All Chapters of TOXIC BOYFRIEND แฟนเลว: Chapter 1 - Chapter 10

DM (Direct Message)Celine: มึงงงงงCeline: อยู่ไหนCeline: กูกับอีลูกกอล์ฟถึงแล้วนะCeline: เหลือมึงกับอีเอลีนระหว่างที่กำลังรีบสุดฤทธิ์ สมาร์ทโฟนที่กำแน่นอยู่ในมือก็สั่นเนื่องจากการแจ้งเตือนของแชทไอจี คนที่กำลังเดินอย่างรีบเร่งก็เลยจำต้องทำสองอย่างในเวลาเดียวกัน คือเดินไปด้วย ยกสมาร์ทโฟนขึ้นมาดูหน้าจอไปด้วย ถึงได้รู้ว่าเป็นเซลีน เพื่อนของเธอที่แชทมา“รู้แล้วน่า รู้แล้ว กำลังไปๆ”ที่พูดอยู่ตอนนี้ แน่นอนว่าเจ้าของสมาร์ทโฟนอย่าง ‘นาตาชา’ ตั้งใจตอบคำถามคนในแชท หากแต่คนได้ยินก็คงมีแค่เธอคนเดียว ในเมื่อคนรีบยังเดินไม่ถึงลานรับน้องเลย..วันนี้เป็นวันรับน้องปีหนึ่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเจบราวน์ (Faculty of Engineering / J Brown University)“โทษคับๆ”ปึก!“โอ๊ย!”ระหว่างที่กำลังเดิน เดิน เดิน แล้วก็เดิน (เร็วๆ) สงสัยฟ้าคงหมั่นไส้ ถึงได้สั่งให้ใครก็ไม่รู้วิ่งสวนเธอมาแล้วชนไหล่เธอไปอย่างแรงเพราะความรีบร้อน จนเธอเซ และตอนนี้เหมือนไม่ใช่แค่เซอย่างเดียว แต่ทำท่าเหมือนจะเซแล้วหงายหลังด้วย เพราะเสียหลัก ทรงตัวไม่อยู่..ซวยแล้วนาตาชา แบบนี้หงายหลังกระแทกพื้นแน่ๆ เลย!ปึก!หลังเธอกระแทกจริ

เสียงทุ้มเรียบนิ่งยิ่งกว่ากราฟเส้นตรงดังออกมาจากในแถว จนทุกสายตาจับจ้องมองไปที่เจ้าของเสียงเป็นตาเดียว แต่ดูเหมือนว่าคนถูกจับจ้องก็ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนกับภัยที่เหมือนกำลังจะมาเยือนเขาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าแต่อย่างใด เพราะเขาล้วงสมาร์ทโฟนออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดปิดเครื่องหน้าตาเฉย สีหน้าท่าทีนิ่งๆนั้นยิ่งยืนยันชัดเจนว่าไม่ได้มีความเกรงกลัว“ทำไมไม่ปิดเสียงโทรศัพท์!!! ไม่รู้เหรอว่าเวลานี้เวลาอะไร!!!”“ลืม” รุ่นพี่ตะโกนแทบตาย แต่เจ้าของสมาร์ทโฟนกลับตอบแค่นี้ แถมตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบธรรมดา ไม่ได้มีเสียงสูงเสียงต่ำอย่างใครๆเขา“ลืมเหรอ อืม ดี! ตอบได้ดี! หางเสียงก็ไม่มี! ดีมาก!!!” ไม่บอกก็รู้ว่ารุ่นพี่..นางประชด “ไหน!!! ออกมาตรงนี้ให้เพื่อนๆดูหน้าคนทำดีอย่างคุณหน่อยซิ!!!” นั่นปะไร ผลของการพูดไม่มีหางเสียง ไม่มีทั้งหางเสียง ไม่มีทั้งเสียงสูงเสียงต่ำ ใช่ ก็คือการต้องมีชะตากรรมไม่ต่างจากนาตาชา ..โดนเรียกออกไปโชว์ตัว แต่ถึงจะอย่างนั้น คนถูกเรียกก็เหมือนจะยังไม่รู้สึกเกรงกลัวอีกตามเคย เขาถึงได้เดินออกไปด้วยท่าทีนิ่งๆไม่ต่างจากน้ำเสียงและสีหน้าแววตา จนกระทั่งถึงข้างหน้า“ไปยืนใกล้เพื่อนค

