บทนำ“ช้อย…” น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่ดังขึ้นข้างกายทำให้คนที่กำลังยืนเหม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่มีดอกไม้ไฟหลากสีสันแตกกระจายสวยงามหันไปมองตามเสียงเรียก ในทันทีที่เห็นว่าเป็นใครหญิงสาวก็ต้องย่นคิ้วด้วยความแปลกใจยิ่งกว่า เพราะแม้จะเห็นแค่ลูกนัยน์ตาที่โผล่ออกมาจากหน้ากากอนามัยสีดำหล่อนกลับยังจำเขาได้อย่างไม่น่าเชื่อคงอาจเป็นเพราะลูกตาคมกริบที่รับกับคิ้วหนาเข้มเจนตา การถูกบดบังไปเสียค่อนจึงไม่อาจลดทอนความน่ามองลงได้ ตรงกันข้าม กลับเพิ่มความน่าค้นหามากยิ่งขึ้น ทั้งยังกระตุ้นความทรงจำที่ผ่านมาให้ชัดแจ้งตามลำดับ ต่อให้ไม่สนิท ก็ยังจดจำได้แม่นยำ ไยเป็นเช่นนั้นไปได้ “พี่อิง” คือชื่อเล่นของคนตัวโตในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีดำกับกางเกงยีนสีเดียวกัน เขาเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงไว้ทั้งสองข้าง ชื่อของเขาหลุดจากริมฝีปากสีเรื่อของนาตาชาอย่างแผ่วเบา แววตาของพี่อิงหรืออชิระยิ้มให้หญิงสาวเล็กน้อยขณะมองหล่อน “มายืนทำอะไรตรงนี้คนเดียว” นาตาชาสบตาเขาเพียงครู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้าอีกครั้ง “ออกมาหาอะไรกินค่ะ แต่ดอกไม้ไฟสวยดี ก็เลยหยุดดูสักหน่อย” บอกเขาเสียงเบาด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยร่าเริงอย่างเห็นได้ชัด อช
Last Updated : 2026-07-29 Read more