Kabanata 171: Pagkatapos

"Hindi ko inakalang mabubuhay ako para makita ang araw na mag-toast si Louisa Montague para sa isang Knight nang walang abogadong naroroon."Tumawa ako. Maliwanag at madali ang tunog habang sumandal ako pabalik sa upuan ko. Nagbago ang hardin habang lumulubog ang araw sa ibabaw ng abot-tanaw.Kumikinang ang mga string ng amber fairy lights sa mga sinaunang sanga ng mga oak tree, bumubuhos ng isang mainit, honey-kulay na kinang sa tatlumpung tao na talagang mahalaga. Makapal ang hangin sa amoy ng night-blooming jasmine at ang mayaman, oaky na amoy ng alak na inangkat ni Roman mula sa vineyard kung saan unang namalayan namin na nasa gulo kami. Simple, perpekto, at sagana ang pagkain. Walang seating chart, walang protocol, at walang press release.Kami lang.Tumayo si Louisa. Nakataas ang baso niya. Nagbigay na siya ng dalawang pananalita na hindi opisyal na inilagay ng sinuman sa itinerary, pero habang pinapanood ko siya, napagtanto kong wala akong pakialam. Sa unang pagkakataon, wala s

Last Updated : 2026-10-20

Kabanata 172: Ang Linggong Sumunod

"Huli ka na sa tanghalian." Tumingala ako mula sa laptop ko. Humihina ang maingay na tunog ng cafe sa Milan habang dumulas si Sera sa upuang katapat ko. Maningning siya; kumikinang ang balat niya sa ilalim ng araw ng Italya, isang kaibahan sa makinis, propesyonal na gilid ng blazer niya. Pitong araw kaming kasal, at hindi kami nasa isang tropikal na beach o isang nakatagong isla. Nasa Milan kami. May trabaho kaming gagawin, isang foundation project na ilulunsad, at isang buhay na itatayo. Hindi ito isang getaway; ito ang aming bagong normal. At sa unang pagkakataon sa buhay ko, napagtanto kong normal ang buong punto. Ginugol namin ang umaga nang magkahiwalay, isang ritmong mabilis naming naitayo. Nagtrabaho ako sa iba't ibang cafe, pinamahalaan ang imperyo ng Knight mula sa malayo, habang pinamahalaan niya ang European foundation project nang may katapangang nagpasakit sa puso ko ng pagmamalaki. Nagkita kami sa isang maliit na pagmamay-ari ng pamilya na trattoria para sa tanghalian,

Last Updated : 2026-10-20

Kabanata 173: Kung Ano ang Dala Niya Ngayon

"Ang alikabok ang magiging pinakamasama."Nakatayo ako sa gitna ng foyer, umaalingawngaw ang boses ko sa mataas, naka-vault na kisame ng ari-arian sa Milan.Hindi sariwa ang hangin, makapal sa amoy ng lumang plaster at nabalewalang kasaysayan, pero wala akong pakialam. Mahal ko ang amoy na ito. Amoy ito ng potensyal. Naglakad ako sa buong ari-arian nang mag-isa. Ang kalansing ng mga takong ko sa marble floor ang tanging tunog sa malawak, walang laman na espasyo.Magiging puso ng foundation ang gusaling ito, isang lugar kung saan maaaring pumunta ang mga tao para makahanap ng mga resource na kailangan nilang nakawin mula sa mga anino sa loob ng mga taon.Nagsimula na ang mga renovation plan. Nakikita ko ang multo ng hinaharap sa bawat sulok, kung saan babagsak ang mga pader para hayaan ang higit na liwanag na pumasok, kung saan uupo ang mga intake desk, at kung saan dadalhin ng pangkomunidad na kusina ang mga tao nang magkasama sa ibabaw ng kape at mga ibinahaging kuwento.Nilakad ko a

Last Updated : 2026-10-20

Kabanata 174: Si Savio at si Roman, Pangwakas

"Matibay ang mga numero para sa proyekto sa Milan, Roman."Tumingala ako mula sa mga dokumentong nakalatag sa mahogany na mesa, at sinalubong ang matatag na titig ni Savio Montague. Nakabalik na kami sa lungsod, at inuuga ng malamig na hangin ang makakapal na salamin ng bintana sa study ng estado.Pumunta ako rito sa ilalim ng dahilang negosyong may kaugnayan sa mga Montague, isang bagay na lehitimo at sapat na nakababagot para bigyang-kasiyahan ang mga ledger, pero hindi iyon ang tunay na dahilan kung bakit ako nakaupo sa upuang ito. Narito ako dahil iginagalang ko ang lalaking nasa harap ko. Narito ako dahil gusto kong naroon."Si Sera mismo ang nagtrabaho sa mga iyon," sabi ko, sumasandal. "Hindi siya nag-iiwan ng puwang para sa pagkakamali.""Hindi siya kailanman nag-iwan," sagot ni Savio, magaspang ang boses niya pero hindi malupit.Isinara niya ang file, matalim ang tunog nito sa tahimik na silid. Tapos na ang negosyo. Handa nang pirmahan ang mga kontrata. Kikilos na sana akong

Last Updated : 2026-10-28

Kabanata 175: Ang Alam Niya

"Naka-lock na ang iskedyul ng press para sa paglulunsad ng foundation."Tumingala ako mula sa mesa ko nang pumasok si Ada sa opisina, hawak ang tablet niya nang may parehong militar na katumpakang ginagamit niya sa bawat segundo ng araw ko. Nasa bahay na ako. Isang magandang alaala na lang ang Milan, isang linggo ng sikat ng araw at malalambot na gilid, pero ang estado ang lugar kung saan nangyayari ang trabaho. Dito na ako nakatira ngayon, hindi bilang multo sa mga pasilyo, kundi bilang babaeng may-ari ng silid. Sumandal ako sa upuan ko, makinis ang katad sa likod ko, at huminga nang malalim. Amoy tahanan ang hangin, pero ibang bersyon nito. Mas maganda."Mabuti," sabi ko, matatag ang boses ko. "Siguraduhin mong makukuha ng gallery ang pinal na listahan ng mga bisita bago magtanghali.""Tapos na po," sagot niya, may maliit at nakakaalam na ngiti.Pumasok si Dante kasunod niya, at ibinagsak ang makapal na folder sa mesa ko. "Ang morning brief mo. Hinigpitan na ang seguridad sa site sa

Last Updated : 2026-10-28

Kabanata 176: Isang Taon

"Alas-diyes ang board meeting, Sera."Tumingala ako mula sa tablet ko at sinalubong ang mga mata ni Ada na may maliit na tango. "Perpekto. Gusto kong nasa harap ko na ang pinal na mga numero ng sentro sa Milan bago tayo pumasok." Matatag ang boses ko, matalas ang isip ko. Isa lang itong ordinaryong Martes.Maliban sa hindi ito ordinaryo. Alam ko ang petsa pagkamulat na pagkamulat ng mga mata ko ngayong umaga. Ika-dalawa ng Mayo. Ang anibersaryo ng araw na nagwakas at nagsimula ang buhay ko sa iisang sandali. Isang taon mula nang pirmahan ang diborsyo. Isang taon mula nang opisyal akong naging babaeng nakatadhana akong maging.Hindi ko sinabi kay Roman. Hindi ito petsang kailangan siya, at tiyak na hindi ito petsang nangangailangan ng selebrasyon. Isa itong pribadong milestone, isang tahimik na pagbabalik-tanaw na dala-dala ko sa likod ng isip ko habang inaasikaso ang umaga ko.Hindi ko gusto ng mga bulaklak o ng magarang hapunan para markahan ang araw na ito. Ang gusto ko ay ang traba

Last Updated : 2026-10-28

All Chapters of Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”: Chapter 171 - Chapter 176

Kabanata 171: Pagkatapos

Kabanata 172: Ang Linggong Sumunod

Kabanata 173: Kung Ano ang Dala Niya Ngayon

Kabanata 174: Si Savio at si Roman, Pangwakas

Kabanata 175: Ang Alam Niya

Kabanata 176: Isang Taon