All Chapters of TOXIC BOYFRIEND แฟนเลว: Chapter 51 - Chapter 60

เที่ยงวัน..@โรงอาหารปึก!อยู่ๆเหตุการณ์ก็เหมือนจะซ้ำรอยเดิมกับในเซค เมื่ออยู่ๆผีดิบหน้านิ่งก็เดินมานั่งลงข้างๆนาตาชาพร้อมๆกับจานข้าวในมือ..บวกแก้วน้ำ แก้วน้ำที่เขาจงใจวางลงข้างๆจานเธอ ตามด้วยใบหน้าหล่อนิ่งที่หันไปหาแล้วเอ่ยบอกเสียงเรียบ“ซื้อมาฝาก” “…” เขาหันมาบอกเธอนิ่งๆ แต่เธอกลับขมวดคิ้วไม่พูดอะไร ก่อนจะตัดสินใจถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจ“อะไรของนาย” ..แล้วรู้ได้ไงว่าฉันชอบน้ำมะนาวโซดา ประโยคหลัง นาตาชาถามเกรย์ในใจ“พูดไปชัดแล้ว” เกรย์ตอบแค่นั้นแล้วหันกลับมากินข้าวของตัวเองหน้าตาเฉย ไม่ได้คิดจะตอบหรืออธิบายขยายความอะไรมากกว่านั้น ไม่คิดจะหันกลับมามองอีกทีด้วยว่า นาตาชายิ่งมองเขาด้วยความงุนงงที่มากกว่าเดิม เพราะไม่แน่ใจว่าเขาเพี้ยนไปแล้วรึเปล่า ที่อยู่ๆถึงมาทำแบบนี้ ร้อยวันพันปี ไม่เห็นเขาเคยมานั่งกินข้าวกับเธอ สรุปวันนี้เขามาแปลกจริงๆ ตั้งแต่มานั่งข้างเธอในเซคแล้ว ตกลงเขาจะเอาอะไรจากเธอกันแน่ หรือหลังจากที่ถูกเธอบอกเลิก เขาเผลอไปสะดุดอะไรล้มหัวฟาดพื้นจนหัวสมองได้รับการกระทบกระเทือน สติสตังค์ถึงได้ผิดปกติจนถึงขั้นฟั่นเฟือนไปแล้ว หรือไม่อย่างนั้น เขาก็คงเป็นไบโพล่าร์ชนิดเฉียบพลันไ

“ทำไมล่ะ ทำไมไม่ให้ไป หรือจะให้ฉันไปชดใช้ให้นายบนเตียงอีก บอกแล้วไงว่าไม่เอาแล้ว” “ไม่ใช่อย่างนั้น” เกรย์รีบปฏิเสธเสียงอ่อน“ไม่ใช่ก็ปล่อย ฉันจะได้รีบไปหาเงินมาคืนนาย” ถึงจะบอกอย่างนั้น แต่เสียงของนาตาชาก็ไม่ได้เกรี้ยวกราด แถมยังยืนนิ่งให้เกรย์กอด เพราะเธอไม่ปฏิเสธเลย ว่าเธอโหยหาอ้อมกอดเขา อ้อมกอดที่เธอไม่ได้รับมานานแล้ว ตั้งแต่ทะเลาะกัน และที่สำคัญ อ้อมกอดนี้ของเขามันก็ช่างอบอุ่นเหลือเกิน“ไม่ปล่อย บอกแล้วไงว่าไม่ต้องไปทำ ฉันไม่ให้ไป ฉันไม่ได้ต้องการเงินคืน ไม่ได้ต้องการอะไรทั้งนั้น นอกจากเธอ ฉันต้องการเธอคนเดียว” “ต้องการฉันไปทำอะไร บำเรอนายอ่ะเหรอ ฉันก็มีค่ากับนายแค่นั้นสินะ นายต้องการแค่ร่างกายฉัน”“ไม่ใช่นะนาตาชา” เกรย์รีบปฏิเสธอีกรอบ เพียงแต่น้ำเสียงนิ่งๆฟังดูเครียดและร้อนรนขึ้น แต่คนเสียใจก็ป่วยการที่จะเชื่อ เธอถึงเม้มปากติดกันแน่น แล้วแข็งใจตอบเขากลับไป“อย่ามาโกหกฉันเลย ก็นายเป็นคนบอกฉันเอง ว่าให้ฉันชดใช้ด้วยการทำหน้าที่บนเตียงให้นาย แล้วถ้านายไม่ให้ฉันคิดแบบนั้น นายจะให้ฉันคิดแบบไหน นายจะให้ฉันคิดแบบไหนถ้าไม่ใช่คิดว่านายไม่ได้รักฉันเลย นายเห็นฉันเป็นแค่เครื่องบำเรอความใคร

