تسجيل الدخول๒
เซ็กซ์บำบัด
นาตาชาสะท้านขึ้นทั้งร่าง เมื่อปลายยอดสีหวานถูกดูดกลืนโดยอุ้งปากร้อนจัดของอชิระ มือทั้งสองของหญิงสาวผวากอดเขาเอาไว้แน่น ขนกายลุกชันด้วยความเสียวสยิว ยิ่งเขาดูดดึง ขบเม้ม ยิ่งกระตุ้นให้อุณหภูมิในร่างกายเดือดขึ้นเรื่อยๆ
ความรู้สึกหวิวหวามถาโถม เสียวซ่านจนส่งเสียงครางออกมา และปวดหนึบที่กลางกายอย่างบอกไม่ถูก เป็นความต้องการที่รู้สึกโหยหามากขึ้นทุกขณะ
อชิระผละริมฝีปากจากยอดถันทั้งสองข้าง เลื่อนไซ้ใบหน้าและริมฝีปากขึ้นไปยังลำคอนุ่ม ประกบเรียวปากที่ห่อคราง ดูดดึงความนุ่มนิ่มอ่อนหวาน ขบเม้มแล้วสอดปลายลิ้นกวาดต้อนหยาดน้ำผึ้งสู่โพรงปากได้รูป หล่อนหวานเหมือนอย่างที่เขาเคยจินตนาการเอาไว้ ท่าทางไม่ถึงกับไร้เดียงสาแต่ก็ไม่เรียกว่าช่ำชอง ทำให้เขาใจเต้นแรงยิ่งขึ้น รู้สึกชอบทุกอย่างที่ประกอบขึ้นเป็นหล่อน
ฝ่ามือใหญ่เลื่อนผ่านหน้าท้องแบนราบที่เกร็งเบาๆ แล้ววางทาบลงบนเนินนางกลางกาย ทำให้คนที่กำลังดำดิ่งลงสู่ห้วงหฤหรรษ์ชะงักลงเล็กน้อย แต่เมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไรก็ปล่อยให้เขาทำกับหล่อนตามต้องการโดยสะดวก ไม่นานนักกางเกงยีนส์ขาสั้นที่หลวมนิดๆ พร้อมกางเกงในสีหวานก็ถูกกระตุกออกจนพ้นข้อเท้าเรียวเล็ก
ร่างกายงดงามของนาตาชาจึงเผยโฉมต่อสายตาคมของอชิระ หญิงสาวนอนอ่อนระทวยอยู่กลางเตียง ปล่อยให้สายตาคมกริบที่แฝงอารมณ์ร้อนแรงลูบไล้โลมเลียไปทั่วทั้งร่างกายอย่างจาบจ้วง ทำให้มือเล็กขยุ้มผ้าปูที่นอนยามมองตามสายตาของเขาไปด้วยความวาบหวิวและเสียวเสียดในช่องท้อง
ฝ่าเท้าบอบบางเกร็งกดกับที่นอนนุ่มเมื่อเนินเนื้ออวบอิ่มกลางกายถูกเขาเลื่อนไล้ลูบคลำ
หญิงสาวขบริมฝีปากแน่นขณะมองการกระทำของชายหนุ่ม ลมหายใจหอบกระเส่า ยอดถันหดเกร็งรอคอยสัมผัส ทว่าเขาเพียงลูบไล้เนื้อตัวนุ่มละมุนของหล่อนเพียงไม่กี่ครั้งก็ผุดลุกลงไปยืนข้างๆ เตียง แล้วจากนั้นเสื้อผ้าของเขาก็ค่อยๆ ถูกสลัดออกจากร่างทีละชิ้น แต่เพียงแผงอกกำยำที่หล่อนได้เห็นอีกครั้งในวันนี้ก็ทำให้หัวใจภายใต้อกข้างซ้ายอวบอิ่มกระทุ้งกระแทกจนแทบกระดอนหลุดจากอก
แน่นอนว่าหล่อนเคยเห็นเขาเปลือยอกมาบ้างในครั้งที่ไปเที่ยวพร้อมกับคนรักและเหล่าผองเพื่อนที่ชายทะเล แต่กลับให้ความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง ครั้งนั้นเขาถอดเพียงเสื้อท่อนบนส่วนท่อนล่างใส่กางเกงผ้าร่มขาสั้น เขาอยู่กับผู้หญิงของเขา หล่อนอยู่กับคนรักของหล่อน ต่างกันกับในเวลานี้ที่เขากำลังจะถอดทุกอย่างออกจากร่างกายชนิดที่เรียกได้ว่าคงจะไม่มีอวัยวะส่วนใดที่หล่อนจะไม่ได้เห็นเช่นเดียวกับที่เขาเห็นหล่อนหมดแล้วทั้งตัว ที่สำคัญ เขาและหล่อนอยู่ด้วยกันสองต่อสองให้ห้องมิดชิด...
