All Chapters of Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”: Chapter 11 - Chapter 20

Dapat sanang magsimula ang pulong ng alas-nuwebe.Dumating ang kinatawan ng unyon ng alas-otso singkwenta't dalawa at inilipat ang upuan niya para harap sa pinto. Napansin ito ni Sera at walang sinabi. Sabay na dumating ang tatlong abogado ng kompanya ng alas-otso singkwenta't otso, inilagay ang mga briefcase nila sa isang hanay, at inayos ang mga baso ng tubig nila nang may maingat na enerhiya ng mga taong umaasa ng mahabang laban.Dumating si Sera nang eksaktong alas-nuwebe. Isang folder. Umupo siya.Arren Manufacturing. Dalawang daan at labindalawang manggagawa, karamihan ay nasa palapag na trabaho, karaniwang panahon ng paglilingkod na labing-isang taon. Isang desisyon ng pamamahala apat na buwan na ang nakalipas ang nagbago sa iskedyul ng shift sa gabi nang hindi kumunsulta sa unyon, na lumabag sa umiiral na kontrata, na nag-trigger ng reklamo, na umigting hanggang parehong panig ay nagbabanta na ng mga bagay na hindi talaga nila kaya. May kasosyo sa logistics ang Montague na nak

Kaya ng dining room ng Montague ang sampu nang komportable at dalawampu kapag kinakailangan.Ngayong gabi, pito ang kasya rito. Inilagay ni Rosa ang magandang porselana nang hindi hinihiling, ang mga kandila sa mga pilak na hawakan na tanging lumalabas para sa pamilya, ang tiyak na pula na inilalaan ni Savio para sa mga gabing hindi pangnegosyo. May kahulugan ang mga detalyeng ito. Lumaki si Sera na binabasa ang silid na ito sa paraang binabasa ng ibang bata ang mga librong may larawan.Ang tatlong kasamahan ng pamilya ay mga lalaking kilala ng ama niya sa loob ng mga dekada. Komportableng presensya, ang uring nauunawaang ang hapunan sa mesang ito ay palaging isa pang bagay din, at nakipagpayapaan na sa katotohanang iyon matagal na ang nakalipas. Hinalikan nila si Sera sa magkabilang pisngi nang pumasok siya, tinawag siya sa pangalan, at walang itinanong tungkol sa diborsyo, dahil alam na nila kung ano ang mahalaga at nauunawaan nilang magiging bastos kung sasabihin pa ito.Umupo si D

Hindi binalak ni Roman na tawagan siya.Iyon ang bahaging patuloy niyang binabalikan pagkatapos, nakaupo sa study niya halos hatinggabi na, unti-unting umiinit ang whiskey sa baso niya. Hindi niya ito napagdesisyunan na gawin. Binabasa niya ang parehong sugnay ng kontrata sa ikatlong pagkakataon, at biglang nasa kamay niya na ang telepono niya at gumagalaw na ang hinlalaki niya at nasa screen na ang pangalan niya at tumutunog na ito.Tinitigan niya ito.Ang numero niya, nakatago pa rin nang eksakto gaya ng tatlong taon na. Hindi niya ito binura. Sinabi niya sa sarili niya na praktikal lang ito. Mayroon pang mga dokumentong dapat tapusin. Ang numerong maaari mong kailanganin ay isang numerong itinatago mo.Iyon ang sinabi niya sa sarili niya.Isang tunog. Dalawa.Dapat siyang mag-hang up. Alam niya ito sa paraan ng pagkaalam sa mga bagay na dumating nang huli na para maging kapaki-pakinabang. Wala siyang inihanda. Hindi niya alam kung ano ang tatawagin niyang sasabihin o ano ang inaasa

Nagsimula ang board meeting noong Lunes nang alas-otso, at nakaupo na si Sera sa kanyang upuan nang alas-siyete at limampu’t lima.Labindalawang lalaki ang nasa mesa. Karamihan ay sapat na ang edad para makilala ang kanyang ama bago pa man siya makalakad. Dalawa sa kanila ang sumubok sa kanya noong unang beses niyang mamuno, tatlong buwan ang nakalipas. Hindi malakas. Ang tahimik na uri ng pagsusubok—pagsasalita nang lampas sa kanyang punto, pagdidirekta ng mga tanong sa kabila niya papunta kay Dante, pagbabalangkas ng mga desisyon bilang mga bagay na dapat pag-isipan ng pamilya sa halip na mga bagay na dapat niyang pagdesisyunan. Pinabayaan niya itong mangyari nang minsan. Sa pangalawang pagkakataon, pinatigil niya ang meeting, pinangalanan ito nang walang drama, at nagpatuloy. Wala nang ikatlong pagkakataon.Ngayong araw, tumagal ang meeting nang siyamnapung minuto at pinanatili niya itong eksaktong ayon sa iskedyul. Nang lumabas ang mga numero ng Devlin, iniharap niya ang mga it

Sinabi ni Roman sa sarili na lilinisin niya ang hangin.Iyon ang eksaktong pariralang ginamit niya sa sarili niyang isipan habang pinapanood niya si Sera na humihingi ng paumanhin sa chief of surgery at lumipat papunta sa malayong dulo ng silid. Linisin ang hangin. Praktikal. Makatuwiran. Magiging nasa parehong propesyonal na bilog sila at mas mainam na magtatag ng normal na mga termino ngayon, bago ito maging pattern ng masalimuot na pag-iwas. Iyon lang ang dahilan kung bakit siya tumatawid ng silid.Sinabi niya ito nang malinaw sa sarili at sinundan pa rin siya.Dumaan siya sa mga pintong salamin papunta sa terrace. Binigyan niya ito ng dalawampung segundo at sinundan.Makitid ang terrace at naiilawan mula sa likod ng ballroom. Nasa rehas siya na may baso ng champagne, at narinig niya siyang pumasok sa pinto dahil lumiko siya bago pa man ito magsalita.Naghintay siya.Iyon ang bagay na hindi niya inaasahan. Naihanda niya ang sarili para sa lamig o para sa mainit na propesyonal na di