Partager

บทที่ 275

last update Date de publication: 2026-11-16 16:27:30

หลินเวยมองข้อความอยู่นาน คนทั้งราชสำนักกำลังต้องการคำตอบจากไทเฮา กุ้ยจงเหยาส่งหลักฐาน อันกุ้ยเฟยส่ง
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 280

    ทุกอย่างกำลังเรียงตัวเข้าที่ ไทเฮามีความแค้น มีเหตุผล มีความชอบธรรม และตอนนี้ยังมีเหตุให้กลัวว่าหลินเวยจะปิดปากพระนาง สำหรับกุ้ยจงเหยา สิ่งเหล่านี้มากพอแล้วที่จะทำให้เขาเลิกสงสัยในความร่วมมือที่กำลังก่อตัวเขามองข้อความจากตำหนักฉือหนิงอีกครั้ง ก่อนกล่าวอย่างมั่นใจ “พระนางเลือกแล้ว”กุ้ยเยว่หรงถาม “ท่านแน่ใจ?”“แน่”“เลือกใคร”กุ้ยจงเหยายิ้มบาง “เลือกฝ่ายที่ทำให้พระนางกลับมามีเสียงได้อีกครั้ง”และเพราะคำโกหกเพียงครั้งเดียวของหญิงชราที่เขาคิดว่ากำลังถูกต้อนจนมุม ในที่สุด กุ้ยจงเหยาก็เชื่อว่าไทเฮาอยู่ฝ่ายตนแล้วกุ้ยเยว่หรงสร้างคลื่นประชาชนข่าวเรื่องราชโองการจากรัชกาลก่อนหลุดออกจากวงขุนนางเร็วกว่าที่ราชสำนักคาดไว้ ช่วงแรกมีเพียงคนในโรงน้ำชาใหญ่ ๆ พูดถึงว่าอดีตฮ่องเต้อาจเคยคิดแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการ แต่เมื่อผ่านไปไม่กี่วัน เรื่องก็ถูกเล่าใหม่จนกลายเป็นคำถามที่แทงตรงเข้าหาหัวใจของราชสำนักหากไทเฮาเคยได้รับอำนาจโดยชอบธรรมจริง เหตุใดวันนี้พระนางจึงถูกกักอยู่ในตำหนักและจากคำถามนั้น เรื่องก็เริ่มเปลี่ยนอีกครั้ง“ได้ยินว่าราชโองการเขียนไว้ว่าไทเฮามีสิทธิ์ดูแลราชสำนักร่วมกับขุนนางอาวุโส”“ถ้าเป

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 279

    กุ้ยเยว่หรงถาม “ท่านจะขอให้ไทเฮาพูดต่อสาธารณะหรือ”“ยัง”“ทำไม”“เพราะถ้าเร่งเกินไป พระองค์อาจถอย” กุ้ยจงเหยาหยิบพู่กัน “ให้คนส่งข้อความกลับไปว่า ถ้าฮองเฮาข่มขู่พระองค์จริง ตระกูลกุ้ยจะหาทางทำให้พระองค์มีโอกาสพูดต่อหน้าราชสำนักโดยไม่ถูกกดดัน”กุ้ยเยว่หรงมองเขา “ท่านกำลังเสนอการคุ้มครอง?”“ไม่ เสนอทางออก”“ต่างกันหรือ”“มาก คนที่ถูกขังไม่ชอบให้ใครบอกว่าจะคุ้มครองแต่จะสนใจคนที่บอกว่ามีทางให้เลือก” กุ้ยจงเหยาตอบข้อความนั้นถูกส่งกลับไปยังตำหนักฉือหนิง เมื่อไทเฮาได้ฟัง พระนางหัวเราะทันที“เขากัดเบ็ดแล้ว”นางกำนัลชราถาม “พระองค์จะทรงตอบอย่างไรเพคะ”“ยังไม่ตอบ”“ทำไม”“ปลาเพิ่งกัด จะรีบดึงเชือกทำไม ปล่อยให้เขาคิด” พระนางลุกขึ้นเดินไปหน้าต่าง“คิดอะไรเพคะ”“คิดว่าเรากำลังกลัว คิดว่าเราต้องการคนช่วย คิดว่าเราต้องการเวทีพูด แล้วเมื่อเขาเชื่อมากพอ…” ไทเฮายิ้ม “เขาจะเอาของที่ซ่อนอยู่มาเสนอเอง”นางกำนัลชรานิ่งไป ทันใดนั้นก็เข้าใจว่า พระนางไม่ได้ต้องการเพียงหลอกกุ้ยจงเหยาแต่ต้องการล่อให้เขาเปิดหลักฐานทั้งหมดที่ยังซ่อนไว้“พระองค์คิดว่าเขายังมีอะไร?”“แน่นอน” ไทเฮาตอบ “คนอย่างกุ้ยจงเหยาไม่มีวันเอาไ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 278

