All Chapters of ทัณฑ์สวาทจักรพรรดิมืด: Chapter 1 - Chapter 8

วันแรกของการทำงานในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของประธานกรรมการบริหาร หลินอวี่ซินมาถึงออฟฟิศก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง เธอสวมชุดสูทกระโปรงสีเบจที่ดูเป็นมืออาชีพ แต่กระโปรงทรงสอบนั้นรัดรูปจนเผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนทุกครั้งที่ขยับก้าวเดินเลขาจาง ผู้ช่วยอาวุโสป้อนรหัสเปิดประตูห้องทำงานบานใหญ่ให้เธอ พร้อมกำชับด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ท่านประธานชอบดื่มเอสเปรสโซ่ไม่ใส่น้ำตาลในตอนเช้า ห้ามชงอ่อนหรือเข้มเกินไป และท่านไม่ชอบให้ใครขัดจังหวะเวลาอ่านรายงานการประชุม ขอให้คุณหลินโชคดีครับ"หลินอวี่ซินรับคำด้วยรอยยิ้มหวาน ก่อนจะเดินถือถ้วยกาแฟกระเบื้องเคลือบเข้าไปในห้องทำงานที่กว้างขวางและเงียบสงัดราวกับสุสานเสิ่นเหยียนเฉินนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้มาฮอกกานีตัวใหญ่ เขายังคงสวมแว่นตาสีเงินและกำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอแท็บเล็ต เสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาปลดกระดุมบนออกเล็กน้อย แขนเสื้อถูกพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและเส้นเลือด‘ดูดีเป็นบ้า... แต่ก็แค่เหยื่อของฉันล่ะนะ’ หลินอวี่ซินลอบประเมินในใจหญิงสาวจงใจปรับจังหวะการเดินให้เชื่องช้าลง สะโพกกลมกลึงส่ายไหวเบา ๆ ตามจังหวะรองเท้าส้นสูง เมื่อเดิน

เวลาล่วงเลยจนถึงสองทุ่มตรง พายุฝนหลงฤดูโหมกระหน่ำอยู่ภายนอกตึกระฟ้า หยาดน้ำฝนสาดกระทบกระจกบานยักษ์ของห้องทำงานบนชั้น 68 ในขณะที่พนักงานคนอื่น ๆ เลิกงานกลับบ้านกันไปหมดแล้ว แต่ไฟในห้องทำงานของประธานกรรมการบริหารยังคงสว่างไสวหลินอวี่ซินลอบถอนหายใจยาว เธอพยายามจัดระเบียบเอกสารบนโต๊ะตัวเล็กของตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า ภารกิจวันแรกของเธอล้มเหลวไม่เป็นท่า แถมยังถูกเขากักบริเวณให้นั่งอยู่ตรงนี้ตลอดทั้งวันจนหาช่องโหว่ไม่ได้เลย"ผู้ช่วยหลิน"เสียงทุ้มที่คุ้นเคยทำเอาคนถูกเรียกหลังตึงขึ้นมาทันที เธอหันไปมองเสิ่นเหยียนเฉินที่กำลังปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้า เขายกมือขึ้นคลายเนกไทที่เธอเป็นคนผูกให้เมื่อเช้าออกหลวม ๆ ท่าทางเยือกเย็นนั้นดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่กลับแฝงความอันตรายไว้มากกว่าเดิม"คะ บอส?""อีกครึ่งชั่วโมงผมมีประชุมวิดีโอคอนเฟอเรนซ์กับบอร์ดบริหารฝั่งยุโรป" เขาเอ่ยพลางลุกขึ้นยืน "เข้าไปในห้องพักส่วนตัวของผมด้านหลัง เตรียมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหม่มาให้ผมที ตัวนี้กาแฟหกใส่ตอนบ่าย ผมไม่อยากใส่เข้าประชุม"หลินอวี่ซินหูผึ่ง ห้องพักส่วนตัวงั้นหรือ!นั่นมันแหล่งขุมทรัพย์ชัด ๆ! ระดับเสิ่นเหยียนเฉินย่อมต้อง

