Share

บทที่ 161

last update publish date: 2026-10-11 16:54:39

อันผินไม่ตอบคำถาม นางกลับยื่นกล่องในอ้อมแขนให้ “บัญชีเพคะ”

หลินเวยมองกล่องนั้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 162

    ช่วงสาย ชายหนุ่มก็กลับเข้าตำหนักคุนหนิง สีหน้าของเขาบอกชัดว่าพบบางอย่าง“ว่ามา”“ไฟครั้งนี้อาจไม่ได้เกิดขึ้นเองพ่ะย่ะค่ะ” เฉินอวี้วางห่อผ้าเล็ก ๆ ลงบนโต๊ะชิงหลัวที่กำลังจัดเอกสารชะงักมือทันที“พบอะไร” หลินเวยกลับไม่แสดงความตกใจเฉินอวี้เปิดห่อผ้า ภายในมีเศษเชือกไหม้ดำอยู่หลายชิ้น บางส่วนแทบกลายเป็นเถ้า แต่ยังเห็นเส้นใยที่ถักรวมกัน“พบสิ่งนี้บริเวณด้านหลังคลัง จุดที่คาดว่าเป็นต้นเพลิงพ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยหยิบขึ้นมาดู “เชือก?”“พ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่ใช่เชือกธรรมดา” เฉินอวี้ชี้ไปยังส่วนที่ยังไม่ไหม้หมด “มีคราบน้ำมันอยู่”“น้ำมันตะเกียง?”“คล้ายกัน แต่เข้มข้นกว่า กระหม่อมให้คนทดลองแล้ว เชือกชนิดนี้เมื่อแช่น้ำมันจะติดไฟช้า เปลวไฟเดินไปตามเส้นเชือกได้ระยะหนึ่งก่อนลามไปยังสิ่งของที่ปลายทาง”“หมายความว่าคนจุดไฟไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงคลังตอนที่ไฟเริ่มไหม้” หลินเวยเข้าใจทันที“ใช่พ่ะย่ะค่ะ”

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 161

    อันผินไม่ตอบคำถาม นางกลับยื่นกล่องในอ้อมแขนให้ “บัญชีเพคะ”หลินเวยมองกล่องนั้น “อะไร”“บัญชีผ้าแพร...ย้อนหลังสามปี” อันผินหายใจแรง “รวมถึงเอกสารรับของจากหัวเมือง หากไหม้หมด...เราจะตรวจเส้นทางของเก่าไม่ได้เพคะ”“บัญชีไหม้ก็ทำใหม่ได้!” หลินเวยทั้งโกรธทั้งตกใจ“บางฉบับ...มีเพียงชุดเดียวเพคะ” อันผินส่ายหน้าเบา ๆ“แล้วชีวิตเจ้ามีกี่ชีวิต!”เสิ่นอันหรานนิ่งไป เหมือนไม่คิดว่าหลินเวยจะตวาดเพราะเรื่องนี้“เรียกหมอหลวง!” หลินเวยหันไปสั่งทันที“เพคะ!”“หม่อมฉันไม่เป็นไร...” อันผินพยายามพูด“เงียบ” หลินเวยดุ “ถ้าอยากช่วยข้าทำงานก็ต้องมีชีวิตอยู่ก่อน”เสิ่นอันหรานมองนางจากนั้นริมฝีปากที่ซีดเล็กน้อยก็ยกขึ้น “เพคะ” แล้วนางก็หมดสติไปหลังใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วยาม ไฟจึงถูกควบคุมได้ คลังผ้าด้านหลังเสียหายเกือบครึ่ง แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต ผ้าจำนวนหนึ่งถูกไฟไหม้ ของบางส่

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 160

    หลินเวยถาม “พบความผิดพลาดกี่แห่ง”“ไม่มีเพคะ” หญิงผู้นั้นมีสีหน้าประหลาดใจอยู่เล็กน้อย“ตัวเลขผิดสักรายการ?”“ไม่มีเพคะ”“ยอดเงิน?”“ตรงทั้งหมด”“ของคงคลัง?”“ตรงกับใบเบิกและใบรับทุกแห่งเพคะ”หลินเวยมองกองบัญชีตรงหน้า งานที่ปกติต้องใช้เจ้าหน้าที่หลายคนตรวจกลับถูกสนมเล็กผู้หนึ่งจัดการอย่างเรียบร้อย“ดูเหมือนครั้งนี้ฮองเฮาจะพบคนช่วยงานเก่งแล้วนะเพคะ” ชิงหลัวยิ้มหลินเวยไม่ได้ตอบทันที นางหยิบสมุดเล่มบนสุดขึ้นมาเปิด ตัวเลขเรียบร้อย หมายเหตุชัดเจน จุดที่มีข้อสงสัยถูกตรวจซ้ำ รายการที่แก้ไขมีหลักฐานครบ ไม่มีการละเว้นเพราะผู้รับเป็นคนมีตำแหน่ง ไม่มีการเล่นงานเพราะผู้รับเป็นนางกำนัลต่ำต้อย ทุกอย่างอยู่ภายใต้กฎเดียวกัน เป็นวิธีทำงานที่หลินเวยชอบ และเป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกว่าเสิ่นอันหรานอาจมีความสามารถมากพอจะรับผิดชอบสิ่งที่ใหญ่กว่านี้นางปิดสมุดลงช้า ๆ ขณะที่ด้านนอกตำหนักคุนหนิง อันผินกำลังเดินกลับตำหนักของตนอ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 159

