Masukมัน...ไม่ได้น่าเกลียดหรือน่ากลัวอย่างที่เคยคิดเมื่อเห็นของคนรักในครั้งที่ไปจ๊ะเอ๋เขากับเพื่อนผู้หญิงของเขา ในวันนั้นหล่อนสาปส่งสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเพศผู้ สาปส่งฮอตดอกกับแหนมตุ้มจิ๋วน่ารังเกียจ แต่ตอนนี้เวลานี้ สิ่งนั้นของอชิระกลับทำหล่อนคอแห้งผากและเกิดความอยากสัมผัสขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ!
ชายหนุ่มเกือบหัวเราะเมื่อหญิงสาวมองเขาตาค้าง ไม่รู้หล่อนช็อกไปแล้วหรือเปล่า แต่เมื่อเขาขยับเข้าไปใกล้หญิงสาวคล้ายจะรู้สึกตัว รีบขยับกายลุกขึ้นนั่ง ท่าทางสั่นขึ้นนิดๆ อย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้ว่าสั่นกลัวหรือสั่นสู้ แต่เขาขอให้เป็นแบบหลังจะดีที่สุด
“อาบน้ำไหม”
คนถูกถามกะพริบตารัว อาบน้ำเหรอ? เกิดความงุนงงสงสัย ทำตัวไม่ถูกคล้ายสติจะหลุดลอยไปชั่วคราว สายตาไม่รักดีก็วนเวียนมองตรงนั้นที่พองโตชี้ไปมาของเขาอยู่ร่ำไป กระทั่งได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ หญิงสาวก็แก้มแดงเถือก
“เดี๋ยวพี่ให้ดูจนหนำใจ” เขากระซิบ พร้อมกับรั้งร่างบางลงจากเตียงนอน แล้วอุ้มหล่อนตรงไปยังห้องน้ำ ก่อนวางลงบนพื้น แล้วหันไปเปิดเครื่องทำน้ำอุ่น เมื่อยืนหันหน้าเข้าหากันแบบนี้ และสบตากันในระยะใกล้ชิด ทำให้หญิงสาวเพิ่งสังเกตว่าชายหนุ่มเป็นคนตัวสูงกว่าที่คิดเอาไว้มาก เพราะศีรษะของหล่อนเสมออยู่แค่บ่าไหล่กว้างขวางของเขาเท่านั้น
หญิงสาวกะพริบตาอีกครั้งเมื่อหน้าผากมนถูกกดจูบลงมาเบาๆ พร้อมกับร่างนุ่มที่ถูกเขาสวมกอดแล้วลูบไล้ ขนกายจึงลุกชั้นอีกครั้ง เช่นเดียวกับเลือดในกายที่ดูจะอุ่นจัดเสียยิ่งกว่าน้ำอุ่นที่ราดลดลงมาบนลำตัวของเขาและหล่อนเสียอีก
จุ๊บ...
เสียงดูดผิวเลียผิวเนื้อมหอมกรุ่นดังออกมาเบาๆ เมื่อเขาผละออกผิวบริเวณนั้นจะกลายเป็นจุดแดงเสมอ ชายหนุ่มลูบไล้ฟอนเฟ้นเนื้อตัวนุ่มแน่น เช่นเดียวกับที่คนตัวบางเองก็เริ่มลูบไล้เนื้อตัวแข็งแกร่งสูงใหญ่ของชายหนุ่มเช่นกัน เว้นไว้แต่ตรงนั้นที่กำลังผงาดกล้าแข็งคอยทิ่มแทงมาที่บริเวณหน้าท้องของหล่อนครั้งแล้วครั้งเล่า เรียกเลือดลมร้อนๆ ในกายให้พลุ่งพล่านจนตรงส่วนสาวเยิ้มฉ่ำเพราะความเสียวซ่านเกินบรรยาย
“อ๊าส์” ใบหน้างามแหงนหงายไปเบื้องหลัง เมื่อช่องทางเร้นลับถูกปลายนิ้วเรียวสอดเสือกเข้าออกครั้งแล้วครั้งเล่า พร้อมกับยอดถันที่ถูกดูดกลืนอย่างเมามัน...
