All Chapters of รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12 เกมซ้อนเกมบรรยากาศภายในโกดังสองตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจ ลมหายใจร้อนผ่าวของคัตเตอร์ที่รดรินอยู่ข้างใบหูทำให้กวางตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันที หัวใจเต้นรัวราวกระสุนปืนกระทบแผ่นเหล็ก เธอเชิดหน้าขึ้น สบตากับชายหนุ่มตรงๆ โดยไม่แสดงความหวาดกลัวให้อีกฝ่ายเห็น แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกก็ตาม“ขังงั้นเหรอคะ?” กวางแค่นหัวเราะแผ่วเบา น้ำเสียงนิ่งสนิททว่าแฝงความท้าทาย “บอสคิดว่ากรงทองของบอสจะขังคนที่ไม่มีอะไรจะเสียอย่างกวางได้จริงๆ เหรอ?”คัตเตอร์จ้องมองเข้าไปในดวงตาคมกริบของเธอ รอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มขยายกว้างขึ้นอย่างมีเลศนัย ปลายนิ้วสากที่กุมลำคอไว้หลวมๆ ค่อยๆ คลายออกอย่างช้าๆ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากเนียนของเธอเบาๆ ท่าทางดุดันทรงอำนาจเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นความผ่อนคลายราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ“หึ!” คัตเตอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะถอยห่างออกไปหนึ่งก้าว ยกแก้วบรั่นดีขึ้นจิบช้าๆ “ฉันก็แค่พูดเล่น ทดสอบความกล้าของเธอไปอย่างนั้นเอง... ตกใจจนหน้าซีดเลยงั้นเหรอ?”กวางชะงักไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาคู่สวยฉายแววสับสนและระแวงหนักกว่าเดิม การเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหันของชายหนุ่มทำให

บทที่ 14 กับดักใต้อาณาจักรความเงียบปกคลุมห้องประชุมใหญ่อีกครั้งหลังจากประตูบานหนาปิดลง คัตเตอร์เดินออกจากห้องไป กวางยืนถอนหายใจออกมาแผ่วเบา สองมือที่กำแฟ้มเอกสารไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีดค่อยๆ ผ่อนแรงลง หญิงสาวก้มลงมองจี้เพชรรูปหยดน้ำที่แนบอยู่บนอก รอยสัมผัสร้อนผ่าวจากปลายนิ้วสากของชายหนุ่มยังคงตกค้างราวกระแสไฟลวกผิว“งานเลี้ยงที่คฤหาสน์เลวินงั้นเหรอ” กวางเอ่ยพึมพำ “ในที่สุด... คุณก็ส่องไฟนำทางให้ฉันเดินเข้าถ้ำเสือด้วยตัวเอง”หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมแฟ้มเอกสารทั้งหมดเข้าไว้ในอ้อมแขน จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนที่จะก้าวออกจากห้องประชุมมุ่งหน้ากลับไปยังโต๊ะทำงานส่วนตัวที่ตั้งอยู่หน้าห้องประธานบริหารชั้นสามสิบเวลา 13:00 น.แสงแดดยามบ่ายจัดส่องผ่านกระจกบานโตของอาคารเลวินกรุ๊ป กวางนั่งตรวจเช็กตารางงานบนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างตั้งใจ แม้ท้องจะเริ่มส่งเสียงร้องประท้วงเบาๆ เพราะตั้งแต่เช้าเธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยแม้แต่น้อย ทว่าความตึงเครียดจากสงครามประสาทเมื่อเช้ากลับกลบความหิวไปจนหมดครืด~ ครืด~เสียงโทรศัพท์สายในบนโต๊ะทำงานดังขึ้น กวางกดรับสายทันทีด้วยน้ำเสียงสุภาพตามหน้าที่“สายส่วนต

บทที่ 16 ก้าวแรกสู่ถ้ำเสือเวลา 17:30 น. (ของวันถัดมา)ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีครามและส้มหม่น แสงไฟจากตึกสูงทยอยสว่างขึ้นทีละดวง กวางยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้องนอนของคอนโดมิเนียม เรือนร่างเล็กสวมใส่ชุดราตรีเกาะอกสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต ผ้าซาตินเนื้อดีทิ้งตัวแนบไปกับเรือนร่างบอบบาง ทว่าทรวดทรงองค์เอวกลับเด่นชัดด้วยสายคาดลูกไม้สีดำรอบเอว ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นเป็นมวยต่ำอย่างสง่างาม เผยลำคอขาวเนียนเรียบที่ประดับด้วยจี้เพชรรูปหยดน้ำเพียงชิ้นเดียวริมฝีปากที่ถูกทาด้วยลิปสติกสีแดงก่ำคลี่ยิ้มจางๆ ให้กับเงาสะท้อนในกระจก นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนความวาวโรจน์อย่างไร้ความเกรงกลัวติ๊ง!เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะแต่งหน้าดังขึ้น กวางเดินไปหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นข้อความจากธีร์ธีร์ : รถของตระกูลเลวินจอดรออยู่ที่หน้าคอนโดมิเนียมแล้วครับคุณกวางตอนแรกกวางต้องเตรียมตัวรอรถที่หน้าบริษัท ทว่าเธอลืมชุดไว้ที่ห้อง เลยทำให้เธอต้องกลับมาแต่งตัวที่ห้อง แล้วขอให้รถของชายหนุ่มมารับที่คอนโดแทน คนตัวเล็กสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ หยิบคลัตช์สีดำใบหรูขึ้นมาเปิดเช็กสิ่งของข้างใน กระเป๋าใบเล็กมีเพียงลิปสต

บทที่ 18 เผชิญหน้าในเงาแค้นความเงียบสงบภายในห้องทำงานใหญ่ของประธานบริหารตระกูลเลวินกดทับบรรยากาศจนหนักอึ้ง มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างแผ่วเบา และเสียงก้าวเดินที่มั่นคงของคัตเตอร์ที่ค่อยๆ ก้าวเข้ามาด้านใน ชายหนุ่มหมุนแก้วไวน์ทรงสูงในมือเบาๆ ไวน์สีแดงเข้มคลื่นไหวสะท้อนกับแสงไฟที่สว่างวาบ ประดุจสีของหยดเลือดที่พร้อมจะชโลมลงบนความแค้นกวางยืนนิ่งอยู่กลางห้อง แผ่นหลังตั้งตรง แม้ภายในหัวใจจะเต้นรัวราวกระสุนปืนที่พร้อมพุ่งแหวกอากาศ ทว่าใบหน้าหวานกลับเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของความตื่นตระหนกที่ชายหนุ่มคาดหวังจะได้เห็น มือเรียวแอบรวบกระเป๋าคลัตช์ในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ สบสายตาคมเข้มของคัตเตอร์อย่างไม่ยอมแพ้“บอส...” กวางเอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงนิ่งสะกดอารมณ์ได้อย่างน่าประหลาด “กวางแค่รู้สึกไม่ค่อยสบาย เลยขึ้นมาหาที่เงียบๆ พักสายตาค่ะ”“หาที่พักสายตางั้นเหรอ?” คัตเตอร์หัวเราะในลำคอ เขายกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ พลางก้าวเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว ระยะห่างที่ใกล้กันจนกวางสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา “ด้วยการมาพักสายตาในห้องทำงานของฉัน...

บทที่ 20 คลื่นสงบแสงอาทิตย์ยามเช้าของวันใหม่ทอแสงผ่านกระจกทรงสูงของอาคารเลวินกรุ๊ป บรรยากาศภายในบริษัทยังคงคึกคักและเต็มไปด้วยความวุ่นวายตามปกติของบริษัทระดับประเทศ พนักงานทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองอย่างแข็งขัน โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า เมื่อคืนนี้ได้เกิดศึกปะทะคารมที่ดุเดือดขึ้นภายในคฤหาสน์ตระกูลเลวินหญิงสาวก้าวออกจากลิฟต์ผู้บริหารด้วยท่วงท่าที่สง่างาม ร่างบางในชุดสูททำงานสีครีมดูเรียบร้อย ทว่านัยน์ตาคู่สวยกลับแฝงไว้ด้วยความนิ่งสงบและเด็ดเดี่ยว เธอเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานหน้าห้องประธาน จัดเตรียมเอกสาร สมุดบันทึก และแก้วกาแฟดำร้อนๆ ตามความเคยชินร่างสูงของคัตเตอร์เดินก้าวออกมาจากลิฟต์ ชายหนุ่มสวมสูทสีเข้ม ใบหน้าคมเข้มเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยความอ่อนล้าหรือความตึงเครียดจากเหตุการณ์เมื่อคืนแม้แต่น้อย เขามีออร่าความทรงอำนาจและสงบเยือกเย็นตามแบบฉบับผู้นำสูงสุดของเลวินกรุ๊ปอย่างสมบูรณ์แบบชายหนุ่มหยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อเดินผ่านโต๊ะทำงานของกวาง เขามองหญิงสาวด้วยสายตาเรียบนิ่ง สายตาคู่เดิมที่เคยมองเธอด้วยความเหนือกว่าเมื่อคืนนี้ ทว่าตอนนี้กลับถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของผู้บริหาร“อรุณสวัสดิ์ค่ะบ