หลายวันต่อมา..@1-J Brown University @2-Faculty of Engineering จากวันนั้นที่เกรย์กับนาตาชาคืนดีกัน เกรย์ก็พานาตาชากลับไปอยู่กับเขาที่คอนโด หลังจากขออนุญาตนันทกานต์แล้ว และตอนนี้ เกรย์กับนันทกานต์ก็ไม่ได้มีปัญหากันแล้ว เพราะคุยกันเข้าใจแล้วตั้งแต่วันนั้น ส่วนเรื่องเงินที่เขาใช้หนี้แทนให้ เขาก็บอกนันทกานต์ไปแล้วว่าไม่ต้องหามาคืน ให้ถือว่าเป็นเงินที่เขาเอามาหมั้นนาตาชาไว้ก่อน จากนั้นเรียนจบเมื่อไหร่ เขาจะให้พ่อแม่มาสู่ขอเธอทันทีเลย สรุปสั้นๆคือตอนนี้เกรย์กับนาตาชาแฮปปี้กันดี เพียงแต่ยังไม่ได้ประกาศให้โลกรู้โดยทั่วกัน ง่ายๆคือหวานกันเฉพาะตอนอยู่กันสองคน เพราะเวลาอยู่มหาลัย ทั้งคู่ก็ยังทำตัวปกติ ไม่ได้อะไรมากมาย เกรย์ก็ยังนิ่งๆเงียบๆ นาตาชาก็เข้าใจนิสัยเขาดี เลยไม่เซ้าซี้อะไร เพื่อนๆเลยเห็นว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ยังเป็นเหมือนแฟนห่างๆ(อย่างห่วงๆ) จะมีก็แต่เพื่อนของนาตาชาที่รู้ว่าทั้งคู่คืนดีกันแล้ว แต่เพื่อนๆของเกรย์ยังไม่รู้ ก็อย่างที่บอกว่าเกรย์ไม่ได้แสดงอาการอะไร เขายังทำตัวปกติ นั่งเรียนและกินข้าวกับเพื่อนของเขาตามปกติ จะมีแค่ตอนมาเรียนกับเลิกเรียน ที่เขากับนาตาชาไปกลับด้วยกัน

“มึงมาทำไม” เกรย์เปลี่ยนจากโหมดหวานเป็นอารมณ์แข็งกระด้างทันที เขาถึงกัดฟันพูดประโยคนิ่งๆแข็งๆนี้ออกไปพร้อมๆกับก้าวไปยืนข้างหน้านาตาชา ประมาณว่าแม้แต่เสี้ยวหน้าของนาตาชา เขาก็ไม่อยากให้ไอ้เหี้ยไหนมอง (หวง!)“มึงไม่น่าถามคำถามที่มึงรู้คำตอบดีอยู่แล้ว” เดฟตอบกลับมาเหมือนอย่างเคย คือตอบเสียงราบเรียบธรรมดาและไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัว และการที่เดฟตอบมาแบบนี้ ก็ทำให้เกรย์รู้ทันทีว่าความหมายของเดฟคืออะไร ใช่ ไอ้เหี้ยมาเฟียมันมาหานาตาชา มาหาเมียชาวบ้าน และชาวบ้านที่หวงเมียขั้นสุดอย่างเกรย์ ก็แน่นอนว่าไม่มีทางยอม เขาถึงสวนกลับไปนิ่งๆอย่างไม่เป็นมิตร ดวงตานิ่งๆฉายแววแข็งกร้าวดุดันระคนหวงแหนคนข้างหลังที่ตอนนี้เขาจับมือเธอไว้แน่น“มึงเองก็ไม่น่าจะหน้าด้านหน้าทน ทั้งๆที่กูเคยบอกมึงไปแล้ว ว่าอย่ามายุ่งกับเมียกู กูไม่อนุญาต!”“ส่วนกูเองก็ไม่ชอบรับคำสั่งจากใคร กูพอใจจะทำอะไร กูตัดสินใจของกูเองได้”“แต่เสือกคิดไม่ได้ ว่าของของคนอื่น คนที่ไม่ใช่เจ้าของอย่างมึง ไม่มีสิทธิ์ยุ่ง”“คิดได้ แค่กูคิดว่ากฎเกณฑ์ไร้สาระนั่นไม่ใช่สิ่งจำเป็น เพราะอะไรที่มีเจ้าของ มันก็มักเปลี่ยนมือได้เสมอ”“แต่ไม่ใช่กับเมียกู เพราะกู

จากวันนั้นที่เดฟบอกว่าจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับนาตาชา เขาก็ไม่มาจริงๆ เหมือนเขาจะเป็นคนรักษาคำพูด และเหมือนจะเป็นคนที่เชื่อถือได้อย่างที่นาตาชาคิด หรือเธอคิดผิดก็ไม่รู้ เพราะวันนี้.. จู่ๆเขาก็โผล่มา!“คุณเดฟ!” นาตาชาอุทานอย่างตกใจ ก็ใครจะไปคิด ว่าเหตุการณ์มันจะซ้ำรอยเดิมกับเมื่อวันก่อน คือเลิกเรียนแล้วเธอก็ลงมาถึงใต้ตึกพร้อมๆกับเกรย์และทุกๆคน แล้วจู่ๆเจอเดฟรออยู่ และตอนนี้เขากำลังเดินเข้ามาหา ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้า“มึงมาทำไม ไหนมึงบอกว่าจะเลิกยุ่งกับนาตาชาแล้ว” เกรย์ออกโรงอีกเช่นเคย ก็คนมันรักมันหวงเมียให้ทำไง“ใช่ กูบอกจะเลิกยุ่งกับนาตาชา” เดฟตอบเสียงเรียบ ใบหน้าเขาก็เรียบเฉยไม่ได้ทุกข์ไม่ได้ร้อนกับสายตาและท่าทีเอาเรื่องของเกรย์ ที่ตอนนี้ก็ยังจ้องอาฆาตเดฟไม่หาย“แล้วมึงมาหาเมียกูทำไมอีก”“แล้วกูบอกเหรอ ว่ากูมาหาเมียมึง” คำตอบนี้จากเดฟพาทุกคนงงกันไปใหญ่“หมายความว่าไง”“กูไม่ได้มาหานาตาชา”“แล้วคุณมาหาใครคะ” คราวนี้นาตาชาเป็นคนถามซะเอง เพราะเธอเองก็อยากจะรู้ และอดที่จะรู้สึกกังวลแปลกๆขึ้นมาไม่ได้ ถึงแม้จะรู้สึกโล่งใจไปเปลาะนึงแล้วก็ตาม ที่เดฟบอกว่าเขาไม่ได้มาหาเธอ “ฉันมาหาเพื่อนเธอ” เด