All Chapters of SAVAGE FRIEND พิษเพื่อนเลว: Chapter 151 - Chapter 160

เธอยิ้มกลั้วหัวเราะเบาๆทั้งน้ำตา ก่อนจะคลายกอดออกช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองผมพร้อมรอยยิ้มและน้ำตาที่ยังคงอาบแก้ม “รักฉันให้มากๆสิ รักฉันไปตลอดชีวิต แค่นั้นก็พอ แค่นั้นนายทำได้มั้ย” “ทำได้สิ ฉันทำได้ แน่นอนอยู่แล้ว ถึงเธอไม่ขอ นั่นก็คือสิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำให้เธอตั้งแต่แรก แม้ว่าเธอจะไม่รักฉันอีกแล้วก็ตาม” “เหรอ พระเอกจังเลยนะ” “ก็ต้องเป็นพระเอกสิ เป็นตัวร้ายมาตั้งนาน คราวนี้ฉันขอเป็นพระเอก และจะเป็นพระเอกของเธอไปตลอดชีวิต” ผมยิ้มบอกเธอก่อนจะยกมือขึ้นไปซับน้ำตาที่กำลังอาบแก้มให้เธอเบาๆ ในขณะที่เธอยิ้มรับมันด้วยความเต็มใจ แถมยังใจดียกมือขึ้นมาซับน้ำตาให้ผมคืนอย่างอ่อนโยนอีก เธอน่ารักเหลือเกิน น่ารักจนผมรักเธอจนไม่รู้จะรักยังไงแล้ว รักจนโลภมาก เพราะในเมื่อเราเข้าใจกันแล้วแบบนี้ ผมก็ไม่อยากจะปล่อยเธอไปไหนอีก “สมายด์” “หืม” “ในเมื่อเราเข้าใจกันแล้ว ในเมื่อเธอให้อภัยฉันและให้โอกาสฉันแล้ว งั้นเราแต่งงานกันเลยได้มั้ย” ก็อย่างที่บอกว่าผมไม่อยากปล่อยเธอไปไหนอีก “หืม นายรีบเหรอ” เธอขมวดคิ้วถามผมยิ้มๆ โดยที่น้ำตายังไม่แห้งสนิท “ใช่ ฉันรีบ ฉันไม่อยากปล่อยเธอไปไหนอีกแล้ว และฉันไม่อยากให้เวล

ฉันพึมพำเบาๆ ก่อนหันไปสบตากับโซ่ด้วยแววตามีคำถาม และในเมื่อมีคำถาม ก็ย่อมต้องการคำตอบ “เดี๋ยวฉันไปดูหน่อยแล้วกัน” ฉันบอกพร้อมกับปล่อยมือจากแก้มเขา แต่เขายังไม่ยอมปล่อยมือจากข้อมือฉันแฮะ “ไม่สิ เดี๋ยวฉันไปเอ..” “นายดูโจ๊กไป” ฉันรีบแทรก เพราะรู้ทันว่าเขาจะพูดอะไร “ลืมแล้วเหรอ ว่าโจ๊กอยู่บนเตานั่นน่ะ แถมใกล้เสร็จแล้วด้วย เพราะงั้นนายต้องยืนเฝ้า” “เอ่อ..” เหมือนครั้งนี้คนอยากไปดูเองจะพูดไม่ออกแฮะ เพราะมันต้องยอมจำนนด้วยหลักฐาน “อืม งั้นก็ได้ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันยกไปรอที่โต๊ะอาหารนะ” “โอเค ตามนั้น เดี๋ยวฉันมา” ฉันยิ้มบอก ก่อนจะหันหลังเดินออกมาจากในครัว ไม่รู้เหมือนกันว่ามีใครออกไปดูรึยัง อาจจะมีแล้วมั้ง แต่ฉันอยากไปดูให้แน่ใจ อยากรู้ด้วยว่าใครมา “อ้าว นิด” พอเดินออกมาถึงประตูบ้าน ยังไม่ทันออกไปข้างนอกเลย ฉันก็เจอสาวใช้ที่รีบวิ่งเข้ามาหา “มีแขกมาขอพบคุณหนูค่ะ” “หืม? หมายถึงคนที่มากดออดเมื่อกี้น่ะเหรอ” “ใช่ค่ะ” ตอบแบบนี้ แสดงว่ามีคนออกไปเปิดประตูให้แล้วจริงๆอย่างที่ฉันคิดแฮะ ซึ่งก็คงเป็นนิดนี่เอง แต่ทำไมนิดถึงเข้ามาคนเดียวล่ะ ไหนบอกว่าคนคนนั้นมาหาฉันนี่ ว่าแต่ใครกัน ..หรือจะเป็นอังเ

