เข้าสู่ระบบความสับสน ปนอ้างว้าง ผิดหวัง ทำให้แรงต่อต้านของนาตาชาค่อยๆ หย่อนยาน แล้วในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นคลายลงอย่างสิ้นเชิง ทั้งยังหยุดนิ่ง ยอมให้เขาเปิดเรียวปากแล้วส่งปลายลิ้นเข้ามาทักทายความนุ่มหวานในโพรงปากที่อวลไปด้วยรสชาติของแอลกอฮอล์ กระตุ้นอารมณ์ของคนตัวโตให้โหมแรง เช่นเดียวกับคนที่อ่อนประสบการณ์ให้ฮึกเหิมลิงโลดไปกับสัมผัสที่เกิดขึ้นกับคนไม่คุ้นใจ...
แน่นอนว่าเมื่อมีคนรัก ก็ย่อมจะมีประสบการณ์แบบนี้มาบ้างไม่มากก็น้อย แต่เมื่อคนรักพยายามจะไปให้ไกลกว่าที่หล่อนจะยินยอมพร้อมใจทุกอย่างก็มักต้องจบลงเพียงครึ่งๆ กลางๆ พร้อมความหงุดหงิดงุ่นง่านของแฟนหนุ่ม อาจเป็นเพราะแบบนั้นด้วยหรือไม่ที่ทำให้เขาปันใจให้คนอื่น เพราะหล่อนหวงแหนความสาวของตัวเองมากเกินไปใช่หรือไม่เขาจึงเปลี่ยนไป
น้ำตาหยดหนึ่งไหลรินออกมาท่ามกลางความสับสน ทำให้คนที่กำลังจูบนั้นชะงัก เขาผละออกแล้วสบตาคู่สวยนิ่ง จากนั้นยกมือขึ้นซับน้ำตาให้หล่อนเบาๆ กดริมฝีปากจูบลงแผ่วๆ อย่างปลอบประโลมหัวใจดวงน้อยที่บอบช้ำพอดู ทว่ากลับทำให้หญิงสาวต้องเสียน้ำตาเพิ่มขึ้นกับท่าทางอ่อนโยนใส่ใจของเขา จึงยกมือขึ้นโอบรัดรอบต้นคอแกร่งแล้วแนบริมฝีปากสีหวานลงบนเรียวปากได้รูปสีเรื่อของเขาอย่างรวดเร็ว
เรียวลิ้นอ่อนนุ่มพลิกรับปลายลิ้นอบอุ่นช่ำชองช่างแกล้ง เขาไม่กักขฬะ แต่รสจูบของเขาหนักแน่น ขณะเดียวกันก็อ่อนหวาน สลับไปกับความแรงร้อนอย่างมีชั้นเชิงในอารมณ์ เพราะเมื่อใดที่หล่อนเป็นฝ่ายเร่งเร้า โหยหา เขาก็มักจะเลี่ยงหลีกราวจะยั่วเย้ากลั่นแกล้งด้วยการขบเม้มบางเบา บ้างครั้งก็ดูดดื่มรุนแรง แล้วเปลี่ยนเป็นไล้เลียอ่อนหวาน สิ่งเหล่านั้นสร้างแรงกระเพื่อมในช่องอกของหญิงสาวให้แรงโลดจนผันกายเป็นฝ่ายละโบมจูบเขากลับไปราวกับคนอดโซ สัมผัสเร่าร้อนจากคนตัวนุ่มนิ่มในอ้อมแขนสร้างความแปลกใจให้อชิระ แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้นเพราะเมื่อหล่อนต้องการเขาก็พร้อมจะสนองตอบไปอย่างเต็มที่
“อืม” เสียงครางดังออกมาจากลำคอระหง พร้อมร่างเล็กที่ขยับเข้าใกล้เขาอย่างรวดเร็ว จากที่ชายหนุ่มเป็นฝ่ายรุกแต่เวลานี้กลายเป็นหล่อน หญิงสาวขยับตัวขึ้นนั่งคร่อมตักของเขาพร้อมตวัดท่อนขาเรียวในกางเกงยีนขาสั้นอวดขาอ่อนนวลเนียนโอบรัดไปรอบสะโพกแกร่ง
ต่างแลกจูบดูดดื่ม มีเสียงครางแผ่วหลุดจากลำคอของกันและกันเป็นระยะ
