All Chapters of THE PATIENT'S SECRET : Chapter 11 - Chapter 20

Almira's POV... Maulan na umaga ang bumungad sa akin. Katulad ng nakasanayan, agad akong pumanhik sa kwarto ni Master Ace para asikasuhin siya habang tulog. Hindi na rin ako nagtagal doon matapos ang ginagawa ko, at lumabas agad.Sa kusina, nadatnan ko si Manang Esme at ang anak niyang si Betty. Abala si manang Esme mag received ng mga bagong stocks para sa mansion—gulay, prutas, groceries. Nakakatuwa rin isipin na libre ako sa lahat ng ito.Maya-maya, tumunog ang cellphone ko. Napabuntong-hininga ako nang makita ang pangalang Mommy ni Master Ace. ang nagpadala ng message.Muli na naman siyang nangungulit tungkol sa apo daw nila.Sa totoo lang, nahihirapan na ako kung paano aakitin si Master Ace. Pwede ba ‘yun? Siya lang yata ang tanging lalaki sa mundo na tumatanggi sa grasya..kumbaga palay na ang Lumalapit sa manok.Napansin kong nakatingin sa akin si Betty, tapos ngumiti...“Pogi pa rin ba si Master Ace, Almira?” tanong niya. Matagal na kasi nilang hindi nakikita si Master dahi

Almira's POV.. “Master!!!” sigaw ko habang sapilitan niya akong hinuhubaran.Ayoko. Hindi ngayon. May sumpong siya. At ang mas nakakatakot… paano kung magustuhan niya ito? Ayokong maging sentro ng obsession niya.Agresibo niya akong hinalikan. Malalim. Mapilit. Nakakadala… pero mas nakakatakot. Pilit ko siyang tinutulak, pero parang wala na siya sa katinuan. Hindi siya nagagalit. Hindi rin siya nagmamadali. Parang sinusukat niya lang kung gaano katagal akong makakalaban.Nahulog kami sa sahig mula sa sofa. Ang bigat ng katawan niya ang pumigil sa akin na makagalaw. Hindi pa rin niya ako pinakawalan. Sa halip, mas lalo niya akong ikinulong sa pagitan ng malalakas niyang braso.Muli akong napatili nang maramdaman ko ang matalim niyang kagat sa leeg ko. Hindi ito mahina. Sinadya. Parang minarkahan niya ako.“A-aray!!! Ano ba?!” halos mangiyak-ngiyak kong sigaw. “Nyeta ka, Master! Pambihira ka ba?!”Malakas ang boses ko, pero parang walang epekto sa kanya. Wala siyang pakealam. Napansin

Almira's POV.. Matapos naming kumain, agad akong nagligpit ng mga pinagkainan.Binilisan ko ang kilos ko. Hindi ko alam kung bakit, pero iba ang pakiramdam ko sa presensya ni Master Ace ngayon. Nabigyan ko naman siya ng gamot kanina, pero bakit parang may nagbago talaga sa kanya?Pagkatapos kong magligpit, humarap ako sa kanya.Sa isip ko, susubukan ko sana siyang asarin o biruin kahit kaunti, gaya ng nakasanayan ko.Pero natigilan ako.Nakapikit siya, nakayuko sa mesa, at ang mga daliri niya ay marahang tumatambol sa ibabaw nito.Parehong galaw.Parehong katahimikan.May kung anong lamig ang gumapang sa batok ko.Ganito rin siya kahapon...Napatingin ako sa kanya, biglang bumalik sa alaala ko ang kakaibang kilos niya kagabi.At sa pagkakataong iyon, hindi ko na alam kung dapat ko pa ba siyang lapitan o hayaan muna siyang manatili roon.Nanahimik na lang ako."Akyat na."Mahina niyang sambit.Kahit nakapikit siya, alam kong ako ang tinutukoy niya.Wala akong nagawa kundi sundin siya.

Almira's POV.. Marahas niyang hinila ang tela ng damit ko, at ang punit na bahagi nito ay unti-unting bumagsak sa lupa. Sa isang iglap, nagtagpo ang aming mga mata.Nakita ko ang tingin niya madilim, mabigat, at puno ng matinding damdaming pilit niyang kinokontrol. Parang may apoy na naglalagablab sa kanyang mga mata, isang panganib na hindi ko maipaliwanag ngunit malinaw kong nararamdaman.Ang dibdib ko na nakalantad na sa kanya, ay pilit kong iniiwas at tinatakpan ng mga braso ko, pero wala akong magawa.Agad niya akong isinandal sa malaking puno, pinipilit na imobilize gamit ang isang kamay at mga hita niya, habang ang isa pang kamay niya'y walang awang nag-aalis ng mga suot ko. May kakaibang lamig sa kanyang ngisi, ang uri ng ngisi na sabay nakakatakot at nakakaakit. Halos maramdaman ko ang sakit at kasabikan sa bawat galaw niya, parang isang halimaw na walang pakialam sa takot ko.. "Don't move..." utos niya halos maramdaman ko ang galit at kasabikan niya, parang predator na sab

Almira's POV... Marahan niya akong sinasabon, bawat hagod niya sa aking balat ay mabagal at nakakapangilabot. Hindi ako umiimik, nakatungo lamang, tahimik na humihikbi. Wala pa ring kuryente, at sa labas ay patuloy ang malakas na ulan, tila ba ayaw nang tumigil ng langit.Napatingin ako sa kanya. Madilim sa banyo, ngunit sa bawat pagkidlat ay sapat ang liwanag para makita ko ang kanyang mga mata-punô parin ng matinding pagnanasa at isang bagay na mas malalim pa, mas nakakatakot.Nang matapos niya ako paliguan.. Tahimik niya akong pinatuyo gamit ang sariling tuwalya, parang wala lang sa kanya ang mga luha ko."M-Master Ace... babalik na ako sa kwarto ko..." kabado kong sabi dito pilit lumalayo ng kaunti."Walang babalik... dito ka lang..." malamig ngunit mariin ang sagot niya.Bago pa ako makagalaw, mahigpit niyang hinawakan ang braso ko. Dinala sa mismong kama niya.."M-Master Ace..." pigil ko, halos hindi na marinig ang boses ko habang nagsisimula na naman siyang humawak sa katawan