All Chapters of เส้นทางสู่การเป็นเศรษฐี ของเด็กหญิงชาวนา: Chapter 121 - Chapter 130

155 Chapters

119

“น้องสาวเจ้าใจเย็น ๆ ข้ารู้ว่าสิ่งที่เจ้าทำได้นั้นมันเกินสามัญสำนึกของคนทั่วไปมาก แต่พวกเราไม่มีเจตนาเช่นนั้นจริง ๆ  พวกเราไม่เคยดูถูกดูแคลนอาเขยแม้แต่น้อย พวกเรากลับดีใจเสียอีกที่ท่านอาสามารถแต่งงานกับคนที่ดีเช่นอาเขยได้ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเพียงชาวไร่ชาวนาแต่เขาก็รักและดูแลอาหญิงดีมาก เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว จวนแม่ทัพของเราไม่จำเป็นที่จะต้องแต่งงานเพื่ออำนาจ แต่ท่านย่าชอบที่จะจับคู่ลูกหลานกับลูกหลานสหายสนิทของนางเพียงเท่านั้น นางแค่คิดว่าแต่งกับคนกันเองจะดีกว่าเท่านั้น” “คนเราบางครั้งไม่สามารถตัดสินได้แค่เพียงตาเห็นหรือความรู้สึกเจ้าค่ะ ทำได้แค่เพียงกาลเวลาพิสูจน์เท่านั้น”“ที่เจ้าพูดมาเหมือนพี่ใหญ่กับว่าที่พี่สะใภ้ พวกเขารักกันจากใจจริง”“พี่รองอัน ท่านช่วยเหลือข้าสักเรื่องจะได้หรือไม่”“เรื่องอันใดรึ ตราบใดไม่ใช่สิ่งที่ไม่ดีข้าย่อมเต็มใจช่วยอยู่แล้ว”“ท่านคิดมากไปแล้ว ข้าเพียงแค่ต้องการรู้ว่าเกิดอันใดกับจวนสกุลเย่ถึงได้เกิดไฟไหม้ขึ้นเมื่อกลางดึกเมื่อคืนนี้เจ้าค่ะ แล้วตอนนี้
last updateLast Updated : 2026-08-23
Read more

120

“ท่านอ๋อง มีเรื่องดี ๆ หรือพะย่ะค่ะ”“เจี้ยนเช่อตามหาลูกของเราพบแล้ว ทั้งยังบอกอีกว่าหน้าตาเหมือนเราถึงเก้าส่วน เรายังมีหลาน ๆ อีกห้าคน ที่โตแล้ว หลานชายสี่คน หลานสาวหนึ่งคน ตอนนี้ลูกสะใภ้ของเรากำลังตั้งครรภ์อยู่ไม่รู้ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย เดิมทีข้าคิดว่าคงไม่มีโอกาสมีหลานแล้ว แต่ตอนนี้ข้ากลับมีหลานมากมาย” “ดีใจด้วยขอรับท่านอ๋อง เช่นนั้นข้าน้อยไปจัดเตรียมห้องสำหรับคุณหนูคุณชายเพิ่มดีหรือไม่ขอรับ”“ดี เจี้ยนเช่อบอกว่าจะพาหลานสาวของข้ามา เจ้าไปจัดเตรียมห้องให้นางก่อน ส่วนห้องของพี่ชายทั้งสี่ของนางเอาไว้ทีหลัง อ้อ นางชอบตำราแพทย์ สมุนไพร แล้วก็ชอบฝึกยุทธ์ เจ้าไปเตรียมลานบ้านเอาไว้ให้นางแยกต่างหาก”“พะย่ะค่ะท่านอ๋อง กระหม่อมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้” กลับไปที่เมืองหลวง หลังจากมู่หรงอันส่งคนไปสืบเรื่องที่เกิดขึ้นกับจวนสกุลเย่ เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วยามเพียงเท่านั้น คนที่ส่งไปก็กลับมารายงานทุกสิ่งทุกอย่างให้กับมู่หรงอันฟัง หลังจากได้ฟังรายงานแล้วมู่หรงอันได้แต่ส่ายหน้าไปมาและถอนหายใจ
last updateLast Updated : 2026-08-23
Read more

