Lahat ng Kabanata ng Born to be เล่นกับรัก: Kabanata 11 - Kabanata 20

“ถามแบบนี้ ดูเหมือนเคลียร์มีแผนเลยนะคะ”“พี่ไม่รู้ ถึงได้ถาม”“...”“พี่ไม่ใช่ผู้ชายในอุดคติ ไม่ใช่ผู้ชายเพอร์เฟกและอาจจะไม่ตรงสเปกใครเลยก็ได้”“ทำไมถึงได้พูดแบบนั้นล่ะคะ?” ก็เพราะผมเป็นแบบนี้จริงๆ นี่นา ดังนั้นการจะเปิดใจให้ใครตอนนี้มันยากสำหรับผม เพราะผมยังรักชาเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนและที่ยังคงจมปรักไม่ขยับเดินไปข้างหน้าก็เพราะลืมเธอไปไม่ได้สักที “แค่เป็นหนุ่มโลกส่วนตัวสูงเองนะ พี่สองมีเสน่ห์จะตายไป ใครเห็นก็ชอบกันทั้งนั้น”“รวมถึงเคลียร์ด้วย” เคลียร์ถึงกับนิ่งไปทันที “ชอบพี่เหรอ”“มาคบกันได้ไหมคะ?”“พูดเล่น”“เปล่าค่ะ เคลียร์พูดจริง” เธอไม่ตอบคำถามของผมโดยตรง แต่ดันโยนคำถามมาให้ผมซะงั้น คำว่า ‘คบกันได้ไหม’ ทำเอาผมไปไม่เป็นเลย นับตั้งแต่เติบโตมาจนมาคบกับชา ผมมักเป็นฝ่ายเดินหน้าจีบคนที่ชอบก่อนเพราะรู้ดีว่าการที่ตัวเองจำกัดอยู่ในพื้นที่คงไม่มีวันได้คบกับคนที่ชอบแน่ หากแต่ว่าผิดคาดกับเคลียร์ที่เป็นฝ่ายขอผมคบทั้งๆ ที่เราสองคนเพิ่งจะพูดคุยกันเป็นครั้งแรกด้วยซ้ำ“เธอต้องการอะไร?”“ตกลงพี่สองจะคบกับเคลียร์ไหม” มัดมือชกผมอีกต่างหาก ไม่ให้คำตอบที่แท้จริงว่าเหตุผลที่เธอทำลงไปมันคืออะไรกันแน่

เพื่อนขับมาส่งฉันที่คอนโดก่อนและจะไปส่งยัยเกี๊ยวที่บ้านต่อ ฉันก็เลยบอกว่าถ้าส่งเกี๊ยวถึงบ้านก็ให้ส่งข้อความมาบอกด้วย รู้ว่ายัยเกี๊ยวคงไม่ตื่นมาส่งข้อความบอกหรอก พอโบกมือให้กับเพื่อนสองคนที่ชื่อเจนกับตา ฉันก็เดินเข้ามาในคอนโดไม่ได้เมามากหรอกนะแค่กรึ่มๆ รู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวจากเหล้าที่ดื่มนั่นแหละ เสียบคีย์การ์ดเข้ามาในห้องก็ต้องเบิกตากว้างที่เห็นคิง หม่องและแต้งท์กำลังนั่งดื่มกิน เล่นเกมกันตรงโซฟาห้องรับแขก แต่ละคนก็คือเปลือยท่อนบนสวมแค่บ็อกเซอร์ตัวเดียว ฉันถอดรองเท้าพลางเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างคิงที่กำลังกดจอยเกม Ps5 อยู่“เหม็นกลิ่นเหล้า ดื่มเยอะอะไรขนาดนี้เคลียร์”“ก็ฉลองไง” หันไปสบตากับคิงที่มองฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจ“ฉลองเรื่อง?”“พี่มีแฟนใหม่แล้ว” ตอบน้องชายที่หรี่ตามอง “พูดจริง”“ทำไมพี่เคลียร์หาแฟนได้เร็วจังครับ เพิ่งจะเลิกกับแฟนเก่าไปไม่ใช่เหรอ?”“แล้วมันใช่เรื่องของมึงไหมไอ้แต้งท์! ไอ้คิงจะตายห่าอยู่แล้ว” เบนสายตามองแต้งท์ที่เม้มริมฝีปากตัวเองและหันไปเล่นเกมต่อเพราะโดนหม่องด่า“เป็นคนยังไง ไม่ใช่เหี้ยแบบไอ้โดมนะ”“ดีสิ” ใช่ ถึงพี่สองจะโลกส่วนตัวสูงมากๆ แต่ก็ดีไม่เจ้าชู้ ไม