นาตาชาเกือบหลับตาเมื่อกางเกงของเขาถูกถอดออก ทว่าต้องชะงักเมื่อเจ้าของเสียงแหบพร่าบอกถึงอารมณ์ดำฤษณาเอ่ยขึ้น
“ช้อย มองพี่”
หญิงสาวค่อยๆ ลืมตามองเขาอีกครั้งด้วยความจำใจ ทั้งตื่นเต้นและอับอายไปพร้อมกัน อชิระยิ้มขันกับอาการหน้าแดงเถือกของหญิงสาวเมื่อลืมตาขึ้นมาพบว่าทั้งเนื้อทั้งตัวของเขามีเพียงกางเกงในเหลืออยู่ “พี่อยากให้ช้อยจดจำคืนนี้ของเราเอาไว้ อยากให้ช้อยจดจำแค่พี่ แล้วลืมเรื่องแย่ๆ ไปซะ”
เขาบอกราวกระซิบ พร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋วที่ถูกเจ้าของดึงลงจากสะโพกทันทีที่บอกให้หญิงสาวจดจำ หล่อนเองก็มองตามที่เขาบอกและซึมซับจดจำ แต่มองด้วยอาการของคนที่กำลังตาค้างกับการเปิดเผยเนื้อตัวและสัดส่วนอลังการของมันด้วยความองอาจผงาดง้ำต่อหน้าต่อตาหล่อน
ริมฝีปากหวานเผยอค้างด้วยความตื่นตระหนก ตั้งแต่เกิดมาเป็นตัวเป็นตนจนเป็นสาวอายุย่างเข้ายี่สิบห้า นอกจากแหนมตุ้มจิ๋วของเด็กน้อยแถวบ้าน หล่อนก็ไม่เคยเห็นของผู้ใหญ่คนไหนมาก่อน ยกเว้นภาพโป๊ของหนุ่มๆ ที่เพื่อนๆ มักจะแกล้งส่งมาให้หล่อนดูอยู่บ่อยครั้งในกล่องข้อความลับ แต่นั่นก็เป็นเพียงภาพถ่ายหาใช่ของจริงเช่นเวลานี้ แม้แต่พี่เนต์เองที่พยายามและอยากจะอวดเนื้อตัวของเขากับหล่อนครั้งแล้วครั้งเล่าแต่หญิงสาวไม่เคยคิดอยากมองเลยสักหน และนั่นคือความสัตย์จริง
ทว่าในยามนี้ อชิระและฮอตดอกไซซ์บิ๊กเบิ้มกับแหนมตุ้มจิ๋วของเขา ซึ่งอันที่จริงมันไม่จิ๋วอย่างที่แอบเรียกเลยสักนิด ออกจะใหญ่โตน่าหวาดหวั่นใจชอบพิกลจนแอบหวั่นกลัวในความอลังการงานสร้างของเขานิดๆ ทว่ากลับไม่รู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์อะไรเลย ซ้ำยังรู้สึกแปลกใจว่าทำไมที่ตรงนั้นของเขาถึงได้น่ามองจนไม่อาจถอนสายตากลับมาได้จนถึงวินาทีนี้
สี่ทุ่มครึ่ง ขณะที่นาตาชากำลังล้มตัวลงนอนอชิระก็เอ่ยถาม “เมื่อตอนเย็นเป็นอะไร พี่เห็นช้อยหน้าซีดเหมือนตกใจอะไรสักอย่าง” หญิงสาวถึงกับนิ่งอึ้งเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมลืมเรื่องในตอนเย็น ก่อนฉีกยิ้มสดใสกลบเกลื่อน “ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่คิดอะไรเพลินๆ พอพี่อิงมาเรียกเลยตกใจเท่านั้นเอง” ขยับร่างเข้าไปกอดเขาอย่างเอาใจทันที แต่คนรู้ทันไม่เชื่อ “ช้อย