8 | เพื่อนคุยที่ถูกคอ

8

เพื่อนคุยที่ถูกคอ

          ประโยคก่อนหน้่าของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหันกลับไปมอง เเสงไฟกระทบลงบนใบหน้าของเธอทำให้เขาตั้งใจพิจารณาหน้าตาของคนตรงหน้า ซึ่งปกติเขามักจะไม่อยากมองหน้าของเธอสักเท่าไหร่ เเต่ทว่าตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าเธอ…สวย

          เบนซ์เอื้อมหยิบเเก้วเครื่องดื่มของตัวเองจิบ สายตาคมยังคงจดจ้องหญิงสาวไม่ละสายตา พลอยมองคนตรงหน้าด้วยความห่วงใยออกมา หลังจากเหตุการณ์คืนนั้นเขาช่วยเหลือเธอเอาไว้ แถมเขายังพาเธอไปกินข้าวอีก ซึ่งเขาก็เปรียบเสมือนคนที่เธออยากปรึกษาและกล้าที่จะคุยด้วย แลกเปลี่ยนความคิดด้วยไปอย่างง่ายดาย

          “คุณ!”

          “จ้องหน้าฉันอยู่ได้ สรุปจะเล่าไหม” พลอยชูเเก้วน้ำสีอำพันในนั้นส่ายไปมา

          ชายหนุ่มใช้ความคิดอย่างหนักว่าควรจะเล่าเรื่องส่วนตัวให้คนแปลกหน้า คนที่เพิ่งเจอกันเพียงไม่กี่ครั้งฟังไหม เเต่คิดไปคิดมา เธอก็รู้จักกับเพื่อนสาวของเขาอย่างเข็ม เข็มมีแต่เพื่อนดีๆ หญิงสาวก็คงจะดีเเหละ ไม่เป็นไร หากว่าเธอยุ่งวุ่นวายล้ำเส้นเข้ามามากเกินไป เขาค่อยถอยออกห่างจากเธอไปเอง…

          "ฉันเป็นคนมีปัญหากับครอบครัว”

          “เหตุการณ์ในวัยเด็ก ทำให้พ่อกับแม่ฉันเสียใจกับฉันจนถึงตอนนี้”

          “ฉันพยายามจะชดเชยทุกอย่างในสิ่งที่ทำพลาดไป”

          “แต่ว่ามัน ก็เหมือนจะยังดีไม่พอ” เสียงเข้มเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยความตัดพ้อ ขณะมืออีกข้างก็ยังส่งเเก้วเหล้าเข้าปากอย่างต่อเนื่อง

          พลอยตั้งใจฟังเเละเธอก็เข้าใจชายหนุ่มดีทุกอย่าง เธอวางเเก้วเครื่องดื่มของตัวเองลง มือบางที่เย็นเฉียบเพราะสัมผัสเเก้วเย็นจัดเเตะมือสากที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดด้วยความปลอบโยน ชายหนุ่มมองตามมือบาง เพียงเเค่สัมผัสเล็กน้อยกลับทำให้เขานั้นรู้สึกสบายใจ

          “ฉันเข้าใจคุณนะ”

          “เพราะฉันก็เป็นเเบบคุณ^^ ” ทั้งสองก็ผลัดกันเล่าเรื่องของตัวเอง จนกลายเป็นเพื่อนคุยที่ถูกคอ

          บนโต๊ะเต็มไปด้วยขวดเครื่องดื่มเเอลกอฮอล์ จากเรื่องซีเรียสเปลี่ยนเป็นเรื่องที่มีเเต่เสียงหัวเราะดังขึ้นแข่งกับเสียงเพลง นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้เพียงเเค่ว่าทั้งสองขยับเข้ามานั่งใกล้ชิดกันอย่างแนบสนิทไม่ถือตัว

          “ฉันลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันฮาโลวีน” หญิงสาวหันไปเห็นหลายๆคนแต่งหน้าเป็นผีหลายผี บางคนจัดเต็มจนรู้สึกน่ากลัวตาม

          “ฉันว่าเราควรตามเทรนนะ”

          หญิงสาวหยิบเครื่องสำอางค์ในกระเป๋าเเบรนด์ดังข้างกายขึ้นมา พร้อมกับหันเข้าไปหาชายหนุ่มที่ตอนนี้เริ่มโอนเอียงเพราะฤทธิ์เเอลกอฮอล์ที่ทั้งสองนั่งดื่มกันมานานกว่าสี่ชั่วโมง