มองค้อนเขาที่นั่งตรงข้ามเขาจากนั้นไม่นานพนักงานก็นำอุปกรณ์สำหรับวาดรูปมาให้พวกเราสองคน มีขาตั้งไม้และเอาผ้าแคนวาสสำหรับวาดรูปขนาด 24CM x 24CM มาให้ ฉันยังคิดไม่ออกว่าตัวเองจะวาดอะไรดี กระทั่งเห็นใบหน้าหล่อเหลากำลังจ้องมองสีน้ำเพื่อผสมกันให้ได้สีตามที่ต้องการบนกระจกขนาดสี่เหลี่ยม พอเห็นแบบนี้สมองก็แล่นขึ้นมาทันทีฉันหยิบดินสอชอล์กครบทุกสีขึ้นโครงภาพเอาไว้ก่อน จากนั้นก็เหลือบสายตามองใบหน้าของพี่สองเป็นระยะ ฉันสเกตภาพของเขาที่กำลังจ้องผ้าแคนวาสและใช้สีวาดลงไปเลยโดยไม่ต้องร่างภาพแบบฉัน แหงสิ ฉันไม่ได้เชี่ยวชาญเหมือนกับเขานี่นาทางร้านเปิดเพลงสากลคลอให้เราเบาๆ สร้างบรรยากาศในการวาดรูปได้อย่างดีเยี่ยม รวมไปถึงต้นไม้ที่กำลังเอนไหวตามแรงลมที่ให้ความร่มรื่น ขณะที่เครื่องดื่มและเค้กมาเสิร์ฟฉันก็มองพี่สองที่หยิบแก้วลาเต้เย็นขึ้นดื่มครึ่งแก้ว ฉันเองก็ดื่มชาพีชที่รสชาติอมเปรี้ยวอมหวานให้รู้สึกว่าอารมณ์การวาดภาพดูสดชื่นมากขึ้น แล้วก็จริง เพราะว่าตอนนี้ผ้าแคนวาสที่เคยว่างเปล่าเวลานี้ขึ้นเป็นรูปใบหน้าของพี่สองที่กำลังจ้องอยู่กับงานตรงหน้า ฉันก็เริ่มลงสีโดยเน้นภาพให้สมจริงที่สุด ถึงการวาดภาพของฉันจะไม่

Born to be: 7 :ไม่พอใจ แค่ไม่พูด“ยังไม่ได้แซวเลยนะ ไปเดตกับพี่สองมา เป็นไง?”“ก็ดี”“ก็เหรอ เห็นลงไอจีโทนรูปเหมือนกันเป๊ะ พี่สองไม่เคยลงรูปในไอจีเลยด้วยซ้ำ ครั้งแรกในรอบล้านปีเลยมั้งเนี่ย”“แค่คบเล่นๆ ปะ จริงจังทำไม?”“แกนั่นแหละจริงจังไปปะ หน้าตาเนี่ยสดใสกว่าตอนคบกับไอ้โดมอีก”มองค้อนเกี๊ยวที่เอาไหล่ชนไหล่ฉันเพื่อแซวเรื่องที่ฉันลงไอจีพร้อมกับพี่สองตอนไปเดตกัน หลังจากนั้นก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ฉันกับพี่สองก็ยังอยู่ในสถานะคบกันแบบหลอกๆ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้คุยกับพี่สองเลยเนื่องจากทั้งฉันและเขาต่างยุ่งกับเรื่องงานของตัวเอง อย่างพี่สองก็ยุ่งเรื่องงานวาดภาพที่จะต้องเอามาจัดแสดงงานมหาลัยอีกสามวันข้างหน้า ส่วนฉันก็เริ่มทำโมเดลแบบเดี่ยวก่อนเพื่อส่งอาจารย์หลังจบงานมหาลัย ตอนนี้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ฉันทำโดมสนามฟุตบอล คิดดูว่าจับฉลากได้แบบค่อนข้างยากสุดๆ เพราะฉันไม่รู้ว่าโดมฟุตบอลเป็นแบบไหนก็เลยให้คิงช่วยรีเควสให้ว่าต้องเป็นยังไง แค่อธิบายนะไม่ได้ให้มาออกแบบกับฉัน ส่วนเกี๊ยวได้ทำโมเดลภายในเป็นโจทย์ห้างสรรพสินค้า ยัยเพื่อนตัวแสบอยากจะลงแดงตายเพราะมันยากมากดีเทลก็เยอะสุดๆ และคนสุดท้ายก็คือฟิ

Born to be: 8 :เมียใหม่ x เมียเก่า“ตัดกระดาษเป็นสี่เหลี่ยมแล้วแปะตรงนี้ด้วยดิเกี๊ยว”“รู้แล้ว ขอพักก่อน นั่งทำมาแปดชั่วโมงแล้วนะเคลียร์!”“ของแกอะเหลืออีกเยอะเลยนะ” บ่นเกี๊ยวที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ นอนหนุนหมอนในคลาสสำหรับทำโมเดลคณะสถาปัตย์ เวลานี้เหลือแค่ฉันกับเกี๊ยวสองคน ก่อนหน้านั้นเพื่อนในคลาสเอากลับไปทำที่บ้านที่ห้องกัน แต่ฉันคิดว่าทำที่มหาลัยมันสะดวกกว่าไม่ต้องขนย้ายไปที่ไหนด้วย อย่างวันนี้ฟินน์ก็ไม่ได้มาทำงานของตัวเองต่อด้วยนะ ไม่รู้ว่ายังงอนฉันอยู่เรื่องพี่สองหรือยุ่งเรื่องงานมหาลัยก็ไม่รู้ ขอให้เป็นอย่างหลังก็แล้วกันไม่อยากตามง้อสักเท่าไหร่ หมอนี่ชอบโกรธเร็วหายช้าซะด้วยสิ“หิวด้วยเนี่ย กินกาแฟไปฉี่ออกมาเป็นกลิ่นกาแฟแล้วอะ” เกี๊ยวบ่นเอามือลูบหน้าท้องตัวเอง ฉันดูเวลาที่ข้อมือซ้ายก็พบว่าเวลานี้มันสามทุ่มกว่าแล้วยัยเกี๊ยวจะหิวจะเมื่อยก็คงไม่แปลกหรอก ติดขี้เกียจสุดๆ อะเพื่อนฉัน เกี๊ยวนอนขดตัวพลางดิ้นไปมาเหมือนปลาที่ว่ายมาเกยตื้น ฉันส่ายหน้าไปมาและนั่งตัดหญ้าเทียมเป็นขนาดสี่เหลี่ยมให้เท่ากับสนามฟุตบอลที่ได้โจทย์มา อีกอย่างฉันคิดว่าจะทำหลังคาเปิดปิดด้วย เอาจริงในหัวคือมีแต่ความคิดจิ