ภายในเรือนรับรอง ลี้จงเจี๋ยผู้เป็นท่านตาของเฟิงเหยานั่งสงบอยู่ในนั้น แม้จะอยู่ในสภาพนักโทษเนรเทศที่สวมใส่เสื้อผ้าเก่าขาดจนดูขาดแคลนและยากจน ทว่าเฟิงเหยากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันเข้มข้นของผู้เป็นอดีตแม่ทัพใหญ่ที่แผ่ซ่านออกมากลิ่นอายนี้มิได้เกิดจากอำนาจยศถาบรรดาศักดิ์ที่เคยถือครอง แต่เป็นจิตวิญญาณนักรบเด็ดเดี่ยวที่ไม่ยอมสยบต่อโชคชะตา ช่างเป็นกลิ่นอายที่น่าเกรงขามสมชื่อแม่ทัพใหญ่เสียจริง!ทว่าสายตาที่เฉียบคมของนักฆ่ากลับสะดุดลงที่ขาของท่านตา มันถูกพันไว้ด้วยเศษผ้าเก่าๆ ที่ดูสกปรก และยังมีเลือดไหลซึมออกมาให้เห็นเป็นระยะ บาดแผลนั้นดูสาหัสและบวมเป่งจนผิดรูปในฐานะนักฆ่าที่คลุกคลีอยู่กับความตายและบาดแผลมานับไม่ถ้วน เฟิงเหยามองปราดเดียวก็รู้ว่าหากปล่อยไว้เช่นนี้ ขาของท่านตาอาจต้องพิการไปตลอดกาล หรือร้ายแรงถึงขั้นติดเชื้อในกระแสเลือดได้“ทะ...ท่านพ่อ เหตุใดขาของท่านจึงเป็นเช่นนี้เจ้าคะ”ลี้จิงซู่โผเข้าไปหาผู้เป็นบิดา น้ำตาไหลพรากออกมาทันทีที่เห็นสภาพอันน่าเวทนานั้น“ระหว่างที่ท่านพ่อเข้าป่าล่าสัตว์ เกิดถูกสัตว์ร้ายทำร้ายจนพลัดตกหน้าผา ร่างกายกระแทกพื้นอย่างจังจนขาซ้ายหัก พวกเราไม่มีเงินมากพ
最後更新 : 2026-08-11
