All Chapters of รักเดียวของโดโนแวน: Chapter 31 - Chapter 40

หลายเดือนต่อมาวันนี้คือวันที่อากาศแจ่มใสที่สุดในรอบปี คริสต์ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เขายืนอยู่หน้ากระจกเงาขนาดใหญ่ในชุดครุยที่สวมทับสูทสั่งตัดอย่างประณีต ผ้ากำมะหยี่สีเข้มของชุดครุยตัดกับความคมคายของใบหน้าเขาได้อย่างลงตัว นัยน์ตาของเขามีทั้งความตื่นเต้นและความมุ่งมั่นที่ยากจะปกปิดไว้ได้ เพราะวันนี้ไม่ได้เป็นแค่วันที่เขาจบการศึกษา แต่เป็นวันที่เขาจะขอเพลงแต่งงานด้วยรัณย์ พ่อของเขาเดินเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจในตัวลูกชายอย่างมาก ความตึงเครียดที่เคยมีจากการทำงานหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความปลาบปลื้มที่ได้เฝ้ามองลูกชายเติบโตขึ้นไปอีกขั้น“ดูสิ เผลอแป๊บเดียวลูกชายพ่อก็จะโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว”รัณย์กล่าวพลางจัดปกเสื้อครุยให้ลูกชายอย่างเบามือ การสัมผัสของเขาอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง ซึ่งคริสต์ก็ยกยิ้มพลางหันไปสวมกอดผู้เป็นพ่อไว้แน่นเช่นกันขณะเดียวกัน ภิณที่แต่งกายด้วยชุดเดรสหรูหราสีครีมก็เดินเข้ามาสมทบ พร้อมกับแคลร์และเคทที่เพิ่งเตรียมตัวเสร็จและก็มาร่วมงานวันจบการศึกษาระดับมหาลัยของคริสต์ เพลง และเจได ด้วยเช่นกัน“วันนี้ลูกชายแม่ต้องหล่อที่สุดในงานแน่เลยนะเนี่ย” ภิณเอ่ยชมพลางพุ่งเข้าไป

หลังจากที่คริสต์และเพลงค่อย ๆ พากันช่วยเด็กชายตัวน้อยลงมาได้แล้ว พวกเขาก็พาเด็กคนนี้กลับไปยังเสื่อปิกนิกใต้ร่มเงาไม้ เมื่อบรรยากาศของความตื่นตระหนกเริ่มคลี่คลายลง เพลงก็นั่งลงข้างเด็กชายแล้วโอบไหล่เล็กไว้เบา ๆ พลางลูบหลังเขาอย่างอ่อนโยนก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กซับน้ำตาที่เปรอะเปื้อนแก้ม ในใจของเธอเต็มไปด้วยความสงสารและความเมตตาที่เอ่อล้นออกมา ทว่าเด็กชายยังคงสะอึกสะอื้นอยู่พักหนึ่ง แต่การสัมผัสที่อ่อนโยนและน้ำเสียงปลอบโยนของเพลงก็ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้น“เรามาทำความรู้จักกันก่อนดีไหม พี่ชื่อเพลงนะ ส่วนพี่ผู้ชายคนนี้ชื่อคริสต์…เราบอกพี่ได้ไหมว่าเราชื่ออะไร” เพลงเอ่ยถามพร้อมยกยิ้มเล็กน้อยเด็กชายแปลกหน้าที่เริ่มสงบลงเช็ดน้ำตาด้วยมือเล็ก ๆ ของตัวเอง เขามองไปยังเพลงสลับกับมองคริสต์ด้วยแววตาที่แสนจะใสซื่อบริสุทธิ์ ก่อนจะเอ่ยตอบ“ผะ ผมชื่อ…คริสต์ครับ”“เอ๊ะ ชื่อคริสต์เหรอ” เพลงถามย้ำอีกครั้งเด็กชายคริสต์พยักหน้าเบา ๆ “…ครับ”คำตอบนั้นทำให้เพลงอึ้งไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ก่อนเธอจะหันไปมองหน้าคริสต์ด้วยความตื่นเต้น“บังเอิญมากเลยนะเนี่ย พี่คริสต์ดูสิ น้องชื่อคริสต์เหมือนพี่คริสต์

หลังจากที่สายโทรแบบวิดีโอคอลกับนาตาลีถูกตัดไปได้ไม่นานนัก เสียงน้ำไหลจากห้องน้ำในห้องนอนของเพลงก็เงียบลง ก่อนคริสต์จะเปิดประตูออกมาพร้อมกับไอน้ำอุ่น ๆ ที่ระเหยออกมาจากร่างกายของเขา เขาสวมเสื้อคลุมอาบน้ำผ้าฝ้ายสีขาวเนื้อนุ่ม เผยให้เห็นแผงอกและกล้ามเนื้อที่ดูสมบูรณ์แบบทุกมัด กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และแชมพูที่เขาใช้นั้นลอยหอมอบอวลไปทั่วห้องเมื่อคริสต์เห็นเพลงนั่งอยู่บนเตียงโดยมีโทรศัพท์อยู่ในมือ แต่นัยน์ตาคู่สวยของเธอยังคงเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและซุกซนตามประสา เขาจึงอดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถามออกมา“น้องเพลงเป็นอะไรไป เมื่อกี้เสียงดังเชียว พี่ได้ยินตั้งแต่ในห้องน้ำแล้วนะ คุยกับยัยนั่นเรื่องอะไร” คริสต์ เดินเข้าไปหาเพลงด้วยรอยยิ้มเพลงรีบจับมือคริสต์ไว้แล้วพยายามจะดึงให้เขานั่งลงข้าง ๆ กันอย่างรวดเร็ว “พี่คริสต์มาลุ้นกับเพลงหน่อยสิ มาคอยจับสังเกตนาตาลีกับเจไดด้วยกัน!”คริสต์ขมวดคิ้วด้วยความงุนงงแต่ก็ยอมนั่งลงข้าง ๆ อย่างว่าง่าย สายตาของเขามีแต่ความเอ็นดูในความช่างสังเกตและแสบซนของคนรัก “อ๋อ~ พี่เข้าใจแล้ว นี่ว่าที่ภรรยาของพี่กำลังจะรับบทเป็นนักสืบขี้สงสัยอีกแล้วใช่ไหม“แน่อยู่แล้วสิ”“ไหนเ

