เช้าวันใหม่ แสงอาทิตย์อ่อนส่องลอดเข้ามายังเรือน เสียงนกเช้าขับขานรับรุ่งวันใหม่ สายน้ำตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ เขาย่องเบา ๆ ลงครัวไปจัดเตรียมอาหารให้เสือลักษมณ์ผู้ยังคงหลับสบายอยู่บนเรือน กลิ่นข้าวสวยหอมกรุ่นกับแกงจืดลอยอบอวลไปทั่วเมื่อเขาถือถาดกับข้าวเดินกลับขึ้นมา เสือลักษมณ์ก็ก้าวออกมาจากห้องพอดี ราวกับคอยอยู่แล้ว สายน้ำรีบยกถามกับข้าวไปไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนจะรีบเดินเข้ามาหาคนรัก“อ๊ะ พี่ลักษมณ์ ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ” สายน้ำชะงักเล็กน้อย ก่อนยิ้มบาง ๆ ส่งให้“อืม ไปไหนมา” เสียงทุ้มยังแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่น แต่แฝงด้วยความเอ็นดู มือหนาลูบหัวคนรักอย่างอ่อนโยนด้วยความรักและเอ็นดู“ไปทำกับข้าวให้พี่ลักษมณ์ไงจ๊ะ” เสือลักษมณ์ยกมือคว้าคนรักเข้ามาใกล้ ก่อนกดริมฝีปากลงบนแก้มนุ่มเต็มแรงฟอด!“เมียกูนี่น่ารักฉิบหาย” มือหนากอดคอสายน้ำให้มาซบอกตัวเอง ความคลั่งรักของเสือลักษมณ์ทำเอาสายน้ำแทบจะเขินตายอยู่ตรงนั้น“หึย คนบ้า” สายน้ำหน้าแดงจัด พยายามเบือนหน้าหนี“บ้าแล้วรักไหม” เสียงถามเจือรอยยิ้ม“รักจ้ะ” คำตอบสั้น ๆ แต่ทำเอาเสือลักษมณ์ยิ้มพอใจ“กูก็รักมึงเหมือนกัน” สายน้ำมองเขาแววตาเป็นประกาย ก่อนเอ่ยขึ้นอย่า
Dernière mise à jour : 2026-10-03 Read More