เนิ่นนานกับการแลกเปลี่ยนรสจูบที่แสนวาบหวาม แล้วหญิงสาวก็สะดุ้งเมื่อมือใหญ่เลื่อนมาด้านหน้าเคล้นคลึงทรวงอกอวบหยุ่น
สติที่กระเจิดกระเจิงพร้อมแรงส่งจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เริ่มกลับมาคงที่อีกครั้ง หญิงสาวจึงผละใบหน้าออกห่างจากใบหน้าคมเข้มของอชิระ ดวงตาคู่งามสบตาวาววามที่มองมาอย่างกระหายบางอย่างในตัวของหล่อนแล้วต้องตกใจเมื่อก้มมองตัวเอง ร่างบางรีบผละห่างจากร่างแกร่งพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นยืน อชิระลุกขึ้นตามอย่างรวดเร็วเมื่อร่างเล็กเซเข้าไปในห้องจนเกือบล้มลงกับพื้น แต่ชายหนุ่มเร็วกว่า เขาก้มลงรับหล่อนเอาไว้ได้ทันพร้อมกับช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นไว้ในวงแขน ทำให้คนที่เกือบจะวัดความกว้างความยาวของพื้นเมื่อครู่สบตาเขาด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก
นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกับหล่อน ทั้งที่ก็มองออกมาแต่แรกว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร แล้วทำไมหล่อนยังจะยอมเล่นตามน้ำเขาไปอีก
“พี่อิง” หญิงสาวครางเสียงแหบเมื่อเขาวางหล่อนลงบนเตียงนอนพร้อมร่างกำยำที่ทิ้งตัวทาบทับลงมาครึ่งๆ
เปลือกตาบางใสกะพริบไล่ความมึนงงสับสน มือเรียวยกขึ้นดันใบหน้าคมคายหล่อเหลาเกินกว่าใครๆ ที่หล่อนเคยรู้จักเอาไว้ไม่ให้เข้าใกล้มากไปกว่านั้น
พี่อิงเป็นเพื่อนกับพี่เนต์ หล่อนเองก็เป็นแฟน...ไม่สิ ตอนนี้แค่เคยเป็นเท่านั้น เคยเป็นแฟนกับพี่เนต์ แล้วจะทำแบบนี้ได้ยังไง
แต่แล้วภาพที่พี่เนต์กับผู้หญิงที่คล้ายจะเป็นทั้งกึ่งเพื่อนร่วมงานและเพื่อนในชีวิตจริงของพี่เนต์ก็ผ่านเข้ามาในความคิด ร่างเปลือยเปล่าของพวกเขาในห้องของพี่เนต์ในวันที่หล่อนหอบหิ้วของพะรุงพะรังไปหาด้วยความคิดถึงหลังกลับมาจากบ้านเพื่อนทำเอาช็อก หัวใจแตกสลายกับภาพการร่วมรักอย่างถึงพริกถึงขิงของคนรักกับเพื่อนของเขาบาดลึกเข้ามาในใจของหล่อนอย่างไม่อาจลบล้าง ติดแน่นในความทรงจำจนไม่อยากมองหน้าใคร