หลังจากจบไปหนึ่งรอบกับการช่วยให้นาตาลีไปลิ้มรสความเสียวซ่านได้แล้ว เจไดก็ค่อย ๆ ลุกออกมานั่งมองคนที่นอนราบหอบหายใจอยู่บนเตียงอย่างนึกเอ็นดู และเมื่อเห็นสองเต้านุ่มนิ่มกระเพื่อมขึ้นลงก็เกิดอยากจะเข้าไปบีบขยำมันขึ้นมาเสียอย่างนั้น“ต่อกันเลยดีกว่า เดี๋ยวจะขาดตอน”เจไดพูดจายียวน ก่อนจะเดินเข้าไปยืนตรงหน้า ดันให้นาตาลีขยับขาเรียวแยกออกเพื่อให้ตัวเองได้แทรกเข้าไปยืนระหว่างขาเรียวงามคู่นั้น ฝ่ามือหนาช้อนประคองใต้คางของเธอแล้วออกแรงจับเชิดขึ้นเล็กน้อยให้เงยมองมาที่ตน ก่อนจะก้มตัวลงกดจูบบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแผ่วเบา แล้วค่อย ๆ เริ่มหนักหน่วงขึ้น ดูดดื่มขึ้นเมื่อได้รับการตอบกลับอย่างดีจากที่อารมณ์พลุ่งพล่านมอดลงไปเล็กน้อย ก็เริ่มกลับมาปะทุใหม่อีกครั้งและมากยิ่งขึ้น ริมฝีปากของทั้งสองคนยังคงประกบเข้าหากัน ขณะเดียวกัน นาตาลีที่ตัวเปลือยเปล่านั้นก็รู้สึกว่ายอมไม่ได้ เธอจึงเอื้อมมือขึ้นไปช่วยปลดกระดุมเสื้อของเจไดแล้วถอดทิ้งออกไปให้พ้นทาง แล้วต่อด้วยกางเกง รวมถึงชั้นในด้วยนาตาลีได้พบว่า ส่วนอ่อนไหวของเจไดกำลังพองนูนชี้หน้าของเธออยู่ ฝ่ามือเล็กจับประคองท่อนเอ็นนั้นไว้แล้วชักรูดเบา ๆ พร้อมกับเงยหน้

สีหน้าของภีมแสดงความรู้สึกที่ปนเปกัน ระหว่างความสุขที่กำลังจะส่งลูกสาวไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับความหวงแหนที่เขาทะนุถนอมและเฝ้าดูเพลงเติบโตมาตลอดภีมใช้เวลาในการเดินอย่างช้า ๆ อย่างตั้งใจ เพื่อให้ช่วงเวลาแห่งความทรงจำอันสวยงามนี้ซึมซับเข้าไปในหัวใจของเขาและทุก ๆ คนในทุกย่างก้าว สายตาของเขาเฝ้ามองไปที่ลูกสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับต้องการเก็บภาพนี้ไว้ในความทรงจำให้มากที่สุดเมื่อพวกเขาเดินมาถึงแท่นพิธีที่คริสต์ยืนรออยู่ ผู้เป็นพ่อก็หยุดทำใจอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ยอมคลายมือจากลูกสาว และส่งมือนั้นไปให้คริสต์ จากนั้นภีมก็โน้มตัวลงกระซิบกับหลานชายและว่าที่ลูกเขยด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก“ดูแลเพลงให้ดีที่สุดนะคริสต์ ส่วนเพลง…ถ้าคริสต์ทำอะไรให้เสียใจก็โทรมาฟ้องเลยนะ พ่อจะรีบมาจัดการให้เลย”เพลงหัวเราะเบา ๆ กับท่าทีของผู้เป็นพ่อ ส่วนคริสต์นั้นยังคงจ้องมองเจ้าสาวของเขาอย่างไม่วางตาตั้งแต่เธอเดินเข้ามาแล้ว ก่อนเขาจะหันไปรับคำสั่งของภีมที่เปลี่ยนสถานะจากลุงมาเป็นพ่อตาของเขาด้วยความหนักแน่น และมั่นคงอย่างไม่มีข้อกังขา“ไม่ต้องห่วงเลยครับ คริสต์รับปากเลยว่าจะดูแลน้องเพลงด้วยชีวิตของคริสต์เอง”ภีมพ