ผมชิงตะคอกขึ้นมาใส่หน้าเธอ บวกถลึงตาใส่เธออย่างไม่คิดปิดบังอารมณ์เกรี้ยวกราดด้วย เล่นเอาเธอชะงักกึก หน้าถอดสีแทบไม่ทัน“กะ..ก็ได้ ฉัน ฉันขอโทษที่โกหกนาย ที่ฉันไม่บอกนาย ไม่อยากให้นายรู้ว่าฉันมาทำงาน ก็เพราะฉันไม่อยากให้นายโมโห ส่วนเรื่องเงิน เรื่องที่นายดูแลฉันกับครอบครัว มันก็ดีมาก ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง แต่ฉันอยากทำงาน อยากเก็บเงินไว้ เผื่อวันไหนนายเทฉันกะทันหัน ฉันจะได้มีงานทำ ฉันไม่ได้ทำผิดกฎนายเลยนะ ฉันไม่ได้มั่วผู้ชาย ไม่ได้มีผู้ชายคนอื่น ไม่ได้นอนกับใคร แค่ออกมาทำงานโดยไม่ได้บอกนาย แล้วทำไมนายต้องโมโหขนาดนี้ด้วย” “ถามว่าทำไมงั้นเหรอ ทำผิดแล้วยังไม่รู้ตัวอีก เธอรู้ป่ะ ว่ามาทำงานเสี่ยงๆแบบนี้ ถ้าเกิดวันไหนเธอซวยขึ้นมา ผลมันจะเป็นยังไง”“แต่ฉันทำมาสักพักแล้ว ยังไม่มีอะไรเลย”“มันยังไม่มีตอนนี้ต่างหาก แต่ต่อไปอ่ะไม่แน่ แล้วทีนี้เธอจะรอให้มันถึงวันนั้นหรือไง ขึ้นรถ! กลับบ้าน!”“ไม่ ฉันยังกลับไม่ได้ ฉันต้องทำงาน งานฉันยังไม่เสร็จ”ผมบอกเธอแล้วดึงเธอออกห่างจากตัวรถเพื่อเปิดประตูให้เธอขึ้นไป แต่เธอก็ขืนตัวไว้ ทำให้ผมต้องหันไปถลึงตาใส่เธออีกรอบ“ดื้อด้านจริงๆ บอกให้ขึ้นรถ กลับบ้าน!”“มะ..”
最終更新日 : 2026-09-25 続きを読む