“ชะนี!!! ทางนี้ค่าา!!!” น้ำเสียงแปดหลอดของกระทิงเส้นเสียงจิ้งหรีดดังขึ้นทันทีพร้อมกับชูมือขึ้นเพื่อเป็นจุดเด่นให้นาตาชาที่กำลังแอบมองเกรย์รู้สึกตัว ถึงได้หันไปตามเสียง เลยเห็นว่าลูกกอล์ฟที่นั่งอยู่ใต้ตึกกับเซลีนและเอลีนกำลังเรียกเธอพร้อมกับโบกไม้โบกมือเป็นเชิงสัญลักษณ์ให้นาตาชาได้เห็นชัดๆ และมันก็ประสบความสำเร็จ และสำเร็จเกินคาดซะด้วย เมื่อไม่ใช่แค่นาตาชาเท่านั้นที่หันมาตามเสียงและเห็นชัด แต่นักศึกษาคนอื่นๆในบริเวณนั้นก็พากันหันมองมายังต้นเสียงพร้อมกันเป็นตาเดียว แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ลูกกอล์ฟรู้สึกสะทกสะท้าน ตรงกันข้าม นางภูมิใจในเส้นเสียงจิ้งหรีดของนางมากเว่อร์ ที่ทำให้หลายคนต่างพากันหันมาให้ความสนใจ หากแต่มีแค่นางคนเดียวเท่านั้นแหละที่ภูมิใจ แต่เซลีนกับเอลีนไม่ใช่“อีกอล์ฟ! มึงจะประกาศศักดาซะลั่นตึกเพื่อ? พวกกูไม่ได้หน้าหนาเหมือนมึงนะคะ”“ใช่ พวกกูอายคนค่ะ!” สองสาวแหวขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน ในขณะที่นาตาชาพยายามตัดใจไม่มองเกรย์แล้วหันมาให้ความสนใจเพื่อนของเธอด้วยการเดินเข้ามาหาเพื่อนๆของเธอที่โต๊ะแทน จากนั้นก็นั่งลงที่เก้าอี้ไม้ยาวข้างๆลูกกอล์ฟซึ่งมันว่างอยู่ ส่วนเซลีนกับเอลีนนั่งอยู่ด

พูดจบเกรย์ก็คว้าข้อมือนาตาชาแล้วพาเธอเดินผ่านทุกคนไปทันที ตั้งใจจะพาเธอออกจากตรงนั้นโดยเร็ว“เกรย์ เกรย์ เดี๋ยวเกรย์ นายจะพาฉันไปไหน เกรย์” นาตาชาจับมือเกรย์ไว้ มือข้างที่เขากำลังจับข้อมือเธออยู่ และที่เธอจับมือเขาพร้อมกับประท้วง ก็เพื่อยั้งให้เขาหยุดเดิน เพราะตอนนี้สติสตังค์เธอเริ่มกลับมาแล้ว เลยตั้งใจจะถามเขาให้รู้เรื่อง ถึงสิ่งที่เขาทำลงไป แต่เขาก็ยังไม่หยุดเดิน เสียงประท้วงของเธอเหมือนไม่มีประโยชน์ เขายังพาเธอเดินเร็วๆไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงรถของเขา เขาถึงยอมปล่อย ปล่อยโดยที่สีหน้าท่าทางของเขาก็ยังเรียบนิ่ง ตรงข้ามกับนาตาชาที่ตอนนี้มองเกรย์ด้วยแววตาที่มีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด“นายทำอะไรของนาย ทำไมถึง..”“เรื่องศักดิ์ศรีนิดหน่อย” เกรย์แทรกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ชัดเจนว่าจูบเมื่อกี้นั้นหาได้มีความหมาย“…” เลยทำให้นาตาชาพูดไม่ออก ได้แต่ยืนมองแวมไพร์ไร้หัวใจตรงหน้าด้วยความรู้สึกของคนที่หัวใจแทบจะไม่เต้นแล้ว จากที่เมื่อกี้มันเพิ่งจะเต้นแรงอย่างกับจะทะลุออกมาเต้นข้างนอกไปหยกๆ ทั้งหมดก็เพราะเธอเข้าใจแล้วว่าที่เขาลงทุนจูบเธอต่อหน้าใครหลายๆคน มันก็มีเหตุผลเพียงแค่ ‘เรื่องศักดิ์ศรีนิด

ปึก!พูดจบ เกรย์ก็กดนาตาชาให้นอนราบลงกับโซฟา โดยมีเขาขึ้นมาคร่อมทันที ก่อนทำท่าจะพุ่งลงไปจูบเธอ เหมือนตั้งใจจะสาธิต(ด้วยการทำจริง)อีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ การสาธิตของเขามันแอดว๊านซ์กว่าครั้งแรก คือเขาจะไม่ใช่สาธิตแค่การจูบ แต่จะสาธิตทุกขั้นทุกตอนชนิด..เต็มรูปแบบ“เกรย์..” นาตาชาเอามือยั้งอกแกร่งของเกรย์ไว้ เพราะตกใจและรับไม่ทันกับการจู่โจมที่รวดเร็วของเขา และเขาก็ชะงักจริงๆ ก่อนเขาจะเปลี่ยนจากทำท่าจะพุ่งลงไปจูบเป็นหยุดใบหน้านิ่งๆของเขาเอาไว้ตรงหน้าใบหน้าของเธอ“เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน แค่เธอพูดมาคำเดียวว่าไม่ แล้วฉันจะหยุด” เสียงนิ่งๆแต่หนักแน่น ดวงตารอคอยคำตอบจากคนที่ตอนนี้นึกกลัวบางอย่างที่เธอก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรอยู่ลึกๆ แต่สุดท้ายแล้ว เธอก็ยอมให้ความต้องการของหัวใจชนะไปอย่างขาดลอย“ฉันรักนาย”จบคำนั้น เกรย์ก็ไม่คิดลังเลอะไรต่อ เขาพุ่งลงมาจูบนาตาชาทันที จูบดูดดื่มร้อนแรงยิ่งกว่าสองครั้งแรก ราวกับว่า เขากำลังปลดปล่อยความอัดอั้นที่เก็บกักมันเอาไว้อยู่ภายในมายาวนาน“อือ..!” นาตาชายอมให้เกรย์มอบจูบดูดดื่มร้อนแรงให้โดยไม่คิดขัดขืนหรือประท้วงใดๆ เธอยอมทุกอย่าง ไม่ว่าเขาจะขบเม้มดูดดึงกลี