บททั้งหมดของ ชีวิตใหม่ของนักฆ่ากลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว: บทที่ 1 - บทที่ 10

บทที่ 2. ตอน ข้าจะเลี้ยงเด็กคนนี้เองหลิวซูซูอยากจะกรีดร้อง อยากจะลุกวิ่งหนีไปให้พ้น แต่ร่างกายนี้อ่อนแรงเกินกว่าจะทำตามใจได้ ดวงตาคู่สวยของหรี่ปิดลง พร้อมกับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เริ่มหลั่งไหลเข้ามาในหัวช้าๆ“ท่านพ่อ พาข้ากับลูกไปจากที่นี่เถอะ”หลิวซูซูนอนพักอยู่ชั่วยามหนึ่ง ก็ฝืนลุกขึ้นนั่งเอ่ยกับบิดาเสียงเข้ม ความทรงจำของร่างเดิมไหลเข้ามาในหัวครบทุกด้าน เจ้าของร่างถูกบังคับพาไปให้คนผู้หนึ่งมีสัมพันธ์ด้วย และต้องยกลูกในท้องให้กับบิดาของเด็ก แลกกับการถูกปลดปล่อยจากการเป็นทาสพร้อมบิดามารดา เจ้าของร่างกตัญญูนักยอมทำตาม จนเมื่อผ่านพ้นคืนนั้น ได้ตั้งครรภ์ขึ้นมา ถูกเจ้านายสั่งให้กักตัวเอาไว้ โดยมีหลี่มามาคอยดูแล เมื่อถึงเวลาคลอดนางได้สิ้นลมไปขณะคลอดลูกคนแรกหลิวซูซูได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้แทน เมื่อทบทวนดูแล้วจึงคิดจะรักษาเด็กอีกคนไว้ และเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เพื่อจะได้ไม่ต้องไปเกี่ยวข้องกับผู้ใดให้ต้องมีปัญหา“เจ้าจะไปที่ใด หรือเจ้าจะพาลูกของเจ้าไปหานายท่าน”นางจางสุ่ยเอ่ยถาม คิดว่าบุตรสาวของตนจะกลับไปยังจวนของนายท่าน แล้วนำเด็กที่เพิ่งคลอดไปให้อีกฝ่าย หลิวซูซูกลับส่ายหน้า“ไม่ ข้

บทที่ 4. ตอน ข้าจะทวงความเป็นธรรมให้พวกท่านเองวันต่อมาครอบครัวตระกูลหลิวก็ออกจากโรงหมอ หลิวจิ้งขี่ลาเทียมเกวียนพาลูกสาวและภรรยาเดินทางไปยังอำเภอชงหลิน เขาบอกกับนางจางสุ่ยและหลิวซูซูว่า“ก่อนหน้าที่ครอบครัวเรา จะโดนทางการยึดทรัพย์ เพื่อนของข้าที่ชื่อจ้าวหยวน ได้ขอยืมเงินของข้าไปลงทุนค้าขาย ยังไม่ได้ใช้คืนข้า ตอนนี้พวกเราเป็นอิสระแล้ว ข้าจะไปทวงเงินที่เขายืมไปคืนมา”เมื่อสิบปีก่อนหลิวจิ้งเป็นพ่อค้ามีฐานะเป็นเศรษฐีคนหนึ่งของอำเภอชงหลิน แต่ถูกคนชั่วใส่ความว่าให้ความช่วยเหลือโจรกบฎ จึงถูกลงโทษด้วยการยึดทรัพย์และตกเป็นทาส ก่อนที่จะถูกขายตัวไปรับใช้ขุนนางผู้หนึ่งในหยางโจวในตอนนั้นเขามีเพื่อนเป็นบัณฑิตคนหนึ่งชื่อว่าจ้าวหยวน หลิวจิ้งเรียนในสำนึกศึกษาเดียวกับจ้าวหยวนจนสนิทกัน จ้าวหยวนเองก็คิดทำการค้าแต่ไม่มีเงินทุน จึงได้ขอยืมเงินหลิวจิ้งไปลงทุน แต่ไม่ทันได้ใช้คืนหลิวจิ้งต้องคดีเสียก่อน ในตอนนี้หลิวจิ้งจึงคิดไปทวงคืนเงินที่จ้าวหยวนยืมส่วนนั้นกลับมา“ท่านพี่ นี่ก็ผ่านมาถึงสิบปีแล้ว ท่านเคยติดต่อจ้าวหยวนมาก่อน แต่เขาไม่เคยตอบกลับมาเลย เขาจะยอมคืนเงินให้เราหรือ”นางจางสุ่ยเอ่ยกับสามี ก่อนหน้าหลิ

