Todos los capítulos de Nine Months To Say Goodbye : Capítulo 301 - Capítulo 310

Nagising ako nang katukin ako ng isa sa mga katulong namin. Medyo kulang pa ako ng tulog sa kakaisip sa letseng Daniel na 'yon. 'Buti na lang talaga at walang pasok ngayon dahil sa gaganaping acquaintance party ng mga college. I texted Alyzza to let her know that I was already awake. Siya kasi ang nag-volunteer na mag-aayos sakin. Gusto na sana ni Mommy na sa make-up artist na daw niya pero tumanggi na ako. Natapos na akong mag-almusal nang dumating si Alyzza. Dumiretso kami sa kwarto para masimulan na niya akong ayusan. Dahil 10:00 am pa naman ngayon, we have moretime to prepare. Usapan kasi ay 1:00 pm ako susunduin ni Jack dito. Sabi sa invitation, 1:00 pm starting ng party. Medyo mahaba-habang araw din 'to. Naupo ako sa tapat ng vanity mirror ko para nakikita ko ang gagawin ni Alyzza sa akin. Tumayo siya sa likod ko at inunang ayusan ang hanggang balakang kong natural brown hair. Hindi ako familiar sa ini-spray niya sa buhok ko para medyo tumigas ito. "Wet look ang plano ko sa

"I am Farniah Tzu. Third year nursing student. Assigned as your student emcee for today…" pagpapatuloy ni Far.Namamangha akong nakatingin lang sa kaniya. Mukhang sanay na sanay siya sa kaniyang ginagawa. “Welcome, college students of SP University, as well as our guests from SP Academia who have been invited to join us today!” masigla niyang sigaw.Everyone applauded. So this is exclusively for SP's students?“Traditionally, our school celebrates this kind of event every year. The celebrations between the college and high school departments may be different, but every student here has the right to come, have fun, and be entertained…” she paused for a moment.“Having this kind of party is always a great way for us to make new friends, build new connections, and get to know each other better," muli siyang ngumiti sa crowd."And of course, mawawala ba naman ang pinakahinihintay ng lahat?!" muli niyang nilakasan ang kaniyang boses.Halos lahat naman ay naghiyawan. Pwera na lang kami ni

“Magic Island” by TXT was playing when we reached the dance floor. It’s such a sweet song that almost everyone was cuddling with their partners.Nakapatong ang dalawa kong kamay sa balikat niya habang siya ay nakahawak ang kaniyang magkabilang kamay sa bewang ko. Titig na titig siya sa akin. I blushed when I realized there was only a small space between us. Nahihiya akong tumingin sa kaniya ng diretso dahil pakiramdam ko, hihigupin ako ng mga titig niya. "Ang liit mo pala..." he uttered. I gave him a death glare, letting him know that I didn’t find his words funny."Ang tangkad mo lang, Jack," I said sarcastically, defending myself. "Biro lang..." "Biro lang pero ang seryoso ng mukha mo," turo ko sa kaniya. "Sinabi ko lang 'yun para tingnan mo ako. Nakayuko ka kasi kanina," natatawa niyang tingin sa akin na naging dahilan nang pagbabago ng aking ekspresyon. "Nahihiya lang kasi," bahagya akong napanguso sabay yuko."And why?" he lifted his brows."Wala. Dapat ba may rason lagi '

Kinabukasan, Lutang na lutang akong pumasok. Na-late ako kaya sa second period na ako nakapasok. Mabuti na lang at wala pa ang sunod naming teacher nang dumating ako. Grabeng pagmamadali pa naman ang ginawa ko. "Pinag-quiz kita kanina, 'yon na rin daw kasi ang attendance natin, eh," bungad ni Alyzza sa tabi ko. Kasalukuyan kaming nasa loob ng klase, hinihintay ang susunod naming subject. Tamad ko siyang nilingon habang ang baba ko ay nanatiling nakatukod sa palad ko. "Tama ba naman mga sagot mo?" I asked in a low voice.“Is that your way of saying thank you to me? To your beautiful friend, baby?” hirit naman niya pero mukhang hindi naman naoffend."Thank you..." walang gana kong pasalamat. Buntong-hininga na lang ang tanging nagawa niya. Napansin ata ang lagay ko. Wala talaga akong gana makipagsabayan sa kaniya ngayon. Kulang na kulang ako sa tulog. Pakiramdam ko, nakalutang ang kaluluwa ko sa ere. Napalingon ang lahat nang may biglang pumasok na limang lalaki galing sa pintuan.

"Bitawan mo nga ako!" pagpupumiglas ko pa.Pero parang wala siyang narinig dahil tuloy-tuloy lang siya sa paghila sa akin. Ni wala siyang pakialam kahit pinagtitinginan na kami ng mga nadadaanan naming mga estudyante. Hila lang siya nang hila. Ako nama'y napapangiwi na sa higpit ng hawak niya sa akin. "Bitaw nga sabi, eh! Sisigaw ako 'pag 'di mo ako binitawan!" banta ko. "Then scream," nakangisi niya akong nilingon."You stupid blue hair! Saan mo ba ako dadalhin?!" asik ko. Pinagsusuntok ko na siya sa likod gamit ang isa kong kamay pero parang wala lang ito sa kaniya.Ugh! "Bagalan mo naman ang paglalakad. Sumasakit na paa ko, oh. Hindi na ako magpupumiglas," pakiusap ko na makaraan ang ilang sandali.Kanina pa kasi niya ako hinihila. Hindi ko alam kung saan ang punta namin at kanina pa namin inaakyat ang hindi matapos-tapos na hagdan. Huminto siya saka niya ako nilingon. Sunod na bumaba ang tingin niya sa kawawa kong mga paa."Fine," tipid niyang sabi saka pinagpatuloy ang paghil