้นั้นมีสีหน้าประหลาดใจอยู่เล็กน้อย“ตัวเลขผิดสักรายการ?”“ไม่มีเพคะ”“ยอดเงิน?”“ตรงทั้งหมด”“ของคงคลัง?”“ตรงกับใบเบิกและใบรับทุกแห่งเพคะ”หลินเวยมองกองบัญชีตรงหน้า งานที่ปกติต้องใช้เจ้าหน้าที่หลายคนตรวจกลับถูกสนมเล็กผู้หนึ่งจัดการอย่างเรียบร้อย“ดูเหมือนครั้งนี้ฮองเฮาจะพบคนช่วยงานเก่งแล้วนะเพคะ” ชิงหลัวยิ้มหลินเวยไม่ได้ตอบทันที นางหยิบสมุดเล่มบนสุดขึ้นมาเปิด ตัวเลขเรียบร้อย หมายเหตุชัดเจน จุดที่มีข้อสงสัยถูกตรวจซ้ำ รายการที่แก้ไขมีหลักฐานครบ ไม่มีการละเว้นเพราะผู้รับเป็นคนมีตำแหน่ง ไม่มีการเล่นงานเพราะผู้รับเป็นนางกำนัลต่ำต้อย ทุกอย่างอยู่ภายใต้กฎเดียวกัน เป็นวิธีทำงานที่หลินเวยชอบ และเป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกว่าเสิ่นอันหรานอาจมีความสามารถมากพอจะรับผิดชอบสิ่งที่ใหญ่กว่านี้นางปิดสมุดลงช้า ๆ ขณะที่ด้านนอกตำหนักคุนหนิง อันผินกำลังเดินกลับตำหนักของตนอ
last updateLast Updated : 2026-10-11
Read more

บทที่ 161

อันผินไม่ตอบคำถาม นางกลับยื่นกล่องในอ้อมแขนให้ “บัญชีเพคะ”หลินเวยมองกล่องนั้น “อะไร”“บัญชีผ้าแพร...ย้อนหลังสามปี” อันผินหายใจแรง “รวมถึงเอกสารรับของจากหัวเมือง หากไหม้หมด...เราจะตรวจเส้นทางของเก่าไม่ได้เพคะ”“บัญชีไหม้ก็ทำใหม่ได้!” หลินเวยทั้งโกรธทั้งตกใจ“บางฉบับ...มีเพียงชุดเดียวเพคะ” อันผินส่ายหน้าเบา ๆ“แล้วชีวิตเจ้ามีกี่ชีวิต!”เสิ่นอันหรานนิ่งไป เหมือนไม่คิดว่าหลินเวยจะตวาดเพราะเรื่องนี้“เรียกหมอหลวง!” หลินเวยหันไปสั่งทันที“เพคะ!”“หม่อมฉันไม่เป็นไร...” อันผินพยายามพูด“เงียบ” หลินเวยดุ “ถ้าอยากช่วยข้าทำงานก็ต้องมีชีวิตอยู่ก่อน”เสิ่นอันหรานมองนางจากนั้นริมฝีปากที่ซีดเล็กน้อยก็ยกขึ้น “เพคะ” แล้วนางก็หมดสติไปหลังใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วยาม ไฟจึงถูกควบคุมได้ คลังผ้าด้านหลังเสียหายเกือบครึ่ง แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต ผ้าจำนวนหนึ่งถูกไฟไหม้ ของบางส่
last updateLast Updated : 2026-10-11
Read more

บทที่ 162

ช่วงสาย ชายหนุ่มก็กลับเข้าตำหนักคุนหนิง สีหน้าของเขาบอกชัดว่าพบบางอย่าง“ว่ามา”“ไฟครั้งนี้อาจไม่ได้เกิดขึ้นเองพ่ะย่ะค่ะ” เฉินอวี้วางห่อผ้าเล็ก ๆ ลงบนโต๊ะชิงหลัวที่กำลังจัดเอกสารชะงักมือทันที“พบอะไร” หลินเวยกลับไม่แสดงความตกใจเฉินอวี้เปิดห่อผ้า ภายในมีเศษเชือกไหม้ดำอยู่หลายชิ้น บางส่วนแทบกลายเป็นเถ้า แต่ยังเห็นเส้นใยที่ถักรวมกัน“พบสิ่งนี้บริเวณด้านหลังคลัง จุดที่คาดว่าเป็นต้นเพลิงพ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยหยิบขึ้นมาดู “เชือก?”“พ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่ใช่เชือกธรรมดา” เฉินอวี้ชี้ไปยังส่วนที่ยังไม่ไหม้หมด “มีคราบน้ำมันอยู่”“น้ำมันตะเกียง?”“คล้ายกัน แต่เข้มข้นกว่า กระหม่อมให้คนทดลองแล้ว เชือกชนิดนี้เมื่อแช่น้ำมันจะติดไฟช้า เปลวไฟเดินไปตามเส้นเชือกได้ระยะหนึ่งก่อนลามไปยังสิ่งของที่ปลายทาง”“หมายความว่าคนจุดไฟไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงคลังตอนที่ไฟเริ่มไหม้” หลินเวยเข้าใจทันที“ใช่พ่ะย่ะค่ะ”
last updateLast Updated : 2026-10-11
Read more

