Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

เมื่อกลับมา ‘โสด’ อีกครั้ง ว่ากันว่าผู้ชายจะมีชีวิตมีความสุขในช่วงเดือนแรก ส่วนผู้หญิงจะทุกข์ทรมาน แต่พอผ่านมันมาได้ เธอจะไม่แคร์เรื่องในอดีตที่เป็นบาดแผลในใจ ตอนนี้ผ่านมาสองเดือนกับความโสด และเธอก็ได้อีกหนึ่งชีวิตแถมติดมาด้วยในท้อง ความสัมพันธ์เร่าร้อนก่อให้เกิดชีวิตน้อยๆ ติดตามมาด้วยยังปัจจุบัน เจ้าตัวเล็กอายุได้ห้าสัปดาห์แล้ว       “น้องพลอยจะออกไปข้างนอกเหรอลูก” ขวัญถามพลอยใจ แม้จะเป็นอดีตลูกสะใภ้ แต่ก็ยังคงเป็นลูกสาวที่นางรักและน่าเอ็นดูของนาง       “ค่ะคุณแม่ พลอยจะไปหาหมอค่ะ”       “ไปหาหมอ หมอนัดเหรอลูกวันนี้”ขวัญและสามีดีใจมากเมื่อพลอยใจบอกว่ากำลังมีหลานให้ตนและสามี ตอนนี้พลอยใจย้ายมาอยู่ที่บ้านสวนจังหวัดสุพรรณบุรีกับตนเอง ปล่อยให้สิงห์อยู่บ้านคนเดียวที่กรุงเทพฯ และบริหารงานเองคนเดียว ไม่ว่าจะบริษัทหรือร้านจิวเวลรี่ของพลอยใจที่พ่อกับแม่ได้ทิ้งไว้ให

“ไม่รู้เหมือนกันครับ ขนาดหมอก็บอกไม่รู้สาเหตุ จะว่ากระเพาะก็ไม่ใช่ เพราะผมกินข้าวตรงเวลาปกติ จะว่าเครียดก็ไม่น่าใช่ ผมปกติดี กินเที่ยวดื่มสนุกดี”ทั้งๆ ที่ในใจรู้ดีว่าทุกวันนี้ตัวเองแทบไม่มีความสุขในการใช้ชีวิต หวังเหลือเกินว่ากลับบ้านมาจะเจอพลอยใจ แต่ก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว เธอไปอยู่บ้านสวนที่ต่างจังหวัดไม่ยอมกลับมาเหยียบบ้านหลังใหญ่หลังนี้ ทิ้งให้เขาต้องอยู่โดดเดี่ยวเดียวดายเพียงลำพังในบ้านหลังนี้“บางทีคนที่ป่วยอาจไม่ใช่แกก็ได้ไอ้สิงห์” พลอยใจขอร้องไม่ให้บอกกับสิงห์เรื่อง ‘ลูก’ แต่คนเป็นปู่ก็อยากบอกใบ้ให้ลูกชายสงสัย“หมายความว่ายังไงครับ ทำไมผมจะไม่ป่วยก็ในเมื่อเป็นผมที่คลื่นไส้เวียนหัวทุกวัน ได้กลิ่นอะไรเล็กน้อยก็จะอ้วกตลอด” แล้วเขาก็สูดดมยาดมแรงๆ อีกครั้ง“แกไม่ใช่คนโง่ไอ้สิงห์ ถ้าไม่รู้ก็ถามเพื่อนแกทั้งสามคนสิว่าที่พ่อพูดหมายถึงอะไร” คงพูดจบก็ลุกขึ้นยืน“พ่อจะกลับบ้านสวนวันไหนครับ แล้วเมื่อไหร่แม่จะกลับมาบ้าน ผมคิดถึง” จริงๆ อยากถามถึงใครบางคน แต่ก็

