The Billionaire’s Runaway Nanny のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Naalimpungatan ako nang may tumamang liwanag sa mata ko. Akala ko ay sikat ng araw, liwanag pala mula sa kidlat. Nilingon ko si Ethan na mahimbing na natutulog. Nakalimutan ko pala isara ‘yung kurtina ng bintana. Paulit-ulit na nagliliwanag ang buong kwarto dahil sa kidlat pero wala iyong tunog kaya hindi nai-istorbo ang tulog ni Ethan. Nakasara din kasi nang maayos ang mga bintana at soundproof ang kwarto na ito. Tinapunan ko ng tingin ko ng tingin si Ethan bago ako dahan-dahan na bumangon. Marahan kong hinila ang arm chair na nasa gilid ng kama namin at dinala iyon sa bintana. Umupo ako ron at pinanood ang pagpatak ng ulan. Hindi ako takot sa ulan at kidlat dahil hilig ko sila. Mahilig akong panoorin sila. Kahit minsan nakakatakot at talagang mapanganib sila, sila ang paborito ko sa lahat. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko, napapakalma ako ng ulan at mga kidlat. Tinapunan ko ng tingin ang orasan at napagtanto na mag-aalas dos na pala ng madaling araw. Kapag binababa ko

Agad kong pinawi ang mga luha na nagbadya sa pisngi ko nang makita ko si Enzo. May sa aswang yata ang taong ‘to at bigla-bigla na lang sumusulpot kung saan-saan. “Tumayo ka nga d’yan, Aya. Ano na naman bang iniiyak mo?” Nakakunot noo niyang sabi. Tumindig ako mula sa pagkakaupo ko habang buhat-buhat ko si Ethan. Sa puno pa ‘ko kumapit dahil hindi man lang nagbigay ng kamay ang lalaking ‘to. “What’s wrong with you? Palagi ka na lang umiiyak.” “Wala. May naalala lang ako,” Masungit ko ring sagot sa kanya. “Tungkol ba ‘to sa lalaki sa tulay?” 

Few days earlier...ENZO’S P.O.V.Nasa office ako, nakaupo sa chair ko habang paulit-ulit kong iniikot ang singsing sa daliri ko, trying to calm myself down. Chase sat across from me, silently watching. He knew me well enough to know that whenever I started fidgeting with my ring, it meant something was seriously bothering me.“Akala yata ng babaeng ‘yun, tanga ako.” Basag ko sa katahimikan. “Sino?” “Si Aya,” Seryoso kong sagot sa kanya. Napabuntong-hininga si Chase habang nakaupo sa armchair na nasa gilid ng opisina ko.“Pagpasensyahan mo na at kawawa nam

AYA’S P.O.V.Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumama sa mukha ko. Nakalimutan ko na naman isara ang kurtina. Ang bata-bata ko pa pero ang dalas-dalas na ng pagiging makalimutin ko. Kahit may malaking pasa ako sa noo, maayos naman ang pakiramdam ko kaya ginawa ko na ang mga dapat gawin sa mga gamit ni Ethan. Napaliguan at napakain ko na rin siya. Inilagay ko siya sa baby sling, at nagsimula sa morning walk namin.Nang makalabas kami ay bumungad agad sa’min ang mga bulaklak na namumukadkad, at ang mga damo na kumikislap sa sobrang luntian. Naglakad-lakad pa kmi ni Ethan sa likod bahay hanggang sa makita ko si Mia. Galing siya sa isang maliit na cottage na connected sa main house. Parang guesthouse kung tawagin. “Good morning, Mia.” “Good morning, Aya! Good morning, Ethan!” Malawak ang kanyang mga ngiti nang batiin niya kami. “Blooming ka yata?” Sabi ko sa kanya. Napansin ko ang pamumula ng kanyang pisngi nang sabihin ko iyon. Hindi siya naka-unif

Bahagya kaming umupo ni Mia sa ilalim nang malaking puno na punong-puno ng mga bulaklak. Kahit mataas ang punong aming sinasandalan ay naaamoy pa rin namin ang halimuyak ng mga bunga nito. Mahangin, tahimik, at maganda ang sikat ng araw sa pwesto na nahanap namin. Nang makaupo kami ay agad na hinawakan ni Mia ang kamay ko bago ako diretsong tiningnan sa aking mga mata. “Before anything else, mag-promise ka na muna sa’kin na hindi mo sasabihin kay Mr. Enzo ang lahat ng malalaman mo ngayon. Basta—kahit—kung kanino man. Kahit kay Tito Adrian, kay Chase, at lalong-lalong hindi—“ I cut her off. “Gets ko na, okay na. Quiet lang ako kahit anong mangyari,” Pagbibigay ko ng assurance sa kanya. “Teka, nagmamadali ka ba?” Tanong niya. “Go lang! Nagpaalam naman ako kay Enzo na baka ma-late kami ni Ethan sa pag-uwi.””Buti naman at nagsabi ka kasi mahaba-habang kwento ‘to,” Aniya na sinagot ko na lang nang pagtango. “Ayos lang. Nahihiya pa nga ako sa’yo. Baka isipin mo, chismosa ako—” Pinuto