บทที่ 163

“คนตายกำลังปกป้องใครบางคน” หลินเวยกล่าว“หรือมีคนทำให้ดูเหมือนเขาฆ่าตัวตายพ่ะย่ะค่ะ” เฉินอวี้พยักหน้า“ตรวจพิษมาจากไหน”“กำลังตรวจ”“ครอบครัว?”“ไม่มีภรรยาหรือบุตร มีมารดากับน้องชายอยู่ต่างเมือง”“ตรวจพวกเขาด้วย อย่าให้รู้ตัว”“พ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยมองจดหมายตรงหน้า อีกคนตาย อีกเส้นทางถูกตัด คนที่อยู่เบื้องหลังไม่เพียงรู้วิธีวางเพลิง แต่ยังรู้ว่าหลังเกิดเหตุ ราชสำนักจะตรวจอะไร และกำจัดคนต้องสงสัยได้ก่อนเฉินอวี้ไปถึง นั่นหมายความว่าศัตรูอาจรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเขาเร็วมาก“อันผินทราบเรื่องเหอซุ่นหรือยัง”“น่าจะยังพ่ะย่ะค่ะ”“ไม่ต้องบอกตอนนี้ ให้นางพักรักษาตัว”“ฮองเฮาคิดว่าไฟอาจถูกจุดเพื่อฆ่าอันผินจริงหรือเพคะ” ชิงหลัวถาม“ยังตอบไม่ได้ แต่นางอยู่ในคลังจริง บาดเจ็บจริง และถ้าออกมาช้ากว่านั้นอีกเพียงนิดเดียว คานที่ไหม้คงตกลงมาแล้ว” หลินเวยมองรายช
last updateLast Updated : 2026-10-12
Read more

บทที่ 164

“เกิดอะไรขึ้น”“มีขันทีคนหนึ่งพยายามนำจดหมายเข้าไปถวายไทเฮาพ่ะย่ะค่ะ”“คนของตำหนักฉือหนิง?” หลินเวยเงยหน้าขึ้น“ไม่ใช่พ่ะย่ะค่ะ”“ชื่อ”“เสี่ยวจิ่ว เพิ่งเข้ามาทำงานในวังได้สามเดือน เดิมอยู่ฝ่ายสวนหลวง”“แล้วขันทีฝ่ายสวนหลวงเข้าไปใกล้ตำหนักฉือหนิงได้อย่างไร”“อ้างว่านำดอกไม้ไปเปลี่ยนพ่ะย่ะค่ะ”“ตำหนักฉือหนิงยังมีการส่งดอกไม้เข้าไปหรือ” ชิงหลัวขมวดคิ้ว“เดือนละสองครั้งพ่ะย่ะค่ะ เป็นดอกไม้สำหรับโต๊ะบูชาพระ”หลินเวยลุกขึ้น “จดหมายอยู่ไหน”เฉินอวี้หยิบซองกระดาษสีขาวออกมา ไม่มีชื่อผู้รับ ไม่มีชื่อผู้ส่ง ไม่มีตราประทับ ธรรมดาจนแทบไม่มีสิ่งใดให้ตามรอย“เปิดหรือยัง”“เปิดแล้วพ่ะย่ะค่ะ” เฉินอวี้ส่งให้หลินเวยดึงกระดาษออก มีเพียงประโยคเดียว “ผู้ที่ทำให้พระองค์สูญเสียทุกอย่างยังนั่งอยู่เหนือวังหลัง”ชิงหลัวอ่า
last updateLast Updated : 2026-10-12
Read more

