All Chapters of เหมยฮวาข้ามภพมาเจอรัก: Chapter 1 - Chapter 4

4 Chapters

บทนำ

เอี๊ยด โครมเสียงล้อรถเสียดสีกับพื้นถนนที่เปียกน้ำแฉะท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ ทำให้ผู้คนที่เร่งรีบขับรถกลับบ้านไม่ทันระวังเพราะฝนที่ตกอย่างต่อเนื่อง มองไม่เห็นข้างหน้า ชนเข้ากับร่างของใครบางคนจนลอยกระเด็นไปไกล จะเบรกก็ไม่ทันการด้วยคนขับเห็นว่ามีคนเดินอยู่ข้างหน้าตอนเขาขับมาใกล้แล้ว ทำได้เพียงเหยียบเบรกเพื่อลดแรงกระแทกแสงไฟจากดวงไฟหน้ารถส่องเข้าตาจนมองอะไรไม่เห็น บวกกับความตกใจทำให้ชายหนุ่มยืนแข็งค้างอยู่กับที่ เพราะภาหนะขนาดใหญ่เคลื่อนเข้ามาอยู่ตรงหน้าจะให้วิ่งหนีก็คงไม่ทันแล้ว ร่างของชายหนุ่มลอยระริ้วกลางอากาศ เม็ดฝนตกใส่ใบหน้าจนรู้สึกชาไปหมด กระทั้งร่างกายของเขาก็เบาหวิวไร้ความรู้สึกอ่า นี่ เขากำลังจะตายแล้วเหรอเขายังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลยนะ แฟนสักคนก็ไม่มี ทำมสวรรค์ถึงให้เวลาเขาใช้ชีวิตเพียงน้อยนิดล่ะ ได้โปรดเถอะสวรรค์ถ้าหากได้ยินคำของของเขา โปรดให้เวลาเขาเพิ่มอีกสักนิด เขายังไม่อยากตายตอนนี้ย้อนกลับไปก็หน้านี้ตั้งแต่ที่จำความได้ เหมยฮวาหรือก็คือชื่อของเขานั้นเอง เขาเป็นเด็กกำพร้า ไม่เคยเห็นใบหน้าพ่อแม่ที่แท้จริงว่าเป็นยังไง ยายที่เลี้ยงดูเขาเล่าให้ฟังว่ายายกำลังจะเดินกลับบ้านหลั
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more

ตอนที่ 1 เหมยฮวา

ณ จวนแห่งหนึ่งที่อยู่ติดกับชายป่า สภาพดูเก่าและทรุดโทรมอย่างเห็นได้ชัด ภายในห้องหนึ่งมีร่างของชายผู้หนึ่งที่นอนนิ่งอยู่นานเริ่มขยับตัวเล็กน้อยเหมยฮวาพยายามลืมตาขึ้น ก็พลันรู้สึกแสบตา ไม่ใช่แค่นั้นเขายังปวดร้าวไปทั้งตัวโดยเฉพาะแผ่นหลัง นึกถึงภาพความจำสุดท้าย เขาคิดว่าตัวเองน่าจะตายไปแล้วเสียอีก ไม่คิดว่าตัวเองอึดและมีชีวิตรอดมาได้ เพราะโดนรถพุ่งชนเข้ากับร่างอย่างจัง จนลอยไปไกลขนาดนั้นร่างเล็กหรี่ตามองภาพตรงหน้าที่เบลอ ๆ กระพริบตาปริบ ๆ สองสามครั้ง เมื่อภาพตรงหน้าเริ่มชัดขึ้น จากที่คิดว่าเป็นเพดาลของห้องพยายาล ทำไมถึงได้กลายเป็นหลังคาไม้ผุ ๆ ไปได้ เขาควรจะนอนอยู่ในห้องของโรงพยาบาลสิ แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้สมมติว่าเขาตายจริง เขาไม่คิดว่าหน้าตาของสวรรค์คงจะเป็นแบบนี้หรอกนะ เพราะที่เขาเห็นมันเป็นเหมือนบ้านร้างมากกว่า“ท ที่ไหนกัน” แล้วทำไมเสียงพูดเขาถึงได้แหบห้าวขนาดนี้ละเนี้ยเหมยฮวาลุกขึ้นก็พบว่าร่างเขานั้นแทบจะไม่มีแรงจะลุกขึ้นด้วยซ้ำ เขาได้แต่นอนนิ่งกับที่อยู่พักใหญ่ แล้วค่อย ๆ พยุงร่างตัวเองให้ลุกขึ้นอีกครั้ง ทว่าทำไมร่างกายเขาถึงได้เจ็บปวดขนาดนี้ มองไปรอบ ๆ พบว่าตนนอนอยู่บนเตีย
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more