หญิงสาวยกปลีน่องสลักเสลาข้างหนึ่งตวัดรัดสะโพกสอบ พยายามเบียดส่วนสาวเข้าหาความแกร่งกล้าที่แข็งขึง
“พี่อิงขา” เสียงหวานครางกระเส่า ร่างกายงามบิดเร่าร้อนแรง อชิระรู้ว่าเวลานี้อารมณ์ของนาตาชาเตลิดไปไกลแล้ว เขารู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะละลายความกระสันที่อัดแน่นในยามนี้ลงได้ จึงเลื่อนมือประคองแก่นกายกดลงกับรอยแยกของดอกกุหลาบ ขยับกายเลื่อนไล้โดยไม่สอดใส แต่ถึงอย่างนั้นกลับปลุกปั่นอารมณ์รักชนิดพายุลูกโตให้เกิดขึ้น นาตาชาครางเสียงหลงด้วยความเสียดเสียวที่พุ่งจี๊ดขึ้นสมอง ร่างงามผวากอดเขาแน่นกับการแนบชิดชนิดแนบเนื้อ ทว่าสิ่งที่เขากระทำยังไม่สาแก่ใจนังช้อยคนนี้ เพราะหล่อนรู้ดีว่านี่แค่น้ำจิ้ม ของจริงต้องลึกอีก แรงอีก! ทว่านี่มันแค่ถากๆ ลากๆ เลื่อนๆ ทำให้ลำบากกับความต้องการในจิตใจที่สูงลิ่วเป็นอย่างยิ่ง
“พี่อิงขา ได้โปรด อ๊ะ!” นาตาชาสูดปากคราง สีหน้าเหยเกบิดเบี้ยว เมื่อแก่นกายส่วนหัวพุ่งชนเข้าไปในพุ่มสาวเกือบสองเซ็นกระมัง แต่เขากลับดึงมันออกอย่างรวดเร็ว สร้างความรวดร้าวแก่ผู้ถูกทรมานจนแทบหลุดคำสบถ นับเป็นเรื่องเหลวไหลน่าละอายที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทว่าในอารมณ์พร่าเบลอด้วยฤทธิ์สวาทร้อนแรง หล่อนถูกเขาพลิกกายหันหน้าเข้าหาอ่างล้างหน้า แล้วกระซิบให้หล่อนวางมือทั้งสองเท้าลงไป พลางยกท่อนขาข้างหนึ่งขึ้นวางลงบนเคาน์เตอร์อ่าง ท่วงท่านี้เปิดเผยส่วนสาวที่ชุ่มฉ่ำและสดใหม่แก่สายตาคมวับจากทางด้านหลัง ร่างใหญ่โตขยับยืนซ้อนกาย เนื้อตัวแกร่งกล้าของเขาเบียดบดเข้ามาพร้อมแก่นกายลำโตร้อนผ่าวค่อยๆ เลื่อนรูดไปตามรองหลืบของบั้นท้าย เรียกเลือดในกายสาวให้ร้อนฉ่า อกอวบแอ่นระแน้กดให้แผ่นหลังงดงามเป็นร่องยามที่เขาก้มลงลากปลายลิ้นแตะไล้แนวสันหลัง...
