LOGINงานแต่งงานของสิงห์และพลอยถูกจัดขึ้นอีกครั้งที่บ้านสวน จังหวัดสุพรรณบุรีในเดือนต่อมา![]()
อคิน คเชนทร์และพิภพมองเพื่อนรักแล้วก็ยิ้มมีความสุขตาม ในที่สุดสิงห์ก็ยอมรับสักทีว่า ‘รัก’ พลอยใจ กว่าจะยอมรับได้ก็เสียเธอไปแล้ว แต่ยังดีที่พลอยใจยังให้โอกาสเพื่อนกลับมาใช้ชีวิตคู่ด้วยกันอีกครั้ง “ดื่มแก้วนี้พอนะเว้ย! กูต้องเข้าหอกับเมียคืนนี้” สิงห์ยกแก้วบรั่นดีในมือขึ้นแล้วกระดกเข้าปากหมดแก้วรวดเดียว อ่า! “มึงจะรีบไปไหน เพิ่งสามทุ่มเองนะไอ้สิงห์” อคินเอ่ย “พวกมึงมีเมียเมื่อไหร่จะเข้าใจกูเองเว้ย!” สิงห์ตอบกลับเพื่อน “เอาอีกแก้วไอ้สิงห์” คเชนทร์รินบรั่นดีส่งให้เพื่อนอีกแก้ว “อะไรวะ! ไม่ไหวแล้วนะ ถ้าให้กูกินอีก กูได้หลับแน่คืนนี้ กูเข้าหอนะเว้ย!” สิงห์ดันแก้วบรั่นดีตรงหน้าออกห่าง&n
งานแต่งงานของสิงห์และพลอยถูกจัดขึ้นอีกครั้งที่บ้านสวน จังหวัดสุพรรณบุรีในเดือนต่อมาหลังจากที่ปรับความเข้าใจกัน งานแต่งงานถูกจัดขึ้นเป็นงานเล็กๆ และเชิญเฉพาะญาติสนิทและคนสนิทเท่านั้นมาร่วมงาน อคิน คเชนทร์ และพิภพเองก็ได้มาร่วมงานเป็นพยานรักให้เพื่อนรักในครั้งนี้ด้วย พลอยใจกอดช่อดอกกุหลาบในมือแน่นแล้วมองสาวๆ ทุกคนที่กำลังรอรับช่อดอกไม้เจ้าสาวจากตน เมื่อหลายเดือนก่อนเธอเป็น ‘เจ้าสาวไร้รัก’ แต่วันนี้เธอเป็น ‘เจ้าสาวไม่ไร้รัก’ เธอดีใจที่ได้มีโอกาสได้สวมชุดเจ้าสาวอีกครั้งกับเจ้าบ่าวคนเดิม “ได้เวลาโยนช่อดอกไม้เจ้าสาวแล้วครับ” สิงห์ก้มหน้ามากระซิบข้างหูเจ้าสาวของตัวเองด้วยน้ำเสียงหวานอ่อนโยน “ค่ะ ทุกคนรอรับนะคะ” ส่วนมากเป็นคนงานสาวๆ ที่ทำงานที่สวนของบ้านมารอรับช่อดอกไม้เจ้าสาว ทุกคนต่างก็ส่งเสียงร้องเรี
“ไม่ใช่เพราะพลอยท้องหรอก แต่พี่อยากแต่งงานกับพลอยอีกครั้ง เป็นเจ้าสาวให้พี่อีกครั้งนะ พี่อยากแก้ไขอดีตของเรา พี่ต้องการพลอย พี่...” สิงห์หยุดพูดไปครู่หนึ่งแล้วก็พูดต่อ “พี่ ‘รัก’ พลอย คำพูดของพี่ตอนนี้มันอาจจะเป็นคำพูดที่ตลกและไม่น่าเชื่อถือ แต่เชื่อเถอะว่าพี่พูดออกมาจากใจจริง ตลอดเวลาที่เรา ‘หย่า’ กัน พี่พยายามปฏิเสธความต้องการของหัวใจตัวเองมาตลอด จนกระทั่งตอนนี้จนได้มาเห็นพลอยอีกครั้ง พี่ก็ไม่อยากเสียเวลาแล้ว ไม่อยากหนีความจริงในใจตัวเองได้ กลับมาหาพี่นะ กลับมาให้พี่ได้ชดเชยให้พลอยนะ หรือว่าตอนนี้พลอยไม่ ‘รัก’ พี่แล้ว” สิงห์เดินเข้าไปใกล้พร้อมกับยื่นมือไปจับมือน้อยมากุมแน่นเพื่อส่งความรู้สึกตัวเองผ่านสัมผัสนี้ ดวงตาของทั้งสองสบจ้องประสานกันในความมืดสลัวพลอยใจจ้องมองดวงตาสีเข้มของอดีตสามีในความมืด แม้จะมืดแต่ก็มองเห็นความจริงใจหนักแน่นในดวงตาคู่คมตรงหน้า เธอยัง ‘รัก’ และต้องการเขาอยู่ ยังอยากอยู่กับเข