บทที่ 165

“มีคนพยายามติดต่อพระองค์”“ตลอดหลายสิบปีที่เรานั่งอยู่เหนือวังหลัง มีคนอยากใช้เรามากกว่าที่เจ้าคิด”“แล้วครั้งนี้เล่าเพคะ”“เจ้ากลัวหรือ” ไทเฮามองนางหลินเวยหัวเราะ “ถ้าหม่อมฉันกลัว คงไม่เอาจดหมายมาถวายด้วยตนเอง”“เจ้ามั่นใจว่าเราทำอะไรไม่ได้แล้ว?”“ไม่เพคะ” คำตอบทำให้ไทเฮาเลิกคิ้ว หลินเวยกล่าวต่อ “คนที่เคยมีอำนาจ ต่อให้ไม่มีตราประทับ ไม่มีขุนนาง และไม่มีสิทธิ์ออกจากตำหนัก ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีคุณค่าในสายตาคนที่ต้องการใช้พระนาม”ไทเฮาจ้องนาง “เจ้ารู้ดีจริง ๆ”“หม่อมฉันเรียนรู้จากพระองค์มามากเพคะ” คำพูดนั้นอาจเป็นคำชม หรืออาจเป็นการประชดก็ได้ไทเฮากลับหัวเราะ “หนึ่งปีแล้ว เจ้าก็ยังทำให้เราไม่ชอบหน้าได้เหมือนเดิม”“หม่อมฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้พระองค์ชอบเพคะ”“แน่นอน” ไทเฮาหยิบจดหมายขึ้นมาอีกครั้ง “คนเขียนพูดไม่ผิด”“พระองค์ห
last updateLast Updated : 2026-10-12
Read more

บทที่ 166

“พระองค์ทรงคิดว่าไทเฮาเปลี่ยนแล้วหรือเพคะ”“ไม่รู้” หลินเวยยกถ้วยชา “คนเราบางครั้งไม่ได้เปลี่ยนเพราะสำนึก แต่เปลี่ยนเพราะรู้ว่าทางเดิมพาไปถึงจุดไหน”ชิงหลัวนิ่งไป “หากไทเฮาสำนึกจริงก็ดีนะเพคะ”“อย่ารีบหวังขนาดนั้น” หลินเวยส่ายหน้า นางจำได้ดีว่าไทเฮาเคยทำอะไร การวางยาฮ่องเต้ทีละน้อย การใช้สนมเป็นหมาก การยอมให้คนบริสุทธิ์ตกเป็นเหยื่อ สิ่งเหล่านั้นไม่ได้หายไปเพราะพระนางนั่งคัดพระสูตรหนึ่งปีหลินเวยไม่คิดให้อภัยแทนผู้ที่ถูกทำร้ายแต่นางก็ไม่ปฏิเสธความเป็นไปได้ที่คนคนหนึ่งจะหยุดเดินบนเส้นทางเดิม“เฉินอวี้สืบคนส่งจดหมายถึงไหนแล้ว”“ยังไม่มีความคืบหน้ามากเพคะ ชายที่มอบจดหมายให้เสี่ยวจิ่วยังหาไม่พบ”“รูปพรรณ?”“อาจเป็นของปลอมเพคะ หนวดน่าจะติดเพิ่ม เสื้อผ้าก็เป็นของคนขนของทั่วไป”หลินเวยยิ้มเย็น “เตรียมมาดี”“คนของตระกูลกุ้ยหรือไม่เพคะ”“อาจใช่ หรืออาจมีคนอยากให้เราคิดว่าใช่”
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่ 167

ไทเฮามองนางอยู่นาน นานจนชิงหลัวเริ่มรู้สึกถึงความกดดัน จากนั้นพระนางกลับถาม “หากเราบอกว่าเรายังเกลียดเจ้าอยู่ เจ้าจะคิดอย่างไร”“คิดว่าไม่แปลกเพคะ”“เราสูญเสียอำนาจเพราะเจ้า”“เพราะสิ่งที่พระองค์ทำต่างหากเพคะ”“เจ้านี่มัน...”“หม่อมฉันพูดความจริง”ไทเฮาสูดลมหายใจช้า ๆ แล้วหัวเราะออกมา “เราน่าจะรู้ว่าคุยกับเจ้าแล้วไม่มีวันสบายใจ”“หม่อมฉันก็เช่นกันเพคะ”คราวนี้ความตึงเครียดกลับผ่อนลงเล็กน้อย ไทเฮามองออกไปนอกหน้าต่าง ใบไม้ร่วงหล่นบนลานหิน พระนางเงียบอยู่นาน ก่อนกล่าว“เจ้ารู้หรือไม่ว่าหนึ่งปีที่ผ่านมา เราคิดเรื่องใดมากที่สุด”หลินเวยไม่ได้ตอบไทเฮาพูดต่อเอง “คิดว่าเราพลาดตรงไหน”ชิงหลัวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หลินเวยกลับนิ่งฟัง“ตอนแรกเราคิดว่าแพ้เพราะเจ้าฉลาด ต่อมาคิดว่าแพ้เพราะฮ่องเต้เชื่อเจ้า หลังจากนั้นคิดว่าแพ้เพราะคนของเราโง่” พระนางยิ้มเย็น “สุดท้ายเราถึงเข
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่ 168