121

 “เป็นอย่างไรเจ้าคะ ของที่ข้านำมาพอจะส่งเข้าร่วมประมูลได้หรือไม่”“ได้สิ ได้แน่นอนอยู่แล้ว ข้าเกรงว่าหากประกาศรายการประมูลออกไปในครั้งนี้ ผู้คนคงได้แตกตื่นกันแน่”“ขนาดนั้นเลยหรือขอรับผู้อาวุโสฉิน”“แน่นอนสิ โสมคนอายุแปดร้อยปี เห็ดหลินจือแดง ที่สำคัญ นั่นเห็นกล่องนั้นหรือไม่ กล่องทำมาจากหยกหิมะชั้นดี ข้างในมีบัวหิมะร้อยปีอยู่ ท่านคิดว่าผู้คนจะแตกตื่นหรือไม่”“โอ้ นี่น้องสาวเจ้าไปปล้นหุบเขาสมุนไพรมารึ”“พี่รองอันท่านพูดอันใดกัน ของพวกนี้ข้าล้วนแต่ต้องบุกป่าฝ่าดงไปเสาะหามากับอาจารย์ของข้า”“พี่รองแค่ตกใจ พี่รองขอโทษเจ้า”“เช่นนั้นผู้อาวุโส ประเมินราคาได้หรือไม่”“เบื้องต้นโสม ราคาประมูลเริ่มต้นอยู่ที่ 10,000 ตำลึง เห็ดหลินจือ 5,000 ตำลึง ส่วนบัวหิมะนั้น 50,000 ตำลึง ส่วนราคาจะเท่าไรนั้นข้าเองก็สุดจะรู้ได้ รายได้จากการประมูล ทางโรงประมูลของเราจะหักค่าธรรมเนียมสองในสิบส่วน”“เจ้าค่ะ”&ld
last updateLast Updated : 2026-08-24
Read more

122

“ได้ ลุงจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง”“เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนเจ้าค่ะ ข้าจะไปหาพี่สะใภ้ใหญ่กับพี่ใหญ่เซียวเสียหน่อย มีของมอบให้ทั้งสองคนเจ้าค่ะ”“ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงเรื่ององครักษ์หวัง ลุงจะดูแลเขาให้เอง”คล้อยหลังเสิ่นอิงอิงหวังเจี้ยนเช่อก็ได้พูดขึ้นมาว่า “คุณหนูห้าถึงแม้ว่าจะยังเด็กแต่ก็มีรังสีฆ่าฟันและมีจิตสังหารที่รุนแรงมากนะขอรับท่านแม่ทัพ”“ใช่แล้วล่ะ ฝีมือของนางสูงส่งแม้แต่ข้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง ข้าแนะนำว่าอย่าได้มีเรื่องหมองใจกับนาง อย่าแตะต้องหรือคิดร้ายกับคนที่นางรักและครอบครัวของนาง ถึงนางจะมีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น อย่าได้ดูถูกดูแคลนว่านางเป็นเพียงเด็กหญิงที่ยังไม่โต หาไม่แล้วคนที่จะเสียใจคือพวกเจ้า” “ข้าเข้าใจแล้ว”สองวันผ่านไป ในที่สุดก็มาถึงวันที่โรงประมูลจะทำการเปิดประมูลสมุนไพรล้ำค่าทั้งสามชนิด และแน่นอนว่าสมุนไพรทั้งสามนั้นจะนำออกมาประมูลเป็นรายการสุดท้าย เสิ่นอิงอิงเข้ามานั่งรอในห้องพิเศษโดยมีมู่หรงอันและหวังเจี้ยนเช่อติดตามมาด้วยบรรยากาศการประ
last updateLast Updated : 2026-08-24
Read more

