All Chapters of SAVAGE FRIEND พิษเพื่อนเลว: Chapter 121 - Chapter 130

160 Chapters

121 | คนบาป

ที่ผมบอกว่าเอาให้ตายห่ากันไปข้าง มันคงไม่เป็นแบบนั้นหรอก เพราะผมทำแบบนี้ซ้ำๆไม่รู้กี่ลูป ยกบุหรี่ขึ้นสูบอัดควันสลับกับกระดกเหล้าเข้าปากไปไม่รู้กี่อึกต่อกี่อึก แต่มันก็ไม่ยักจะสำลักควันตาย แถมยังไม่รู้จักเมา หึ คอคนเลวมันแข็งดีจริงๆว่ามั้ย ซัดไปเพียวๆตั้งหลายอึกขนาดนี้ก็ยังเสือกไม่เมาจนช็อกตาย(ห่า)ไปซะหลายๆอย่างมันช่างอำนวยให้ผมได้ซึมซับความทรมานได้อย่างชัดเจนดีจริงๆ ถึงได้ทำให้ผมไม่เมา ถึงได้ทำให้ผมยังมีสติดีอยู่ ยังรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่แทรกผ่านเข้ามาในทุกอณูของความรู้สึกได้โคตรชัดเจนแจ่มแจ้ง รับรู้ว่ามันทรมานและหายใจได้ยากลำบากแค่ไหน รับรู้ทุกอย่างที่มันจะทำให้หัวใจถูกบีบรัดจนแทบแตกเป็นเสี่ยง แบบนี้สินะ ที่เรียกว่า‘เวรกรรม !’แต่ก็ถูกแล้วล่ะ ที่ทุกอย่างมันอำนวย ที่ทุกอย่างมันช่วยให้ผมยังไม่ตาย เพราะอย่างที่ผมบอกไปแล้วหลายครั้ง แล้วผมก็ยังจะบอกต่อไป ว่าผมไม่ตายน่ะดีแล้ว ผมตายไม่ได้หรอก เดี๋ยวมันไม่ทรมาน ผมต้องอยู่ชดใช้กรรมที่ผมทำเอาไว้กับเธอจนสาสมก่อนสิใช่มั้ย จากนั้นค่อยตาย ตายไปอย่างช้าๆ ให้ความเจ็บปวดทรมานมันแทรกซึมผ่านลมหายใจสุดท้ายช้าๆ ช้าๆ..เพราะแม้แต่วินาทีสุดท้ายของลมหา
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

122 | อาจจะไม่มีวันนั้น..

ผ่านไปอีก 365 วันที่ผมต้องจมอยู่กับความร้าวรานและความคิดถึงแทบขาดใจ ..เกือบสี่ปีแล้ว ที่ผมไม่ได้เจอ ไม่ได้เห็นหน้าผู้หญิงที่ผมรัก คิดมาถึงตรงนี้มันก็ยิ่งเจ็บหนักทุกที เพราะผมเองที่ทำให้เธอจากไป เพราะผมมันโง่ ผมมันเลว ผมมันรู้ใจตัวเองช้า หนำซ้ำผมยังทำร้ายเธออย่างแสนสาหัส ผมถึงต้องเสียเธอไป “ฉันเสียใจ” ผมมองรูปเธอในโทรศัพท์แล้วพึมพำออกมาเสียงสั่น รูปในเฟซของชลลี่ที่ปัจจุบันมันก็ยังอยู่ รูปที่ผมจำได้ว่าวันนั้นผมโกรธมากทันทีที่เห็น แต่วันนี้.. ผมกลับต้องมานั่งมองมันด้วยความเสียใจและความรู้สึกผิดซึ่งผมรู้ ว่าต่อให้พูดอะไรออกไป มันก็ไม่มีประโยชน์หรอก ..เธอไม่มีวันได้ยิน ..เธอไม่มีวันรับรู้ แต่ผมก็ยังอยากจะบอก อย่างที่บอกเธอผ่านรูปรูปนี้ในตอนนี้ และสายลมที่พัดผ่านไปในทุกๆวัน ว่าผมเสียใจ.. และผมขอโทษ..“ขอโทษนะ เธอยังเจ็บอีกรึเปล่า ฉัน ฉันขอโทษอีกครั้งที่ทำได้แค่ ทำได้แค่ภาวนาให้เธอหายดี” มาถึงตอนนี้ น้ำเสียงของผมไม่ใช่แค่สั่น แต่มันเริ่มติดขัดอย่างรุนแรง เพราะเริ่มจะมีมวลอะไรบางอย่างถูกตีขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ สายตาเริ่มพร่ามัว มองเห็นใบหน้ายิ้มแย้มของเธอในรูปถ่ายได้ไม่ชัดเจน เพรา
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

