Lahat ng Kabanata ng Born to be เล่นกับรัก: Kabanata 61 - Kabanata 66

“ฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก บาย” นังชาพูดจบก็ลุกขึ้นออกจากร้านไป ฉันเหลือบสายตามองร่างบอบบางที่วิ่งระริกระรี้ไปหาผู้ใหม่ที่ขับรถสปอร์ตสุดหรูและคงจะเอาใจหล่อนได้ดี มากกว่ามาตามพี่สองที่ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่มีวันกลับไปคบกันเหมือนเดิม กดปิดมือถือที่อัดเสียงเอาไว้ยังไม่เห็นไอ้โดมลุกขึ้นเลยด้วยซ้ำ“ไม่ได้เรื่อง” ไอ้โดมบ่นเสียงหงุดหงิด “ไม่มีเธอ ฉันก็หาผู้หญิงให้พี่ชายฉันได้”มันยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะหาผู้หญิงให้พี่สองอีกเหรอวะ! ทำไมมันเป็นคนแบบนี้ไม่เข้าใจเลยให้ตายสิ แค่ฉันไม่นอนอ้าขาให้มันเอาก็คือฉันก็ไม่ควรมีความรักดีๆ หรือไง มันจะมากไปแล้วนะ ฉันกดมือถือส่งข้อความหาเกี๊ยวว่าให้ไปเจอกันที่ร้านสักของเฮียไนท์เพราะไอ้โดมจะไปที่นั้นดูเหมือนจะพาผู้หญิงคนหนึ่งไปให้พี่สองรู้จัก คิดว่าฉันจะยอมให้มันทำอะไรตามใจอีกเหรอ ฝันไปเถอะ คราวนี้เรื่องระยำหมาที่มันทำควรจบได้แล้วให้หลังไอ้โดมออกจากร้านกาแฟฉันก็นั่งรถแท็กซี่เพื่อไปร้านสักของเฮียไนท์ หลังจากที่ไอ้โดมจะหาผู้หญิงให้พี่สอง วันนี้ยังไงซะเรื่องนี้ก็ต้องจบโดยที่พี่สองกับเฮียไนท์ต้องรู้เรื่องไอ้โดมทำ อย่างรูปที่ชาเอาให้พี่สองดูเหมือนกัน รูป

ณ โรงพยาบาลเอกชนร่างของฉันนอนอยู่บนเปลของโรงพยาบาลที่เข็นเข้ามาด้านในเรียบร้อย ฉันได้กลิ่นของโรงพยาบาลหากแต่ว่าดวงตากลับทำได้เพียงหรี่มองเท่านั้น เพราะความรู้สึกเจ็บแปลบที่ศีรษะยังคงวนเวียนอยู่ในสมองแม้ว่าบุรุษพยาบาลจะทำแผลให้บนรถแล้วก็ตามที เกี๊ยววิ่งตามเปลเข็นจับมือฉันและร้องไห้สะอึกสะอื้น“เคลียร์!” น้ำเสียงเข้มดุดันเรียกสายตาของฉันให้เสมองใบหน้าหล่อเหลาที่ไล่สายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า สีหน้าของคิงและกลุ่มเพื่อนดูโกรธอย่างมาก ขณะที่ฝ่ามือหนาเอื้อมมาวางบนศีรษะฉันจับต้องค่อยๆ จับมือน้องชายมาบีบไว้ “ไม่เป็นอะไร”“อย่าไป” ฉันบอกน้องชายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา หวังว่าเขาจะได้ยินคำขอร้องของฉันว่าอย่าไปที่ว่าคือ... ไปทำอะไรกลุ่มโยเพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันไม่เคยต้องการเลยสักนิด เปลถูกเข็นมาหน้าห้องฉุกเฉิน คิงสบตากับเกี๊ยวพลางเค้นเสียงแข็ง“ผมฝากเคลียร์ด้วย”“ไม่นะคิง”“กูจะไปฆ่าไอ้โย!”ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมา ทว่า... มันก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อคิงกับกลุ่มเพื่อนรีบวิ่งออกจากโรงพยาบาลไป ส่งผลให้ฉันส่ายหน้าไปมากับเกี๊ยวที่ปลอบใจฉันว่าไม่เป็นอะไร ฉันจะต้องไม่เป็นอะไร แต่ตอนนี้ชีวิตของฉันมันไม่น่าห่ว

“ก็พี่...” เกี๊ยวชี้นิ้วมาหาผมแต่ยังไม่ทันได้บอกความจริง ผมก็เอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเองเพื่อให้เกี๊ยวหยุดพูด“เขาจะมาที่นี่ได้ยังไง ฉันเลิกกับเขาไปแล้ว แกคงไม่ได้โทรบอกเขาใช่ปะ?”“เปล๊า ไม่ได้โทร”“ถึงโทรบอกเขาก็คงไม่สนใจหรอก เขาเกลียดฉันไปแล้วนี่นา” พอได้ฟังคำพูดที่น้อยใจของเคลียร์ผมก็อมยิ้มและสบตากับคิง เกี๊ยวที่ไม่เข้าใจว่าระบบสมองของเคลียร์มีปัญหาหรือเปล่า แต่พอผมกวักมือเรียกทั้งสองคนออกมานอกห้อง ผมก็มีความคิดอะไรดีๆ ขึ้นมา“เคลียร์สแกนสมองแล้วนะคะ หมอบอกไม่มีอะไรผิดปกติ อีกอย่างก็ไม่ได้มีอาการมึนหัวหรืออาเจียนด้วยซ้ำ”“ทำไมถึงคิดว่าพี่สองไม่มีตัวตนจริงๆ” คำถามสุดท้ายเป็นของคิงที่คงจะงงกับท่าทางของพี่สาว แต่พอได้ฟังจากเกี๊ยวว่าเคลียร์ไม่ได้มีผลกระทบอะไรจากการถูกตีศีรษะผมก็สบายใจ“ให้เคลียร์คิดแบบนั้นดีแล้ว”“ทำไมครับ?”“พี่ขอเอาคืนพี่สาวนายหน่อยนะ” คิงขมวดคิ้วและหันไปสบตากับเกี๊ยว “โทษฐานที่เอาความรักของพี่มาเล่น”“อ่า เข้าใจแล้วค่ะพี่สอง”“มันยังไงกันครับเนี่ย ผมงงไปหมดแล้ว” เกี๊ยวเป็นฝ่ายเอ่ยเล่าเรื่องที่เคลียร์เข้าหาผมตอนแรกด้วยเหตุผลอะไร พอได้ฟังคิงก็พยักหน้ารับตกลง บอกทุกคนท