123

 กลับไปที่หมู่บ้านป่าหมอก วันนี้ก็เป็นวันหยุดของสำนักศึกษา สี่พี่น้องรีบกลับหมู่บ้านไปด้วยความเร่งรีบ ตอนนี้พวกเขาเดินทางกลับบ้านเองเพราะท่านแม่ไม่สะดวกที่จะอยู่คนเดียว น้องสาวไม่อยู่บ้านท่านพ่อจึงจำเป็นต้องอยู่คอยดูแลท่านแม่ ในเวลานี้ท้องของท่านแม่ใหญ่โตขึ้นมาก เคลื่อนไหวไม่สะดวกจึงจำเป็นจะต้องมีคนคอยดูแลอยู่เสมอ“พี่ใหญ่พวกเรารีบกลับบ้านกันเถอะ” เยว่ฉี“ตกลง พวกเรารีบกลับกันเถอะ น้องสาวไม่อยู่ที่บ้านมีเพียงท่านพ่อคนเดียวเท่านั้น” เยว่อันเห็นด้วยกับน้องชายทั้งสี่คนรีบเดินไปยังตลาดเพื่อเช่ารถม้ากลับบ้าน นอกจากนี้พวกเขายังซื้อขนมและเนื้อกลับไปเพื่อทำอาหาร ทั้งสี่คนไม่แน่ใจว่าพอน้องสาวไม่อยู่แล้วท่านพ่อจะได้เข้าป่าไปล่าสัตว์เอาเนื้อมาเก็บไว้ทำอาหารให้ท่านแม่กินหรือไม่ ความจริงแล้วงานแต่งงานน่าจะเสร็จสิ้นแล้ว ไม่รู้ว่าน้องสาวจะกลับบ้านมาหรือยัง “พี่สาม ท่านว่าพอเรากลับไปบ้านแล้วน้องสาวจะกลับมาหรือยัง” เยว่เทียน“ข้าเองก็ไม่รู้ กลับไปถึงบ้านก็จะรู้เองนั้นล่ะ”“ขอรับ”
last updateLast Updated : 2026-08-24
Read more

124

หลังจากอู่หลิงเยว่ได้กินยาสงบจิตไปสองครั้งอาการของนางก็ดีขึ้นมาก ปกติแล้วนางจะมีอาการเหม่อลอยอยู่ตลอดเวลาตอนนี้แทบจะไม่หลงเหลืออาการเหล่านั้นแล้ว มีบ้างบางครั้งที่นางยังมีอาการเหม่อลอยอยู่ อู่หลิงเยว่มีสติรับรู้มากขึ้นและสามารถพูดคุยกับคนอื่นได้มากขึ้น“พระชายาเป็นเช่นไรบ้าง”“เรียนท่านอ๋อง พระชายานอนหลับสนิททั้งคืน เช้านี้อาการดีขึ้นมากเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นพวกเจ้าดูแลให้พระชายาแต่งตัวแล้วพาออกไปที่ศาลารับลม ข้าจะไปรอที่นั่น”“เพคะท่านอ๋อง”เสิ่นอิงอิงที่กำลังกินมื้อเช้าอยู่ โดยมีสาวใช้คอยดูแลอยู่ข้าง ๆ ทุกคนปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดี ไม่มีใครดูถูกดูแคลนนางที่เติบโตมาในชนบท บ่าวไพร่ในจวนต่างยินดีที่ท่านอ๋องและพระชายาสามารถตามหาซื่อจื่อจนพบ ที่สำคัญยังมีหลานสาวที่มากความสามารถ คุณหนูห้าแม้จะอายุยังน้อยแต่สง่างามมาก ไม่เหมือนคนที่เกิดและเติบโตมาในชนบทแม้แต่น้อย“คุณหนู อิ่มหรือไม่เจ้าคะ คุณหนูอยากกินอันใดบอกข้ามาได้เลยประเดี๋ยวข้าไปสั่งให้ห้องครัวทำให้เจ้าค่ะ”“พอแล้ว ๆ ข้าอิ่
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more

