Todos los capítulos de เมียเดิมพัน: Capítulo 91 - Capítulo 100

65ให้อภัยใบหน้าสวยซีดลงที่ได้ยินในสิ่งที่โซ่พูดก่อนจะเงยหน้าขึ้นอีกครั้งด้วยแววตาสงสัยเมื่อได้ยินเสียงที่เขาพูดกลับมา"แต่พี่อธิบายได้นะ" อธิบายงั้นเหรอ?เธอพยักหน้าเพื่อบอกให้เขาอธิบายเธอจะลองฟังดูว่าเหตุผลที่เขาทำมันอีกครั้งมันฟังขึ้นหรือเปล่ามันมากพอที่จะทำให้เธอไปต่อกับเขาได้ไหม แม้ใจจริงเธอจะรับไม่ได้เลยก็ตามกับเรื่องแบบนี้ สิ่งที่เธอเคยขอกับเขาไว้ คือเรื่องผู้หญิงเธอรับไม่ได้ การพนันยาเสพติดเธอรับไม่ได้ และทำร้ายร่างกายคือสิ่งที่เธอจะไม่ยอมเด็ดขาด แน่นอนว่าเมื่อโซ่ได้เห็นว่าเธอพยักหน้าอนุญาตเขาระบายยิ้มอย่างดีใจที่เธออนุญาตให้เขาได้อธิบายก่อนที่เขาจะพูดขึ้นว่า…"ก่อนหน้านี้หนูจำพี่ไม่ได้ พี่พยายามทำทุกทางหนูก็ยังจำพี่ไม่ได้ พี่จึงพาหนูไปปรึกษากับคุณหมอบ่อยๆ 3 สิ่งที่คุณหมอแนะนำพี่มาคือ 1 ให้พยายามทำทุกอย่างให้เหมือนกับตอนที่เรายังคบกันเผื่อหนูจะมีความทรงจำเกี่ยวกับพี่หลงเหลืออยู่ และจำขึ้นมาได้แต่สุดท้ายหนูก็จำพี่ไม่ได้""2 ให้พี่ลองทำสิ่งที่ทำให้หนูเสียใจที่สุดเพื่อให้ไปกระทบกระเทือนจิตใจของหนูเพื่อให้สมองของหนูมันสั่งการ หนูจะได้จำพี่ได้แต่สุดท้ายแล้วพี่ก็ทำทุกอย่างพัง""3 ห

ขุนเขาพูดขึ้นก่อนจะใช้แขนแข็งแรงคล้องลำคอของตันหยงเอาไว้แสดงความเป็นเจ้าของ จากนั้นก็พากันเดินไปที่โต๊ะประจำซึ่งที่โต๊ะประจำนี้ปกติเวลาตันหยงมาจะต้องมีดอกกุหลาบวางเอาไว้หนึ่งดอกและตามด้วยการ์ดหนึ่งใบ"ดอกกุหลาบกับการ์ดหมายความว่ายังไงหยง""พี่ขุนหนูไม่รู้เรื่องนะ อันนี้อาจจะเป็นกิมมิคของร้านก็ได้"ขุนเขาเดินเข้าไปที่กุหลาบหนึ่งดอกที่วางอยู่ที่โต๊ะและหยิบการ์ดขึ้นมาอ่านใจความที่ได้ในการ์ดก็คือ'ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดี และหวังว่าจะได้เห็นคุณในวันพรุ่งนี้นะครับ'"นี่มันร้านขายของหวานหรือซ่องแมงดากันแน่เนี่ย"ขุนเขาเริ่มเสียงดังเขาไม่พอใจเลยที่เรื่องราวมันเป็นแบบนี้รู้สึกเหมือนโดนเมียสวมเขายังไงก็ไม่ทราบได้ ขณะที่ขุนเขาจ้องมองตันหยงด้วยแววตาโกรธจัดไม่ต่างกันอีกสามคนที่ก็รีบมองหน้าแฟนของตัวเองทันทีสาว ๆ ที่เหลือต่างก็ยกมือขึ้นมาระดับอกแล้วส่ายไปมาปฏิเสธว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอนะ พวกเธอรักเพื่อนจริง ๆ นะแต่ครั้งนี้ตัวใครตัวมันแล้วกันโซ่ใช้เท้าเตะเก้าอี้แล้วหย่อนสะโพกนั่งลงก่อนที่จะรั้งร่างบางของซีลเวียร์ให้ลงมานั่งบนตักแกร่งเขาไม่ยอมที่จะให้ซีลเวียร์นั่งข้าง ๆ เด็ดขาด คนที่มาเสิร์ฟหรือไ