การกระทำเช่นนั้นทำให้หญิงสาวร้อนผ่าวไปทั้งร่างจนแทบแดดิ้น เหมือนกับถูกยกขึ้นจากน้ำเย็นแล้วโยนลงไปในหม้อเดือดจัด คิ้วโก่งงามขมวดมุ่น ริมฝีปากขบเม้มสลับครวญครางด้วยความกระสันซ่าน ทรวงอกอวบอิ่มถูกกอบกำขยำด้วยอารมณ์ที่โหมหนักไม่แพ้กันโดยคนตัวโต
“อ่าห์” ริมฝีปากห่อครางพร้อมกับสูดเสียงลากยาวเมื่อพุ่มสาวถูกปลายนิ้วคลึงเขี่ยแล้วกดขยี้ที่จุดกระสัน ส่วนแก่นกายชายกำลังไล้ครูด สิ่งที่แข็งกล้ากำลังเลื่อนผ่านแนบชิดกับร่องรักที่ฉ่ำเยิ้ม เขาเร่งจังหวะบดเบียดหนักแน่น เรียกเสียงหวานใสให้หวีดร้องออกมาอย่างไม่อาจข่มกลั้น เช่นเดียวกับเนื้อที่กระทบเนื้อเป็นจังหวะจะโคน เป็นการร่วมรักไม่ได้ลงลึกที่แสนวิเศษ
สี่ทุ่มครึ่ง ขณะที่นาตาชากำลังล้มตัวลงนอนอชิระก็เอ่ยถาม “เมื่อตอนเย็นเป็นอะไร พี่เห็นช้อยหน้าซีดเหมือนตกใจอะไรสักอย่าง” หญิงสาวถึงกับนิ่งอึ้งเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมลืมเรื่องในตอนเย็น ก่อนฉีกยิ้มสดใสกลบเกลื่อน “ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่คิดอะไรเพลินๆ พอพี่อิงมาเรียกเลยตกใจเท่านั้นเอง” ขยับร่างเข้าไปกอดเขาอย่างเอาใจทันที แต่คนรู้ทันไม่เชื่อ “ช้อย อย่าโกหกพี่” เขาทำเสียงขรึม ดวงตาก็ขรึมไม่แพ้กัน ทำให้คนถูกต้อนจนมุมเหมือนทุกครั้งผ่อนลมหายใจยาว นึกกลัวว่าเขาจะโกรธหากรู้ว่าหล่อนคิดอะไรไม่เข้าเรื่อง แต่ถ้าไม่ยอมตอบเขาคงโกรธมากกว่า “ช้อย...” หญิงสาวอ้ำอึ้ง ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองเขาด้วยสายตาของเด็กที่ทำความผิดแล้วถูกผู้ใหญ่จับได้ “ช้อยหลงคิดไปว่าผู้หญิงคนนั้น...” “คุณอัญ” อชิระแก้ให้ถูกต้อง และถ้ามีแว่นเขาคงมองลอดแว่น นาตาชาคิด... “ค่ะ ช้อยคิดว่าคุณอัญเป็นม่าย” ชายหนุ่มกอดอกหรี่ตามองภรรยาด้วยท่าทางเคร่งขรึม “แล้วไง” หญิงสาวยิ้มแหย รู้สึกคอแห้งผากอยากได้น้ำผึ้งผสมมะนาวสักแก้วขึ้นมาทันที
ปีต่อมาของการใช้ชีวิตร่วมกันกับนาตาชา อชิระตัดสินใจลาออกจากบริษัทเดิมเพื่อมาเปิดบริษัทโฆษณาเล็กๆ เป็นของตนเอง เขาไม่เคยคิดดึงลูกค้าจากบริษัทเก่าตามมาด้วย เพราะตัวเขานั้นมีความสามารถมากเพียงพอ ทั้งยังรู้จักคนในวงการนี้อย่างกว้างขวาง แต่ด้วยฝีไม้ลายมือของเขา เมื่อคนเหล่านั้นรู้ว่าชายหนุ่มลาออกเพื่อมาเปิดบริษัทเป็นของตนเองก็ตามมาใช้บริการกับชายหนุ่มอย่างคับคั่ง ทำให้ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ชื่อเสียงจึงเติบโตขึ้นเป็นเงาตามตัว “ช้อย เมื่อไรแกจะหยุดคร่ำเคร่งกับงานสักทีวะ อย่าลืมนะเว้ยว่าแกเป็นเมียเจ้าของบริษัท ไม่ใช่ลูกน้องเหมือนกับพวกฉัน” ทั้งลัดดา กันตาและรุ่งรวินทร์ต่างพร้อมใจกันลาออกและติดสอยห้อยตามเพื่อนรักมาด้วย