125

“เรื่องนี้ข้ารู้ ขอแค่มีนมวัว รับรองข้าจะทำขนมอร่อย ๆ ให้กิน” หลังจากซื้อของจนพอใจแล้วเสิ่นอิงอิงก็ไปซื้อปลาสด ๆ แต่ปลาหมึกกับกุ้งไม่มีขาย แม้จะบอกว่าอยู่ริมทะเลกลับไม่มีปลาหมึกหรือกุ้งขายเลย มีเพียงหอยนางรมเท่านั้น เสิ่นอิงอิงคิดว่าในยุคนี้พวกเขายังไม่รู้ว่าปลาหมึกกับกุ้งนั้นกินได้ทำให้ไม่มีใครจับมาขายกัน“พี่สาวไฉ่เวย เหตุใดถึงไม่มีกุ้งกับปลาหมึกขายเล่าเจ้าคะ”“กุ้งกับปลาหมึก ชาวบ้านนิยมนำไปตากแห้งเจ้าค่ะ ก็เลยไม่ค่อยนำมาวางขาย ของแห้งพวกนี้ใช้เป็นสินค้าแลกเปลี่ยนกับต่างแคว้น”“อ้อ เช่นนั้นถ้าข้าอยากจะได้กุ้งสด หมึกสด ต้องทำเยี่ยงไร”“พวกเราลองไปที่สะพานปลาดูเจ้าค่ะ เผื่อว่าจะมีเรือของชาวประมงกลับเข้าฝั่ง”“ตกลงเจ้าค่ะ”เมื่อมาถึงสะพานปลา นางไม่เพียงแต่ซื้อปลาหมึกสด กุ้งสดเท่านั้น นางยังซื้อปูม้ามากมาย นอกจากนี้ยังมีกั้งที่ชาวประมงกำลังจะเอาไปทิ้งลงทะเลเพราะคิดว่ามันไม่สามารถกินได้ เสิ่นอิงอิงจึงซื้อมาทั้งตะกร้าใหญ่ วันนี้นางจะทำอาหารอร่อย ๆ กินมื้
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more

126

“พวกเราทุกคนก็คิดถึงน้องสาว ท่านพ่อท่านแม่เองก็เช่นกันเพียงแต่พวกท่านไม่พูดออกมาก็เท่านั้น ท่านพ่อบอกแล้วว่าน้องสาวมีเรื่องต้องทำ” เยว่อัน“น้องสาวไม่อยู่บ้านเพราะนางมีหน้าที่รับผิดชอบที่จะต้องทำ พวกเราเองก็ต้องทำในส่วนของตัวเองให้ดีที่สุด อย่าทำให้ท่านพ่อท่านแม่เป็นห่วง ที่สำคัญอย่าทำลายความไว้วางใจที่น้องสาวมีต่อพวกเรา นอกจากพวกเราจะทำงานในแปลงนาแล้ว เรื่องการเรียนพวกเราก็ต้องทำให้ดีและเรียนให้ดี ให้สมกับที่น้องสาวเชื่อมั่นในตัวพวกเรา” เยว่อวี้ “เรื่องนี้พวกเราย่อมรู้อยู่แล้ว เช่นนั้นมาพยายามกันให้มากขึ้นเถอะ” เยว่อัน“พี่ใหญ่ ตอนนี้ท่านไม่ต้องกลับไปแก้แค้นแล้ว ท่านรู้สึกอย่างไรบ้างขอรับ เดิมทีพี่ใหญ่คิดว่าจะได้แก้แค้นคนพวกนั้นให้กับท่านย่าและท่านพ่อท่านแม่ของท่าน” เยว่ฉี“เป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว ดังเช่นที่น้องสาวบอกเอาไว้ ตอนนี้ข้ามีชีวิตที่ดีมีความสุข มีครอบครัวที่รักใคร่ปรองดอง มีท่านพ่อท่านแม่ที่รักข้า มีน้อง ๆ เช่นพวกเจ้า มีน้องสาวที่มากความสามารถ การมีชีวิตอยู่ที่ดีก็คือการแก้แค้นที่ดีเช่นกัน
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more