พลอยใจช่วยแม่บ้านประจำบ้านสวนตั้งโต๊ะอาหารมื้อเช้าหลังจากไปทำบุญใส่บาตรที่หน้าบ้านสวนเสร็จ ตอนนี้มื้อเช้าเตรียมพร้อมทานแล้ว เหลือแต่รอให้คุณแม่ลงมาทานมื้อเช้าด้วยกัน เมนูเช้านี้เป็นข้าวต้มปลากะพงของโปรดของคุณแม่และของเธอด้วย ถึงจะมีเจ้าตัวเล็ก แต่ก็โชคดีที่ยังสามารถทานของอร่อยของโปรดตัวเองได้ ไม่ได้แพ้ท้องเหมือนคุณแม่ท่านอื่นที่ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันตอนไปรอพบแพทย์ที่โรงพยาบาล“ทำไมไม่ทานก่อนแม่ หนูพลอย” ขวัญเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารเห็นหญิงสาวนั่งรอตัวเองไม่ยอมทานก่อนก็เลยถาม“ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ พลอยอยากรอ อีกอย่างเนี่ยก็ยังเช้าอยู่ด้วย พลอยยังไม่หิว”“ไม่หิวก็ต้องกินนะลูก อีกอย่างต่อไปนี้ไม่ต้องรอทานพร้อมแม่นะ ถ้าแม่ลงมาช้าหนูพลอยทานก่อนได้” นางบอกพลอยใจแล้วดึงลากเก้าอี้ประจำของตัวเองออกนั่ง ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงจะแปดโมงเช้าและสามีก็โทรมาบอกว่าถึงปากทางเข้าบ้านสวนแล้วและมีคนติดสอยห้อยตามมาด้วย“ค่ะคุณแม่ คุณแม่ทานกันเถอะค่ะ ข้ามต้มปลากะพงของโปรดคุณแม่”“ของลูกพลอ

สิงห์เห็นท่าทางของพลอยใจแล้วก็ถอยห่างจากหญิงสาว เมื่อก่อนพลอยใจไม่เคยมองและแสดงท่าทาง ‘รังเกียจ’ ตัวเองแบบนี้ แต่ตอนนี้เธอกำลังมองเขาและมันเหมือนกับที่เขาเคยมองและมีท่าทางกับเธอก่อนหน้านี้ด้วยเช่นกัน มันเหมือนภาพในอดีตย้อนกลับมาอีกครั้ง แต่เปลี่ยนสถานะกัน“เธอ ‘รังเกียจ’ ฉันจนไม่อยากอยู่ใกล้ฉัน” เขาถามเสียงแผ่วและเธอก็พยักหน้าเป็นคำตอบ แม้ไม่ได้ตอบด้วยเสียงเพียงแค่พยักหน้า สิงห์ก็เจ็บร้าวจุกในอก พูดอะไรไม่ออกจึงทำได้แค่เอ่ยขอตัว“งั้นเชิญตามสบาย ฉันไม่รบกวนเธอแล้ว”ไร้เสียงตอบกลับมา สิงห์จึงหมุนตัวเดินออกจากห้องนอนของพลอยใจ ส่วนพลอยใจก็รีบเดินไปปิดล็อกประตูห้องนอนแล้วเดินกลับมานั่งบนเตียงปล่อยกล่องไม้ที่กอดวางลงข้างๆ แล้วยกมือลูบอกที่เต้นไหวรุนแรงของตัวเอง เมื่อกี้เธอตื่นเต้นจนพูดอะไรไม่ออกและกลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะร้องไห้ แต่ก็ยังแสร้งตีสีหน้าว่าเกลียดชังเขาและยอมรับคำถามของเขาด้วยว่าตนนั้น ‘รังเกียจ’ อีกฝ่ายเหมือนที่เมื่อก่

พลอยใจเข้ามาช่วยแม่บ้านเตรียมมื้อเที่ยงในห้องครัวเหมือนที่ทำประจำทุกวัน บางวันก็ไปดูแปลงผักสวนครัวที่ตนเองกับคนงานช่วยกันปลูก มีผักบุ้ง มีต้นหอม มีกระเทียม มีผักคะน้าที่ปลูกไว้ทานเอง       “วันนี้คุณพลอยอยากทำอะไรคะเป็นมื้อเที่ยง” สม แม่บ้านเอ่ยถามหญิงสาว       “เมื่อเช้าพลอยไปเก็บคะน้ามา ว่าจะทำยำคะน้าค่ะเที่ยงนี้ พลอยอยากกินอะไรเปรี้ยวๆ” หญิงสาวบอกตอบ       “เดี๋ยวน้าช่วยคุณพลอยนะคะ ว่าแต่ยำคะน้าเนี่ยทำยังไงคะ น้าไม่เคยทำเลยค่ะ”       “น้าสมหั่นคะน้าเอาแค่ต้นพอนะคะ ส่วนใบคะน้า พลอยจะไว้ผัดน้ำมันหอยค่ะ”       “ได้ค่ะ ให้ปอกเปลือกด้วยไหมคะต้นคะน้า”       “ปอกค่ะ เวลาลวกจะได้กรอบหวานอร่อย น้าสมปอกเสร็จก็ล้างลวกแล้วน็อกในน้ำเย็นให้พลอยเลยนะคะ พลอยจะเตรียมน้ำยำค่ะ เดี๋ยวกุ้งพลอยจะ