Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

พลอยใจตัดสินใจโทรหาคุณพ่อคุณแม่เพื่อบอกความต้องการของตัวเองในตอนนี้ ตอนแรกเธอจะอยู่ให้ถึงหนึ่งปี ตอนนี้แม้แต่หนึ่งวันเธอก็ไม่อยากอยู่ในสถานะภรรยาของสิงห์แล้ว เขาใจร้าย เขาไม่มีหัวใจ หัวใจของสิงห์มีรักให้กับทุกคนยกเว้นคนที่เป็นภรรยาอย่างเธอ       วันนี้ท่านทั้งสองกลับมาจากบ้านสวนที่ต่างจังหวัดในตอนเย็นหลังจากที่ได้รับสายจากเธอ พอท่านทั้งสองกลับมา พลอยใจก็ร้องไห้กอดท่านทั้งสองทั้งน้ำตา ก่อนจะสงบอารมณ์ตัวเองได้ก็ใช้เวลาอยู่นาน พอหยุดร้องไห้ก็พูดคุยเรื่องที่ตัวเองบอกท่านทั้งสองในโทรศัพท์อีกครั้งในห้องนั่งเล่น       “หนูคิดดีแล้วเหรอลูก” คนเป็นพ่อเอ่ยถามลูกสะใภ้       “นั่นสิหนูพลอย ลูกคิดดีแล้วเหรอลูก อดทนอีกครั้งได้ไหมลูก” ขวัญยังไม่อยากให้ลูกทั้งสองเลิกรากัน       “หนูคิดดีแล้วคุณพ่อคุณแม่ อย่าห้ามหนูเลยนะคะ หนูหวังว่าคุณพ่อคุณแม่จะสนับสนุนหนู” พลอยใจเอ่ยเสียงเศร้า  

เฮ้อ!       พลอยใจถอนหายใจมองโทรศัพท์ในมือที่เพิ่งถูกปลายสายตัดสายตนเองทิ้งโดยที่เธอยังไม่ทันพูดตอบสวนกลับ ตั้งแต่วันนั้นที่คุยกัน สิงห์ก็ไม่กลับมานอนที่บ้าน ไม่รู้ไปนอนค้างที่ไหน หรืออาจไปนอนค้างกับอดีตแฟนสาวอย่างพริกแกง หรืออาจจะยังคงเป็นแฟนปัจจุบันอยู่ก็ได้       ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!       เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรียกสติที่กำลังจะหลุดลอยออกจากร่างให้กลับคืนมาอยู่กับเนื้อกับตัว พลอยใจลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูห้องนอน       “มีอะไรคะป้านาง”       “พอดีคุณท่านให้ป้ามาถามค่ะว่าหนูพลอยจะออกไปรึยังคะ”       “วันนี้คงไม่ได้ไปที่สำนักงานเขตแล้วค่ะ พลอยจะไปที่ร้านแทนค่ะ” เธอบอกป้าแม่บ้านเก่าแก่       “งั้นป้าไม่รบกวนหนูพลอยแล้วนะคะ” แล้วป

“ขอบคุณคุณวิณท์นะคะ งานรัดตัวยุ่งขนาดนี้ยังอุตส่าห์แวะเอาขนมมาให้พลอยอีก”       “ผมอยากให้คุณพลอยได้กินของอร่อยสูตรชาววังของตระกูลน่ะครับ คุณแม่ผมทำเองทุกขั้นตอนเลยนะครับ”       “ฝากขอบคุณท่านด้วยนะคะ”       “ครับ ผมไปนะครับ ส่วนนี่ของพนักงานในร้านคุณพลอย ผมจะเอาไปให้พวกเขาก่อนจะไปทำงาน” แล้วเขาก็ยกถุงกระดาษสามถุงเดินออกจากห้องทำงานของพลอยใจไปพร้อมกับสิงห์เดินสวนเข้าประตูห้องทำงานเข้าไปด้านใน       “สวัสดีครับคุณสิงห์” วิณท์เอ่ยทักทายผู้ที่เดินผ่านตัวเองเข้าไปในห้อง       “คงรู้แล้วสินะว่าเราจะ ‘หย่า’ กันถึงมาแต่เช้า” สิงห์ตอบกลับเสียงแข็งแล้วก็ปิดประตูห้องทำงานใส่หน้าวิณท์ เดินลงส้นเท้าหนักๆ ตรงไปหาภรรยาของตัวเองแล้วสองมือเท้ายันโต๊ะทำงานก้มโน้มหน้าลงไปหาเธอที่ตอนนี้เอนตัวถอยหนีหน้าตัวเอ

