《The Billionaire’s Runaway Nanny》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

Tahimik kaming kumain. Sa sobrang tahimik namin dalawa, pakiramdam ko’y pako ang nilulunok ko. Ang sakit sa lalamunan. Kinakabahan ako. Sobrang awkward talaga kapag kasama ko ‘tong masungit na ‘to lalo na kailangan kong kapain kung anong mood niya. Minsan, okay siya. Minsan naman, ang sungit.Hindi ko alam kung alin sa dalawang version niya ang haharap sa akin sa tuwing magkikita kami."This month, hindi mo kailangang mag-alala kay Ethan. Tutulungan ka ni Mia. I want you to focus on yourself para mabilis kang maka-recover."Tinapunan ko siya ng tingin. Nakakahiya. Sa halip na nagagawa ko nang maayos ang trabaho ko, kinakailangan ko pang maka-istorbo sa kanila. “Sorry talaga, Enzo, laking abala pa tuloy ako sainyo.” Kahit ayokong malaman ng amo ko ang mga personal kong problema, wala naman akong magagawa. Nakakahiya. Pakiramdam ko, naubos na ang dignidad ko. Tinitigan ako ni Enzo at malalim na bumuntong-hininga.Hindi ko talaga siya maintindihan. Hindi ko rin mabasa ang mga expre

Nagising ako sa tunog ng pag-ikot ng doorknob. Naghintay ako na may pumasok, pero ilang segundo ang lumipas at walang nagbukas ng pinto. Napabangon ako at lumapit para tingnan kung sino ang nasa labas.Pagbukas ko ng pinto ng kwarto, isang malaking bag ang nakita kong nakasabit sa doorknob. Kinuha ko iyon at binuksan.May isang kahon sa loob, kasama ang isang maliit na note."Aya, take this as a gift. Dahil matagal din naman kitang hindi na-swelduhan, sa'yo na 'tong laptop ko. This should be useful once you start your studies. Na-reset ko na rin—pwede mo na siyang gamitin.P.S. Don't feel special. Pinaglumaan ko na 'yan. Nanghinayang lang akong itapon dahil bumili na 'ko ng bago. ‘Wag kang feeling.” Napangiti ako sa nabasa ko at natawa naman ako nang mabasa ko ang sinabi niya sa dulo. Kahit kailan talaga, hindi niya kayang maging sweet sa akin. Bumalik ako sa loob ng kwarto at binuksan ang kahon. Perfect condition pa ang laptop. At kung hindi ako nagkakamali, mamahalin ‘tong brand d

A few days earlier…ENZO’S P.O.VPagpasok ko ng kwarto, saka pa lang nag-sink in sa’kin ang ginawa ko."Damn it. Hinalikan ko si Aya."Napahawak ako sa noo ko at napailing."I can't believe I did that."Pero kasi, sobrang lapit ni Aya habang kinakausap ako. Madilim na madilim pa, and for a second, I thought she was Hera.Kahit gaano karaming sakit ang naidulot sa akin ng babaeng iyon, she was still the woman who had owned my heart for years.Well...Maybe not anymore.The way Aya kissed me—it awakened somethin

Halos paikot-ikot sa kwarto si Mia sa sobrang saya dahil sa mga bagong damit at sapatos na binili sa kanya ni Chase. Isa-isa niyang imino-model at ipinapakita sa akin ang mga bago niyang damit.“May outfit na ‘ko sa festival!” Pumapalakpak at kumekembot pa siya sa harap ko. Bukod pa ro’n, may bago rin siyang gold necklace at may pendant ‘yon na emerald stone. Halos hindi siya makapagsalita sa tuwa habang pinapakita niya iyon sa akin. Wala siyang ginawa kundi pumalakpak at tumili. Nakakatuwang panoorin itong si Mia. Habang masaya niyang ipinapakita ang mga bigay sa kanya ni Chase, na-realize ko kung gaano siya kamahal no’ng tao. Kahit paulit-ulit niyang sinasabi sa akin na may limitation ang feelings niya kay Chase, hindi ako naniniwala. Head over heels na siya kay Chase. Dalawang linggo na ang lumipas mula nang makalabas ako ng hospital, at ilang kilo na rin ang nadagdag sa timbang ko. Sinunod ko nang maayos ang diet na ibinigay ng nutritionist, at hindi

“Come here and eat with me.” Wala na akong nagawa nang marinig ko iyon kay Enzo. Umupo ako sa tabi niya kahit ayaw ko. Hindi ko alam bakit nakakaya niya akong pasunurin sa mga sinasabi niya. Kumuha siya ng dalawang platito at inilagay sa harap ko iyong isa. Kumuha siya ng tig-isang slice ng pepperoni pizza at spinach pizza bago ilagay iyon pareho sa pinggan ko. Nang maamoy ko iyon at makita nang mas malapit ay biglang kumulo ang sikmura ko. Agad akong nilingon ni Enzo. Sa sobrang tahimik ng paligid, dinig na dinig niya ang pagkulo ng tiyan ko. Napayuko ako sa hiya bago ako napakagat sa aking labi. “See that?” Nakangisi niyang sabi bago niya ako lingunin. “Your mouth refuses, but your body asks for it.” Sa ilang buwan namin pagsasama ni Enzo, alam kong may ibang meaning ‘yong sinabi niya. Alam kong hindi ito tungkol sa pizza o sa pagkulo ng sikmura ko. Mas lalo tuloy akong nahiya. Abalang-abala siya sa pagkain ng pizza kaya’t kinuha ko na rin iyong akin at kumagat ro’n. Nar