All Chapters of TOXIC BOYFRIEND แฟนเลว: Chapter 31 - Chapter 40

เกรย์กดเสียงต่ำย้ำประโยคท้ายชัดเจน“แกหมายความว่ายังไง นี่อย่าบอกนะว่า แกเอาเงินสิบล้านไปไถ่อีนาตาชามา” นันทกานต์ถามอย่างตกใจแกมไม่อยากจะเชื่อ“…” เกรย์ไม่ตอบ แต่ยังจ้องเอาเรื่องนันทกานต์ไม่ลดละ ก่อนเลือกที่จะกัดฟันเดินผ่านหน้านันทกานต์ไปยังบันได ตรงไปยังชั้นบน“เกรย์ เกรย์! นายจะไปไหนเกรย์ เกรย์!” นาตาชาตะโกนตามหลังแล้วรีบวิ่งตามเกรย์ไป ก่อนจะเห็นว่าเขาก้าวยาวๆหนักๆเร็วๆตรงไปยังห้องนอนเธอ และตอนนี้เขาเปิดประตูเข้าไปแล้ว“เกรย์ นายจะทำอะไร” ทั้งๆที่พอตามเข้าไปในห้องแล้วเห็นเต็มๆตาว่าเกรย์กำลังจัดการเก็บเสื้อผ้าข้าวของของเธอใส่กระเป๋าเดินทาง แต่นาตาชาก็ยังจะถามเพราะเธอตกใจ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะทำแบบนี้จริงๆ“เกรย์ นาย..”“เงียบ หุบปาก” “แต่เกรย์..”“ถ้าไม่เงียบ ฉันจะเปลี่ยนใจไม่เก็บอะไรของเธอไปทั้งนั้น ไปแต่ตัวมันซะเลยก็ดี ไม่ต้องเสียเวลา จะได้รีบๆไปจากบ้านเฮงซวยหลังนี้ของเธอ!” เขากัดฟันกรอดบอกเธอด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน ในขณะที่มือก็ยังลงมือเก็บเสื้อผ้าข้าวของของเธอยัดลงกระเป๋าอย่างลวกๆ“เกรย์ แต่ฉันรักบ้านหลังนี้นะ มันเป็นบ้านของพ่อแม่ฉัน” เธอบอกพร้อมน้ำตาที่เริ่มซึม แต่คราวนี้เขาจะไม่

นาตาชากัดฟันสวนเกรย์เสียงสั่น น้ำตายังอาบเพรื่อหน้า ทั้งปากทั้งลำคอมันช้ำเลือดจากฝีมือของผีดิบอารมณ์ร้ายจนแดงระเรื่อไปหมด “เคยบอกไปแล้ว ว่าฉันไม่ได้โรคจิต ที่ผ่านมาเวลามีเซ็กส์กับเธอ ฉันก็พยายามแล้วที่จะไม่ให้เธอเจ็บ ไม่รุนแรงกับเธอ ไม่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังเอากับไอ้โรคจิต ฉันพยายามไม่ใช้เซ็กส์ที่มันรุนแรงกับเธอ ทั้งๆที่สันดานฉันมันชอบเซ็กส์รุนแรง เพราะอยากให้เธอรู้สึกดีเวลาที่เรามีอะไรกัน ฉันไม่อยากให้ระหว่างเรามันเป็นเซ็กส์ที่ไม่น่าจดจำ ไม่อยากให้เวลาเธอคิดถึงเซ็กส์ของเราแล้วก็ต้องพาลให้นึกถึงความทรมานและความเจ็บปวดในตอนมีเซ็กส์ไปพร้อมกันด้วย ฉันไม่ต้องการแบบนั้น แต่วันนี้ วันนี้มันไม่ใช่อีกแล้วนาตาชา เธอทำให้ทัศนคติของฉันที่มีต่อเธอมันเปลี่ยนไป มันทำให้ฉันไม่คิดที่จะพยายามทำให้เธอรู้สึกดีเวลามีเซ็กส์กับฉันอีกแล้ว แต่ฉันอยากให้เธอเจ็บปวด อยากให้เธอจำได้แต่ความรุนแรงที่มันมีแต่ความทรมาน ไม่ใช่ความสุข ทีนี้โรคจิตสมใจเธอมั้ย อยากให้ฉันเป็นไอ้โรคจิตนักไม่ใช่เหรอ นี่ไง จากนี้ฉันจะเป็นให้เธอแล้วนี่ไง รับให้ได้ก็แล้วกัน แลกกับการได้เป็นแฟนกับฉัน เธอรับได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ จำได้ใช่มั้ย