อย่าโกหกพี่” เขาทำเสียงขรึม ดวงตาก็ขรึมไม่แพ้กัน ทำให้คนถูกต้อนจนมุมเหมือนทุกครั้งผ่อนลมหายใจยาว นึกกลัวว่าเขาจะโกรธหากรู้ว่าหล่อนคิดอะไรไม่เข้าเรื่อง แต่ถ้าไม่ยอมตอบเขาคงโกรธมากกว่า “ช้อย...” หญิงสาวอ้ำอึ้ง ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองเขาด้วยสายตาของเด็กที่ทำความผิดแล้วถูกผู้ใหญ่จับได้ “ช้อยหลงคิดไปว่าผู้หญิงคนนั้น...” “คุณอัญ” อชิระแก้ให้ถูกต้อง และถ้ามีแว่นเขาคงมองลอดแว่น นาตาชาคิด... “ค่ะ ช้อยคิดว่าคุณอัญเป็นม่าย” ชายหนุ่มกอดอกหรี่ตามองภรรยาด้วยท่าทางเคร่งขรึม “แล้วไง” หญิงสาวยิ้มแหย รู้สึกคอแห้งผากอยากได้น้ำผึ้งผสมมะนาวสักแก้วขึ้นมาทันที
ปีต่อมาของการใช้ชีวิตร่วมกันกับนาตาชา อชิระตัดสินใจลาออกจากบริษัทเดิมเพื่อมาเปิดบริษัทโฆษณาเล็กๆ เป็นของตนเอง เขาไม่เคยคิดดึงลูกค้าจากบริษัทเก่าตามมาด้วย เพราะตัวเขานั้นมีความสามารถมากเพียงพอ ทั้งยังรู้จักคนในวงการนี้อย่างกว้างขวาง แต่ด้วยฝีไม้ลายมือของเขา เมื่อคนเหล่านั้นรู้ว่าชายหนุ่มลาออกเพื่อมาเปิดบริษัทเป็นของตนเองก็ตามมาใช้บริการกับชายหนุ่มอย่างคับคั่ง ทำให้ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ชื่อเสียงจึงเติบโตขึ้นเป็นเงาตามตัว “ช้อย เมื่อไรแกจะหยุดคร่ำเคร่งกับงานสักทีวะ อย่าลืมนะเว้ยว่าแกเป็นเมียเจ้าของบริษัท ไม่ใช่ลูกน้องเหมือนกับพวกฉัน” ทั้งลัดดา กันตาและรุ่งรวินทร์ต่างพร้อมใจกันลาออกและติดสอยห้อยตามเพื่อนรักมาด้วย ทั้งหมดเต็มใจที่จะออกมาทำงานกับบริษัทของนาตาชาและสามีของหล่อน แม้เงินเดือนที่ได้รับเริ่มแรกจะยังเท่าเดิม แต่ทว่าทุกคนต่างยินดีที่จะช่วย ทว่าผลประกอบการกลับเป็นที่น่าพอใจตั้งแต่ครึ่งปีแรกทำให้อชิระขึ้นเงินเดือนให้กับคนทั้งสามภายในปีนั้น “เอ่อจริงวะ ดูมันเหอะ หน้ามันทอดไข่ได้แล้วมั้ง” กันตาเสริมต่อจากลัดดาเมื่อครู่ ส่วนรุ่งรวินทร์เห็นด้วยตา
บทส่งท้ายเมื่อพระสงฆ์รูปสุดท้ายเดินจากไป นาตาชาก็หันไปยิ้มให้กับสามีหมาดๆ วันนี้อชิระสวมใส่ชุดสีขาวเช่นเดียวกับหล่อน เป็นชุดเรียบง่ายมากเหมือนชุดที่บ่าวสาวใส่แต่งงานริมชายหาด แต่หล่อนกับเขาใส่ในวันดีที่บ้านตัวเอง เพื่อนรักสามคนยืนยิ้มอยู่ข้างหลัง มีแม่บ้านอีกสองคนคอยลำเลียงของเข้าไปเก็บ เพื่อนสนิทของอชิระมากันสองคนและคุณอาของเขาที่เป็นนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ทั้งหมดฉลองกันเงียบๆ ที่บ้านชองชายหนุ่ม สรุปคือมีคนรู้ว่าอชิระตัดสินใจร่วมชีวิตกับนาตาชาเพียงแปดคนถ้วนไม่นับรวมบ่าวสาว แม้แต่พ่อกับแม่ของเขาเขายังไม่คิดจะบอก เป็นงานแต่งที่เรียบง่ายจนเพื่อนๆ ต่างรู้สึกประหลาดใจไม่เลิกรา แต่ไม่มีใครคัดค้านเพราะเป็นความต้องการของทั้งคู่ ใบทะเบียนสมรสถูกเพืื่อนรักโพสต์ลงโซเชียลกลายเป็นประเด็นร้อน เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นปนยินดีและถูกกล่าวขานไปนานนับเดือนในหมู่เพื่อนร่วมงานและคนรู้จักของชายหนุ่ม โดยเฉพาะเขาที่ถูกบิดาและมารดาตำหนิ ทว่าคนที่ออกมาใช้ชีวิตตัวคนเดียวเนิ่นนานท่ามกลางความอ้างว้างไร้คนเหลียวแลอย่างอชิระไม่ได้ให้ความสนใจอะไรเลย เขาสามารถเย็นชากับทุกคนยกเว้นแค่ภรรยา... “ต่
ลมหนาวโชยวูบอาบไล้ผิวกายขาวผ่อง ทว่าคนทั้งสองไม่สะทกสะท้าน ต่างใช้เนื้อแนบเนื้อถ่ายทอดความอบอุ่นให้แก่กันอย่างล้ำลึก หญิงสาวครางครวญบิดเร่าไปมา ฝ่าเท้าเรียวงามทาบวางลงบนไหล่กว้าง สะโพกผายยักย้ายส่ายไหวสลับกับการแอ่นรับการโจมตีที่สุดแสนจะหฤหรรษ์ “อ๊าส์” บริเวณบ้านมีเพียงสองหนุ่มสาว แม่บ้านที่จ้างเอาไว้นั้นไปเช้าเย็นกลับ จึงไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาพบเห็นหรือรับรู้กับสิ่งที่ทั้งสองทำกัน จะมีก็เพียงสัตว์น้อยใหญ่และหมู่ดาวที่ร่วมเป็นสักขีพยานแก่ความรักความใคร่ของคนทั้งสอง ชายหนุ่มทิ้งกายลงทาบทับหญิงสาวอีกครั้ง เขาสบตาที่ฉ่ำเยิ้มของหล่อนพร้อมเสียงครางกระหึ่มในลำคอเมื่อผลักดันแก่นกายเข้าหาความอบอุ่น มือนุ่มนิ่มยกขึ้นลูบไล้บ่าไหล่กำยำ ริมฝีปากห่อครางกับสัมผัสชิดเชื้อ ก่อนจะกระตุกเบาๆ เมื่อเขาขยับกายเข้าออก “พี่อิง พี่อิง!” น้ำเสียงสั่นเทาบ่งบอกความปรารถนาสูงสุดทุกครั้งที่ชายหนุ่มกระแทกกายหนักหน่วง ความร้อนสาดวูบผ่านร่างของเขาและหล่อน โอบกอดมอบความอบอุ่นให้แก่หนุ่มสาวท่ามกลางความหนาวเหน็บของอากาศและกลิ่นหอมของมวลไม้นานาพันธ์ุ ชายหนุ่มรู้สึกเสี
