All Chapters of Daddy, Let's Get Mommy Back! : Chapter 61 - Chapter 70

Napatitig lang si Iya kay Drew. Ang mga mata nito ay puno ng matinding paghahanap, para bang may pilit siyang hinuhukay sa sarili nitong isip pero hindi nito matagpuan. Lumakas ang kabog ng dibdib ni Iyq. Hindi niya alam kung paano sasagutin ang tanong na iyon dahil kahit siya mismo sa sarili niya, nakakaramdam din ng kakaibang hatak sa tuwing malapit siya sa mag-aama.Pakiramdam ni Iya ay may koneksyon siya sa mga ito, pero hindi lang niya mapatunayan. Ngunit… iniisip rin ni Iya na hindi naman siguro maglilihim sa kaniya si Ahma at Gideon. Dahil pamilya niya ang mga ito, malabong lokohin siya ng mga ito."Magpahinga ka na lang, Drew," pabulong na ganti ni Iya, pilit na ibinabalik ang sarili sa realidad habang iniiwas ang kaniyang tingin. "Nag-iisip ka na naman ng kung ano-ano dahil nilalagnat ka pa rin. Walang misteryo sa akin. Isang simpleng tao lang ako na nakakilala sa mga anak mo sa hindi inaasahang pagkakataon. Normal na mamamayan lang ako ng bansa—nagtatrabaho sa convenience s

Pagkatapos kumain at mahiga ang kambal sa kanilang kwarto, pumasok si Drew sa kaniyang study room. Kinuha niya ang kaniyang cellphone mula sa ibabaw ng mesa, pinindot ang contact number ni Ahma, at inilagay ang cellphone sa kaniyang tainga.Ilang ring lang ay sumagot na ang matanda sa kabilang linya."Drew, apo?" Malambing na boses ni Ahma ang narinig niya. "Kamusta kayo riyan sa rest house? Kamusta ang dalawang bata? Balita ko, nanggaling daw sa lagnat sina Blake at Drake?""Maayos na po kami, Ahma," sagot ni Drew habang dahan-dahang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Magaling na ang kambal. Kumain na rin sila at nakahiga na ngayon.""Salamat naman kung’," tugon ng matanda. "Ikaw? Hindi ka ba napagod sa pag-aalaga sa kanila? Siguraduhin mong nagpapahinga ka rin, Drew."Huminga nang malalim si Drew. Isinandal niya ang kaniyang ulo sa sandalan ng upuan at tinitigan ang kisame. May matagal na siyang gustong itanong, at pakiramdam niya, ngayong gabi lang siya nagkaroon ng lakas ng loob na

Sa loob ng unit, dahan-dahang nagmulat ng mata si Iya mula sa kaniyang higaan. Mabigat na mabigat ang kaniyang ulo, namumula ang kaniyang mga pisngi, at tuyong-tuyo ang kaniyang lalamunan dahil sa matinding lagnat. Narinig niya ang mahihinang boses mula sa labas, pero akala niya ay nanaginip lang siya dahil sa taas ng kaniyang temperatura."Blake? Drake?" pabulong na banggit ni Iya sa sarili habang pilit na itinutulak ang sarili para makaupo.Pinilit niyang tumayo mula sa kama kahit nanginginig ang kaniyang mga binti. Hawak-hawak ang pader at ang gilid ng mesa, dahan-dahan siyang naglakad patungo sa pintuan. Nang maabot niya ang doorknob, pinalabas niya ang kaniyang lakas para iikot iyon at buksan ang pint0."Sino 'yan?" paos na paos na tanong ni Iya habang dahan-dahang binubuksan ang pint0.Sa sandaling bumukas ang pint0, nanlaki ang mga mata ni Drew. Nakatayo sa tapat nila si Iya na halos hindi na makatayo nang diretso. Namumutla ang kaniyang mga labi, namumula ang kaniyang ilong at

Nakatayo si Iya sa may maliit na kusina habang naghahanda ng simpleng almusal. Wala na ang bigat ng kaniyang ulo, wala na rin ang lagnat niya, at mas maayos na ang pakiramdam niya pagkatapos ng mahabang tulog at pag-aalaga ng mag-aama.Lumabas sina Blake at Drake mula sa kwarto, kuskos-kuskos pa ang kani-kanilang mga mata. Kasunod nila si Drew na maayos na ang suot na polo, halatang puyat dahil sa maliit na sofa ito natulog buong gabi."Magandang umaga," masayang bati ni Iya habang inilalapag ang mainit na pagkain sa mesa. "Gising na pala kayo. Kain muna bago kayo umalis."Naupo ang mag-aama at kumain nang sama-sama. Nang matapos silang kumain, inayos na ni Drew ang kanilang mga gamit at kinuha ang susi ng kotse sa mesa."Maayos na ba talaga ang pakiramdam mo, Iya?" tanong ni Drew habang nakatitig nang maigi sa mukha ng dalaga. "Kung kailangan mo pa ng gamot o pagkain, pwede naming bilhin bago kami umalis.""Maayos na maayos na ako, Drew. Maraming salamat sa inyong tatlo," ngumiti si

Nakatitig pa rin si Drew sa saradong pinto. Naririnig niya mula sa loob ang mahihinang paghinga ni Iya habang nakasandal din ito sa kabila ng pinto. Malakas at malamig ang ihip hangin sa hallway, pero hindi iyon sapat para pawiin ang matinding bigat na nararamdaman niya sa dibdib. Sa bawat segundong lumilipas ay mas lalo lang bumibigat ang nararamdaman niya. Huminga si Drew nang malalim, pilit na pinakakalma ang boses niya para marinig ng dalaga sa kabilang panig."Iya..." panimula niya, "Alam kong siraulo ang naiisip ko ngayon. Alam kong nagmumukha akong walang respeto at bastos sa paningin mo. At tama ka... mali ako na bigla na lang kitang ginulat nang ganito. Kung tutuusin, mukha akong creepy stalker sa inaakto ko—but I am not."Napatigil ang mahinang hagulhol sa loob. Nakatitig si Iya sa pinto mula sa kabilang panig, nakahawak sa dibdib niya habang nakikinig sa bawat salitang bibitawan ng lalaki."Pero gusto kong sabihin sa 'yo kung bakit ako napadpad dito ngayong gabi," pagpap