All Chapters of ทัณฑ์สวาทจักรพรรดิมืด: Chapter 21 - Chapter 30

ปัง!เสียงปืนทะลุผ่านลำโพงของสมาร์ตโฟนดังก้องไปทั่วห้องนอนกว้าง ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นกระสุนที่เจาะเข้าเฉียดหัวไหล่ซ้ายของกู้ข่ายจนเลือดสีเข้มสาดกระเซ็น ชายหนุ่มร่างสูงเสียหลักล้มกลิ้งไปกับพื้นถนนที่เฉอะแฉะไปด้วยสายฝนในตรอกแคบ ๆ ของยุโรป"อ๊ะ! รุ่นพี่กู้!"หลินอวี่ซินกรีดร้องลั่น หัวใจของเธอหล่นวูบราวกับถูกกระชากลงเหวลึก ร่างกายบางสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่เมื่อเห็นอัศวินผู้เยือกเย็นของเธอต้องมาตกอยู่ในสภาพที่น่าเวทนาและใกล้จะสิ้นลมหายใจ นักฆ่าชุดดำในจอภาพค่อย ๆ เดินสาวเท้าเข้าไปหาเหยื่อที่นอนหอบหายใจรวยริน ปลายกระบอกปืนเก็บเสียงถูกยกขึ้น เล็งตรงไปยังกลางหน้าผากของกู้ข่ายอย่างเลือดเย็น!"สิบวินาที…"เสียงทุ้มต่ำของเสิ่นเหยียนเฉินกระซิบที่ข้างหู น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความปรานีราวกับมัจจุราชที่กำลังนับถอยหลังสู่วาระสุดท้าย "สิบวินาทีเท่านั้น อวี่ซิน… ก่อนที่กระสุนนัดนั้นจะเจาะทะลุกะโหลกของผู้ชายที่เธอรัก และสมองของมันจะกระจายเต็มพื้น""ไม่! ฉันยอมแล้ว! ฉันยอมเซ็นแล้ว!"หลินอวี่ซินตะโกนทั้งน้ำตา เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะคิดหรือลังเล มือที่สั่นเทาราวกับลูกนกต้องลมพายุคว้าปากกาหมึกซึมสีทองที่เ

สิบนาทีให้หลัง แฟ้มเอกสารปั๊มตรา 'ลับสุดยอด' หลายสิบแฟ้มก็ถูกวางกองลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าหลินอวี่ซิน พร้อมกับไอแพดที่เชื่อมต่อกับระบบกล้องวงจรปิดภายในคฤหาสน์ ป้าหวังยืนประสานมือด้วยท่าทีสงบเสงี่ยมผิดจากเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด "นี่คือข้อมูลทั้งหมดที่คุณผู้หญิงต้องการค่ะ ทั้งโครงสร้างคฤหาสน์ ระบบรักษาความปลอดภัย และบัญชีค่าใช้จ่ายรายเดือน… มีอะไรให้ดิฉันรับใช้อีกไหมคะ?""ขอบใจมากป้าหวัง ไปพักผ่อนเถอะ ถ้ามีอะไรฉันจะเรียกเอง" หลินอวี่ซินตอบด้วยรอยยิ้มบาง ๆเมื่ออยู่ตามลำพัง หญิงสาวก็หยิบแฟ้มพิมพ์เขียวขึ้นมาเปิดดู สายตาของเธอไม่ได้กวาดมองแบบคนทั่วไป แต่เธอกำลังใช้ทักษะการวิเคราะห์ของ 'แบล็กโรส' สแกนทุกตารางนิ้วของโครงสร้างอาคารและระบบรักษาความปลอดภัยอย่างละเอียด เซ็นเซอร์จับความร้อนที่ระเบียงทุกชั้น… กระจกกันกระสุนเกรดทหาร… ระบบล็อคประตูแบบสแกนม่านตาผสมลายนิ้วมือ… และห้องเซิร์ฟเวอร์ใต้ดินที่มีระบบป้องกันการแฮ็กเทียบเท่าเพนตากอน…ยิ่งอ่านลึกลงไป หลินอวี่ซินก็ยิ่งตระหนักว่าคฤหาสน์ตระกูลเสิ่นไม่ใช่แค่บ้านพักตากอากาศ แต่มันคือป้อมปราการที่ถูกสร้างมาเพื่อป้องกันการโจรกรรมและการลอบสังหารทุกรูปแบบ