          “คุณหันหน้ามาหน่อย”

          “หื้ม…” เบนซ์ส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้

          “คุณเบนซ์ อยู่นิ่งๆได้ไหม” พลอยเอ็ดเบาๆ เธอไม่ได้ดื่มมากเท่าเขาถึงจะมีอาการเริ่มเมาเเต่ก็ยังมีสติมากกว่าชายหนุ่ม

          มือบางเริ่มสะบัดเเปรงสีโทนดำเข้ม เเละเครื่องเเต่งเเต้มสีเเดง อย่างตั้งใจ กลิ่นหอมของหญิงสาวที่กำลังบรรจงเเต่งหน้าวันฮาโลวีน ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนจะต้องการ เเต่อีกจิตใจหนึ่งก็บอกว่าห้ามความรู้พวกนั้น พร้อมกับสะกดกลั้นมันเอาไว้

          “เสร็จเเล้ว”

          “ฝีมือของฉันก็ไม่ธรรมดานะเนี่ย” พลอยกอดอกมองผลงานการเเต่งหน้าของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ หญิงสาวหันกระจกในตลับเเป้งให้เบนซ์มองหน้าที่เธอตั้งใจเเต่งให้

          “เป็นไง เลิศไหม” คนเริ่มเมาเพ่งเล็งไปที่กระจกใบเล็กด้วยใบหน้าเเดงก่ำ หลังจากเห็นตัวเองเเล้ว เขายอมรับเลยว่าฝีมือของหญิงสาวนั้นไม่ธรรมดา

          “เลิศ…” รอยยิ้มถูกปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา ชายหนุ่มจัดว่าเป็นหน้าตาดีมากๆเเต่ติดอยู่อย่างเดียว เขาไม่ค่อยยิ้ม

          หลังจากเเต่งหน้าให้ชายหนุ่มเสร็จ พลอยก็กลับมาเเต่งหน้าของตัวเองต่อ ยังดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ไม่งั้นพรุ่งนี้เธอตื่นไปเรียนรู้งานที่ธนาคารไม่ไหวเเน่ ระหว่างมือบางเติมสีบนใบหน้าของตัวเอง เธอกลับรู้สึกเหมือนมีคนมองมาที่เธอตลอด พอเอากระจกออกกลับพบว่าเป็นพนักงานของคลับเข้ามาคอยดูแลด้วยความใส่ใจ แต่ทว่ามันมากผิดปกติทำให้ฉันต้องเอ่ยถาม   

          “มีอะไรหรือเปล่าคะ” พนักงานชายหันมาส่งยิ้มให้เธอ พร้อมกับโค้งตัวลดระดับนั่งย่องๆเข้ามาหา

          “ผมไม่เคยเห็นเจ้านายผมเมาขนาดนี้มาก่อน” เพียงเท่านั้น หญิงสาวแทบจะส่างเมาไปเลยทันที

          “เจ้านาย?” ฉันทวนย้ำอีกครั้ง

          “อะเอ่อ...ใช่ครับ”

          “คุณเบนซ์เป็นเจ้าของคลับที่นี่ จะเข้ามาดูเอกสารเกือบทุกวันครับ” พลอยทบทวนกับตัวเองอีกครั้ง เธอคับคล้ายคับคาว่าทำไมพนักงานหญิงคนนั้นตัวเกร็งแปลกๆ รวมถึงความรู้ใจกันและการสั่งอาหารที่มันแปลกไป ที่แท้เขาก็เป็นเจ้าของคลับแห่งนี้นี่เอง

          “ชิน ฝากจัดการเรื่องเอกสารวันนี้ด้วย” ชายหนุ่มลากเสียงยาวยานสั่งลูกน้องคนสนิท เพราะเขารู้ตัวเองดีว่าวันนี้ไม่สามารถตรวจงานต่อได้แล้ว

          “รับทราบครับ”

          “คุณเบนซ์ให้ผมขับรถไปส่งไหมครับ” ด้วยความเป็นห่วงเจ้านาย ซึ่งปกติเจ้านายของเขาจะควบคุมตัวเองได้แต่คาดว่าคงจะเครียดหนัก

          “ไม่ต้อง”

          “นายจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ” เบนซ์คนขึ้นชื่อว่าเย็นชา ยิ้มยาก แต่ทว่าตอนนี้กลับส่งยิ้มออกไปง่ายๆ ชินจึงต้องจำใจลุกออกไป

          “ผมฝากเจ้านายผมด้วยนะครับ...คุณ”