4.00 AM.การเดินทางไปเกาะช้างครั้งนี้เป็นการเดินทางกันเพียงแค่ 2 คนโดยไม่รีบไม่ร้อนเดินทางกันไปเรื่อย ๆ หิวก็จอดพัก เหนื่อยก็แวะ กระทั่งมาถึงท่าเรือแล้วเอารถข้ามฟากไปทางฝั่งเกาะช้าง เมื่อไปถึงฝั่งเกาะช้างแล้วเราทั้งสองคนจอดรถไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์สักครู่เดียว จากนั้นไม่นานก็ขับตรงไปเรื่อย ๆ จนไปถึงหาดทรายขาวสถานที่ที่โซ่จองที่พักเอาไว้เป็นบ้านพักหลังเล็ก ๆ และไม่ได้หรูหราอะไรเน้นบรรยากาศเงียบสงบเปิดประตูห้องพักออกมาก็สามารถวิ่งลงทะเลได้เลย"ว้าว~ สุดยอดเลยค่ะ สวยมากเลย"เมื่อเข้าที่พักเรียบร้อยจัดกระเป๋าอะไรเรียบร้อยซีลเวียร์กับโซ่ก็วิ่งออกมาจากห้องพักลงไปที่หาดทรายละเอียดสีขาวเดินออกไปนิดเดียวก็ถึงทะเลแล้วทั้งสองคนเดินประสานมือกันหลวม ๆ เดินกันไปเรื่อย ๆ ลมทะเลพัดโกรกใบหน้าของทั้งสองคน ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ทั้งมีความสุข และสงบที่สุด โซ่ก้มหน้ามองคนตัวเล็กด้วยระดับความสูงของตัวเองที่สูงกว่า เขาก็เห็นใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความสุขใบหน้าของเธอแบบนี้แหละที่เขาอยากเจอในทุก ๆ วันเขาอยากให้เธอมีความสุขในทุกวัน ส่วนเธอก็เงยหน้าขึ้นมองเขาใบหน้าหล่อ ๆ ของเขาทำให้เธอรู้สึกมีความสุข และสบายใจ

69เต็มใจให้ครอบครองหลายวันต่อมา"ซีลแกเป็นอะไรอ่ะ นั่งยิ้มคนเดียวอยู่นานแล้วนะ" เทียนหอมถามขึ้นเพราะเธอสังเกตเห็นว่าเพื่อนสาวของเธอนั่งลูบแก้วเซรามิกอย่างแผ่วเบาราวกับว่ามีความสุขมากมายนักหนา"นั่นสิ มีเรื่องอะไรดี ๆ เหรอเล่าสู่กันฟังมั่งสิ" น้ำอุ่นถามต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็นเพราะจากอาการของเพื่อนรักต้องมีเรื่องอะไรดี ๆ แน่ ๆ ที่เธอไม่ได้รู้ด้วย"จะมีอะไรก็พี่โซ่ผัวนางไง ที่เอาอกเอาใจจนนางแทบจะเดินไม่ได้อยู่แล้ว"ตันหยงพูดต่อด้วยความหมั่นไส้อันที่จริงเธอก็ไม่รู้หรอกว่าเรื่องอะไรแต่ว่าพักหลัง ๆ มานี้เธอสังเกตเห็นว่าโซ่เอาอกเอาใจซีลเวียร์มากเป็นพิเศษ พวกเธอ เคยถามแล้วว่าทั้งสองคนมีน้องหรือเปล่าคำตอบที่ได้ก็คือไม่มีพาลก็ผิดหวังท่านไปตาม ๆ กันเล็กน้อย เพราะว่าอย่างน้อย ๆ พวกเธอก็อยากจะมีหลานแม้จะอยู่ในวัยเรียนก็ตามพวกเธอโชคดีอย่างหนึ่งที่ครอบครัวของพวกเธอเข้าใจ"ไม่มีอะไร พวกแกอ่ะเรียกทำไมเสียงดัง ดูสิคนกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ตกใจหมดเลย""แล้วไอ้คิดอะไรเพลิน ๆ เนี่ยคิดอะไรอยู่เหรอ"น้ำอุ่นถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทั้งสามเข้ามานั่งขยับเข้าใกล้เพื่อนรักของตัวเองในขณะที่ตอนนี้ในห้องเรียน

70ตอนจบ"พักนี้หนูเป็นอะไรน่ะ""อะไรเหรอคะ""ก็… หนูดูไม่ค่อยอยากมองหน้าพี่เท่าไหร่ เห็นหน้าพี่ทีไรก็หน้าแดงทุกที"จะให้เธอพูดไปได้ยังไงว่าตั้งแต่วันนั้นมาเธอก็ไม่กล้ามองหน้าเขาอีกเลยมันเขินยังไงก็ไม่รู้ ทุกครั้งที่มองเขามันนึกถึงบทรักร้อนแรงที่เขาเคยทำกับเธอวันนั้น และหลังจากวันนั้นมาเราก็ยังไม่ได้มีอะไรกันอีกเลยที่ไม่ได้มีไม่ใช่เพราะอะไรหรอกนะ แต่เธอรู้สึกว่าเธอเขินเธออายยังไงก็ไม่รู้เวลาเห็นเขาจับหรือสัมผัสอะไรก็แล้วแต่มันพานทำให้เธอนึกไปถึงสิ่งที่เขาทำกับเธอแทบจะตลอดเวลา เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะลามกได้ถึงขนาดนี้"เปล่าค่ะ""แน่ใจเหรอไม่ใช่ว่าแอบมีคนอื่นหรอกนะ พี่ฆ่าตายจริง ๆ ด้วย""โอ๊ย! พี่โซ่หนูจะไปมีคนอื่นได้ยังไงล่ะ เช้ากลางวันเย็นก่อนนอน กระทั่งตอนอาบน้ำอ่ะพี่โซ่ก็อยู่กับหนูแทบจะตลอด" โซ่ใช้สายตามองเธอด้วยความเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอี้ยวตัวเข้าไปหาเธอเล็กน้อยแล้วพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า"ตลอดเวลาที่ไหน เดี๋ยวนี้ก่อนนอนหนูไม่ค่อยให้พี่ได้เข้าไปเลยนะ มีอะไรหรือเปล่า หรือว่าวันนั้นที่ทำอะไรไม่ถูกใจหนู ฮึ"ตอนนี้เราสองคนอยู่กันที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองเลยล่ะ ที่มาที่นี่เพราะ