บททั้งหมดของ รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย: บทที่ 91 - บทที่ 99

บทที่ 92 ภาพถ่ายที่หายไปเช้าวันต่อมาหลังพายุสงบลง บ้านทั้งหลังยังคงมีกลิ่นฝนและความชื้นลอยอยู่ในอากาศ แฟ้มลับจากโกดังถูกวางไว้บนโต๊ะทำงาน ข้างกันมีภาพจากกล้องวงจรปิดของบ้านพักคนชราและสำเนารายชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีต กวางนั่งอ่านเอกสารตั้งแต่เช้า โดยมีคัตเตอร์นั่งอยู่ข้างๆ และคอยเลื่อนแก้วชาร้อนมาให้เธอเป็นระยะภาพของคุณปรีชาที่ขึ้นรถตู้สีดำก่อนหายตัวไปเมื่อสามวันก่อนถูกขยายจนเต็มหน้าจอ แม้ใบหน้าของชายผู้มารับจะถูกปิดบัง แต่ท่าทางและรูปร่างของเขากลับทำให้กวางรู้สึกคุ้นเคย“กวางจำคนในภาพได้ไหมครับ?” คัตเตอร์ถามพร้อมใช้นิ้วเลื่อนภาพให้ขยายขึ้น ความรู้สึกระมัดระวังปรากฏอยู่ในน้ำเสียง“กวางไม่แน่ใจค่ะ แต่เสื้อคลุมของเขา…” กวางตอบพร้อมเพ่งมองเงาบนหน้าจอ ความรู้สึกคุ้นเคยค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ “เหมือนเสื้อที่คุณปรีชาเคยใส่ตอนอยู่บ้านกวาง”“คนที่มารับคุณปรีชาอาจเป็นคนของเขาเองครับ”“หรือคุณปรีชาอาจไม่ได้ถูกลักพาตัว” กวางเอ่ยพร้อมมองคัตเตอร์ ความรู้สึกสับสนปรากฏชัดในดวงตา“เขาอาจเป็นคนไปกับอีกฝ่ายด้วยตัวเอง”“ครับ แต่เรายังสรุปไม่ได้”คัตเตอร์ตอบอย่างใจเย็น แม้สายตาจะจับจ้องทุกจ

บทที่ 94 หลักฐานเสียงในคืนอันตรายเสียงลูกบิดประตูห้อง 208 ถูกหมุนช้าๆ ก่อนประตูไม้จะเริ่มเปิดออกทีละน้อย ลมเย็นจากทางเดินพัดเข้ามาปะทะกับใบหน้าของทุกคน กระดาษเอกสารบนโต๊ะปลิวกระจัดกระจายลงบนพื้น กวางกำซองสีดำไว้แน่น ความรู้สึกหวาดกลัวแล่นขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลัง แต่เธอยังคงยืนอยู่ข้างคุณปรีชาคัตเตอร์ขยับตัวมาบังด้านหน้าเธออย่างเป็นธรรมชาติ มือข้างหนึ่งยกขึ้นส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเตรียมพร้อม อีกข้างยังคงจับมือกวางไว้แน่น“กวางอยู่ข้างหลังพี่ก่อนนะครับ” คัตเตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำและจริงจัง“กวางจะอยู่ข้างพี่ค่ะ แต่กวางจะไม่หลบอยู่ข้างหลัง” กวางตอบพร้อมขยับมายืนเคียงข้างเขาคัตเตอร์หันมามองเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า“ได้ครับ แต่อย่าขยับออกจากพี่”“ค่ะ”ประตูถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ชายสามคนในชุดสีเข้มก้าวเข้ามาในห้อง คนแรกถือไม้กระบองสั้นไว้ในมือ อีกสองคนปิดประตูด้านหลังทันที แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความกดดันและไม่เป็นมิตร“ส่งซองกับอุปกรณ์บันทึกเสียงมา แล้วพวกเราจะไม่ทำให้ใครเจ็บตัว”ชายที่ยืนอยู่ตรงกลางเอ่ยพร้อมมองไปยังคุณปรีชาคุณปรีชาถอยหลังไปชนขอบโต๊ะ สีหน้าซีดเผ