"เสี่ยวจิ่วมาแล้ว พี่สาวหลิวต้องการให้ข้าทำสิ่งใด บอกมาได้เลยขอรับ"เจ้าภูติน้อยปรากฎตัวขึ้นตามเสียงเรียก ร่างกลมราวหยดน้ำ ลอยมาเกาะบ่าผู้เป็นเจ้านาย ขณะเมียงมองดูเด็กน้อยในอ้อมแขนของหลิวซูซู"ข้าต้องการทวงหนี้คืนและจัดการคนชั่ว เจ้าช่วยข้าได้หรือไม่"หลิวซูซูแค้นจ้าวหยวนมาก อีกฝ่ายสั่งคนมาทุบตีบิดา และยังเบี้ยวหนี้ แค้นครั้งนี้หากไม่ทวงคืน ย่อมนอนตายตาไม่หลับ"ย่อมได้ทุกสิ่ง"เสี่ยวจิ่วตอบรับเสียงดัง จนทำให้เด็กน้อยสะดุ้งตื่นร้องไห้จ้าขึ้นมา "อย่าเสียงดัง ลูกสาวข้าตื่นแล้วเห็นหรือไม่"หลิวซูซูหยิบผ้ามาคลุมช่วงบนของตนเองไว้ แล้วให้นมบุตรสาว ขณะปรึกษากับเจ้าภูติน้อยไปด้วย เธอเริ่มชำนาญในการให้นมแล้ว จึงไม่เป็นปัญหาในการทำอย่างอื่นพร้อมกัน"ฉันจะเข้าไปในบ้านเจ้าคนชั่วจ้าวหยวนได้อย่างไร โดยไม่ให้ผู้ใดเห็น"หลิวซูซูแม้จะมีฝีมือการต่อสู้ แต่นางไม่มีอิทธิฤทธิ์หายตัวได้แบบเทพเซียน การจะเข้าไปในบ้านตระกูลจ้าว ย่อมต้องมีคนพบเห็น ในโลกนี้ฐานะของเธอต่ำต้อย หากโดนจับได้ย่อมเสียเปรียบผู้อื่น"พี่สาวหลิวครอบครองศิลาสวรรค์ มีอำนาจมิต่างจากเทพเซียน ย่อมไปไหนมาไหนได้โดยไร้ร่องรอย และท่านยังมีมิติไร้ก

หลิวจิ้งคิดจะกลับบ้านเดิมไปหาบิดาของตน เมื่อสิบปีก่อนเขาถูกใส่ความ และต้องโทษกลายเป็นทาส ไม่ได้แจ้งข่าวให้ทางครอบครัวได้รับรู้ว่าพ้นคดีแล้ว หลังจากเป็นอิสระก็คิดจะกลับไปหาบิดาของเขา“ท่านพี่ ข้าเองก็อยากจะกลับไปเยี่ยมครอบครัวของข้าเช่นกัน”นางจางสุ่ยบอกกับสามี ตัวนางไม่ได้พบกับบิดามารดามานับสิบปีแล้ว"เช่นนั้นพวกเราก็กลับไปเยี่ยม ท่านปู่ท่านย่า ท่านตาท่านยายกันเถอะ"หลิวซูซู ตกลงทำตามความต้องการของบิดามารดา ตัวนางเองก็อยากรู้จักครอบครัวของท่านทั้งสองเหมือนกัน ชีวิตใหม่ในชาติภพนี้ ได้มีครอบครัวอบอุ่นเป็นความรู้สึกที่ดี นางคาดหวังว่าครอบครัวของบิดา และครอบครัวของมารดา จะเติมเต็มในส่วนนี้ของนางได้“บ้านท่านตาท่านยายของเจ้า อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก เราไปหาท่านตาท่านยายของเจ้ากันก่อนเถอะ"ระยะทางจากที่นี่ไปยังบ้านของบิดามารดาของนางจางสุ่ย ไม่ไกลมาก หลิวจิ้งจึงคิดจะไปที่บ้านของภรรยาก่อน“ท่านพี่กลับบ้านครั้งนี้ เราคงต้องหาของฝากท่านพ่อท่านแม่ หากเจอตลาดข้างหน้า เราควรแวะซื้อของอะไรติดมือไปสักหน่อย”นางจางสุ่ยมองดูข้าวของที่อยู่ในเกวียน ไม่มีสิ่งใดพอที่จะนำไปฝากบิดามารดาของตนได้ จึงคิดจะแวะซื

“หมอเยี่ยนที่พวกเขาจะพาไปรักษา สามารถรักษาพิษนี้ได้หรือไม่”“พิษนี้มาจากชนเผ่าเมี่ยน ย่อมต้องใช้ยาจากเจ้าของพิษแก้เท่านั้น ยาทั่วไปไม่อาจรักษาได้”เจ้าภูติน้อยตอบตามความจริง มันพรางตัวเป็นสีใสๆ ลอยไปเกาะบนไหล่ของหลิวซูซู ก้มมองใบหน้าซีดเผือดของคนเจ็บแล้วถอนหายใจออกมา “คนผู้นี้ดูแล้วไม่ใช่คนทั่วไป ข้าคิดว่าหากเราช่วยรักษาเขาได้ อาจจะดีต่อพวกเรา เจ้ามีทางใดช่วยรักษาเขาหรือไม่”หลิวซูซูคิดอยากช่วยคน ฐานะของนางในโลกนี้ช่างนี้ต่ำต้อย หากมีโอกาสสร้างบุญคุณกับคนมีอำนาจสักคน ก็คงไม่เลวนัก “ย่อมมี พี่สาวหลิวท่านลืมไปแล้วหรือว่า คลังโอสถในดินแดนไร้กาลเวลา ล้วนมียาวิเศษสารพัดชนิด อีกทั้งน้ำพุเยว่จินก็มีสรรพคุณช่วยสลายพิษได้ทุกชนิด แค่ให้เขาดื่มน้ำพุเยว่จินสักอึก ก็สามารถรักษาอาการได้แล้ว”เสี่ยวจิ่วลอยตัวขึ้นจากไหล่หายตัวแวบไปครู่หนึ่ง แล้วกลับมาพร้อมขวดใส่น้ำพุเยว่จินส่งให้หลิวซูซู“น้ำพุเยว่จินมาแล้ว พี่สาวหลิวท่านให้เขาดื่มเถอะ”“ยัง ข้ายังไม่ให้เขาดื่มตอนนี้ รอไปถึงโรงหมอของท่านหมอเยี่ยนก่อน หากท่านหมอรักษาเขาไม่ได้ ข้าค่อยเสนอตัวช่วยเหลือ”หลิวซูซูไม่คิดให้อีกฝ่ายดื่มน้ำพุวิเศษตอ