All Chapters of Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”: Chapter 31 - Chapter 40

Tumawag si Eleanor Ashford mula sa lobby ng gusali niya sa halip na mula sa hotel niya.Doon niya nalaman na hindi opsyonal ang usapan. Dinala niya siya sa isang restawrang gusto niya sa loob ng dalawampung taon. Nag-order siya nang hindi tinitingnan ang menu. Mayroon siyang tiyak na ginhawa ng isang babaeng lubos na sigurado na sa sarili niya nang sapat na katagal na tumigil na itong magmukhang katiyakan at nagsimulang magmukhang simple lang siya sa ganoon.Tiningnan siya nito sa kabila ng mesa gamit ang mga matang minana niya at ginamit nang malayong mas hindi mahusay."Pagod ang itsura mo," sabi niya."Ayos lang ako.""Alam kong ayos ka. Sinabi kong pagod ang itsura mo." Ibinaba niya ang menu niya kahit hindi niya pa ito binubuksan. "Ganyan din ang ginagawa ng ama mo dati. Ginagawang argumento ang mga obserbasyon." Kinuha niya ang baso ng tubig niya. "Nakilala ko na si Sera nang dalawang beses. Sa kasal at noong Pasko dalawang taon na ang nakalipas."Alam na niyang darating ito mul

Apatnapung minuto sa labas ng lungsod ang ari-ariang bahay ng Montague.Lumiko ang sasakyan ni Roman sa mga bakal na tarangkahan at pataas sa isang daanang tsubaho na may hanay ng matatandang puno sa magkabilang gilid. Ang uring itinanim ng isang taong nauunawaan na hindi na sila mabubuhay pa upang makita itong umabot sa buong taas. Bato ang bahay, mas matanda kaysa sa anumang pag-aari ni Roman, may namuong katangian ng isang gusaling matagal nang tumigil na kailangang patunayan ang sarili.Sinalubong siya ng isang lalaki sa pinto nang hindi nagsasalita at dinala siya sa isang sitting room sa ground floor. Madilim na kahoy. Mga aklat na binasa sa halip na inayos. Dalawang upuan sa tabi ng isang mababang mesa na may tray ng tsaa na nakahanda na. Umupo si Roman at naghintay.Dumating si Savio Montague walong minuto ang lumipas.Mas maliit siya kaysa sa inaasahan ni Roman. Hindi sa paraang kulang. Sa paraan ng mga lalaking hindi kailanman kinailangan ang laki para punuin ang isang silid.

Nagpadala si Sera ng binagong iskedyul ng mga kaganapan kay Ada nang Martes ng umaga.Dalawang tinanggihan. Ang hapunan ng Harwick Foundation nitong Huwebes, na kumpirmado na niya, at ang pagtanggap ng industriya sa susunod na linggo na binalak niyang dalo kasama si Dante. Malamang naroon si Roman sa dalawang kaganapang ito. Pareho itong inalis nang walang paliwanag, pinalitan ng mga panloob na pulong na tunay namang kailangang i-iskedyul at maiiskedyul din sana sa huli.Sinabi niya sa sarili niya na mahusay na paggamit lang ito ng oras niya. Distansya rin ito. Parehong totoo ang dalawang bagay at hindi niya sinuri ang pagkakasunod-sunod kung saan ito totoo.Sa Miyerkules, naisaayos na niya ang daloy ng intelligence tungkol kay Aldric. Anumang mahalaga sa sitwasyon ng Ashford Global ay dadaan kay Dante at sa isang abogadong third-party na nagngangalang Pryce, na walang personal na koneksyon sa sinumang kasangkot. Walang direkta. Walang daluyan na maglalagay ng pangalan niya sa anumang

Pumasok si Lars ng alas-otso kwarenta at isinara ang pinto sa likuran niya.Tumingala si Roman mula sa mesa niya. Isinasara lang ni Lars ang pinto kapag hindi dapat lumagos sa mga pader ang impormasyon. Ibinaba ni Roman ang panulat niya at naghintay.Inilagay ni Lars ang isang folder sa mesa. Mas makapal kaysa sa mga nauna rito. Hindi siya umupo, na nangangahulugang napagdesisyunan niyang manatiling bukas para sa mga tanong sa halip na tuluyang umupo sa isang usapan."Sinusuri namin ang chain ng intelligence ni Aldric," sabi ni Lars. "Ginagalugad ang bawat puntong maaaring naka-access ang network niya sa panloob na datos ng Ashford para buuin ang unang pagtatangka." Huminto siya. "Nahanap namin ang pinagmulan."Tiningnan ni Roman ang folder."Isabella Crowe," sabi ni Lars. "Anim na buwan ng mga mensaheng ipinagpalitan ng personal na device niya at isang kontak sa network ni Aldric. Nagsimula labing-isang buwan na ang nakalipas." Isang maikling paghinto. "Sa panahon ng kasal ninyo."Bi

Nasa arrivals gate si Dante, dala ang kape.Hindi niya ito ginagawa para sa karamihan ng biyahe. Mabibilang ni Sera ito sa isang kamay, at bawat pagkakataon ay nangangahulugan na may dala siyang bagay na kailangang lumagom bago siya makabalik sa opisina at pamahalaan ito sa harapan ng ibang tao. Nakita niya ang tasa at naunawaan. Kinuha niya ito. Naglakad sila papunta sa sasakyan nang hindi nagsasalita.Inilagay niya ang bag niya sa likurang upuan at sumakay. Sumara ang pinto. Umandar ang sasakyan patungo sa trapiko ng paliparan."Sabihin mo sa akin," sabi niya.Sinabi niya sa kanya.Si Isabella Crowe. Anim na buwan ng mga mensahe sa isang kontak sa loob ng network ni Aldric, nagsimula labing-isang buwan na ang nakalipas, habang nakatira pa si Sera sa apartment ni Roman at binibilang ang mga palapag sa elevator niya at gumagawa ng mga listahan ng grocery para sa isang bahay na tahimik na niyang napagdesisyunan nang iiwan. Ibinigay ni Isabella sa koponan ni Aldric ang mga estruktura ng