เช้าวันนั้น หัวหน้าสำนักตรวจการฝ่ายการเงินนำบัญชีกองใหญ่เข้ามายังตำหนักคุนหนิง หลินเวยเพียงเห็นจำนวนสมุดก็รู้ว่าเรื่องไม่เล็ก“พบอะไร”ชายวัยกลางคนคุกเข่ารายงาน “ทูลฮองเฮา ตามที่พระองค์ให้ตรวจเส้นทางเงินจากหัวเมืองตะวันตกย้อนหลังห้าปี กระหม่อมพบความผิดปกติหลายแห่งพ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยวางพู่กัน “จำนวน”“หากนับเฉพาะเงินที่ตรวจพบชัดเจน ราวหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นตำลึงในช่วงสามปีที่ผ่านมา”ชิงหลัวที่ยืนอยู่ด้านข้างชะงักทันทีหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นตำลึงไม่ใช่เงินเล็กน้อย มากพอจะเลี้ยงกองทหารจำนวนหนึ่งได้เป็นเวลานาน มากพอจะซื้อที่ดิน ร้านค้า หรือแม้แต่สร้างเครือข่ายอำนาจในเมืองหลวงได้หลินเวยถามต่อ “มาจากที่ใดบ้าง”หัวหน้าสำนักกางแผนผังออก “ชิงโจว หลิงโจว ผิงอัน และเมืองเล็กอีกเจ็ดแห่งตามเส้นทางการค้าตะวันตกพ่ะย่ะค่ะ”ชื่อเหล่านั้นทำให้หลินเวยหรี่ตา หลายเมืองอยู่ในเขตที่ตระกูลกุ้ยเคยมีเครือญาติหรือมีอิทธิพลทางทหาร แต่คำว่าเคยมี ไม่ใช่หลักฐานว่าปัจจุบันยังควบคุมอยู่
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่ 169

“ตรวจต่อ?”“เพคะ แต่ไม่ตรวจเพียงว่าใครเป็นเจ้าของร้าน” หลินเวยชี้ไปยังรายการลูกค้า “หม่อมฉันอยากรู้ว่าใครใช้บริการร้านเหล่านี้เป็นประจำ”“ลูกค้า?”“คนสร้างเครือข่ายไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของร้าน บางทีร้านเป็นเพียงทางผ่าน”พระองค์พยักหน้า “ตรวจทั้งหมด”หลินเวยสั่งสำนักตรวจการเพิ่มเติมในวันนั้น ไม่เพียงตรวจผู้ถือหุ้น แต่ตรวจลูกค้าประจำ ผู้กู้เงิน ผู้ฝากของ ผู้ซื้อสินค้าจำนวนมาก ผู้ที่เข้าร้านซ้ำบ่อยผิดปกติ รวมถึงคนที่ใช้คนรับใช้มาทำธุรกรรมแทนงานนี้ใช้เวลาหลายวันเพราะร้านค้าหลายแห่งมีบัญชีลูกค้าหนาเป็นร้อยหน้า เจ้าหน้าที่ต้องเปรียบเทียบชื่อ ที่อยู่ ตำแหน่ง และความถี่ในการซื้อขาย ระหว่างนั้นหลินเวยยังต้องติดตามเรื่องอื่น เครือข่ายกุ้ยเยว่หรง จดหมายถึงไทเฮา ไฟไหม้คลังผ้า รวมถึงอาการของอันผินซึ่งเริ่มดีขึ้นเสิ่นอันหรานส่งคนมาทูลขอกลับมาช่วยงานสองครั้ง หลินเวยปฏิเสธทั้งสองครั้ง“ให้แผลหายก่อน หากนางยังดื้อ บอกว่าข้าจะสั่งหมอหลวงเฝ้าหน้าตำหนัก” นางกำชับ
last updateLast Updated : 2026-10-14
Read more
PREV
1
...
1516171819
...
29
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status