ทั้งหมดเต็มใจที่จะออกมาทำงานกับบริษัทของนาตาชาและสามีของหล่อน แม้เงินเดือนที่ได้รับเริ่มแรกจะยังเท่าเดิม แต่ทว่าทุกคนต่างยินดีที่จะช่วย ทว่าผลประกอบการกลับเป็นที่น่าพอใจตั้งแต่ครึ่งปีแรกทำให้อชิระขึ้นเงินเดือนให้กับคนทั้งสามภายในปีนั้น “เอ่อจริงวะ ดูมันเหอะ หน้ามันทอดไข่ได้แล้วมั้ง” กันตาเสริมต่อจากลัดดาเมื่อครู่ ส่วนรุ่งรวินทร์เห็นด้วยตา
บทส่งท้ายเมื่อพระสงฆ์รูปสุดท้ายเดินจากไป นาตาชาก็หันไปยิ้มให้กับสามีหมาดๆ วันนี้อชิระสวมใส่ชุดสีขาวเช่นเดียวกับหล่อน เป็นชุดเรียบง่ายมากเหมือนชุดที่บ่าวสาวใส่แต่งงานริมชายหาด แต่หล่อนกับเขาใส่ในวันดีที่บ้านตัวเอง เพื่อนรักสามคนยืนยิ้มอยู่ข้างหลัง มีแม่บ้านอีกสองคนคอยลำเลียงของเข้าไปเก็บ เพื่อนสนิทของอชิระมากันสองคนและคุณอาของเขาที่เป็นนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ทั้งหมดฉลองกันเงียบๆ ที่บ้านชองชายหนุ่ม สรุปคือมีคนรู้ว่าอชิระตัดสินใจร่วมชีวิตกับนาตาชาเพียงแปดคนถ้วนไม่นับรวมบ่าวสาว แม้แต่พ่อกับแม่ของเขาเขายังไม่คิดจะบอก เป็นงานแต่งที่เรียบง่ายจนเพื่อนๆ ต่างรู้สึกประหลาดใจไม่เลิกรา แต่ไม่มีใครคัดค้านเพราะเป็นความต้องการของทั้งคู่ ใบทะเบียนสมรสถูกเพืื่อนรักโพสต์ลงโซเชียลกลายเป็นประเด็นร้อน เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นปนยินดีและถูกกล่าวขานไปนานนับเดือนในหมู่เพื่อนร่วมงานและคนรู้จักของชายหนุ่ม โดยเฉพาะเขาที่ถูกบิดาและมารดาตำหนิ ทว่าคนที่ออกมาใช้ชีวิตตัวคนเดียวเนิ่นนานท่ามกลางความอ้างว้างไร้คนเหลียวแลอย่างอชิระไม่ได้ให้ความสนใจอะไรเลย เขาสามารถเย็นชากับทุกคนยกเว้นแค่ภรรยา... “ต่
ลมหนาวโชยวูบอาบไล้ผิวกายขาวผ่อง ทว่าคนทั้งสองไม่สะทกสะท้าน ต่างใช้เนื้อแนบเนื้อถ่ายทอดความอบอุ่นให้แก่กันอย่างล้ำลึก หญิงสาวครางครวญบิดเร่าไปมา ฝ่าเท้าเรียวงามทาบวางลงบนไหล่กว้าง สะโพกผายยักย้ายส่ายไหวสลับกับการแอ่นรับการโจมตีที่สุดแสนจะหฤหรรษ์ “อ๊าส์” บริเวณบ้านมีเพียงสองหนุ่มสาว แม่บ้านที่จ้างเอาไว้นั้นไปเช้าเย็นกลับ จึงไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาพบเห็นหรือรับรู้กับสิ่งที่ทั้งสองทำกัน จะมีก็เพียงสัตว์น้อยใหญ่และหมู่ดาวที่ร่วมเป็นสักขีพยานแก่ความรักความใคร่ของคนทั้งสอง ชายหนุ่มทิ้งกายลงทาบทับหญิงสาวอีกครั้ง เขาสบตาที่ฉ่ำเยิ้มของหล่อนพร้อมเสียงครางกระหึ่มในลำคอเมื่อผลักดันแก่นกายเข้าหาความอบอุ่น มือนุ่มนิ่มยกขึ้นลูบไล้บ่าไหล่กำยำ ริมฝีปากห่อครางกับสัมผัสชิดเชื้อ ก่อนจะกระตุกเบาๆ เมื่อเขาขยับกายเข้าออก “พี่อิง พี่อิง!” น้ำเสียงสั่นเทาบ่งบอกความปรารถนาสูงสุดทุกครั้งที่ชายหนุ่มกระแทกกายหนักหน่วง ความร้อนสาดวูบผ่านร่างของเขาและหล่อน โอบกอดมอบความอบอุ่นให้แก่หนุ่มสาวท่ามกลางความหนาวเหน็บของอากาศและกลิ่นหอมของมวลไม้นานาพันธ์ุ ชายหนุ่มรู้สึกเสี
วันสุดท้ายของการลาพักร้อน หญิงสาวร่ำร้องขอดูดาวอีกครั้ง เขาจึงพาหล่อนขึ้นไปนอนบนดาดฟ้า คิดว่าพอตกดึกจะกลับลงไปนอนที่ห้อง เพราะอากาศวันนี้หนาวกว่าทุกวันที่ผ่านมา เขากลัวหล่อนจะไม่สบายไปเสียก่อน “ช้อยเคยคิดอยากจะกลับไปหาตากับยายบ้างไหม” จู่ๆ ชายหนุ่มก็เอ่ยถามหญิงสาวขึ้นมา ทำให้คนที่ซุกกายอยู่ในอ้อมแขนอุ่นแล้วใช้กล้องส่องทางไกลส่องดูดาวนิ่งเงียบไปอึดใจ ก่อนจะลดกล้องลงแล้วหันไปสบตาคนถาม “ไม่ค่ะ แม่เล่าว่าถูกตากับยายตัดขาด เลยไม่คิดจะกลับไปอีก ช้อยเองก็คิดเหมือนกับแม่ ก็เลยคิดว่าไหนๆ ก็มีกันแค่สองคนมาได้ตั้งนาน จะอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็คงไม่เป็นอะไร แต่สุดท้าย...แม่ก็มาจากช้อยไปอีกคน จากสองคนเลยเหลือแค่คนเดียว” หญิงสาวนิ่งเงียบไปอึดใจ ก่อนเอ่ยออกมาอีก “แต่ถึงจะเหลือตัวคนเดียวในโลก ช้อยก็ไม่คิดจะกลับไปหาญาติพี่น้องของแม่ เพราะไม่เคยมีความผูกพัน ไม่เคยรู้จัก ไปหาก็รังแต่จะถูกมองเหมือนคนแปลกหน้าเสียเปล่าๆ แล้วอีกอย่าง ใช่ว่าช้อยจะอยู่ตัวคนเดียวเสียเมื่อไร ช้อยยังมีเพื่อนๆ ที่ดีกับช้อยมากอีกสามคน...ก่อนจะมาเจอ...” หญิงสาวละไว้แค่นั้น เพรา
๑๓มันคือความรักไม่ว่าในอดีตนั้นนาตาชาจะต้องพบเจอกับอุปสรรคในชีวิตมามากสักเท่าใด แต่ในตอนนี้หญิงสาวกลับพบเจอแต่ความสุข มันมากเสียจนเจ้าหล่อนเริ่มหวาดกลัวว่าหากวันหนึ่งไม่เป็นเช่นนี้หล่อนจะยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือไม่ แต่เมื่อมองไปยังร่างสูงที่วันนี้สวมเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงวอร์มสีน้ำเงินเข้มมีตราสัญลักษณ์ระดับโลกโชว์ข้างกระเป๋ากางเกงกำลังชู้ตบอลลงห่วง ความรู้สึกก่อนหน้านี้ก็ค่อยๆ จางหาย หญิงสาวบอกตัวเองในวินาทีนั้นว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต หล่อนจะไม่เสียใจ เพราะได้ตัดสินใจแล้วว่าจะรักเขาแบบที่เป็นเขา ต่อให้สักวันหนึ่งข้างหน้าต้องจากไกล ก็จะขอจดจำเรื่องราวดีๆ ที่เคยมีต่อกันเอาไว้ในหัวใจ ชายหนุ่มชู้ตบอลลงห่วงได้อย่างแม่นยำ เสร็จแล้วก็เลี้ยงลูกตรงมาหาหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างสนาม ซึ่งเป็นสนามเล็กๆ ที่อยู่ด้านข้างของบ้านพักตากอากาศ “น้ำค่ะ” หญิงสาวส่งขวดน้ำที่เปิดฝาไว้เรียบร้อยให้ร่างสูงที่มาหยุดตรงหน้า “ขอบใจ” เขาจูบแก้มนุ่มทีหนึ่งแล้วรับขวดน้ำไปยกดื่ม น้ำพร่องไปครึ่งขวดก่อนถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมกับร่างสูงที่นั่งลงบนเก้าอี้ “เย็นนี้