บทที่ 96 เสียงจากวันที่ถูกพรากความเงียบภายในห้องทำงานของคัตเตอร์หนักอึ้งกว่าทุกคืนที่ผ่านมา กล่องหลักฐานสีดำถูกวางอยู่กลางโต๊ะพร้อมเครื่องบันทึกเสียงและการ์ดความจำขนาดเล็กที่อาจเก็บความจริงทั้งหมดเอาไว้ กวางนั่งอยู่ข้างคัตเตอร์ มือเรียววางทับบนมือใหญ่ของเขาแน่น ความรู้สึกหวาดหวั่นปรากฏอยู่ในแววตา แม้เธอจะพยายามเตรียมใจไว้แล้วก็ตามคุณปรีชานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม โดยมีคุณวิทย์และทีมกฎหมายอยู่ร่วมฟังด้วย ทุกคนสวมถุงมือและเตรียมอุปกรณ์บันทึกสำเนาไฟล์อย่างละเอียด ไม่มีใครพูดอะไรเกินจำเป็น เพราะทุกคนรู้ว่าเสียงในเครื่องนี้อาจเปลี่ยนทิศทางของคดี และเปลี่ยนความเข้าใจของกวางที่มีต่อครอบครัวไปตลอดชีวิตคัตเตอร์ตรวจสอบอุปกรณ์อีกครั้ง ก่อนจะหันมามองเธอ“ถ้ากวางไม่พร้อม เราเลื่อนไปก่อนได้นะครับ” คัตเตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“กวางพร้อมค่ะ” กวางตอบพร้อมสูดลมหายใจลึกๆ“กวางรอคำตอบนี้มานานเกินไปแล้ว”คัตเตอร์กระชับมือเธอเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มเปิดไฟล์เสียงแรกที่ดังออกมาคือเสียงฝนตกกระทบหลังคา เสียงนั้นเก่ากว่าไฟล์จากเครื่องบันทึกของนายสมชายมาก แต่ยังพอฟังออกว่าเป็นคืนเดียวกับคืนที่กวางถูกส่งออกจากบ้าน เสี

บทที่ 98 ร่องรอยของคนที่ตายไปแล้วเช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางแฟ้มเอกสารจำนวนมากบนโต๊ะทำงานของคัตเตอร์ หลักฐานการเสียชีวิตของคุณทศถูกนำมาวางเรียงเป็นชุด ตั้งแต่ใบรับรองการเสียชีวิต รายงานจากโรงพยาบาล ภาพถ่ายในงานศพ ไปจนถึงเอกสารการโอนหุ้นที่เกิดขึ้นหลังวันที่เขาถูกประกาศว่าเสียชีวิตกวางนั่งอยู่ข้างคัตเตอร์ ดวงตาคู่สวยไล่อ่านเอกสารทีละหน้า แม้จะพักผ่อนไม่เพียงพอ แต่ความรู้สึกมุ่งมั่นกลับทำให้เธอยังนั่งอยู่ตรงนี้ได้ เธอไม่อาจลืมเสียงในไฟล์บันทึก และไม่อาจลืมคำพูดของคุณปรีชาที่บอกว่าคุณทศยังมีชีวิตอยู่“เอกสารการเสียชีวิตออกโดยโรงพยาบาลเดียวกันทั้งหมดค่ะ” กวางเอ่ยพร้อมวางใบรับรองลงบนโต๊ะ“แต่ลายเซ็นของแพทย์ในเอกสารแต่ละฉบับไม่เหมือนกัน” คัตเตอร์รับเอกสารไปตรวจดูอย่างละเอียด“ฉบับแรกเป็นใบรับรองการเสียชีวิต ฉบับที่สองเป็นเอกสารขอเคลื่อนย้ายศพ และฉบับที่สามเป็นเอกสารยืนยันตัวตน”“มีเอกสารยืนยันตัวตนด้วยเหรอคะ?” กวางถามพร้อมขมวดคิ้ว“ถ้าครอบครัวเป็นคนรับศพ ปกติจะต้องมีการยืนยันตัวตนครับ แต่เอกสารนี้ไม่ได้ลงชื่อโดยญาติ” คัตเตอร์ตอบพร้อมชี้ไปยังช่องลายเซ็น“เป็นคุณอธิคมครับ”กวางนิ่งไป คว