123 | แต่ไม่ใช่ฉัน!

ตอนพูดมันก็ไม่ได้ว่อกแว่กแต่อย่างใด ดวงตากับใบหน้าของมันยังคงมองตรง“งั้นเหรอ ไหนวะ คนไหนที่มึงเล็..เห้ยสัส เดี๋ยวนะ นั่นไอ้ผิงป้ะ” ไอ้กวินมองตามสายตาไอ้อาเธอร์ไป แต่แทนที่จะเจอสาวที่ไอ้อาเธอร์เล็งไว้ มันกลับเจอทอมที่ตอนนี้เกลียดผมเข้าไส้ ถึงได้อุทานออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ดังนัก ค่อนข้างจะเรียบนิ่งด้วยซ้ำ พร้อมกับขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ ตามด้วยไอ้อาเธอร์ที่ขมวดคิ้วอีกคน ก่อนทำท่าทีมองหา“หืม? ไหน เออ จริงด้วยว่ะ” มันบอกหลังจากหาขนมผิงเจอ ผมเองก็หาเจอเหมือนกัน จากโต๊ะตรงมุมนั้นที่มันมีหลายโต๊ะตั้งแทบจะติดกัน แถมคนก็นั่งเต็มทุกโต๊ะ รวมถึงโต๊ะของขนมผิงด้วย ถึงมันจะค่อนข้างมืดและมีแสงสีแว้บวับไปมาตามธรรมดาของผับ แต่ผมก็ยังพอมองเห็น ว่าโต๊ะมันก็มีคนเต็ม แถมยังมีชลลี่นั่งอยู่ด้วย ส่วนคนอื่นๆผมไม่รู้จักหรอก อาจจะเป็นร่วมงานใหม่ของพวกนั้น เอ๊ะ แต่เดี๋ยวนะ ถึงคนจะเต็มโต๊ะ แต่ก็เหมือนมีที่นั่งนึงว่างอยู่ แสดงว่าโต๊ะมันมีคนนั่งไม่เต็มล่ะมั้ง เมื่อกี้ผมคงมองพลาดไป“ไม่ยักรู้ว่ามันก็มาเที่ยวที่นี่ โคตรบังเอิญ แต่ไหนๆก็ไหนๆละ อุตส่าห์บังเอิญเจอทั้งที งั้นกูไปทักทายมันหน่อยแล้วกัน”ปึก!พูดจบปุ๊บมันก็ลุ
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