สองเดือนต่อมา ‘ริสา’ ‘อีสมายด์?’ มันตกใจจนตาแทบถลน ที่เห็นว่าเป็นฉัน ก่อนแววตาแห่งความตกใจจะเปลี่ยนเป็นแววตาแดงก่ำแห่งความโกรธแค้น ‘มึงมาทำไม! มาเยาะเย้ยกูเหรอ มาสมน้ำหน้ากูใช่มั้ย! ที่สภาพกูเป็นแบบนี้!!’ ‘เปล่า กูมาเยี่ยม แล้วก็มาขออโหสิกรรม’ ‘ไม่มีทาง! มึงทำให้ชีวิตกูเป็นแบบนี้! กูไม่มีวันอโหสิกรรมให้มึง กูจะจองล้างจองผลาญมึงไปตลอดชีวิต กูจะสาปแช่งมึงทุกคืนทุกวัน ไม่ให้ชีวิตมึงมีความสุขอีกตลอดไป!’ ได้ยินแบบนั้น ฉันได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ‘ถ้ามึงทำแบบนั้น คนที่จะไม่มีความสุขไปตลอดชีวิตไม่ใช่กูหรอก แต่เป็นมึงต่างหาก เพราะมึงเลือกจะจมปลักกับความโกรธแค้น ความโกรธแค้นที่ไม่เคยทำให้ใครมีความสุข’ ‘มึงไม่ต้องมาสอนกู!! กูมีความสุขดี ยิ่งกูได้สาปแช่งมึง กูก็ยิ่งมีความสุข ได้ยินมั้ยว่ากูมีความสุข!!’ ดวงตาแดงก่ำถลึงใส่ฉันอย่างกร้าวแข็ง ‘งั้นก็แล้วแต่มึง มึงไม่อโหสิกรรมให้กูก็ไม่เป็นไร แต่กูอโหสิกรรมให้มึง ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน ขอให้เราไม่ต้องมาพบเจอกันอีก ลาก่อน’ ฮึก! สองแขนแกร่งที่สวมกอดหน้าท้องฉันจากด้านหลัง ทำฉันที่กำลังยืนมองออกไปข้างนอกผนังกระจกบนคอนโดสูงของโซ่ พร้อมก

ในที่สุดผมก็ได้ชวนเมียเข้าหอ(ฉ่ำ)อย่างใจอยากแล้วล่ะครับ น้ำแตกกันไปตั้งสามสี่ยกแล้ว จะไม่ให้บอกว่าฉ่ำได้ยังไง ฉ่ำทั้งข้างนอก ฉ่ำทั้งข้างใน แถมฉ่ำทั้งปากทั้งท้องเมีย เพราะยกก่อนหน้านี้กับยกนี้ สมายด์ทั้งดูดทั้งเลียน้ำรักของผมลงคอไปจนหมด ไม่สิ ยกนี้ยังไม่หมด เพราะเธอยังดูดเลียน้ำผมอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่เลย และแน่นอนว่าผมโคตรชอบ ที่เมียยัดเยียดทั้งความฟินและความเสียวให้แบบไม่พักแบบนี้ ทั้งเสียวทั้งฟินจนร้อนไปหมดทั้งตัวอีกรอบ “อาา~ ผัวร้อนอีกแล้วครับเมีย ไป อืมม ไปอาบน้ำกันมั้ย”หมับ! ผมบอกพลางขยุ้มผมนุ่มสลวยของสมายด์แรงขึ้นอีกนิด พร้อมกับแหงนหน้าครางกระเส่าแหบพร่าปนเสียงพูดที่กระท่อนกระแท่น เพื่อระบายความเสียวจนแทบขาดใจออกมาและไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ย ว่าผมไม่ใช่แค่จะชวนเมียไปอาบน้ำ แต่จะชวนไปปลดปล่อยความร้อนระอุที่เธอนั่นแหละเป็นคนยัดเยียดให้ ..ซึ่งตอนนี้อุ้งปากร้อนๆของเธอก็ยังคงยัดเยียดมันให้ผมไม่หยุดหย่อน!แล้วไหนจะมือบางร้อนผ่าวนั่นของเธออีก ที่มันสาวลูกชายแข็งขึงของผมไปพร้อมกับจังหวะการดูดเอ็นเข้าออกจนเปียกแฉะด้วยน้ำลายเธอไปเกินครึ่งลำ แล้วแบบนั้นผมจะไปไหนรอด ถ้าไม่ใช่xxxแข็งแล

นั่นไม่ใช่เสียงของเสือคนเดียวหรอก แต่เป็นเสียงของสิงห์กับกระทิงด้วย ที่พลันหันมามองแม่ตัวเองเต็มตาขึ้นแล้วอุทานพร้อมกันโดยอัตโนมัติ ส่วนกวางเหรอ ก็หันมามองนะ แต่เหมือนตกใจจนพูดไม่ออก ได้แต่อ้าปากค้าง“แม่ว่าแม่พูดชัดนะ เพราะงั้นไม่ต้องมาทำเป็นงงกันเลย”“เอ่อ แต่ผม ผมยังไม่มีแฟนเลยนะครับ จะให้แต่งงานได้ไง” เสือบอกเสียงเครียดระคนกับความตกใจ(หนักมาก)ที่ยังไม่หาย และผมก็พอจะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ในเมื่อเจ้าลูกชายยังรักชีวิตโสดและไม่อยากแต่งงาน“ก็หาสิ ไม่เห็นจะยาก”“ยากสิครับ หาเมียนะครับ ไม่ใช่ลูกหมา”“ก็ใช่ แต่แม่พูดเรื่องนี้ตั้งนานแล้วนะ ลูกจะได้มีเวลาหาเมียที่มันต้องใช้เวลานานกว่าหาลูกหมา แต่เราอยากปล่อยเบลอเองนี่นา และคราวนี้แม่จะไม่ยอมแล้ว แม่จริงจัง ลูกต้องหาเมียมาให้ได้เร็วๆนี้ แม่อยากให้ลูกแต่งงาน แม่กับพ่ออยากอุ้มหลานใจจะขาด” ฮึก! โดนพาดพิงซะอย่างนั้น จะแก้ตัวก็ไม่ได้ กลัวจะไม่ได้อยู่ทันเห็นพระอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้“แต่ว่าผม..”“ไม่มีแต่ รีบไปหาเมียมาเลย ใครใช้ให้ทำเฉยก่อนหน้านี้”“แต่ไอ้สิงห์กับไอ้กระทิงก็ปล่อยเบลอนี่ครับ แล้วทำไมแม่ไม่ไปกดดันไอ้สองตัวมันด้วยล่ะ