“งั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ”“อืม”เสือลักษมณ์เดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ด้านหน้าห้องฉุกเฉิน แม้ประตูไม้ปิดทึบจนมองไม่เห็นข้างใน แต่เพียงได้อยู่ใกล้ ๆ ก็ยังดี สายตาคมทอดมองไปยังบานประตูด้วยแววตาเจ็บปวด ทุกอย่างมันเป็นเพราะเขา หากตัดสินใจให้ชัดเจนตั้งแต่แรก สายน้ำก็คงไม่ต้องมาตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้ตอนนี้เขากำจัดทับทิมออกไปแล้ว สร้อยก็คงไม่กล้ากลับมาอีก ดูจากท่าทีคงหวาดกลัวบางสิ่งบางอย่าง เหลือเพียงสะบันงาที่ยังเป็นเมียในนาม แต่สะบันงาเป็นคนดี มีน้ำใจ ไม่แน่ว่าหากอยู่ไปอาจเข้ากันได้ดีกับสายน้ำแต่…สายน้ำล่ะ จะยอมรับได้หรือไม่ หากต้องเป็นเมียคนที่สองของเขา ใจหนึ่งเสือลักษมณ์คิดว่าคงเป็นไปได้ แต่ในอีกใจกลับหวาดหวั่นว่าสายน้ำคงไม่ยอม และตอนนี้อาจเกลียดเขาเข้าไส้ไปแล้วก็ได้แล้วแบบนี้เขาควรทำอย่างไร ไอ้เสือ…คิดสิวะ!ทางด้าน ทับทิม เธอเดินทางกลับถึงบ้านของตนในยามดึกพร้อมสาวใช้คนสนิท หลังจากห่างหายไม่ได้กลับมานานนัก บ้านทั้งหลังก็เต็มไปด้วยฝุ่นผงและหยากไย่ ชมพู่ ที่เกรงว่าเจ้านายจะลำบาก จึงเร่งมือทำความสะอาดห้องให้นับตั้งแต่มาถึง จนเวลาล่วงเลยเกือบตีสอง ทั้งคู่ก็ยังไม่ได้เอนกายพักผ่อน“ห้องกวาดเสร
Last Updated : 2026-09-07
LOGIN