ตอนที่ 2 กำไลมิติ

เหมยฮวาตื่นขึ้นมาในยามเฉิน (7:00-8:59) ของวันถัดไป รู้สึกคอแห้งเหมือนร่างกายขาดน้ำเป็นเวลานาน แถมยังรู้สึกหิวมากด้วย ตั้งแต่มาที่นี่เมื่อวานเขายังไม่อะไรตกถึงท้องเลยพอขยับตัวลุกขึ้นบาดแผลจากที่หลังก็พลันแผลงฤทธิ์รู้สึกเจ็บไปถึงกระดูกสันหลังเลยทีเดียว“โอ๊ย จ เจ็บชะมัด”ร่างเล็กนั่งนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ พยุงร่างของตนลุกขึ้นนั่ง แล้วเดินออกจากห้องเพื่อสำรวจดูภายในจวนว่ามีอะไรบ้าง จากที่เห็นจวนหลังนี้มีขนาดกลาง ภายในมีของใช้อยู่บางส่วน ปัดกวาดสักนิดก็พออยู่ได้ แต่ก็มีส่วนที่จะต้องซ่อมแซมมากอยู่เหมือนกัน อย่างเช่นหลังคาที่รั่วเป็นรูกว้าง และวัชพืชที่ปกคลุมไปทั่วทั้งจวนในจวนมีเรือนอยู่ 3 หลัง หลังที่เขาใช้นอนเมื่อคืนเป็นหลังที่ใหญ่สุดในจวนซึ่งตั้งอยู่ทางด้านซ้าย กลางจวนมีลานกว้าง ด้านข้างคาดว่าน่าจะเคยเป็นสวนหย่อมไว้นั่งเล่น แต่ตอนนี้เต็มไปด้วยหญ้าที่ขึ้นสูงจนถึงหน้าเอว ไม่รู้ว่าเดิน ๆ อยู่จะเจอเข้ากับงูหรือเปล่า ถัดออกไปก็มีเรือน อยู่ 2 หลังระหว่างที่เดินเหมยฮวาก็พบต้นเฉ่าเหมยขึ้นอยู่บริเวณข้างกำแพงจวนเป็นแนวยาวที่ออกผลสีแดงสดเต็มไปหมด ไม่คิดว่าในยุคสมัยนี่จะมีของแบบนี้ด้วย เขานั่
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more

ตอนที่ 3 เจอลูกเสือในป่า

เช้าวันถัดมาในยามเหม่า (5:00-6:59) เหมยฮวาก็ลืมตาตื่น เขาลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนชุดแล้วเดินมานั่งที่ชานหน้าบ้าน หยิบกินผลท้อที่อยู่ในมิติออกมาทานทานไปผลเดียวก็อิ่ม จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินออกจากจวนไปสำรวจป่า ไม่ไกลจากบริเวณของจวนมากนัก เหมยฮวาก็พบกับลำธาร น้ำไม่ลึกมาก เขานั่งลงข้างริมน้ำ มือเรียวกวักมาน้ำล้างหน้า“อ่า สดชื่นจัง” น้ำเย็นและใส่มากจนเห็นปลาตัวเล็ก ๆ ที่ว่ายไปมาอยู่ในน้ำ รู้สึกอยากลงไปเล่นน้ำเลย หันรอบ ๆ มีต้นไม้ต้นใหญ่ให้ร่มเงา มีลมพัดเย็นสบายดวงตาคู่งามเหลือบไปเห็นกอไผ่ เหมยฮวาจึงนำมีดที่นำมาด้วยตัดไม้ไผ่เอาทำเป็นกระบอกไว้ใส่น้ำใช้ดื่มระหว่างทาง เขาตักน้ำในลำธารใส่กระบอกไม้ไผ่ให้เต็มแล้วใช้ใบไม้หลาย ๆ ใบ มาขยำให้เป็นก้อนมาปิดด้านบนของกระบอกน้ำ เพื่อไม่ให้น้ำกระฉอกออก จากนั้นก็เริ่มเดินทางต่อ“หือ นั้นแสงอะไร” เหมยฮวามองประกายวิบวับที่ส่องแสงด้านหลังต้นไม้ใหญ่ จึงเดินเข้าไปดู“หนอนหรือ เอ๊ะ หนอนไหมหนิ” ดวงตากลมโตเบิกตากว้าง มองหนอนไหมสีสันสวยงามต่าง ๆ ที่กำลังกัดกินใบไม้ แต่ละตัวชักใยตามสีของตัว ตามพื้นดินก็มีดักแด้อยู่จำนวนมาก“หึหึ” ร่างเล็กหัวเราะในลำคออย่างชั่วร
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status