“อะ...อื้อ” เสียงสะอื้นไห้กลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อปากหนาของบุรุษปิดทาบทับลงมา จากอ่อนโยนก็แปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วง เรียวลิ้นอุ่นร้อนบุรุษดุนดันเข้าไปในโพรงปากน้อย“อะ...อื้อ” พลอยใจตั้งตัวไม่ทันกับการจู่โจมของสิงห์ ไม่คิดว่าสิงห์จะทำแบบนี้กับตนเอง มือน้อยดันหน้าอกหนาผลักให้เขาออกห่างและพยายามเม้มปากแน่น แต่เรียวลิ้นสากอุ่นร้อนของบุรุษก็แทรกแซงเข้ามาในปากแล้วกำลังไล่ต้อนลิ้นของเธอให้จนมุมสิงห์เห็นว่าสาวเจ้าต่อต้านก็ตวัดแขนโอบกอดรัดเอวหญิงสาวเข้าหาตัวเองแน่นแล้วบดจูบดุดัน เรียวลิ้นสากตวัดกอดรัดเรียวลิ้นน้อยที่จนมุมในปากน้อย ปากหนาบดจูบดุดันหวังให้สาวเจ้าหวนนึกถึงความเร่าร้อนในอดีตระหว่างตนและพลอยใจ“อื้อ...อ่า” เธอแข้งขาอ่อนแรงแทบจะยืนทรงตัวไม่ไหวเมื่อถูกปล้ำบดจูบ สองมือน้อยเกาะรั้งไหล่หนาพยุงประคองร่างตัวเองไว้โดยมีแขนแข็งแรงของคนพาลโอบกอดยกอุ้มไว้เช่นกัน“อือ...พี่ต้องการพลอย เป็นเจ้าสาวของพี่อีกครั้งได้ไหม” เขาผละออกมาเอ่ยเป่ารดลมหายใจใส่ใบหน้าหอบเหนื่อยจากการถูกปล้นจูบ ดวงตาดุดันจดจ้องสบดวงตาน้อยหวานซึ้งขอ
“มันเป็นอดีตไปแล้วค่ะ เราสองคนไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้ว ถ้าจะเพราะ ‘ลูก’ ในท้องของพลอยที่ทำให้พี่สิงห์มาอยู่ที่นี่ก็กลับไปเถอะค่ะ” “ทำไมพลอยใจร้ายกับพี่แบบนี้” “พลอยเนี่ยนะคะใจร้ายกับพี่สิงห์ พี่สิงห์ลองถามตัวเองด้วยคำพูดที่พูดกับพลอยดูไหมคะว่าเป็นใครกันแน่ที่ใจร้ายก่อน เลิกมายุ่งวุ่นวายในชีวิตพลอยได้แล้วค่ะ พลอยไม่อยากเจ็บและเสียน้ำตาเพราะพี่สิงห์ เรื่อง ‘ลูก’ ไม่ต้องห่วงนะคะ พลอยใส่ชื่อพี่เป็น ‘พ่อ’ เขาแน่นอนค่ะ” แล้วเธอก็ทิ้งกรรไกรในมือแล้วลุกขึ้นเดินหนีไม่สนใจตะกร้าผักกับกรรไกร แต่ยังเดินไปได้ไม่ไกลก็ถูกอดีตสามีเดินมาสวมกอดรั้งไว้จากด้านหลัง “ให้โอกาสพี่นะพลอย ให้โอกาสพี่ได้แก้ตัวนะพลอย” เขากอดรัดเอวพลอยใจแน่นพร้อมซบหน้าไปกับไหล่เล็กเปราะบาง “
“ของผมเหรอครับ” สิงห์มองจานยำหน้าตาแปลกๆ ตรงหน้าตัวเองที่แม่บ้านนำมาวางให้ที่โต๊ะกลางโซฟาตรงหน้าพร้อมกับข้าวสวยหนึ่งจาน มีไข่ต้มแถมมาด้วยสองฟองที่ปอกเปลือกแล้วในจาน “ใช่ค่ะคุณสิงห์ คุณพลอยให้น้าเอามาให้ เป็นยำคะน้ากรอบ คุณพลอยทำเองค่ะ ไข่ต้มกับข้าวสวยน้าเป็นคนนำมาให้เผื่อว่าจะทานได้ค่ะ ปกติคนแพ้ท้องแทนเมียกินอะไรได้ไม่ค่อยเยอะ จะชอบกินของเปรี้ยวของดอง และยำนี้น้าสมว่าคุณสิงห์น่าจะทานได้ไม่มีปัญหาค่ะ” สมเอ่ยยาว “พลอยให้เอามาให้ผมเหรอครับ และยำนี่พลอยเป็นคนทำเหรอ” เขาหยิบจานยำตรงหน้าขึ้นมาถือแล้วหยิบช้อนในจานข้าวมาตักขึ้นชิม แปลกที่เขาไม่เหม็นกลิ่นอาหารตรงหน้า กลับหอมและพอได้ทานก็รู้สึกมีชีวิตชีวา เปรี้ยวหวานกำลังดี ตักคำแรกแล้วคำที่สองก็ตามมา “พลอยยังเป็นห่วงผม แสดงว่าพลอยไม่ได้ ‘เกลียด’ ผม” เขาตักทานคำแล้วคำเล่ายิ้มไปพูดไป&nbs





![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