124 | เสียงของเธอ

บรื๋นน!!กึก!ผมชะงักไปนิดนึง เมื่อได้ยินเสียงรถแล่นออกไป ชะงักด้วยความดีใจน่ะครับ เพราะนั่นหมายความว่าพ่อแม่ของเธอคงออกไปแล้ว และมันได้เวลาที่ผมจะได้แอบเข้าไป งั้นเริ่มเลยแล้วกันปึก!ผมงัดตะขอเกี่ยวออก มันล็อคเอาไว้ด้วยแม่กุญแจน่ะครับ แต่แม่กุญแจมันค่อนข้างขึ้นสนิม ก็เป็นสิบปีแล้วนี่ เพราะงั้นคงไขกุญแจเข้าไปไม่ได้หรอก หรืออาจจะได้ มั้งนะ แต่เพราะผมจำไม่ได้แล้ว ว่าเอาลูกกุญแจไปไว้ไหน ก็เลยต้องใช้วิธีนี้แหละ!ใช้คีมงัดออกมาตั้งแต่ตะขอเกี่ยวของมันนี่แหละ แล้วที่ผมไม่ทำเตรียมไว้ เพราะกลัวจะมีเสียงดัง แล้วทำให้พ่อแม่ของสมายด์ได้ยินน่ะครับ ผมให้พวกท่านรู้ไม่ได้ เพราะพวกท่านอาจจะฆ่าผมตายก่อนจะได้แอบเข้าไปหาสมายด์ก็ได้ปึก!เรียบร้อยแล้วล่ะครับ เพราะงั้นก็เปิดแม่ง โชคดีที่ตัวล็อคมันอยู่ฝั่งผม เพราะงั้นผมเอาฝั่งผมออกแล้ว ก็เปิดเข้าไปได้สบายปึก! ปึกๆๆ!กึก!ไม่ให้ชะงักได้ไง ก็ในเมื่อมันเปิดไม่ออก ดึงเข้ามาทีแรกก็นึกว่ามันอาจจะติดๆอะไรสักอย่าง เพราะไม่ได้เปิดนาน แต่ดึงสองสามทีหลังแล้วมันไม่มานี่คือเริ่มน่าแปลกแล้วนะ เหมือนมันมีอะไรยึดไว้ทางฝั่งโน้นฮึก!“หรือว่า..” ฝั่งโน้นเขาก็ทำกุญแจล็อคเอ
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

125 | ฉันปีนเข้ามา

ปึก!ฉันกดวางสาย หลังจากคุยโทรศัพท์กับอังเดรเสร็จ หมอนั่นจะมาเที่ยวที่เมืองไทยน่ะ เพราะฉันโฆษณาของดีที่ไทยเอาไว้เยอะ ..ทั้งของกิน..ทั้งสถานที่เที่ยวหมอนั่นเลยนึกอยากมาเที่ยวบ้าง ให้ฉันเตรียมตัวต้อนรับไว้ให้ดี แล้วก็ให้เตรียมตัวพาเที่ยวด้วย ซึ่งฉันไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว เรื่องกินเรื่องเที่ยวนี่ของถนัดแล้วก็นะ ถูกอย่างที่กำลังคิดกันอยู่นั่นแหละ ฉันกลับมาเมืองไทยแล้วล่ะ เมื่อไม่กี่วันนี่เอง เพราะสุดท้ายมันก็ทนคำรบเร้าจากพ่อแม่ไม่ไหว ..โดยเฉพาะแม่ และวันนี้พวกท่านจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้ เพราะเพิ่งจะมีเวลา ตอนนี้ก็เลยออกไปซื้อของกัน แบบว่าอยากจัดการเองทุกขั้นตอนอะไรแบบนั้น เพราะลูกสาวอุตส่าห์กลับบ้านทั้งทีแล้วก็เรื่องนี้ มีแค่พ่อแม่กับขนมผิงแล้วก็ชลลี่ที่รู้ เมื่อคืนก็เพิ่งไปฉลองกันมาเอง แต่พวกนั้นชวนเพื่อนที่ทำงานมาด้วยน่ะ ซึ่งไม่เป็นไร พวกนั้นไม่รู้จักฉันนี่ ไม่ต้องกลัวข่าวจะรั่วไปถึงคนใจร้ายหรอก ถึงแม้ฉันจะไปเที่ยวที่ผับของไค เพื่อนสนิทของโซ่ก็ตาม ในเมื่อไคไม่ได้รู้จักอะไรฉันเยอะหรอก ไม่ได้เจอกันนานมากแล้วด้วย หมอนั่นจำฉันไม่ได้หรอก ที่สำคัญ หมอนั่นไม่น่าจะเห็นฉันนะ เพราะฉันเองก็ไม่เห
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

126 | งั้นก็ตายไปจริงๆแล้วกัน!

