All Chapters of ชีวิตใหม่ของนักฆ่ากลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว: Chapter 161 - Chapter 170

หลิวซูซูแบกฉู่เฟยหยางขึ้นมาบนเรือของอ๋องต้วน บนเรือไร้ผู้คน ทหารบนเรือลงไปปราบพวกสมุนมารกันหมด ยังไม่กลับขึ้นมา นางแบกแม่ทัพหนุ่มไปยังห้องพักของเขา พอเปิดประตูเข้าห้องไป ก็โยนร่างหนาหนักนั้นลงบนเตียงโครม “ตัวหนักชะมัด” หลิวซูซูปาดเหงื่อ ถอนหายใจแรง แม้นางจะอยู่ในร่างบุรุษ แต่ก็ใช่ว่าจะแข็งแกร่งเท่าบุรุษ “ไอพิษของนางมารนั่น จะต้องรีบแก้ มิเช่นนั้นอาจจะเป็นอันตรายได้” หลิวซูซูหยิบขวดน้ำพุเยว่จินออกมา เตรียมจะกรอกใส่ปากของฉู่เฟยหยาง แต่ไม่ทันจะงัดปากเขาให้อ้าออก อีกฝ่ายก็ลืมตาโพลงขึ้นมาเสียก่อน แล้วปัดขวดยาในมือนางทิ้ง “อ๊ะ นี่ท่านฟื้นแล้วหรือ รีบกินยานี่เถอะ” หลิวซูซูหยิบขวดยาที่ตกพื้นมายื่นส่งให้เขา แต่ฉู่เฟยหยางกลับไม่สนใจ จ้องหน้านางแล้วเอ่ยออกมาเสียงกระเส่าว่า “เจ้า... ข้าต้องการเจ้า” ฉู่เฟยหยางกระชากร่างของหลิวซวนเข้าไปหา พลิกตัวกดอีกฝ่ายลงบนที่นอน แม้ร่างของเขากับหลิวซวนจะมีรูปร่างใกล้เคียงกัน แต่พละกำลังของเขาในยามนี้กลับมีมากกว่า จากแรงกระตุ้นของพิษ

การบุกเกาะไป๋กู่เพื่อกวาดล้างครั้งนี้ สามารถจัดการกับนางมารจงลี่อิงและสมุนมารบนเกาะได้อย่างราบคาบ กองทหารเรือของหนานไห่ จับลูกสมุนที่ยอมจำนนได้ทั้งหมด และยังยึดทรัพย์สมบัติที่พวกหมันปล้นชิงมาจากเรือสินค้าได้จำนวนมากมาย ผลงานครั้งนี้สำนักเสวียนหลงมีส่วนร่วมมือด้วย หนานกงเหยียน ผู้อาวุโสทั้งสี่รวมถึงหัวหน้าสาขาทั้งสี่ ต่างมีผลงาน และยังมีเรื่องน่ายินดีคือ หลังจากกลับมาถึงเกาะของสาขาทักษิณ ได้มีประกาศเรื่องการแต่งงานของโจวอวี่เหวินกับชางหลิน และอวี้ฝูหรงกับม่อเฉียน “น่าเสียดายที่ลูกชายข้ากับลูกสาวของท่าน ไม่มีวาสนาต่อกัน” มู่เซียวเหยาเอ่ยกับชางจื่อเยว่ เขาแอบเสียดายที่ไม่ได้เกี่ยวดองกับสหายรัก มู่ชิงไป๋นั้นได้รับบาดเจ็บจากการปะทะกับเฟิ่งสือ โชคดีที่รอดชีวิตมาได้ และไม่โดนไอพิษของนางมารสาว ม่อเฉียนนั้นโดนไอเสน่ห์จนคลุ้มคลั่งปลุกปล้ำอวี้ฝูหรงในห้องลับ กว่าที่คนอื่นจะเข้าไปเห็นทั้งสอง ก็ไม่อาจแก้ไขได้แล้ว เช่นเดียวกับโจวอวี่เหวินกับชางหลิน ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก จำต้องให้ทั้งสองคู่แต่งงานกัน “ท่านอวี้ บุตรชายข้าทำผิดก็จริง แต่เขาก็

หลังจากออกจากเกาะไป๋กู่ กองเรือกลับมาถึงหนานไห่ สมุนมารถูกนำตัวไปสอบสวน สมบัติถูกแบ่งเป็นสามส่วน ให้คนของสำนักเสวียนหลงส่วนหนึ่ง และแบ่งให้ทหารส่วนหนึ่ง อีกส่วนถูกส่งเข้าคลังของเมือง ฉู่เฟยหยางสั่งให้ใต้เท้าจื่อฝู่สอบสวน และตามล่าจับตัวแก๊งค้ามนุษย์ที่เคยนำคนไปส่งให้นางมาร หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็แวะไปที่บ้านตระกูลหลิวเพื่อพบบุตรชาย และขอพูดคุยเป็นการส่วนตัวกับหลิวซูซู อ๋องต้วนรู้ข่าวก็ตามไปด้วย “ท่านอ๋อง ท่านแม่ทัพเชิญนั่งก่อนเจ้าค่ะ” หลิวซูซูออกมาต้อนรับทั้งสอง เชิญให้นั่งลงแล้วให้หลี่ซินไปเรียกเด็กๆ มา เสี่ยวหยากับฉู่อวิ๋นเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เด็กน้อยทั้งสองคารวะท่านอ๋องและแม่ทัพหนุ่ม “คารวะท่านลุงอ๋อง ท่านพ่อ” “คารวะท่านลุงอ๋อง ท่านลุงฉู่” อ๋องต้วนเห็นแม่หนูน้อยก็ยิ้มกว้าง หยิบไข่มุกเม็ดเท่าไข่ไก่ที่ได้มาจากคลังสมบัติในเกาะไป๋กู่ มามอบให้ “ลุงมีของมาฝาก ชอบหรือไม่” “โอ้โห ไข่มุกหรือเจ้าคะ ข้าชอบเจ้าค่ะ” เสี่ยวหยาน้

“คารวะท่านเจ้าสำนัก ข้าคือตู้เยี่ยน ผู้ดูแลสาขาไห่เฉิงขอรับ” ตู้เยี่ยนผู้ดูแลสาขาไห่เฉิง เข้ามาทำความเคารพ ฉู่เฟยหยางพยักหน้ารับแล้วไปนั่งลงบนเก้าอี้ “สถานะการณ์ของที่นี่ เป็นเช่นไรบ้าง” “เรียนเจ้าสำนัก ช่วงนี้มีเรือต้องสงสัยมาจากแคว้นเป่ยฉีลำหนึ่ง จอดเทียบท่าอยู่สองวันแล้วขอรับ” ตู้เยี่ยนหยิบรายงานมาส่งให้ พลางอธิบายอีกว่า “คนบนเรือลงมาเติมเสบียงและน้ำจืด แต่ยังไม่ออกจากท่า เหมือนกำลังรอคอยบางอย่างอยู่ คนของเราที่ส่งไปลอบสังเกตการณ์ ไม่อาจเข้าใกล้ได้ขอรับ” “เช่นนั้นก็จับตาดู หากออกจากท่าไปก็แล้วไปเถอะ” ฉู่เฟยหยางสั่งการ เขาตรวจดูบัญชีและข้อมูลอีกเล็กน้อย ก็ออกมาจากฐานลับของหอสดับเมฆา ด้านหลิวซูซูสั่งให้เกาเว่ยไปตรวจสอบรอบๆ เมืองไห่เฉิง ตัวนางเดินไปสำรวจย่านการค้าของเมือง หาทำเลเปิดสาขาหอโอชารสแห่งใหม่ “แคว้นชิงเป่ยช่างอุดมสมบูรณ์นัก ผู้คนมาค้าขายคับคั่ง หากตั้งร้านที่นี่อาจจะทำกำไรได้ไม่น้อย” หลิวซูซูเดินสำรวจจนพอใจ ก็ติดต่อหาซื้อร้านค้าในเมืองไห่เฉิง นา

“พวกมันจับพวกเรามา ย่อมมีข้อแลกเปลี่ยน ตัวข้าเกี่ยวข้องกับหุบเขาหมึงจื่อ แน่นอนว่า ย่อมเกี่ยวกับเห็ดเซียน” จี๋อีเหิงเอ่ยออกมา เขารู้ดีว่าเห็ดเซียนเป็นที่หมายปองของคนใต้หล้า ครอบครัวตระกูลจี๋ล้วนใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง เขาเดินทางมาทำการค้าต่างแคว้น จึงจ้างผู้คุ้มกันไว้ปกป้องตัวเองหลายคน แต่ฝีมือผู้คุมธรรมดาเกินไป ไม่อาจรับมือกับยอดฝีมือจากพรรคมารได้ “พวกมันคงคิดนำตัวท่าน ไปต่อรองแลกกับเห็ดเซียน แต่ข้านี่สิมีความแค้นกับพวกมัน ก่อนหน้าข้านำกำลังไปถล่มเกาะไป๋กู่ รังของพวกมัน” อ๋องต้วนเดาได้ว่าตัวเขาเอง ก็คงไม่รอดพ้นจากความแค้นของพรรคมาร “ข้าเชื่อว่า ท่านแม่ทัพฉู่คงจะมาช่วยพวกเราแน่ ขอเพียงตามหาที่นี่เจอ เราก็มีโอกาสรอด” จี๋อีเหิงฝากความหวังไว้ที่ฉู่เฟยหยาง อ๋องต้วนนั้นก็เชื่อมั่นในสหายผู้นี้ และมั่นใจว่าดาวนำโชคเช่นเขาจะแคล้วคลาดจากอันตราย “ท่านทูตนรก สองคนนั่นถูกขังด้านในขอรับ” เสียงสมุนมารดังขึ้น ทำให้ทั้งสองเงียบปากลง จ้องมองไปยังประตูทางเขา ร่างสูงของทูตนรกทั้งสองคน เดินเข้ามาช้าๆ ร่างในชุ