Tous les chapitres de : Chapitre 111 - Chapitre 113

“ท่านพ่อ จะทำเช่นไรดีขอรับ หากเรื่องนี้ไปถึงหูท่านเจ้าเมืองพวกเราจบสิ้นแน่”“ข้าเองก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือผู้ใด ตอนนี้พ่อได้ยินมาว่าน้องสาวของเจ้าเกิดเรื่อง แต่ทว่าพวกเราไม่สามารถไปเยี่ยมนางได้”“เหตุใดเล่าขอรับ” “ก็เพราะนางกับน้องเขยของเจ้าไม่รู้เกิดบ้าอันใดขึ้นมาถึงได้ลุกขึ้นมาตบตีอีกทั้งยังพล่ามเรื่องที่ตัวเองเคยทำเมื่อก่อน ไหนจะเรื่องตระกูลซ่งและเจ้าเด็กจวิ้นอวี้นั่นอีก สถานการณ์ตอนนี้พ่อคิดว่ามีคนตีกรอบพวกเรา แต่จะเป็นผู้ใด ถึงได้มีความสามารถเช่นนี้ หรือเจ้าไปทำให้ผู้ใดขุ่นเคืองใจรึ”“ท่านพ่อ ข้าจะไปรู้ได้เยี่ยงไรขอรับ ข้าเองนอกจากส่งคนไปจัดการเจ้าเด็กนั่นกับอำนวยความสะดวกให้น้องสาวนิดหน่อย นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีแล้ว”“เจ้าแน่ใจนะ ว่าไม่ได้ไปยั่วยุคนที่ไม่สมควรยั่วยุเข้า”“แน่เสียยิ่งกว่าแน่อีกขอรับ”หลังจากที่เจ้าเมืองสืบทราบแน่ชัดพร้อมด้วยพยานและหลักฐานมัดตัวสองพ่อลูก เจ้าหน้าที่ทางการจึงได้เข้าจับกุม ทั้งสองพ่อลูกถูกปลดออกจากตำแหน่งเพ

“พี่รอง ท่านไม่เป็นไรนะเจ้าคะ”“ไม่เป็นไร ข้าจะเป็นอันใดได้ ข้าดีใจมากต่างหาก ในที่สุดพวกเขาก็ได้รับกรรมที่ก่อเอาไว้”“เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะ ต่อให้ท่านไม่มีใคร ยังมีพวกเรานะเจ้าคะ พวกเราคือครอบครัวของท่าน”“ขอบใจน้องสาว ขอบคุณท่านพ่อมากขอรับ ข้าเองก็ดีใจมากที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเหมือนกับพี่ใหญ่ที่ข้าเคยอิจฉาเขามาตลอด”“เจ้าไม่ต้องอิจฉาพี่ใหญ่เจ้า เขาเองพบเจอความโหดร้ายมาไม่ต่างจากเจ้า ตอนนั้นที่พวกเราเจอเขานอนอาบเลือดอยู่กลางป่า กลัวว่าเขาจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาด้วยซ้ำ”“ขอรับ ท่านพ่อ แต่ทรัพย์สินพวกนั้นข้าไม่อยากได้ จวนหลังนั้นข้าอยากขายคืนให้ทางการขอรับ สถานที่โสมมเช่นนั้นข้าไม่อยากเห็น ส่วนเรือนที่ข้ากับท่านแม่เคยอาศัยอยู่ข้าอยากรื้อออกขอรับ”“ตามใจเจ้าเถอะ น้องสาวเจ้าซื้อจวนเอาไว้แล้วไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีที่อยู่”“ขอรับท่านพ่อ”“พี่รอง ความจริงแล้วข้าแอบเข้าไปขโมยทรัพย์สินที่จวนเฉินมา ของพวกนั้นแต่เดิมเป็นของท่านแม่ท่า