    คำโกหกของไทเฮาหลังจากหลินเวยออกจากตำหนักฉือหนิง ไทเฮายังคงนั่งอยู่ที่เดิมเป็นเวลานานนางกำนัลชราข้างกายไม่กล้าถามซ้ำเพราะรู้ว่าพระนางกำลังคิด และทุกครั้งที่ไทเฮาเงียบเช่นนี้ มักหมายความว่าพระนางไม่ได้คิดเพียงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นตรงหน้า แต่กำลังมองไปถึงสิ่งที่จะเกิดตามมาอีกหลายก้าวในที่สุด ไทเฮาจึงหยิบถ้วยชาขึ้นมา ชาเย็นไปแล้ว พระนางจิบเพียงเล็กน้อยก่อนถาม “มีใครรู้หรือไม่ว่าหลินเวยมาหาเรา”นางกำนัลชราตอบ “คนในตำหนักรู้เพคะ ส่วนด้านนอกน่าจะรู้เพียงว่าฮองเฮาได้รับคำเรียกจากพระองค์”“กุ้ยจงเหยาจะรู้ไหม”“มีความเป็นไปได้สูงเพคะ”ไทเฮายิ้มบาง “เขาต้องถาม”หญิงชรามองพระนาง “พระองค์จะทรงตอบอย่างไรเพคะ”“เจ้าคิดว่าเราควรตอบอย่างไร”“ตามความจริง?”ไทเฮาหัวเราะเบา ๆ “ความจริงอะไร”“ว่าฮองเฮามาตามคำเรียกของพระองค์ และพระองค์ทรงถามเรื่องฝ่าบาทกับอำนาจ”“แล้วหลังจากนั้น?”“ก็…” นางกำนัลชราหยุด เพราะทันใดนั้นก็มองเห็นปัญหาถ้ากุ้ยจงเหยารู้ว่าหลินเวยไม่ได้ขอร้อง ไม่ข่มขู่ ไม่พยายามซื้อใจ และยังยืนยันว่าหากความจริงทำร้ายตัวเองก็ให้ไทเฮาพูดออกมา เขาย่อมรู้ทันทีว่าความสัมพันธ์ระหว่างไทเฮากับฮองเฮาไ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 277

    “เจ้ากล้าพูดเพราะยังไม่ถึงวันนั้น”“ถูกต้อง” คำตอบทำให้ไทเฮาประหลาดใจ หลินเวยไม่ได้รีบอ้างว่าตนสูงส่ง“หม่อมฉันไม่รู้ว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริงจะเจ็บเพียงใด อาจโกรธเขาด้วย อาจทะเลาะ อาจคิดว่าไม่ยุติธรรม แต่สุดท้ายหม่อมฉันยังไม่คิดใช้ชีวิตของเขา สุขภาพของเขา หรือบัลลังก์ของเขาเป็นราคาสำหรับอำนาจของตัวเอง”ไทเฮาเงียบลงหลินเวยมองพระนางแล้วถามสิ่งที่ไม่ควรถามที่สุด “พระองค์กำลังถามหม่อมฉัน หรือถามตัวเองเพคะ”สายตาไทเฮาเย็นลงทันที “เจ้ากล้ามาก”“ทราบเพคะ”“เจ้าคิดว่าเรากำลังเสียใจ?”“ไม่ทราบ”“เรายังเกลียดเจ้า”“ทราบเพคะ”“ถ้ามีโอกาสเห็นเจ้าตกจากตำแหน่ง เราอาจยังรู้สึกดี”“เรื่องนั้นก็พอเดาได้เพคะ”“แล้วเจ้ายังกล้าพูดกับเราเช่นนี้”“เพราะพระองค์ไม่ได้เรียกหม่อมฉันมาเพื่อฟังคำประจบ”ไทเฮามองนาง ไม่มีคำตอบหลินเวยจึงกล่าวต่อ “พระองค์ถามว่าหม่อมฉันจะเลือกอำนาจหรือเยี่ยนจิ่งเฉิน แต่หม่อมฉันคิดว่า ครั้งหนึ่งพระองค์อาจเคยตอบคำถามนี้ผิด”พระพักตร์ไทเฮาแข็งขึ้น “หลินเวย”“พระองค์รักเขาเพคะ”“อย่าทำเหมือนรู้จักเรา”“หม่อมฉันไม่ได้รู้จักพระองค์ทั้งหมดแต่ถ้าพระองค์ไม่รักเขา พระองค์คงฆ่าเขาไปแล้วในตอนที่

