“เพิ่งกลับมา” ร่างสูงยกมือขึ้นลูบผมยุ่งของนางอย่างอ่อนโยน“เหตุใดไม่นอนต่อ” เขาถามหญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้ามอง“เรื่องของหลิวซิ่นอี้ เป็นอย่างไรบ้าง” เมื่อได้ยินชื่อนั้น แววตาของมู่ไป่หานนิ่งลงเล็กน้อย ที่แท้นางก็อยากรู้เรื่องนี้ แม้ไม่ได้บอกกล่าวก่อนไป แต่คงไม่รอดพ้นสายตาของขุนพลหญิงเขาไม่คิดปิดบังนาง จึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ทั้งเรื่องที่หลิวซิ่นอี้ยอมรับความรู้สึกของตนเอง เรื่องที่นางพร่ำถามว่าเหตุใดเขาจึงไม่รักนางแล้วรวมถึง...สิ่งที่เขาตอบกลับไปหนิงหมิงเยว่ฟังเงียบ ๆ ไม่พูดแทรก จนกระทั่งมู่ไป่หานพูดจบ กระโจมทั้งหลังจึงตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง หญิงสาวเม้มริมฝีปากเล็กน้อย“เช่นนั้น นางคงเสียใจมาก”“เหตุใดเจ้าถึงยังเป็นห่วงคนอื่นอีก” มู่ไป่หานมองนางอย่างไม่เข้าใจ“ข้าไม่ได้เป็นห่วง” หนิงหมิงเยว่ย่นคิ้วพลางส่ายหน้า“งั้นหรือ?”“ข้าเพียงแค่...” นางหยุดไปเล็กน้อย “คิดว่านางจะต้องเสียใจมาก”การถูกปฏิเสธเช่นนั้น หลิวซิ่นอี้คงผิดหวังและเสียใจ ร่างองอาจของขุนพลแห่งบูรพานิ่งไปเมื่อได้ยินประ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-08
เข้าสู่ระบบ
