ตอนที่ 11 เริ่มเพาะปลูกหลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ดวงตะวันในมิติได้มืดสลัวอิ้งเหย่ปาดเหงื่อด้วยความเหน็ดเหนื่อย “เจ้านี่พลังเหลือล้นจริง ๆ ไปล้างเนื้อล้างตัวเข้าไปพักผ่อนได้แล้ว ยามนี้ข้างนอกมิติยามสามแล้วหากเจ้าไม่ยอมพักเดี๋ยวก็ไม่ได้พักพอดี” เสียงของอ้ายเซินดังขึ้นด้านหลังอิ้งเหย่อีกครั้ง “รู้แล้ว ๆ ข้าเองก็ไม่ได้มีเรี่ยวแรงมากขนาดนั้น แต่เมื่อมองเรื่องความอดอยากข้าไม่สามารถอุดอู้ไม่ทำสิ่งใดเลยไม่ได้ เจ้านะสบายไม่ต้องทำไม่ต้องกินอะไรก็อยู่ได้แต่ข้าไม่ใช่เช่นนั้น เข้าเรือนกับเถอะไปดูสิว่าตู้เสื้อผ้าของข้ามีอาภรณ์งาม ๆ ให้สวมใส่หรือไม่” อิ้งเหย่ตอบกลับอ้ายเซินพลางเดินเข้าไปในกระท่อมหลังน้อย จุดเทียนเพิ่มแสงสว่างเปิดตู้เสื้อผ้าที่นางไม่ได้เปิดดูสักครั้งเสื้อผ้ามากมาย เนื้อผ้าไหมอย่างดีลวดลายสดใสอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน “ว้าว ๆ ชุดที่มีมีแต่สวย ๆ ทั้งนั้นเลย แต่ว่าข้าจะสวมใส่ข้างนอกมิติได้อย่างไร หากผู้อื่นเห็นต้องสงสัยเป็นแน่”“เจ้าก็สวมใส่ของพวกนี้ในมิติสิ ออกไปข้างนอกเจ้าก็เลือกสวมใส่ชุดซอมซ่อของเจ้าออกไปเท่านี้ก็สิ้นเรื่อง เก่งแต่เรื่องทำมาหากินเรื่องเช่นนี้ช่างไม่รู้เอาเสียเลย เช
Last Updated : 2026-08-04
LOGIN
