All Chapters of Forgive Me Please, Love Me Again : Chapter 101 - Chapter 110

Matapos ang lahat kanina nagtungo naman ako ngayon rito sa kompanya ko. Lahat nagkakagulo ng hindi ko alam kung bakit. Gayunpaman dumeretso lang ako sa office ko. Maya-maya lang isa sa mga director ang personal na pumasok sa office ko. "Mr. Lopez, huwag we gonna do now? Patuloy na kinukuha sa atin ng pamilyang Rocces ang ibang kompanya na hawak natin. Isa-isa na silang nagsi-alisan at lumipat sa Rocces Company. Wala ka pa rin bang gagawin?" Tarantang bungad ni Mr. Lim. Binigyan ko siya ng malamig na tingin. "Mr. Lim, kung ano ang desisyon ng ibang kompanya wala tayong magagawa. Sila ang pumili no'n kaya hayaan niyo silang umalis," walang ganang sagot ko. "What?! Mr. Lopez, you are not like that before. Sa tuwing may gustong kumalaban sa kompanya natin kumikilos ka agad! But what happened now? Ngayon ka ka pa talaga naging ganyan kung kailan lumaki ang kompanya mo? Hahayaan mo na lang ba talaga na tuluyan ng mabura ang Lopez Company? Mr. Lopez, kumilos ka na bago pa tuluyan na mawa

"Alright, I will give you just 5 minutes to talk to me. Siguro naman sapat na ang five minute? Kung tutuusin nga malaking oras pa rin 'yon." Hindi na ako nag-atubiling tanggapin ito. Hinawakan ko siya sa kamay niya at pumayag naman siyang sumama sa akin. Nagtungo kami sa tahimik na lugar. "Okay na dito, Mr. Lopez. Huwag mo na akong dalhin sa ibang lugar," reklamo niya. Kaya naman huminto na kami. Inilibot ko ang paningin ko. Wala naman masyadong tao. At ewan ko ba hindi naman namin kailangan magtago. "Xyriel, ano bang meron sa inyong dalawa ni, Alejandro? Bakit kayo magkasamang dalawa? Talaga bang gusto mo na akong iwanan? Paano kami ng anak mo? Palagi kang hinahanap sa akin ni Sean. Tyaka, naging malungkot ang bahay ng mawala ka. Pwede ba Xyriel, bumalik ka na sa amin ni, Sean. Pangako hindi na ulit mangyayari ang pagkakamali kong nagawa sa 'yo. Pagbigyan mo lang ako, Xyriel. Gagawin ko ang lahat para patunayan ulit ang sarili ko sa 'yo." Tuloy-tuloy ako sa pagsasalita. Hindi

"Ano ba ang kailangan natin pag-usapan Mr. Principal?" I asked seriously. "Mr. Lopez, naging masama ang pakikitungo ng ibang bata sa anak mo. Inaakala nila na hindi tunay na Lopez ang bata. Kaya tinatawag din siyang ampon. Araw-araw siyang nabubully at wala man lang ginagawa ang mga tauhan mo na nagbabantay sa kaniya. Hindi mo ba alam kung ano ang nangyayari? Wala man lang bang sinasabi sa 'yo si Sean?" Bwesit! Kailanman hindi ko ito inasahan. Simula ng pinakilala ko si Sean bilang Lopez, umasa na ako na walang makakasakit sa kaniya. Tapos ganito lang ang maririnig ko ngayon? Dito pa sa mismong paaralan ko? "Ibigay mo sa akin ang mga pangalan ng mga bata. Iharap mo sa akin pati ang mga magulang nila." Puno ng lamig at seryoso kong wika. "Mr. Lopez, wala kang pwedeng gawin na ikakasama sa image ng pamilyang Lopez." Seryoso niyang sabi pero hindi ko ito nagustuhan. "Kung ano ang utos ko, susundin mo. Paaralan ko 'to, kaya walang sino man ang dapat na kumalaban sa akin dito!" I

Tumunog ang pintuan ng kwarto ko. "Get in." Malamig kong utos. Iniluwa ng pintuan si kuya Glenn. Napatayo ako mula sa sofa at sinalubong si Kuya. "Let's eat na, Riell. Kasama natin kumain ngayon si Auntie at ang anak niyang kabit ng asawa mo. Sana pigilan mo ang loob mo sa harap ng hapag kainan. Riell, don't be sad okay?" Ramdam na ramdam ko agad ang pag-aalala ni Kuya Glenn para sa akin. Ngumiti na lang ako bilang pag-sangayon. Matapos ay tuluyan na rin kaming lumabas ng kwarto. Pagkarating namin sa hapag-kainan maayos na nakaupo si Diana sa gitna ng kaniyang mga magulang. Ako naman sa hita ng mga kuya ko. kaso nga lang magkatapat pa kaming dalawa. "Hello, couz, Masyado ka ng pumayat kaya kumain ka ng marami ah, para madagdagan ka naman ng laman, okay? sabay ngiti niya. Tahimik lang ako sa upuan ko habang nagkatitigan kaming dalawa. "Dad, ngayon kilala niyo na ang nag-iisang anak ko. Sana maging maayos ang relasyon niyong dalawa, Dad." Halos hindi makasira pinggan ang b

"Pareho kayong may anak pero pareho na rin kayong magiging single. Kaya kailangan niyo ang isa't-isa, Riell. Don't worry apo, hindi ka naman mamadaliin ni Lolo. Sinasabi ko lang ito para ihanda mo ang sarili mo." Wala akong ibang masagot kundi katahimikan. Hindi ko alam, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa bagay na 'to. Iba pa rin ang pakiramdam ko. At isa pa, ang kasal ay hindi laro kapag pumasok ako sa pagpapakasal kay Alejandro, hindi na ako basta-basta makakaalis. Kaya kailangan ko itong pag-isipan nang mabuti. "Lolo, paano po si Alejandro? Kahit pumayag po ako, hindi 'yon maging madali sa kaniya. At isa pa po ang dami pong nangyayari ngayon. Kaya hindi ko inisip na isingit po 'yan. Hindi pa tapos ang problema namin ni, Xian." Pilit pa rin akong humarap ng nakangiti kay, Lolo. "Hmmm...." Tumango siya ng ilang beses. "Sige Riell, hindi naman ako mamimilit ngayon. Kaligayahan mo pa rin ang nakasaad dito at ang magiging kinabukasan mo. Pero tandaan mo kung tuluyan na kayong m