127

“องครักษ์หวังพวกเราพักผ่อนกันก่อน ข้าคิดว่าสมุนไพรที่พกเราเก็บได้มากพอสมควรแล้ว เหลือแค่รอเก็บดอกบัวจิตพิสุทธิ์เพียงเท่านั้น หลังจากพวกเราได้สมุนไพรครบแล้วจะเดินทางกลับทันที ข้าไม่สะดวกใจที่จะพักค้างคืนที่นี่”“เหตุใดหรือขอรับคุณชาย”“ข้ารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก แต่ว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน”“ขอรับ เช่นนั้นก็กลับเลยก็แล้วกัน ข้าเองก็ไม่อยากอยู่ในสถานที่เช่นนี้ รู้สึกใจคอไม่ดีขอรับ”“รีบกินเถอะ จะได้ไปรอที่บ่อน้ำพิสุทธิ์ ข้ารู้สึกว่าคืนนี้พวกเราจะพบกับการนองเลือดแน่ ๆ ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเอาเสียเลย”“ขอรับคุณชายน้อย”เสิ่นอิงอิงรู้สึกว่าที่แห่งนี้มีบางสิ่งบางอย่างไม่ถูกต้องอยู่เสมอ แต่นางเองไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไรกันแน่ หลังจากกินอาหารง่าย ๆ เสร็จแล้วทั้งสองคนก็มุ่งหน้าไปยังบ่อน้ำพิสุทธิ์ทันที เพื่อเฝ้ารอเวลาที่จะเก็บดอกบัวจิตพิสุทธิ์ เสิ่นอิงอิงยังคงเฝ้ารอเวลาที่พระจันทร์เต็มดวงด้วยใจจดจ่อ อยู่ดี ๆ ท้องฟ้าก็กลายเป็นสีแดงดูน่ากลัวมาก หวังเจี้ยนเช่อรู
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more

128

“พวกเรารีบกลับกันเถอะ ออกมาหลายวันแล้วท่านปู่จะเป็นห่วงเอาได้”“ขอรับคุณชายน้อย”แม้ว่าหวังเจี้ยนเช่อจะไม่เชื่อว่าเสิ่นอิงอิงไม่ได้ทำอะไรกับหุบเขามารโอสถ แต่เขาเองไม่ได้เซ้าซี้เพื่อหาคำตอบอีกต่อไป อะไรที่สมควรได้รู้เขาก็จะได้รู้เอง อะไรที่ไม่สมควรได้รู้เขาเองก็ไม่อยากรู้และไม่ดึงดันหาคำตอบ ทั้งสองคนเร่งเดินทางกลับอวิ๋นโจวไปด้วยความรวดเร็ว เมืองหลวงตอนนี้ฮ่องเต้ได้รับสารตอบรับจากชินอ๋องถึงข้อพิสูจน์ว่าเสิ่นเทียนหยางนั้นเป็นบุตรชายในสายเลือดของชินอ๋องหรือไม่ หลังจากได้เปิดสารอ่านแล้วฮ่องเต้ทรงพระสรวลออกมาเสียงดัง “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุด เสด็จอาเล็กก็ตามหาบุตรชายพบแล้ว เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับแม่ทัพมู่หรงจิ่งที่แจ้งข้อมูลสำคัญให้เจิ้นรู้”“ยินดีกับฝ่าบาทและชินอ๋องด้วยพะย่ะค่ะ” หลี่กงกง“หลี่กงกง เจ้าว่าหลานสาวของเสด็จอาเล็กนางจะน่ารักหรือไม่”“กระหม่อมไม่ทราบพะย่ะค่ะ เหตุใดฝ่าบาทไม่ทรงถามท่านแม่ทัพเล่าพะย่ะค่ะ”“ใช่แล้ว มู่หรงจิ่งถือว
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more
PREV
1
...
111213141516
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status