          “พลอยค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ” ชินโค้งหัวให้พลอยพร้อมกับสาวเท้ากลับไปทำหน้าที่ของตัวเองทันที

          “ที่แท้คุณก็เป็นเจ้าของที่นี่”

          “ฉันก็นั่งสงสัยไปสิ”

          ‘ขณะนี้ปาร์ตี้ ฮาโลวีน กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วนับถอยหลัง 1 นาที’ เสียงไมค์ดังขึ้นด้านใน ทำให้เธอสนใจอยากเข้าไปร่วม

          “ปะคุณ เข้าไปตรงนู้นกัน”

          “อะอืม”

          พลอยลากเบนซ์เข้ามาท่ามกลางคนเป็นจำนวนมากเพราะที่นี่ถือเป็นคลับที่แรกๆที่หลายคนนึกถึง พลอยก็เช่นกัน ไม่ว่าดีเจด้านบนเวทีจะสั่งให้ทำอะไร ทั้งสองก็ทำตามอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มจากเป็นคนไม่ชอบคนเยอะ เสียงดังความวุ่นวายต่างๆ ถึงแม้ว่าเขาจะทำธุรกิจนี้ร่วมกันกับเพื่อนแต่เขาก็จะอยู่แค่ในห้องทำงาน ออกมาดื่มบ้างในโซนวีไอพี

          “สนุกอะ”

          “อืม ไม่คิดว่าจะสนุกขนาดนี้” หลังจากจบงานพลอยกับเบนซ์ดื่มเข้าไปเพิ่มอีกทำให้ทั้งสองกอดคอประคองกันเดินออกมาข้างนอก

          “คุณ ฉันไม่ไหว”

          “ผมก็ไม่ไหว”

          “คุณเราจะนอนกันตรงนี้ไม่ได้นะ” ทั้งคู่ยืนเถียงกันไม่ต่างอะไรจากคู่รักคู่อื่น เบนซ์เห็นแท็กซี่ผ่านมาจึงโบกเข้าทันที

          “คอนโดxxx”

คอนโดxxx

          “เราจะนอนที่นี่กันเหรอ” พลอยถามด้วยขณะตอนนี้ยังโอบเอวแกร่ง ใบหน้าสวยซุกเขาซอกคอหนาอย่างไม่มีสติ

          “นอนที่นี่ ห้องผม” เบนซ์สแกนหน้าหล่อของตัวเอง คอนโดแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความทันสมัยเป็นธุรกิจของปัญเพื่อนสนิทเขา ห้องมาสเตอร์มีเพียงสามห้องเท่านั้น พวกเพื่อนของเขาครองทั้งหมดรวมทั้งไม้ หลังจากทั้งสองเดินเข้ามา ชายหนุ่มพาหญิงสาวตรงเข้าไปในห้องนอน

ปึ๊ง! ฟุบ

          “แฮะ เฮ่อ”

          “ปวดหัวชะมัด” ทั้งสองล้มตัวลงนอนเตียงหนาขนาดใหญ่เคียงข้างกัน ผ่านไปสักพักทั้งคู่หันหน้าเข้าหากัน พลอยลืมตาขึ้นมาความหล่อของชายหนุ่ม จมูกโด่งนั้นมือบางเอานิ้วชี้ลูบไล้สันโด่งไปมา ชายหนุ่มรับรู้ถึงการโดนสัมผัสทำให้เขาลืมตาขึ้นมามอง

หมับ!

          พร้อมกับจับแขนเรียวเอาไว้ ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มของหญิงสาวตรงหน้าเลื่อนไปที่มือบางจับมือของเธอมาแนบกับแก้มสากของตัวเอง สายตาของชายหนุ่มยังคงประสานกับสายตาของหญิงสาวเหมือนกับทั้งสองได้เข้าไปอยู่ในห้วงแห่งความฝัน เหมือนทั้งสองถูกใจกันมานานทำให้เริ่มขยับตัวแนบชิดกัน

          ลมหายใจอุ่นเป่ารดใบหน้าสาว แวบแรกในตอนนั้นทั้งคู่ได้เป็นคน ‘สวย’ และ ‘หล่อ’ ของกันและกัน ริมฝีปากของทั้งคู่ได้ประกบเข้าหากันอย่างแช่มช้า ปากหยักคลึงริมฝีปากบางอย่างอ้อยอิ่ง ดูดดึงทั้งปากบนและปากล่าง...จูบแรกช่างหอมหวาน