วันสุดท้ายของการลาพักร้อน หญิงสาวร่ำร้องขอดูดาวอีกครั้ง เขาจึงพาหล่อนขึ้นไปนอนบนดาดฟ้า คิดว่าพอตกดึกจะกลับลงไปนอนที่ห้อง เพราะอากาศวันนี้หนาวกว่าทุกวันที่ผ่านมา เขากลัวหล่อนจะไม่สบายไปเสียก่อน “ช้อยเคยคิดอยากจะกลับไปหาตากับยายบ้างไหม” จู่ๆ ชายหนุ่มก็เอ่ยถามหญิงสาวขึ้นมา ทำให้คนที่ซุกกายอยู่ในอ้อมแขนอุ่นแล้วใช้กล้องส่องทางไกลส่องดูดาวนิ่งเงียบไปอึดใจ ก่อนจะลดกล้องลงแล้วหันไปสบตาคนถาม “ไม่ค่ะ แม่เล่าว่าถูกตากับยายตัดขาด เลยไม่คิดจะกลับไปอีก ช้อยเองก็คิดเหมือนกับแม่ ก็เลยคิดว่าไหนๆ ก็มีกันแค่สองคนมาได้ตั้งนาน จะอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็คงไม่เป็นอะไร แต่สุดท้าย...แม่ก็มาจากช้อยไปอีกคน จากสองคนเลยเหลือแค่คนเดียว” หญิงสาวนิ่งเงียบไปอึดใจ ก่อนเอ่ยออกมาอีก “แต่ถึงจะเหลือตัวคนเดียวในโลก ช้อยก็ไม่คิดจะกลับไปหาญาติพี่น้องของแม่ เพราะไม่เคยมีความผูกพัน ไม่เคยรู้จัก ไปหาก็รังแต่จะถูกมองเหมือนคนแปลกหน้าเสียเปล่าๆ แล้วอีกอย่าง ใช่ว่าช้อยจะอยู่ตัวคนเดียวเสียเมื่อไร ช้อยยังมีเพื่อนๆ ที่ดีกับช้อยมากอีกสามคน...ก่อนจะมาเจอ...” หญิงสาวละไว้แค่นั้น เพรา
๑๓มันคือความรักไม่ว่าในอดีตนั้นนาตาชาจะต้องพบเจอกับอุปสรรคในชีวิตมามากสักเท่าใด แต่ในตอนนี้หญิงสาวกลับพบเจอแต่ความสุข มันมากเสียจนเจ้าหล่อนเริ่มหวาดกลัวว่าหากวันหนึ่งไม่เป็นเช่นนี้หล่อนจะยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือไม่ แต่เมื่อมองไปยังร่างสูงที่วันนี้สวมเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงวอร์มสีน้ำเงินเข้มมีตราสัญลักษณ์ระดับโลกโชว์ข้างกระเป๋ากางเกงกำลังชู้ตบอลลงห่วง ความรู้สึกก่อนหน้านี้ก็ค่อยๆ จางหาย หญิงสาวบอกตัวเองในวินาทีนั้นว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต หล่อนจะไม่เสียใจ เพราะได้ตัดสินใจแล้วว่าจะรักเขาแบบที่เป็นเขา ต่อให้สักวันหนึ่งข้างหน้าต้องจากไกล ก็จะขอจดจำเรื่องราวดีๆ ที่เคยมีต่อกันเอาไว้ในหัวใจ ชายหนุ่มชู้ตบอลลงห่วงได้อย่างแม่นยำ เสร็จแล้วก็เลี้ยงลูกตรงมาหาหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างสนาม ซึ่งเป็นสนามเล็กๆ ที่อยู่ด้านข้างของบ้านพักตากอากาศ “น้ำค่ะ” หญิงสาวส่งขวดน้ำที่เปิดฝาไว้เรียบร้อยให้ร่างสูงที่มาหยุดตรงหน้า “ขอบใจ” เขาจูบแก้มนุ่มทีหนึ่งแล้วรับขวดน้ำไปยกดื่ม น้ำพร่องไปครึ่งขวดก่อนถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมกับร่างสูงที่นั่งลงบนเก้าอี้ “เย็นนี้