“ได้ ฉันจะไป แค่ได้รู้ว่าเธอยังสบายดี ฉันก็พอใจแล้ว ขอโทษเธออีกครั้งนะ ที่เมื่อกี้ทำเรื่องที่ไม่ควรทำลงไป ฉันไม่ควรกอดเธอ ฉันไม่มีสิทธิ์นั้น ฉันขอโทษ” นี่เขาจะมาไม้ไหนของเขาอีก ทำไมวันนี้มีแต่คำว่าขอโทษ ทำไมนอกจากความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขาเมื่อกี้แล้ว ที่เหลือมันก็มีแต่ความเศร้าซึม ความรู้สึกผิด และความเจ็บปวด “และฉันก็อยากขอโทษเธออีกครั้ง สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเคยทำกับเธอ ฉันอยากจะบอกว่าฉันไม่เคยลืมมันไปแม้แต่วินาทีเดียว ความผิดของฉัน ความเลวทรามต่ำช้าของฉัน ฉันคอยจำและคอยตอกย้ำมันกับตัวเองมาตลอดสี่ปี ฉันไม่เคยยอมให้ตัวเองมีความสุข เพราะฉันรู้ว่าคนเลวอย่างฉันไม่ควรได้รับสิทธิ์นั้น สิ่งที่ฉันควรได้มีแค่อย่างเดียว คือความเจ็บปวดทรมาน ฉันควรสำนึกผิดกับสิ่งที่ฉันทำกับเธอไปจนตาย แม้แต่ยืนมองหน้าเธออยู่แบบนี้ ความจริงแล้วฉันก็ไม่ควรได้รับสิทธิ์นั้นด้วยซ้ำ ตอนแรกฉันแอบคิดนะ ว่าการที่เธอกลับมา บางทีฉันอาจจะมีความหวัง หวังว่าเธอจะเชื่อว่าฉันรักเธอ หวังว่ามันจะยังมีอนาคตสำหรับเธอกับฉัน แต่สุดท้ายฉันก็รู้ตัวและตื่นจากฝัน ว่าคนเลวอย่างฉันไม่ควรกล้าจะหวังอะไรทั้งนั้น ฉันควรจะเจียมตัวและไม่
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

127 | บอกทีว่าเธอรักฉัน

“นายพูดอะไรของนาย! พ่อจะฆ่านายนะ เพราะงั้นหุบปาก! แล้วออกไปซะ!” “ไม่!” เขาสวนกลับมาอย่างหนักแน่นเหมือนเดิม ก่อนโอบฉันมาไว้ข้างหลัง ส่วนเขาก็ขยับตัวไปอยู่ข้างหน้าฉันแทน เขามันบ้าไปแล้ว ! “จะฆ่าผมก็ได้ครับ แต่ทันทีที่ผมรู้ว่าสมายด์รักผม ผมก็จะไม่ยอมออกไปจากชีวิตเธออีกแล้ว เพราะผมรักเธอ ผมรักสมายด์!” เขาเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ มาพูดอะไรแบบนี้เอาตอนนี้ ไปท้าทายพ่อฉันทำไมกัน คิดว่าจะได้เหรียญกล้าหาญจากพ่อหรือไง! ไม่สักนิด มันมีแต่จะตายเร็วขึ้น! “รักงั้นเหรอ แกกล้าพูดนะ ว่าแกรักลูกสาวฉัน ทั้งๆที่แกทำร้ายลูกสาวฉันให้เจ็บปวดแสนสาหัสขนาดนั้น แต่แกก็ยังกล้าพูดอีกนะ ไอ้สารเลว! หน้าไม่อาย!!” “ผมรู้ครับ รู้ว่าผมมันเหมือนคนเลวที่ไม่สำนึกอะไรเลย แต่ผมอยากให้คุณลุงรู้ ว่าผมรักเธอจริงๆ และผมเจ็บปวดทุกวันกับสิ่งที่ผมทำลงไป ทุกลมหายใจเข้าออกของผม มันมีแต่ความรวดร้าวทรมาน เพราะความผิดบาปพวกนั้นมันคอยทิ่มแทงผมในทุกลมหายใจเข้าออก ผมไม่เคยมีความสุขเลยตั้งแต่วันนั้น” “แกอย่าพูดให้ตัวเองดูดีเลย เพราะแกมันก็ยังเป็นแก ยังเป็นคนเดียวกับไอ้สารเลวที่มันทำร้ายลูกสาวฉันวันยังค่ำ! และฉันอยากฆ่าแกให้ตายๆไปซะ!!” “
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