    จากวันนั้น อันผินจึงเริ่มเข้ามาช่วยงานฝ่ายใน ตอนแรกหลินเวยให้เพียงงานเล็ก ๆ แต่ไม่นานก็พบว่านางทำงานละเอียดกว่าที่คิด อันผินไม่ได้เพียงตรวจยอดรวม นางเปรียบเทียบราคาของเดือนก่อน ตรวจว่าทำไมยาชนิดเดียวกันจึงแพงขึ้น ถามว่าทำไมตำหนักที่มีคนสิบสองคนจึงเบิกน้ำมันตะเกียงมากกว่าตำหนักที่มีคนยี่สิบคน หากพบความผิดปกติ นางไม่กล่าวหาทันทีแต่เขียนหมายเหตุให้ตรวจซ้ำสองวันต่อมา อันผินพบว่าราคาน้ำมันเพิ่มขึ้นเพราะร้านค้าขึ้นราคาจริง อีกแห่งใช้มากขึ้นเพราะมีนางกำนัลป่วย ต้องจุดตะเกียงดูแลทั้งคืน นางจึงลบข้อสงสัยออกเอง หลินเวยสังเกตทั้งหมด คนเก่งหาไม่ยาก แต่คนที่ไม่รีบตัดสินผู้อื่นหาได้ยากกว่าหลายวันผ่านไป มีเรื่องหนึ่งเกิดขึ้นระหว่างตรวจบัญชีเบี้ยหวัด นางกำนัลตัวเล็กคนหนึ่งคุกเข่าอยู่หน้าห้องบัญชี น้ำตาไหลไม่หยุด“หม่อมฉันไม่ได้รับจริง ๆ เจ้าค่ะ”“ในบัญชีมีลายมือเจ้า จะบอกว่าไม่ได้รับได้อย่างไร!” ผู้ดูแลฝ่ายในตวาด“หม่อมฉันได้รับเพียงครึ่งเดียวเจ้าค่ะ”“โกหก!”อันผินซึ่งกำลังตรวจเอกสารอยู่ด้านในได้ยินเ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 158

    หลินเวยเงยหน้าขึ้นทันทีเฉินอวี้กล่าวต่อ “ทุกคันเปลี่ยนเป็นรถม้าธรรมดา ไม่มีตราจวน และเข้าทางประตูด้านข้าง”“คนที่อยู่ในรถคือใคร”“ไม่ใช่ขุนนางพ่ะย่ะค่ะ” เขาหยุดเล็กน้อย “เป็นฮูหยินของพวกเขา”ห้องทั้งห้องเงียบลง หลินเวยมองรายชื่อห้าตระกูลบนกระดาษ ครั้งแรกที่ไปมาหาสู่กัน ทุกอย่างเปิดเผย งานชมดอกไม้ น้ำชา การช่วยเหลือ คำขอบคุณ แต่ตอนนี้พวกนางเริ่มเปลี่ยนรถม้าเริ่มเข้าประตูข้าง และเริ่มเลือกเวลาเมื่อไม่มีใครเห็นหลินเวยหยิบหมุดอีกห้าอันขึ้นมา ปักลงบนแผนที่ทีละจุด จากนั้นลากเส้นทั้งหมดเข้าหาจวนกุ้ย ใยแมงมุมที่เคยดูเหมือนการคบหาธรรมดาเริ่มมีศูนย์กลางชัดเจนขึ้น หลินเวยมองมันอยู่นาน ก่อนกล่าวเบา ๆ“ในที่สุดก็เริ่มแล้วสินะ”ศัตรูครั้งนี้ไม่ได้สร้างกองทัพ ไม่ได้สะสมอาวุธ ไม่ได้ซื้อขุนนางอย่างเปิดเผย แต่มันกำลังสร้างสิ่งที่ราชสำนักแทบไม่เคยนับว่าเป็นอำนาจเครือข่ายของผู้หญิงที่อยู่ข้างกายผู้มีอำนาจและในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์...ฮูหยินขุนนา

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 157

    กุ้ยเยว่หรงยิ้ม “เช่นนั้นก็ไม่รับของที่ไม่ควรรับ เท่านี้ก็หมดปัญหาแล้วเจ้าค่ะ”หลายคนหัวเราะ ไม่มีใครสังเกตว่าหลังเสียงหัวเราะนั้น เรื่องที่กำลังพูดคือความไม่สบายใจของครอบครัวขุนนางต่อระบบใหม่กุ้ยเยว่หรงไม่ได้เป็นคนเริ่ม ไม่ยุยง ไม่วิจารณ์ฮองเฮา เพียงฟัง และจำ เมื่อฮูหยินผู้หนึ่งบ่นว่าสามีอาจถูกย้ายไปหัวเมือง นางจำได้ เมื่ออีกคนพูดว่ารายได้ครอบครัวลดลงหลังร้านค้าที่เคยพึ่งพาถูกตรวจ นางก็จำ เมื่อมีคนบอกว่าบุตรชายพลาดตำแหน่งเพราะระบบใหม่ไม่ให้ใช้คนรับรองเพียงอย่างเดียว นางยังคงยิ้มและรินชา ไม่มีคำพูดใดผิดกฎหมายแต่เมื่อรวมกัน มันคือแผนที่ของความไม่พอใจกุ้ยเยว่หรงไม่ต้องเข้าไปในท้องพระโรง เพราะเรื่องในท้องพระโรงจำนวนไม่น้อยกลับมาถึงโต๊ะอาหารของแต่ละครอบครัวอยู่แล้วช่วงท้ายงาน หญิงหม้ายวัยกลางคนผู้หนึ่งเข้ามาจับมือนาง“เยว่หรง คราวก่อนต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ หากไม่ได้เจ้าช่วยแนะนำร้านผ้าให้ ข้าคงต้องขายเรือนเก่าแล้ว”กุ้ยเยว่หรงส่ายหน้า “ท่านอย่าพูดเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ ข้าเพียงแนะนำคนให้รู้จัก งานทั้งหมดเป็นฝีมือของคนใ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status