All Chapters of Daddy, Let's Get Mommy Back! : Chapter 81 - Chapter 90

Dahan-dahang binuksan ni Drew ang pulang kahita, at tumambad kay Iya ang isang mamahaling singsing na may malaking diyamante sa gitna. Napasinghap si Iya at napahawak sa kaniyang dibdib, hindi makapaniwala sa nakikita. Sa ilalim ng mahinang ilaw ng silid, kumikislap nang husto ang diyamante sa gitna ng singsing. Mabilis na pumukpok ang kaniyang puso habang pabalik-balik ang kaniyang tingin sa mamahaling alahas at sa seryosong mukha ng lalaki. "D-Drew... ano 'yan?" nauutal na tanong ni Iya, nanginginig ang kaniyang boses sa matinding gulat. "Paanong... bakit may dala kang ganiyan?" Dahan-dahan kinuha ni Drew ang singsing mula sa pulang kahita. Hinarap niya si Iya habang nakatitig nang diretso sa kaniyang mga mata—walang alinlangan, walang pag-aalinlangan. "Inihanda ko 'to bago pa man tayo makalabas ng ospital," mahinahong paliwanag ni Drew, mababa ngunit mariin ang boses. "Nang sabihin mo sa akin na handa kang pumasok sa kasunduang 'to para sa kambal, alam kong hindi sapat ang bas

Alas seis y media pa lamang ng umaga ay nagising na si Iya. Sa katunayan medyo late siyang natulog kagabi. Hindi siya mapakali, paulit-ulit niyang iniisip na may kakaiba siyang nararamdaman para kay Drew. Pero alam rin naman niyang bawal niyang dapat maramdaman iyon. Pero hindi rin niya matukoy kung ano ang nararamdaman niya sa lalaki, pagmamahal ba? Pagkagusto? O ano… hindi niya masagot ang sariling katanungan niya.Dahan-dahan bumaba si Iya sa mula sa kama, nag-ayos ng sarili, at pagkatapos ay naglakad patungo sa kusina. Naisipan niyang ipag-luto ng maagang agahan ang buong pamilya. Dali-daling kumilos si Iya, nais niyang ipagluto ang mga bata—o mas tamang sabihin pati na rin si Drew. Maikling panahon lang dumadalaw si Ahma o kaya si Gideon sa kaniya. Kaya hindi niya ito napapagluto, madalas rin kasing may dalang mga pagkain ito sa tuwing dumadalaw sa kaniya. At dahil madalas lang siyang mag-isa sa bahay niya ay nanghihinayang siyang magluto ng marami kaya madalas ay sa labas siya

"Sige na, maupo na tayo at baka lumamig pa ang pagkain natin," aya ni Drew habang iniaalalay ang dalaga pabalik sa upuan niya. "Kailangan nating magpakalakas dahil sigurado akong pag-uwi natin sa villa, sasalubungin tayo ng napakaraming tanong nina Blake at Drake kapag nakita nila ang kwintas mo at ang singsing na nasa daliri mo."Nang makaupo na silang dalawa at magsisimula na sanang kumain, may biglang lumapit na waiter na naka-uniporme, may dalang maliit na tray na may dalawang baso ng mamahaling champagne at isang plato ng katamtamang laking chocolate cake na may nakatirik na maliit na kandila."Good afternoon po, Ma'am, Sir!" napakalapad ng ngiti ng waiter habang inilalapag ang cake sa gitna ng kanilang mesa. "Naku, napansin po kasi ng crew namin mula sa counter kung gaano po kayo kasweet habang isuot niyo 'yong kwintas kay Ma'am. Sakto pong Anniversary ngayon ng owner ng restaurant natin at ng misis niya, kaya may pa-free Sweethearts Anniversary Special kami para sa mga sweet co

Matapos makabili ng kanilang mga damit sa boutique, naglalakad sila sa kahabaan ng mall nang biglang tumunog ang cellphone ni Drew. Tumingin ito sa screen at kumunot ang noo bago humarap kay Iya."Iya, kailangan ko lang sagutin 'tong tawag mula sa opisina. Medyo mahalaga lang," paalam ni Drew sabay turo sa malapit na jewelry shop sa tapat nila. "Pumasok muna kayo ng kambal diyan sa jewelry store. Magtingin-tingin ka na ng wedding rings natin. Susunod ako agad pagkatapos nito.""Sige, Drew. Huwag kang mag-alala, kami na muna nina Blake at Drake ang magtitingin," nakangiting sagot ni Iya habang inaalalayan ang dalawang bata.Pumasok si Iya kasama ang kambal sa isang kilalang jewelry boutique. Nakahawak sa magkabilang kamay ni Iya sina Blake at Drake, abala rin ang kambal sa pagsusuri sa botique. Nais nilang makahanap ng nababagay na singsing para sa Mommy Iya nila.Dahan-dahang naglakad si Iya patungo sa bahagi ng mga wedding band. Ilang sandali pa, nahinto ang tingin ng kambal sa isa

Nakaupo si Gideon sa silya habang nakatulala. Sa paglipas ng panahon. Akala niya ay magiging normal at tahimik na ang buhay niya. Pero nagkamali siya… mas lalo lang gumulo ang pamilya niya. Ilang sandali pa, umalingawngaw ang pamilyar na ringtone ng laptop ni Gideon sa ibabaw ng study table. Isang video call mula sa ibang bansa.Mabilis na lumapit si Gideon at pinindot ang Answer button. Agad na lumabas sa screen ang dalawang matangkad at guwapong binata—ang kaniyang labing-walong taong gulang na kambal na sina Atlas at Atticus. "Daddy," sabay na bati nina Atlas at Atticus sa kabilang linya.Sumilay ang ngiti sa mukha ni Gideon nang makita niya ang mga anak. "Atlas, Atticus. Kumusta kayo diyan? Kumusta ang biyahe niyo at ang lagay ng Ahma ninyo?""Maayos naman po ang biyahe namin, Dad," simula ni Atlas, ang mas tahimik at seryoso sa dalawa. "Nakapagpahinga na rin si Ahma sa room niya rito sa ospital. Katutulog lang po niya bago kami lumabas ng silid para tawagan kayo.""Bukas na po