ในที่สุดก็ถึงวันฤกษ์งามยามดีที่จวนโหวรอคอย วันแยกผังตระกูลอย่างเป็นทางการ บรรยากาศภายในจวนอันกว้างใหญ่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความยินดีและความอาลัยอาวรณ์ที่ต้องแยกย้ายกันไปสร้างรากฐานของตนเองณ โถงรับรองใหญ่ของจวนโจวโหว เสิ่นชิงหรูในชุดอาภรณ์เรียบร้อยงดงามสมฐานะ กำลังคุกเข่าลงคารวะลาหลี่เหลียนฮวา ฮูหยินเอกประจำจวนโหวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะย้ายออก แววตาทั้งสองข้างเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจ“พี่หญิง ข้าขอคารวะลาท่านในวันนี้ ขอบพระคุณย่างยิ่งที่เมตตาโอบอุ้ม ข้าเป็นเพียงอนุภรรยาฐานะต่ำต้อยที่ก้าวเข้ามาในจวนแห่งนี้ แต่ท่านก็ไม่เคยรังเกียจหรือใช้อำนาจกลั่นแกล้งข้าเลยแม้แต่น้อย พระคุณนี้ข้าจะไม่มีวันลืมเลยเจ้าค่ะ” เสิ่นชิงหรูเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย นางก้มศีรษะลงคำนับด้วยความเคารพสูงสุดหลี่เหลียนฮวาถอนหายใจเบาๆ แววตาคู่สวยฉายแววอ่อนโยนและเห็นอกเห็นใจ นางก้าวเข้ามาประคองร่างของเสิ่นชิงหรูให้ลุกขึ้นยืนช้าๆ พร้อมกับตบหลังมือของอีกฝ่ายเบาๆ เป็นเชิงปลอบโยน“ลุกขึ้นเถอะเสิ่นชิงหรู” หลี่เหลียนฮวากล่าวด้วยรอยยิ้ม
Last Updated : 2026-11-11 Read more