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 276

    ไทเฮากลับถาม “เจ้ากับเขากำลังแสดงละคร?”“พระองค์เรียกหม่อมฉันมาเพื่อถามเรื่องชีวิตคู่หรือเพคะ”“เราอยากรู้ว่าลูกชายเราโง่แค่ไหน”“ถ้าเรื่องนี้ หม่อมฉันคงตอบไม่ได้ เพราะจะดูไม่เคารพสามี”ไทเฮาหลุดหัวเราะจริง ๆ เป็นครั้งแรกแต่เพียงชั่วครู่ พระพักตร์ก็กลับมาเคร่งขรึม“หลินเวย เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเราเรียกเจ้ามา”“ไม่ทราบ”“ไม่เดา?”“เดาได้หลายอย่าง”“พูดมา”“พระองค์อาจอยากถามเรื่องราชโองการ อาจอยากถามว่าหม่อมฉันจะทำอย่างไรถ้าเอกสารเป็นของจริง อาจอยากรู้ว่าหม่อมฉันคิดอย่างไรกับอันกุ้ยเฟยหรืออาจอยากลองดูว่าหม่อมฉันจะขอให้พระองค์ช่วยหรือไม่”ไทเฮามองนาง “ข้อสุดท้ายใกล้ที่สุด”หลินเวยไม่แปลกใจ “แล้วพระองค์เห็นอะไรเพคะ”“เจ้าไม่ได้ขอ”“หม่อมฉันไม่มีสิทธิ์ขอให้พระองค์โกหก”“ถ้าเราเพียงพูดความจริงที่เป็นประโยชน์กับเจ้า?”“นั่นเป็นสิทธิ์ของพระองค์”“แล้วถ้าความจริงทำร้ายเจ้า?”หลินเวยตอบทันที “ก็พูดเพคะ”ไทเฮาขมวดคิ้ว “แม้มันทำให้เจ้าถูกปลด?”“ถ้าหม่อมฉันทำผิดจริงจนสมควรถูกปลด ก็ต้องปลด”“พูดง่าย”“ไม่ง่ายเพคะ หม่อมฉันชอบตำแหน่งของตัวเอง” หลินเวยตอบ คำตอบตรงไปตรงมาทำให้ไทเฮามองนางใหม่“ชอบ?”“

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 275

    หลินเวยมองข้อความอยู่นาน คนทั้งราชสำนักกำลังต้องการคำตอบจากไทเฮา กุ้ยจงเหยาส่งหลักฐาน อันกุ้ยเฟยส่งความปรารถนาดี ขุนนางส่งคำถามแต่ไทเฮาไม่เปิดใจให้ใคร บัดนี้พระนางกลับเป็นฝ่ายเรียกคนที่เคยทำให้ตนสูญเสียอำนาจมากที่สุดเข้าไปหาหลินเวยพับกระดาษ “เตรียมชุดให้ข้า”ชิงหลัวหน้าเปลี่ยน “พระองค์จะเสด็จจริงหรือเพคะ”“แน่นอน”“แต่พระนางบอกให้ไปคนเดียว”“ข้าอ่านออก”“หม่อมฉันหมายถึงมันอันตราย”หลินเวยยิ้มบาง “ถ้าไทเฮาต้องการฆ่าข้าจริง พระนางไม่เลือกเวลาที่คนทั้งราชสำนักรู้ว่าพระนางเป็นคนเรียกข้าเข้าไปหาหรอก”“แล้วพระองค์คิดว่าพระนางต้องการอะไร”คราวนี้หลินเวยไม่ตอบเพราะนางเองก็อยากรู้เช่นกัน และในวันที่กุ้ยจงเหยา อันกุ้ยเฟย รวมถึงคนทั้งราชสำนักต่างพยายามเปิดปากไทเฮาแต่ไม่มีใครทำสำเร็จ คนที่พระนางเลือกให้เข้ามาฟังสิ่งที่อาจเปลี่ยนทั้งกระดานกลับมีเพียงคนเดียว ไทเฮาเรียกหลินเวยมาพบเพียงลำพังศัตรูสองรุ่นยามซื่อของวันถัดมา หลินเวยมาถึงตำหนักฉือหนิงตามคำเรียกของไทเฮา นางมาคนเดียวตามที่พระนางต้องการ ชิงหลัวถูกสั่งให้รออยู่ด้านนอกประตูชั้นแรก แม้จะไม่พอใจอย่างยิ่งก็ตาม ส่วนเฉินอวี้ไม่ได้ปรากฏตัวให้เห็น

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status