128 | ฉันจะไม่ยอมตาย

“ฉันยอมเป็นคนเห็นแก่ตัว ยอมกลายเป็นคนหน้าด้านหน้าทน ถ้าเกิดว่าหน้าด้านเห็นแก่ตัวแล้วได้มีโอกาสรักษาความเจ็บปวดให้กับเธอ ถ้าเธอจะหายเจ็บได้ ถ้าผลลัพธ์มันออกมาคุ้มค่า” “…” “ฉันรู้ว่าเธอยังเจ็บปวด ฉันรู้ว่าเธออาจไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูด ว่าฉันจะรักษาเธอได้ ฉันรู้ว่าในสายตาเธอ ฉันมันคงเป็นได้แค่ไอ้คนเลวไร้หัวใจคนนึงที่ดีแต่ทำร้ายเธอ แล้วมันจะไปรักษาหัวใจเธอได้ยังไง เธอถึงได้เลือกจะหนีไปให้ไกลอย่างที่เคยทำ แต่ลองเปลี่ยนวิธีดูได้มั้ย เปลี่ยนจากการหนีไปให้ไกลจากฉัน เป็นให้ฉันช่วยรักษาแผลในหัวใจของเธอ ด้วยความรักทั้งหมดที่มีของฉัน เธอ จะยอมลองดูสักครั้งได้มั้ย ครั้งนี้ฉันจะไม่ทำมันพัง อยากให้เธอยอมพิสูจน์ ว่าทุกคำที่ฉันพูดมาคือความจริง” “แล้วถ้านายทำมันพังอีกล่ะ” “ฉันสาบานว่าไม่มีวัน” “แต่พ่อจะฆ่านาย ถ้านายยังมายุ่งวุ่นวายกับฉัน” “ฉันจะไม่ยอมตาย จนกว่าจะรักษาเธอให้หายดี” “พูดให้ฟังดูดี ใครๆก็พูดได้” “ฉันถึงได้อยากให้เธอลองพิสูจน์ ว่าฉันจะไม่ทำทุกอย่างพังอย่างที่แล้วมา” “แต่ถ้านายทำมันพังอีกล่ะ บอกตามตรง ฉันไม่พร้อมจะรับความเจ็บปวดอีกแล้ว ฉันไม่เข้มแข็งพออีกแล้ว เพราะงั้นคงจะง่ายกว่า ถ้
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