“ไม่ ถ้าช้อยไม่ให้อภัยพี่ พี่ก็ไม่จำเป็นจะต้องทำตามที่ช้อยขออีกต่อไป ช้อยต้องเป็นของพี่ ไม่ใช่ของไอ้อิง!” นาตาชาหัวใจกระตุกวูบ ใบหน้าที่เผือดซีดอยู่แล้วซีดลงไปอีก เนติกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมทันที “ทำไมตกใจเหรอที่พี่รู้ เธอถ่างขาให้มันเอามากี่ครั้งแล้วล่ะ แต่กับฉันเธออิดออด อ้างนั่นอ้างนี่ เธอมันก็ผู้หญิงจอมมารยา แพศยา คงหลงเสน่ห์มันอีกคนใช่ไหม เห็นมันรวย มันหล่อกว่า มันดีกว่าฉันทุกอย่าง ก็เลยยอมให้มันเอาง่ายๆ ไหนลองดูหน่อย มาเปรียบเทียบกันหน่อย ว่าระหว่างฉันกับไอ้แมวขโมยตัวนั้น ใครจะเอามันกว่ากัน!!” ไม่! ไม่นะ หญิงสาวกรีดร้องสุดเสียง แต่ทุกอย่างดังเพียงในลำคอเมื่อริมฝีปากถูกอีกฝ่ายกระกบลงมาปิดปากด้วยปากของเขา หญิงสาวสะบัดหน้า จากที่เคยรู้สึกอ่อนหวานไปกับจูบของเขา เวลานี้กลับพบเจอแต่ความน่ารังเกียจขยะแขยง หญิงสาวคิดถึงอชิระจับใจ อยากให้เขามาอยู่ตรงนี้ อยากให้เขามาช่วยหล่อน และเพิ่งรู้ว่าไม่อยากให้ใครมาแตะต้องหล่อนอีกนอกจากอชิระคนเดียวเท่านั้นจริงๆ “อื้อ” หญิงสาวหอบหายใจรัว กำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่คิดว่าคนที่หล่อนเคยรักและไว้วา
“พี่…” เขานิ่งอึ้ง สมองเบลอไปหมด แทบคิดอะไรไม่ออก “ช้อย พี่รู้ว่าพี่ทำเลวมาก ทำให้ช้อยผิดหวังเสียใจ แต่หากว่าช้อยจะยอมให้โอกาสพี่อีกสักครั้ง...” นาตาชาส่ายหน้า ริมฝีปากที่กำลังสั่นระริกขบเม้ม น้ำตาคลอหน่วยตางาม “ไม่ ช้อยให้โอกาสกับคนที่ช้อยรักและไว้ใจแต่กลับหักหลังช้อยอย่างเลือดเย็นแบบนี้อีกไม่ได้ ก่อนพี่จะทำเรื่องระยำแบบนั้นลงไปพี่ต้องรู้ดีสิ ว่าหากช้อยรู้มันจะเกิดอะไรขึ้น แต่พี่เนต์ก็ทำ เพราะความมักง่ายเพราะความอยาก พี่ไม่คิดถึงช้อย ตอนนั้นพี่คิดถึงแต่พี่ภัส พี่ไม่คิดถึงช้อยเลยว่าจะเจ็บแค่ไหน...” น้ำตาไหลพรากลงทันทีที่ได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจจนหมดสิ้น แต่ยิ่งร่างบางที่สะอื้นสั่นเทา ก็ยิ่งทำให้เนติเจ็บปวดสุดหัวใจ เขาเองก็เจ็บปวดพร้อมกับเกลียดตัวเองที่ทำให้คนรักต้องเสียน้ำตาเพราะความคึกคะนองล้วนๆ ของตัวเอง “ช้อย” ร่างสูงขยับเข้าไปหา ทว่าหญิงสาวขยับตัวหนี ยกมือที่ถือมีดขึ้นชี้ไปข้างหน้าจนอีกฝ่ายต้องชะงักลงอีกครั้ง “อย่าเข้ามานะ ออกไปจากห้องของช้อย อย่ามาที่นี่อีก ช้อยไม่อยากทำร้ายพี่ ไม่อยากให้ตัวเองต้องติดคุก เพราะงั้นออกไปซะ ทีนี้