สิงห์ยกยิ้มมุมปากพึงพอใจเมื่อสาวน้อยใต้ร่างตอบสนองตนเอง แม้จะจูบตอบกลับเงอะงะไม่เป็นงาน แต่มันก็แสดงให้เห็นว่าปากน้อยนี้มีแค่ตนที่ได้ครอบครอง ร่างกายนี้ก็เช่นกัน ตอนนี้พลอยใจเป็นของเขาและยังคงอยู่ในสิทธิ์ครอบครองของเขาอยู่เช่นกัน หล่อนเป็น ‘ภรรยา’ ของตนอยู่ไม่ใช่ของใครอื่น และใครหน้าไหนก็อย่าหวังจะได้แตะต้องร่างนี้ แม้ว่าในอนาคตจะ ‘หย่า’ ก็ตาม ร่างกายนี้ก็ต้องเป็นของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถแตะต้องสัมผัสเล้าโลมกดคลึงเอาแต่ใจได้       “อ่า...อื้ม” เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบดคลึงกันของทั้งสอง สิงห์เริ่มปลดเปลื้องชุดเดรสชีฟองของพลอยใจออกอย่างชำนาญ เพียงเวลาไม่นานคนใต้ร่างก็นอนบิดระทวยเปลือยเปล่าไร้เครื่องอาภรณ์ชั้นนอกและชั้นใน เมื่อจัดการกับชุดอาภรณ์ของภรรยาสาวแล้ว สิงห์ก็จัดการกางเกงสแล็คสีเทาเข้มของตัวเองออกพร้อมตามด้วยกางเกงบ็อกเซอร์ทาบทับกายสาวเปลือยเปล่าเสมอกัน       “พะ...พี่สิงห์&r

ค่ำคืนที่ผ่านมาพลอยใจหลับในอ้อมกอดอบอุ่นของสามี เป็นครั้งแรกคืนแรกที่ได้นอนหนุนซบแบบมีสติ ต่างจากครั้งก่อนที่เธอเมาและหลับไปคาอกแกร่ง แต่ครั้งนี้ได้ซึมซับทุกความรู้สึกจากสัมผัสอ่อนโยนดุดันของสิงห์ แม้ว่าจะรู้ดีว่าเขาทำไปเพียงเพราะอารมณ์ ‘ใคร่’ เท่านั้น แต่แค่นี้ก็เพียงพอมากพอแล้วสำหรับหัวใจช้ำๆ ของเธอ       แต่แล้วฝันหวานก็ดับลงเมื่อเขาขยับตัวลุกขึ้นลงจากเตียงนอนในตอนเช้า ความเป็นสามีภรรยาของเธอและสิงห์กำลังจะสิ้นสุดลงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้แล้ว เมื่อเขาพาร่างเปลือยลุกลงจากเตียงพร้อมพูดว่า       “อาบน้ำแต่งตัวแล้วไป ‘หย่า’ กันให้มันจบๆ จะได้ทางใครทางมัน” มันเจ็บและทรมาน แต่ก็ต้องฝืนยิ้มรับความจริงตรงหน้าตัวเอง       “ค่ะ ขอบคุณนะคะที่คืนอิสระให้พลอย”       “เป็นฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอพลอย ที่ยอมคืนความ