"Thank you, gentlemen. Meeting adjourned." (ขอบคุณทุกท่าน เลิกประชุมได้)สิ้นคำกล่าวปิดการประชุมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หน้าจอวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ก็ดับวูบลง เสิ่นเหยียนเฉินพับหน้าจอแล็ปท็อปลงช้า ๆ เสียง คลิก เบา ๆ ที่ดังก้องในห้องทำงานที่เงียบสงัด ทำเอาหลินอวี่ซินที่ขดตัวอยู่ใต้โต๊ะถึงกับสะดุ้งสุดตัวหญิงสาวรีบใช้จังหวะเพียงเสี้ยววินาทีนั้น ยัดแฟลชไดรฟ์โลหะกลับเข้าไปซ่อนในร่องอกภายใต้เสื้อเชิ้ตผ้าไหมอย่างรวดเร็วและแนบเนียนที่สุด"ออกมา"คำสั่งสั้น ๆ ดุดันหลุดจากริมฝีปากของประธานหนุ่ม ไม่มีการลูบไล้หยอกเย้าเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป มีเพียงบรรยากาศกดดันที่ทำให้หายใจแทบไม่ออกหลินอวี่ซินสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับสีหน้าให้เป็น 'ผู้ช่วยสาวจอมยั่ว' อีกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ คลานเข่าออกมาจากใต้โต๊ะ ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือใหญ่ที่แข็งแรงดั่งคีมเหล็กก็คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอ แล้วออกแรงกระชากเพียงครั้งเดียว!"ว้าย!"ร่างบางลอยหวือขึ้นไปนั่งแหมะอยู่บนโต๊ะทำงานไม้มาฮอกกานีตัวใหญ่ เอกสารบางส่วนร่วงหล่นลงพื้น แต่เสิ่นเหยียนเฉินไม่สนใจ เขาก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรียวขาทั้งสองข้างของเธอ ก

ร่างบางของหลินอวี่ซินถูกโยนลงบนเตียงคิงไซส์กลางห้องพักส่วนตัวอย่างไม่ออมแรง ฟูกหนานุ่มยุบตัวลงตามน้ำหนักก่อนจะดีดสะท้อนร่างของเธอขึ้นมาเล็กน้อย หญิงสาวพยายามพลิกตัวหนีตามสัญชาตญาณเอาตัวรอด ทว่าข้อมือที่ถูกมัดไพล่ไว้ด้านหน้าด้วยเนกไทเส้นหนากลายเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่ทำให้เธอเสียศูนย์ยังไม่ทันที่เธอจะตะเกียกตะกายลงจากเตียง ร่างสูงใหญ่ของเสิ่นเหยียนเฉินก็ทาบทับตามลงมากักขังเธอไว้เบื้องล่าง เขาดันเข่าแทรกเข้ามาระหว่างเรียวขาทั้งสองข้างของเธออย่างจาบจ้วง ตรึงสะโพกของเธอให้แนบชิดกับหน้าขาแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม"ถอยไปนะ!" หลินอวี่ซินตวาด เสียงของเธอเริ่มสั่นพร่าเมื่อตระหนักถึงความเสียเปรียบอย่างสมบูรณ์แบบ "คุณได้หลักฐานอะไรที่บ่งบอกว่าฉันเป็นสายลับ! คุณมันก็แค่พวกบ้าอำนาจที่หาเรื่องรังแกผู้หญิง!"เสิ่นเหยียนเฉินไม่ตอบโต้คำด่าทอนั้น เขาเพียงแค่ดึงแว่นสายตาสีเงินที่สวมใส่อยู่ออก แล้วโยนมันทิ้งไปบนพรมอย่างไม่ไยดีวินาทีที่กรอบแว่นถูกปลดเปลื้อง ดวงตาคมกริบที่เคยมองผ่านเลนส์ใสก็แปรเปลี่ยนเป็นนัยน์ตาของนักล่าที่มืดมิดและอันตราย รังสีความเยือกเย็นของประธานบริษัทหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญา