All Chapters of Born to be เล่นกับรัก: Chapter 41 - Chapter 50

Born to be: 15 :all about you.“แกถอดเฝือกได้แล้วเหรอเคลียร์”“ใช่ กระดูกกลับมาอยู่ตำแหน่งที่มันควรอยู่แล้ว หมอก็เลยถอดเฝือกออกให้เอาผ้าพันไว้อย่างเดียวก่อน” เคลียร์บ่นอุบขณะชูแขนขวาให้เกี๊ยวดู ดีหน่อยที่ถอดเฝือกออกเนื่องจากเคลียร์ชอบบ่นว่าคันในเฝือกมากแต่ก็เกาไม่ได้ สิ่งที่ผมทำให้เธอคือการบรรเทาการคันด้วยการเอาตะเกียบไม้แหย่เข้าไปในเฝือกและถูๆ ให้ แต่เคลียร์ก็งอแงเพราะมันไม่เหมือนเกาเอง ตอนถอดเฝือกก็ดีใจจนร้องลั่นห้อง“ดีนะที่แกชวนฉันมาทะเล มาพักผ่อนสมองกลับจากเที่ยวก็ต้องกลับมาเขียนแบบต่อ”“ส่วนฉันคมกริชเลื่อนเขียนแบบให้ส่งอาทิตย์หน้าได้ ฮ่าๆ”“โชคดีอะ ฉันโดนแก้ไม่รู้กี่รอบแล้ว น่าเบื่อ” ผมมองกระจกหลังเห็นเกี๊ยวนั่งพิงเบาะด้านหลัง รถเฟอร์รารี่ของผมมีที่นั่งด้านหลังให้ด้วยดังนั้นเมื่อคืนกว่าเคลียร์จะคุยให้เกี๊ยวมาทะเลด้วยก็คุยกับหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ พอเกี๊ยวรู้ว่าเฮียไนท์เป็นคนจับทริปก็ปฏิเสธเสียงแข็ง ได้ลูกอ้อนของเคลียร์ก็เลยตกลงมาด้วยเพราะความเป็นเพื่อนของพวกเธอ“พี่สองบอกเฮียไนท์ให้จองห้องให้เกี๊ยวด้วยไหมคะ?”“บอกแล้ว” ตอบเคลียร์พลางหันไปสบตากับเธอที่ฉีกยิ้มกว้างให้ผม วันนี้เคลียร์

สองเท้าของผมเดินเหยียบเม็ดทรายขาวละเอียดและมาหยุดตรงริมชายทะเลที่น้ำสาดซัดโดนปลายเท้าผม ลมทะเลพัดผ่านเรือนร่างจนเสื้อเชิ้ตสีขาวแบบบางพับแขนถึงข้อศอก ปลิวแนบเนื้อผมเห็นรอยสักบนเรือนร่างชัดเจน ท่อนล่างสวมกางเกงห้าส่วนสีดำยืนมองเคลียร์ที่โบกมือให้ผมพลางฉีกยิ้มกว้างจนไอ้ซันเอาพายหวักน้ำใส่เคลียร์ราวกับหมั่นไส้ผมกับเธอเสียเต็มประดา ผมส่ายหน้าไปมาและยืนมองเคลียร์ที่หัวเราะชอบใจฉีกยิ้มกว้างตั้งหน้าตั้งตาพายเรือแข่งกับไอ้ซันและแป้งร่ำ เกลียวคลื่นสาดซัดเข้ามาเป็นระยะพร้อมตะวันบ่ายคลายลงเรื่อยๆ ตามกาลเวลาทะเลสีน้ำเงินตัดกับสีของท้องฟ้าและก้อนเมฆยามอาทิตย์อัสดง บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า ณ ตอนนี้หมู่มวลวิหคกำลังโบยบินกลับรังหลังจากที่กาลเวลากำลังแปรเปลี่ยนเป็นยามค่ำคืน แสงอาทิตย์ที่กำลังตกสะท้อนใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราที่กำลังทอดสายตามองไปยังทะเลขณะที่มือของเราสองคนสอดประสานจับกันแน่นจนไม่อยากคลายมือออกเลยแม้แต่นิด ผมเดินจูงมือพาเคลียร์เดินเล่นหลังจากที่พายเรือแข่งกันอย่างสนุกสนานผลัดกันแพ้ชนะไปตามระเบียบ สายตาของผมลอบมองเรือนร่างของเธอที่ท่อนล่างยังสวมแค่บิกินี่ตัวเล็กจิ๋ว ถึงจะหวงนิดหน่อยหากแต่ว่

“อื้ม” เสียงครวญครางเล็กๆ ออกมาจากลำคอขณะที่มือของเคลียร์โอบกอดแผ่นหลังผมอย่างสะเปะสะปะ หากแต่ว่าก็ดันกระตุ้นให้ร่างกายของผมร้อนรุ่มราวกับไฟที่ค่อยๆ ปะทุขึ้น เมื่อจูบอย่างดูดดื่มแทบจะพรากวิญญาณกันและกัน ผมก็ถอนจูบออกโดยน้ำลายของเราสองคนไหลยืดยาว พุ่งเป้ามายังแอ่งชีพจรพรมจูบและสร้างรอยสีกุหลาบขนาดเล็กไว้หนึ่งจุด ราวกับต้องการบ่งบอกว่าร่างบอบบางนี้มีเจ้าของแล้วห้ามจับจองเด็ดขาด“หอม” ผมพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบาขณะที่พุ่งเป้ามายังซอกหู ใช้ฟันขบกัดติ่งหูเธอเบาๆ สร้างความเสียวซ่านให้กับเคลียร์จนเผลอกดเล็บบนแผ่นหลังผมเพื่อระบายความเสียวซ่าน คนตัวเล็กห่อตัวเหมือนคนที่กำลังจับไข้ทั้งที่อุณภูมิร่างกายของเธอปกติดีไม่ได้ป่วยไข้แม้แต่นิด ค่อยๆ พรมจูบมาถึงบริเวณหน้าอกผมก็รูดชุดเดรสของเคลียร์ลงมากองไว้ตรงเอว เผยให้เห็นทรวงอกเต่งตึงใหญ่คัพดี พร้อมยอดอกสีชมพูเชิญชวนให้ผมได้ลิ้มลอง ลอบมองดวงหน้าสวยที่แก้มชมพูระเรื่อ เบือนหน้าหนีผมราวกับเขินอาย ขณะที่ผมแลบลิ้นเลียตรงเนินอกพร้อมฝ่ามือที่บีบเค้นนวดคลึงก้อนเนื้ออีกข้างอย่างเมามัน อีกฝั่งผมก็ไม่ปล่อยให้เหงา จึงอ้าปากครอบครองยอดอกของเคลียร์ดูดกลืนและระรัวลิ้นไ

Born to be: 17 :ให้มันตายไปกับความแค้น“พี่ว่าเราสองคนมาคบกันจริงจังสักทีดีไหม”“...”“ให้โอกาสพี่ได้ดูแลเคลียร์ได้ไหมครับ?”น้ำเสียงเข้มแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นดังเข้ามาในขั้วหัวใจของฉันที่เต้นถี่รัว ยามสบเข้ากับดวงตาคมที่นิ่งสงบราวกับมหาสมุทรที่อยู่ก้นบึ้งของทะเลอันกว้างใหญ่ ฉันลอบกลืนน้ำลายได้แต่นิ่งเงียบไม่ตอบตกลงกับพี่สอง ทั้งที่สมองซีกซ้ายกรีดร้องด้วยความดีใจ หากแต่ว่าสมองซีกขวากลับประมวลภาพไปถึงวันแรกที่ฉันจีบเขาเพราะมีเหตุผลเหตุผลที่ว่าคือหลอกใช้เขา เพื่อให้เขาลงมาเล่นเกมกับฉัน หลอกใช้เขาเป็นเครื่องมือแก้แค้นอันแสนแยบยลของฉัน ทว่า... ใครจะไปรู้ว่านานวันเข้าความสัมพันธ์ของเราที่ได้ใกล้ชิดกัน ได้เรียนรู้โลกของกันและกัน มันจะทำลายกำแพงในใจของพี่สองไปอย่างสิ้นเชิง ไม่เว้นแม้แต่กำแพงหัวใจของฉันเช่นเดียวกัน ที่เคยบอกว่าจะไม่สนใจความรักอีกต่อไปเป็นเพราะไอ้โดมทำให้ฉันขยาดกับความรัก แต่เพราะเป็นพี่สอง ผู้ชายคนนี้ทำลายความผิดหวังในใจฉัน ทำลายความเชื่อมั่นในใจของฉันหมดหลงเหลือเพียงความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในหัวใจ ต่างก็คิดว่าเราสองคนไม่มีอะไรเหมาะสมกันสักนิด เราสองคนต่างกันสุดขั

Born to be: 18 :เป็นทริปที่มีความสุขเรือสปีดโบ้ทแล่นออกจากฝั่งไปยังกลางทะเลเพื่อให้พวกเราได้ทำกิจกรรมทั้งว่ายน้ำ ดำน้ำดูปะการังหรือทำกิจกรรมอย่างอื่นแบบล่องเรือกลางทะเลที่อากาศวันนี้ค่อนข้างดีเลยล่ะ ฉันสวมเสื้อยืดสีขาวเอวลอยและท่อนล่างเป็นบิกินี่กางเกงในสีดำแบบผูกด้านข้างนั่งอยู่บนเรือเคียงข้างกับพี่สองที่นั่งไขว่ห้างสเกตภาพวิวที่เขาชื่นชอบ แน่นอนว่าฉันเองก็ชะโงกหน้าไปมองหัวเรือที่เฮียไนท์ พี่ซันกระโดดลงน้ำทะเลตามด้วยไอ้โดมที่มันเองก็ทำเหมือนไม่รู้จักกับฉันนะ พี่แป้งกับเกี๊ยวที่สวมบิกินี่สีขาวกับสีแดงซึ่งพี่แป้งสวมสีแดงนะคือขลับผิวสวยๆ ของเธอมากไม่ต่างจากยัยเกี๊ยวเลย สองคนนั้นกำลังจะดำน้ำดูปะการังกันด้วย“อยากไปเล่นน้ำก็ได้นะ พี่ไม่ว่าหรอก”“ไม่เป็นไรค่ะ เคลียร์อยากนั่งอยู่กับพี่สอง”“พี่ไม่เป็นไรจริงๆ เดี๋ยวพี่ว่าวาดรูปเสร็จก็จะลงเล่นน้ำบ้าง” คำตอบของพี่สองทำให้ฉันพยักหน้ารับ “ไปเถอะครับ”“งั้นพี่สองอย่าลืมตามมานะคะ”ฉันพูดจบก็วิ่งไปที่หัวเรือและลงบันไดเพื่อดำน้ำดูปะการังหยิบอุปกรณ์มาสวมที่หน้า และแหวกว่ายน้ำไปหาพี่แป้งกับเกี๊ยวที่ตอนนี้กำลังดำน้ำกันอยู่ ใต้ท้องทะเลที่สวยงาม สีฟ้า