๗สิ้นหวังกันตาเร่งฝีเท้าเดินตีคู่กับนาตาชาแล้วกระซิบถามขณะที่ รุ่งรวินทร์และลัดดากำลังซื้อกาแฟปั่น “นี่ช้อย ตกลงแกกับพี่อิงนี่ยังไงวะ” นาตาชาที่กำลังยืนดื่มกาแฟเย็นรอถึงกับสำลัก ไอแค่กๆ จนเพื่อนต้องรีบหยิบกระดาษทิชชูส่งให้ “เอ้า เบาแกเบา แหม ถามแค่นี้ถึงกับสำลักนี่คงไม่ธรรมดาแล้วมั้ง” กันตาเหล่ตามองอย่างจับผิด ด้วยสายตาแม่นยำของหล่อน หล่อนเชื่อเหลือเกินว่าเพื่อนรักและอชิระมีอะไรในก่อไผ่เป็นแน่แท้ “อะแฮ่ม” นาตาชากระแหร่มในลำคอ แล้วเหลียวมองไปทางเพื่อนรักอีกสองคนที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วย ก่อนหันกลับมาทางกันตาที่มักจะหูไวตาไวเสมอ “แกบอกว่าแกเห็นฉันกับพี่อิง แกเห็นอะไรไม่ทราบ” ไม่มีทางที่นาตาชาจะยอมรับอะไรง่ายๆ หากจับไม่ได้ไล่ไม่ทันล่ะก็ จึงถูกกันตามองค้อนขวับแล้วเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ “ก็วันที่เราลงไปกินข้าวเที่ยง แล้วเจอพี่อิงที่ลิฟต์ไง ตอนจะออกจากลิฟต์ ฉันเห็นพี่อิงจับมือแก ทีนี้บอกได้ยัง ว่ามันยังไงกันแน่นังช้อย!” ‘นังช้อย’ ถึงกับยิ้มเจื่อน หน้าตาแดงเห่อ แต่คนปากแข็งก็ยังเป็นคนปากแข็งอยู่วันยังค่ำ...
อชิระเลิกคิ้วสูง ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ พลางแสยะยิ้มออกมาอย่างนึกสมเพชคงตรงหน้า “ทำไมกูต้องทำแบบนั้นวะ ช้อยเลิกกับมึงแล้ว เธอมีสิทธิ์ที่จะคบหากับใครใหม่ๆ ได้เสมอรวมถึงกู แล้วกูก็ไม่ได้มีใครเป็นตัวเป็นตน กูเองก็มีสิทธิ์ที่จะคบหากับช้อย ไม่ว่าจะฐานะอะไรก็ตามที่กูพอใจ” เนติกัดฟันแน่น เขาไม่เคยโกรธเกลียดใครมากขนาดนี้มาก่อน หัวใจของเขาเร่าร้อนจวนเจียนระเบิด และรู้ว่าทั้งรักและหวงแหน นาตาชามากแค่ไหนก็ในเวลานี้ เขายอมรับได้ ต่อให้หล่อนจะพลาดพลั้งลึกซึ้งไปกับอชิระมากแค่ไหนก็ตามที เขาจะไม่แยแส ไม่พูดถึง ไม่คิดถึง ขอแค่ได้หล่อนกลับคืนมาเป็นพอ “กูรักช้อย กูรักช้อยจริงๆ ไม่ว่าก่อนหน้านี้กูจะเคยทำเรื่องผิดพลาดมาสักกี่ครั้งกี่หน กูจะมีใครต่อใครมากมาย แต่ผู้หญิงคนเดียวที่กูรักมีแค่ช้อย เพราะงั้น กูขอช้อยคืน ขอแค่มึงยอมปล่อยมือจากช้อย กูขอแค่นี้เอง หากมึงยังเห็นกูเป็นเพื่อน ปล่อยมือจากช้อย เลิกยุ่งกับเธอซะ” “กูทำไมได้” อชิระตอบกลับทันควัน จากนั้นหลุบมองนาฬิกาบอกเวลาว่าเกือบเที่ยงแล้วจึงผุดลุกจากเก้าอี้ เนติหรี่ตาแคบ เขามองคนที่กำลังจะกลายเป็