129 | แต่ฉันไม่อยากยอมรับมัน

“มึงคิดงั้นเหรอ” ไอ้กวินถาม “เออ” ไอ้อาเธอร์มันตอบอย่างมั่นใจมาก “แล้วเรื่องของตัวเอง มึงมั่นใจขนาดนี้มั้ยวะ” “เรื่องไหนวะ” “เรื่องเมีย” “อะ..ฮึก แค่กๆๆ..” มันถึงกับสำลักอากาศคือยังไงวะ ไอ้กวินพูดอะไรแปลกๆงั้นเหรอ เออ! แต่ก็แปลกนะ ก็ไอ้อาเธอร์มันมีเมียซะที่ไหน “พูดเชี่ยอะไรของมึงวะครับสัสกวิน เมียที่ไหนของกูวะ” “เมียที่มึงเดินตามต้อยๆๆ เช้าถึงเย็นถึงไง เมียที่ไม่รับมึงเป็นผัว เพราะมันคงรับสถานะเมียไม่ได้ ในเมื่อมัน..” “พอ! พอแล้ว! หุบปากไปเลย มึงนี่ไร้สาระใหญ่แล้วนะแม่ง จะเล่นอะไรก็ให้มันดูเวล่ำเวลาด้วยครับ เห็นมั้ยว่าเชี่ยโซ่มันซีเรียสเรื่องเมียมันอยู่” “อืม กูขอโทษก็ได้ ที่เอาเรื่องจริงมาเล่น” อึก! ไอ้อาเธอร์ดูเหมือนจะจุกไปอีกที “กวนตีน!” ก่อนมันจะหันไปมองแรงไอ้กวินพร้อมคำนี้ “หึ” รายนั้นก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยสักนิด ถึงได้กระตุกยิ้มมุมปากออกมาหน้าตาเฉย เลยโดนสายตาคาดโทษจากไอ้อาเธอร์ไปอีกที ก่อนมันจะหันมามองผม “มึงอย่าไปสนใจเว้ย ช่วงนี้ไอ้สัสกวินมันเครียดเรื่องงานที่พ่อมันยัดเยียดให้ทำเป็นกองภูเขาจนสติแตก เลยชอบพูดจาไร้สาระ” “กูขอโทษที่ไร้สาระแล้วกัน” “ดี! กลับไปสง
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

130 | เพราะฉันหวงเธอ

“สวัสดีค่ะ กี่ที่คะ” “สองที่ครับ” “ได้เลยค่ะ ทางนี้ค่ะ” พนักงานยิ้มบอกแล้วเดินนำไป “เชิญนั่งค่ะ” พนักงานยังคงยิ้มพร้อมผายมือเชิญให้เรานั่ง มันเป็นที่นั่งแบบคล้ายโซฟาที่หันหน้าเข้าหากันน่ะ แล้วมันติดอยู่กับที่ เลยไม่ต้องเลื่อนเก้าอี้ให้ยุ่งยาก นั่งได้เลย “เมนูอาหารค่ะ” พอเรานั่งเรียบร้อย พนักงานก็ส่งเมนูให้ฉันกับโซ่คนละเล่ม “เอาข้าวผัดปูครับ” หืม? ทำไมอยู่ๆโซ่ก็สั่งของที่ฉันกำลังจะสั่งเฉยเลย เขาจะสั่งกินเองงั้นเหรอ เขาไม่ได้ชอบข้าวผัดปูขนาดนั้นนี่นา เป็นฉันต่างหากที่ชอบ เอ๊ะ! หรือเขาจะสั่งให้ฉัน? ..หรือเขาจะจำตอนนั้นที่เราเคยไปกินข้าวด้วยกันได้? ไม่ ไม่หรอก เขาไม่ได้ใส่ใจจะจำขนาดนั้นหรอก เขาไม่เคยจำได้ ว่าฉันชอบกินอะไร ตอนนั้นเขาบอกฉันเอง “แล้วก็ขอกุ้งเผา ปลากะพงทอดน้ำปลา ยำรวมมิตรทะเล น้ำมิกซ์เบอร์รีปั่น น้ำเปล่า แล้วก็น้ำแข็ง 2 ครับ” เดี๋ยวนะ เขาสั่งของชอบฉันทั้งนั้นนี่ แต่อย่างอื่นพอเข้าใจได้ ว่ามันคงเป็นความบังเอิญ แต่พอมีน้ำมิกซ์เบอร์รีปั่นเข้าไปด้วยนี่สิ มันจะเป๊ะเกินไปแล้วนะ “ได้เลยค่ะ แล้ว คุณผู้หญิงรับอะไรดีคะ” พนักงานหันมายิ้มถามฉันบ้าง แต่จะให้ฉันสั่งอะไรอีกล่ะ
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more
PREV
1
...
111213141516
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status