@Jeden & Jessica Pubปึก!“อ้าว คุณน้องชายสุดที่รัก จะกลับแล้วเหรอคะ” เสียงหวานของสาวสวยในชุดเผ็ดร้อนถามขึ้นทันทีที่เห็นญาติผู้น้องที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆที่วันนี้อกหักรักคุดมาจากไหนก็ไม่รู้ถึงได้โผล่มากินเหล้าที่ผับเธอกับแฟนเธอแต่หัววัน จู่ๆก็วางแก้วเหล้ากระแทกกับโต๊ะแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ “อืม ขอโทษนะที่มารบกวน แล้วก็ขอบใจนะที่พี่อุตส่าห์มานั่งกินเป็นเพื่อนผม” เกรย์บอกก่อนเดินออกไปทันที ไม่คิดเหลียวหลัง เลยไม่เห็นว่าเจสสิก้าที่กำลังมองตามนั้น มองตามเขาไปด้วยสายตาปลงไม่ตก“อีตาน้องคนนี้นี่ นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไป เรื่องราวเป็นมายังไงก็ไม่คิดจะบอกจะเล่ากันสักคำ สันดานแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยน เห้อ..” พูดบ่นคนเดียวไปอย่างนั้นแล้วก็ไม่พ้นถอนหายใจพร้อมส่ายหน้าเอือมระอา ในขณะที่อีตาน้องชายที่เธอว่า ตอนนี้เดินไปถึงรถแล้ว และเขาเปิดประตูขึ้นรถขับออกไปทันที :เกรย์ขับรถมาเรื่อยๆ ไม่นานก็ถึงคอนโด เพราะผับอยู่ไม่ไกล แต่จังหวะที่กำลังจะขับเข้าคอนโด สายตาเขาดันเหลือบไปเห็นผู้หญิงท่าทางคุ้นๆเดินกะเผลกๆสวนออกมาจากคอนโดพร้อมกับกระเป๋าเดินทางพอดี “นาตาชา!”เอี๊ยด!!!เกรย์เบรคอย่างแรงทันที เมื่อแสงไฟหน้

“อะไร” เกรย์เหลือบมองนิ่งๆพร้อมกับรอฟังสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูด“เกี่ยวกับเรื่องนี้ป่ะ มึงถึงไปนั่งดื่มที่ร้านไอ้เจสมันแต่หัววัน” สิ่งที่จอร์จถามมาทำเกรย์ขมวดคิ้วมองจอร์จเต็มๆตาขึ้น ก่อนถามเสียงเรียบนิ่ง“พี่หมอรู้?”“ก็ไอ้เจสมันโทรหากูตอนกูออกเวร ก็โทรคุยสารทุกข์สุขดิบกันปกติอ่ะ ว่าวันๆเป็นไงบ้าง ก็เลยรู้จากไอ้เจสมัน ว่าวันนี้อยู่ๆมึงก็โผล่ไปนั่งดื่มที่ร้านแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ไม่พูดไม่จา นึกจะกลับก็กลับเอาเฉยๆ แล้วก็นี่แหละ จู่ๆมึงก็โทรหากูให้มาดูเมียมึง กูเลยเดาเอาว่ามันอาจจะเกี่ยวกัน ตกลงใช่ป่ะ ทะเลาะกันเหรอ” ประโยคท้ายจอร์จถามอย่างเป็นห่วง“อืม มีปัญหากันนิดหน่อย” เกรย์ยอมบอก แต่บอกไม่หมด แถมฟังดูไม่ค่อยน่าเชื่อ เมื่อสภาพคนบนเตียงที่จอร์จเห็นมันโคตรตรงข้ามกับคำพูดของเกรย์อย่างสิ้นเชิง“แน่ใจว่านิดหน่อย?” จอร์จเอียงหน้าเลิกคิ้วถาม“…” คนถูกถามเงียบอีกตามเคย(ตามสันดาน) ก่อนเกรย์จะเปลี่ยนเรื่องอย่างตั้งใจ“ตกลงเดี๋ยวให้กินยาแก้อักเสบ แล้วถ้ามีไข้ก็ให้พยายามเช็ดตัว?” “หึ ทำเป็นเปลี่ยนเรื่องนะ”“…” “เออๆ ใช้สันดานผีดิบอีกแล้วแม่ง งั้นกูไม่พูดไม่ถามก็ได้ ถ้ามึงไม่อยากให้เสือก สรุปว่าก็ตามนั

วันต่อมา.. @1-J Brown University @2-Faculty of Engineering วันนี้นาตาชาดีขึ้นแล้ว เกรย์ถึงยอมจับเธอยัดใส่รถมามหาลัยพร้อมกันกับเขาด้วย หมายถึงวันนี้เขายอมให้เธอมาเรียน ทั้งๆที่ก็ยังรู้สึกเป็นห่วงเธออยู่ เพราะถึงเธอจะดีขึ้นแล้ว แต่ก็ยังไม่หายดี แต่เพราะอาทิตย์หน้าจะสอบมิดเทอมแล้ว เขาเลยจำเป็นต้องยอมฝืนความต้องการ ต้องยอมให้เธอมาเรียนทั้งๆที่ยังเป็นห่วงเธอ ยังอยากให้เธอได้พักผ่อนให้มากกว่านี้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ถึงเกรย์จะเป็นห่วงนาตาชามาก และเขายอมยัดเธอใส่รถมาด้วย มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาหายโกรธเธอแล้ว ตรงกันข้าม เขายังโกรธเธออยู่ และโกรธมากด้วย ทำให้ถึงแม้เมื่อวานเขาจะคอยดูแลเธอทั้งวัน หาข้าวหาน้ำหายามาประเคนให้ถึงเตียงบวกถึงปาก(ป้อน) แถมด้วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอเสร็จสรรพทั้งกลางวันและก่อนนอน แต่เขาก็แทบจะไม่พูดกับเธอเลย เขานิ่ง เขาเงียบ เขาเย็นชา ไร้ความรู้สึก เขาจะพูดกับเธอก็เฉพาะตอนที่จำเป็นเท่านั้น และรวมถึงตอนนี้ด้วย ตอนนี้ที่เขาขับรถมาจอดที่ลานจอดรถของคณะแล้ว เขาก็ยังอยู่ในอาการเดิม คือผีดิบจอมนิ่งจอมเย็นชาไร้ความรู้สึกไร้หัวใจ ไม่ยอมพูดยอมจา และยังคง