جميع فصول : الفصل -الفصل 20

Hindi ko alam kung bakit kusa din akong nagbihis at inayos ang sarili ko. Dito ako ngayon pumwesto sa guest room ng bahay. Mabuti na lang may mga damit ako dito. Nang matapos ako ay pinagmasdan ko muna ang sarili ko sa salamin. Hindi ko makuha kung ano ang ibig sabihin ni Xian. Oo hindi ako nag-aayos at hindi ko 'yon kailangan gawin. Kaso lang, ngayon nakikita ko ang mga pimples ko sa pisnge ko. Panget na ba agad ang nagkaroon nito? Napabuntong hininga na lang ako. Kasabay nito ang pagtayo ko. Pikit kong nilagyan ng ngiti ang labi ko. Pagkatapos ay nagdisisyon na akong lumabas sa guest room. Nang makababa ako, nakita ko agad si Xian ata si Sean kasama si Diana sa labas ng bahay. Nagawa pa talaga ni Diana na muling yumakap sa asawa ko bago pumasok sa kotse. Dahan-dahan lang akong humakbang papalapit sa pintuan. Hanggang sa tuluyan na umandar ang sasakyan nila. Samantalang, ang sarili ko. Patuloy pa rin sa gustong sundan kung saan pupunta sina Xian. Kaya naman, naglakad ako hangg

Nakarating na kami ngayon ni Tristan sa restaurant. Tahimik kaming nagkukwentuhan tungkol sa mga buhay namin. Lalo na ngayon na lang din ulit kaming nagkita. Pareho kaming masaya sa isa't-isa. Tulad ng dating samahan namin ay hindi pa rin nagbabago hanggang ngayon. Habang lumilipas ang oras. Hindi ko namamalayan na humahaba na pala ang usapan namin ni Tristan. Pero, nang ibinaling ko ang paningin ko sa ibang direksyon. Nakita ko si Xian mula sa hindi kalayuan. Agad na kumirot na naman ang puso ko dahil nakikita ko na naman na magkasama sila ni Diana. Masaya, at kung iisipin mas pamilya pa silang tingnan kasama si Sean. Patungo sa direksyon namin ang kanilang paghakbang. Kaya naman, napayuko ako. Mabuti na lang suot ko pa rin ang sumbrero ko. Pero, labis ang kabog ng puso ko dahil pakiramdam ko nasa akin ang tingin ni Xian. Pero, sa inaasahan ko, nakita ko ang paa ni Xian na tuluyan lang akong nilagpasan. Masakit para sa akin na hindi niya ako basta-basta nakikilala o nararamdama

DIANA POINT OF VIEW Akala mo naman siguro Xyriel papayag na lang ako basta-basta na kunin mo ulit ang atensyon ni Xian na dapat ay akin lang? Pwes! Tingnan. lang natin kung hanggang saan ka lang talaga. Mahina! "What happened Sean?" Dito pa lang ramdam ko na mas pinapahalagahan ako ni Xian kaysa kay Xyriel. Kaya sino nga ba ang hindi matutuwa? And of course, kailangan kong gumamit ng nakakaawa kong boses at itsura para hindi ako iwanan ni Xian. No! Hindi ako papayag na puntahan niya si Xyriel. Tsk! Ano naman kung may sakit siya? Nagpapanggap naman siguro 'yon to seek some attention. Tsk! "Daddy, napagod po si mommy kaya po siya nagkaganyan. It's my fault po, kasi pinipilit ko pong maglaro pa po eh." Pati ang batang 'to mabuti na lang ay kampi sa akin kaysa sa sarili niyang ina. Nakakatawa at nakakaawa ka talaga Xyriel. Dahil ang mga taong pinahalagahan mo at minahal. Nasa akin na ngayon! "Xian, please stay by my side. I'm afraid. I'm afraid to die. I don't want to lose you a

Naririndi na ako sa ingay nila. Ang hindi ko lang maintindihan ngayon ay ang tanong kung bakit? Bakit inalok ako ng asawa ko ng pagkain na May bawal pala sa akin? At ang tanga ko dahil hindi ko man lang napansin ang paminta. Lahat ng uri ng paminta ay bawal sa akin, alam na alam ni Xian 'yon. Kaya sa tuwing kumakain kami noon. Siya mismo ang nagtatanggal kapag may paminta ang kinakain namin. Ingat na ingat si Xian sa mga mga kinakain ko noon. Kaya, hindi ako makapaniwala sa nangyayari ngayon. Bakit? Bakit mahal ko? Gusto mo na ba talaga akong mawala? Buhay ko ba ang kukunin mo? "Teka lang Mark, I'm very sorry, sorry dahil hindi ko alam na allergy pala ang kaibigan ko. Kasalanan ko, walang kasalanan si Xian." Natigilan ako sa pag-iisip nang marinig ko ang umiiyak na boses ni Diana. Gumulo na naman ang utak ko. Anong pinagsasabi ni Diana!!! "Ako kasi ang nagluto ng sabaw. Alam ko paborito ni Xyriel ang sabaw. At madaling magaling si Xyriel kapag humihigop siya ng sabaw sa tuwing

Isang babae ang pumasok. Pang doctor din ang suot niya. Maganda, maputi, matangkad. Pero, mataray ang itsura at mga mata niya. “What are you doing here Gelian?” Isang malamig na boses ni Mark at malamig na titig ang ibinigay niya sa babae. Gelian? Kasing ganda ng mukha niya ang pangalan niya. Paano kaya kung bumalik ang itsura ko? Itsura ko noon na makinis, walang pimples. Lumapit si Gelian kay Mark. walang alinlangan itong humakbay. Kunting pagitan lang naman ang height nila. Dahil matangkad talaga si Mark. "Come on Gelian. Stop," reklamo ni Mark. Gigil niyang tinanggal ang kamay ng babae. Pansin ko ang pagbago ng tingin ng babae. Inis at galit. Pero hindi ako makasingit sa kanilang dalawa. --- Ikinagulat ko ang isang malakas na hampas ng babae kay Mark. Halos nanlaki ang mga mata ko at napatakip ako sa bibig ko. May eksena yatang nagaganap sa kanilang dalawa?! Hindi nakapagsalita si Mark. Tiklop na tiklop. Napakamot na lamang siya sa batok niya. "Huwag mo akong ma Gelian