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนกว้าง เสิ่นเหยียนเฉินลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด เขาพลิกตัวตะแคงข้าง ทอดสายตามองร่างบางในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวที่กำลังหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของเขา หลินอวี่ซินซุกใบหน้าอยู่กับแผงอกของเขา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ท่าทางไร้เดียงสาและปราศจากการต่อต้านนั้น ทำให้พยัคฆ์ร้ายรู้สึกพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูกชายหนุ่มค่อย ๆ ดึงแขนออกอย่างเบามือเพื่อไม่ให้เธอตื่น เขาเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนสีดำที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง… หน้าจอยังคงดำสนิท ไม่มีร่องรอยการแจ้งเตือนเตือนภัยใด ๆ และเมื่อเขากดรหัสผ่านเพื่อปลดล็อก ทุกอย่างก็ทำงานเป็นปกติเสิ่นเหยียนเฉินเหยียดยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนนี้ โทรศัพท์เครื่องนี้ได้ลงไปนอนอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมของหญิงสาวข้างกายมาแล้ว และคราบรอยนิ้วมือของเธอที่เปื้อนผงคาร์บอนก็ถูกเธอเช็ดออกอย่างหมดจดไร้ร่องรอยด้วยชายผ้าห่มก่อนที่เขาจะตื่นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากประธานเสิ่นแต่งตัวและเดินทางออกไปที่บริษัทเพื่อบัญชาการรบในตลาดหุ้นต่อ หลินอวี่ซินก็ลุกขึ้นจากเตียง ทิ้งคราบความอ่อนแอเมื่อคืนไปจนหมดสิ้น แววตาของแบล็กโรสกลับมา

การกวาดล้างภายในตึกระฟ้าของเสิ่นอวี้กรุ๊ปดำเนินไปอย่างโหดเหี้ยมและไร้ความปรานี ตลอดสิบสองชั่วโมงเต็ม ห้องประชุมใหญ่บนชั้นสูงสุดกลายเป็นลานประหารขนาดย่อม ผู้บริหารระดับสูงกว่าสิบคนถูกเรียกตัวมาสอบสวนทีละคน บอดี้การ์ดพร้อมอาวุธยืนคุมเข้มทุกจุด โทรศัพท์มือถือและอุปกรณ์สื่อสารทั้งหมดถูกยึดไปตรวจสอบอย่างละเอียดเสิ่นเหยียนเฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ดื่มวิสกี้แก้วแล้วแก้วเล่า ดวงตาคมกริบของเขาแดงก่ำและดุดันราวกับสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บและพร้อมจะขย้ำคอทุกคนที่ขวางหน้า"บอสครับ… เราตรวจสอบประวัติการใช้งานเซิร์ฟเวอร์หลักแล้ว ไม่พบร่องรอยการดาวน์โหลดข้อมูลแต่อย่างใดเลยครับ" หัวหน้าฝ่ายไอทีรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เหงื่อชุ่มไปทั้งแผ่นหลัง "เป็นไปได้ไหมครับว่า… ข้อมูลอาจจะไม่ได้รั่วไหลจากระบบส่วนกลาง แต่อาจจะรั่วจาก… อุปกรณ์ส่วนตัวของบอสเอง"เพล้ง!แก้ววิสกี้คริสตัลถูกปาอัดกำแพงเฉียดหัวหน้าฝ่ายไอทีไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร! แตกกระจายละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!"แกกำลังจะบอกว่าฉันเป็นคนส่งข้อมูลไปให้พวกยุโรปอายัดบัญชีตัวเองงั้นเหรอ!" เสิ่นเหยียนเฉินตวาดลั่นจนทุกคนในห้องสะดุ้งเฮือก "โทรศัพท์ของฉันไม่

หลังจากเหตุการณ์หน้าจอคอมพิวเตอร์ถูกยิงจนแหลกละเอียด คฤหาสน์ตระกูลเสิ่นก็ถูกยกระดับการรักษาความปลอดภัยขึ้นสู่ขั้นสูงสุด (Defcon 1) เสิ่นเหยียนเฉินสั่งระดมบอดี้การ์ดมือพระกาฬนับร้อยนายมาตรึงกำลังรอบคฤหาสน์ สัญญาณแจมเมอร์ตัดคลื่นความถี่ถูกเปิดใช้งานเต็มพิกัด เขากักขังตัวเองและหลินอวี่ซินไว้ในห้องนอนมาสเตอร์ 01 โดยไม่ยอมให้ใครหน้าไหนก้าวล่วงเข้ามาแม้แต่คนเดียว เวลาผ่านไปจนล่วงเข้าสู่ช่วงหัวค่ำภายในห้องนอนที่กว้างขวาง บรรยากาศกลับอึดอัดและหนักอึ้งราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมด เสิ่นเหยียนเฉินนั่งจมอยู่บนโซฟาปลายเตียง เสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่ ผมเผ้าที่เคยเซ็ตไว้อย่างเนี้ยบกริบตกลงมาปรกหน้าผาก รอบกายของเขามีขวดวิสกี้เปล่ากลิ้งเกลื่อนพื้น ดวงตาที่เคยทรงอำนาจ บัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดระแวง คลุ้มคลั่ง และเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำ"ใคร… ใครเป็นคนเปิดทางให้มันแฮ็กเข้ามาในระบบส่วนตัวของฉัน…" เขาพึมพำกับตัวเองราวกับคนเสียสติ มือหนากำแก้ววิสกี้แน่นจนสั่นสะท้าน "ใครทรยศฉัน!"หลินอวี่ซินที่นั่งเงียบ ๆ อยู่บนเตียง ลอบมองภาพความพินาศทางจิตใจของพยัคฆ์ร้ายด้วยแววตาที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง เมื่อรากฐานแห่งความเชื่อใจถูกท