หลายวันมานี้เนติลอบติดตามความเคลื่อนไหวของนาตาชาและอชิระมาโดยตลอด ยิ่งได้รู้มากขึ้นก็ยิ่งเงียบขรึม เขาคบหากับนาตาชามานานนับปี ไม่เคยแตะต้องเกินเลยมากกว่ากอดจูบ แต่ไอ้แมวขโมยตัวนี้กลับหายขึ้นไปบนห้องของหญิงสาวนานสองนาน นานขนาดนั้นหากทำอะไรกันก็คงได้กันไม่ต่ำกว่าสองรอบ! “ไอ้อิง มึงกล้าหักหลังกู!!” เนติทุบกำปั้นลงบนโต๊ะทำงาน สีหน้าแววตากร้าวจัด นับอาทิตย์มาแล้วที่ลูกน้องแทบไม่มีใครเข้าหน้าเขาติด แม้แต่ประภัสสรณ์ก็ถูกตะคอกกลับไปหลายครั้งหลายหน อชิระเงยหน้าขึ้นมองไปทางประตูห้องทำงานเมื่อถูกเคาะสามครั้งรัวหนักพร้อมกับเปิดผลัวะเข้ามาและปิดลง เจ้าของห้องหนุ่มเลิกคิ้วสูงเมื่อเนติก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึง รูปภาพที่ถูกทิ้งลงมาบนโต๊ะทำงานของเขาทำให้อชิระหลุบตามองด้วยสีหน้าเย็นชา ครู่ต่อมาจึงเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนที่สีหน้าแดงก่ำด้วยสายตาว่างเปล่า “มึงจะอธิบายกับกูว่ายังไง” อชิระเคาะปากกาลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ สีหน้าและแววตาหาได้เดือดร้อน ก่อนจะวางปากกาลงแล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่วงท่าสบายๆ แต่ดวงตาสีเข้มสบตาวาววับของเพื่อนด้วยแววตาเย็นชาลง
๖อดีตก่อกวนสรุปแล้วนาตาชาก็ยังไม่รู้ว่าอชิระต้องการจะพูดเรื่องอะไรกับหล่อน เพราะหลังจากเสร็จสมได้ไม่นานเขาก็รับโทรศัพท์แล้วรีบกลับออกไป หลังจากอ้อยอิ่งอยู่กับหล่อนอีกครู่ใหญ่ หญิงสาวยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มพร้อมกับตบมือลงบนต้นคอเบาๆ เพื่อให้ร่างกายตื่นตัวพร้อมรบกับงานในเช้านี้ “ไงวะช้อย เช้านี้ดูท่าทางอึนๆ นะแก” รุ้งหรือรุ่งรวินทร์ร้องทักเมื่อก้าวเข้ามาในห้องทำงาน คนถูกทักหันไปส่งยิ้มให้เพื่อนแล้วดื่มกาแฟอีกสองอึกก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะตนเอง “ฮือ รู้สึกไม่ค่อยจะสดชื่นเลย” นาตาชายอมรับแต่โดยดี บางทีคงเกิดจากคืนที่ผ่านมาหล่อนนอนไม่ค่อยหลับ เพราะเอาแต่คิดถึงอชิระและการกระทำที่มีร่วมกันตลอดทั้งคืนก็ว่าได้ แน่นอนว่าการร่วมรักกับเขานั้นแปลกใหม่ น่าตื่นเต้น น่าค้นหา และดึงดูดหล่อนได้เสมอ ทว่าเมื่อกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงจึงคิดได้ว่าคนอย่างอชิระนั้นไม่มีวันจะจริงจังกับหล่อนหรือผู้หญิงคนไหนง่ายๆ เวลาเดียวกัน หล่อนเองก็กำลังติดกับสิ่งที่เขาใช้ล่อ สิ่งนั้นคือตัวเขา หล่อนหลงใหลเขา ติดใจรสรักที่เขาปรนเปรออย่างไม่อาจปฏิเสธตัวเอง และก็ไม่คิดจะปฏิเสธ จนเผลอคิดว่าบางท





![Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

